«Για την εστίαση, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν χαρακτηρίζονται ως mini lockdown»

«Για τον κλάδο της εστί­α­σης τα μέτρα που έχουν ανα­κοι­νω­θεί για τον δια­χω­ρι­σμό εμ­βο­λια­σμέ­νων και ανεμ­βο­λί­α­στων, τα οποία θα έχουν ισχύ από τις 13 Σε­πτεμ­βρί­ου σε κα­φε­τέ­ριες, μπαρ και εστια­τό­ρια, επι­τρέ­πο­ντας την εί­σο­δο στις επι­χει­ρή­σεις μόνο των εμ­βο­λια­σμέ­νων και εκεί­νων που έχουν νο­σή­σει, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως mini lockdown».

Αυτό δη­λώ­νει σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς την «δ» ο πρό­ε­δρος της ΓΣΕ­ΒΕΕ κ. Γιώρ­γος Καβ­βα­θάς, σχε­τι­κά με τα μέτρα που ανα­κοί­νω­σε η κυ­βέρ­νη­ση για την εστί­α­ση και τον δια­χω­ρι­σμό εμ­βο­λια­σμέ­νων και ανεμ­βο­λί­α­στων.

Όπως ανα­φέ­ρει, ‘Ο κλά­δος της εστί­α­σης συ­γκα­τα­λέ­γε­ται με­τα­ξύ εκεί­νων που υπέ­στη­σαν τις με­γα­λύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις από την εκ­δή­λω­ση της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης’ και εξη­γεί πως είναι ανα­γκαίο να δο­θούν κί­νη­τρα και ενι­σχύ­σεις.

Επί­σης, μι­λά­ει για την του­ρι­στι­κή σεζόν και για το φαι­νό­με­νο του μα­ζι­κού ανοίγ­μα­τος επι­χει­ρή­σε­ων εστί­α­σης (κυ­ρί­ως καφέ κ.λπ.) με ση­μείο αιχ­μής την βιω­σι­μό­τη­τα υγιών επι­χει­ρή­σε­ων του κλά­δου.

• Κύριε Καβ­βα­θά, πώς χα­ρα­κτη­ρί­ζε­τε τα μέτρα της κυ­βέρ­νη­σης για την εστί­α­ση με τον δια­χω­ρι­σμό σε εμ­βο­λια­σμέ­νους και ανεμ­βο­λί­α­στους;

Για τον κλάδο της εστί­α­σης τα μέτρα που έχουν ανα­κοι­νω­θεί για τον δια­χω­ρι­σμό εμ­βο­λια­σμέ­νων και ανεμ­βο­λί­α­στων, τα οποία θα έχουν ισχύ από τις 13 Σε­πτεμ­βρί­ου σε κα­φε­τέ­ριες, μπαρ και εστια­τό­ρια, επι­τρέ­πο­ντας την εί­σο­δο στις επι­χει­ρή­σεις μόνο των εμ­βο­λια­σμέ­νων και εκεί­νων που έχουν νο­σή­σει, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως «mini lockdown». Και αυτό γιατί πε­ριο­ρί­ζουν σχε­δόν στο μισό την λει­τουρ­γι­κή δυ­να­τό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα πο­σο­στά εμ­βο­λια­σμού των συ­μπο­λι­τών μας και ιδιαί­τε­ρα εκεί­νων που ανή­κουν στις ηλι­κια­κές ομά­δες που απο­τε­λούν τον κύριο όγκο των πε­λα­τών μας.

Ση­μειώ­στε ότι είναι πολύ πι­θα­νό οι συ­νέ­πειες από την εφαρ­μο­γή των μέ­τρων να μην φα­νούν αμέ­σως, αλλά μόλις οι θερ­μο­κρα­σί­ες θα πέ­σουν αρ­κε­τά και οι εσω­τε­ρι­κοί χώροι θα απο­τε­λούν προ­τε­ραιό­τη­τα για τους πε­λά­τες μας. Επι­πλέ­ον, δη­μιουρ­γούν επι­πρό­σθε­τα προ­βλή­μα­τα στους επι­χει­ρη­μα­τί­ες του κλά­δου που θα κλη­θούν να δια­χει­ρι­στούν και τις μει­κτές πα­ρέ­ες στις οποί­ες κά­ποιοι θα είναι εμ­βο­λια­σμέ­νοι και κά­ποιοι ανεμ­βο­λί­α­στοι. Αυτό, άλ­λω­στε, που βλέ­που­με στους χώ­ρους που είναι απο­κλει­στι­κά Covid Free, είναι ότι οι πα­ρέ­ες που είναι μει­κτές απο­χω­ρούν.

Σε κάθε, ωστό­σο, πε­ρί­πτω­ση πρέ­πει να γίνει αντι­λη­πτό ότι για τις επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης η συ­μπε­ρι­φο­ρά προς τον πε­λά­τη απο­τε­λεί στοι­χείο αξιο­λό­γη­σης του πε­λά­τη προς την επι­χεί­ρη­ση. Ανα­γκά­ζο­νται, δη­λα­δή, οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες του κλά­δου να εφαρ­μό­σουν μια δια­δι­κα­σία δια­χω­ρι­σμού των πε­λα­τών τους με εξω­γε­νή κρι­τή­ρια που δη­μιουρ­γούν το κίν­δυ­νο αρ­κε­τές επι­χει­ρή­σεις να χά­σουν ένα ση­μα­ντι­κό μέρος των τα­κτι­κών τους πε­λα­τών.

Σε ένα βαθμό τα συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα θα δη­μιουρ­γή­σουν και συν­θή­κες αθε­μί­του αντα­γω­νι­σμού με­τα­ξύ των επι­χει­ρή­σε­ων. Δυ­στυ­χώς, ερ­γα­λειο­ποιεί­ται ο κλά­δος της εστί­α­σης και χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως μο­χλός πί­ε­σης για τον εμ­βο­λια­σμό, που προ­φα­νώς και είναι η μόνη λύση για να μπο­ρέ­σου­με να επα­νέλ­θου­με πλή­ρως στην κοι­νω­νι­κή και οι­κο­νο­μι­κή κα­νο­νι­κό­τη­τα.

Έχου­με προ­τεί­νει ήδη από τον Απρί­λιο να κα­ταρ­τι­στεί ένα πρό­γραμ­μα χρη­μα­το­δό­τη­σης των επι­χει­ρή­σε­ων εστί­α­σης για την προ­μή­θεια και λει­τουρ­γία συ­στη­μά­των κα­θα­ρι­σμού του αέρα στους εσω­τε­ρι­κούς χώ­ρους, που κα­τα­στρέ­φουν όλους τους ιούς σε πο­σο­στό 99%, ώστε να μπο­ρέ­σου­με να απο­φύ­γου­με τα ακραία μέτρα που λαμ­βά­νο­νται και να λει­τουρ­γή­σου­με σε όσο το δυ­να­τόν πιο κα­νο­νι­κές συν­θή­κες. Δυ­στυ­χώς μέχρι σή­με­ρα δεν έχει γίνει τί­πο­τα, με τα γνω­στά απο­τε­λέ­σμα­τα.

• Είναι απα­ραί­τη­το να δο­θούν και πρό­σθε­τες ενι­σχύ­σεις ή κί­νη­τρα στις επι­χει­ρή­σεις του κλά­δου; Δεν θα είναι μία εύ­κο­λη εξί­σω­ση για όλους…

Ο κλά­δος της εστί­α­σης συ­γκα­τα­λέ­γε­ται με­τα­ξύ εκεί­νων που υπέ­στη­σαν τις με­γα­λύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις από την εκ­δή­λω­ση της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης. Σύμ­φω­να με τα πιο πρό­σφα­τα στοι­χεία του ΙΜΕ ΓΣΕ­ΒΕΕ σχε­δόν 1 στις 3 επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης δεν έχει κα­θό­λου ρευ­στό­τη­τα, ενώ σχε­δόν 1 στις 2 επι­χει­ρή­σεις φο­βά­ται ότι θα κλεί­σει το επό­με­νο διά­στη­μα. Επι­πλέ­ον, η αβε­βαιό­τη­τα για το επό­με­νο διά­στη­μα είναι διά­χυ­τη. Ου­δείς γνω­ρί­ζει πόσο θα προ­χω­ρή­σει το πρό­γραμ­μα εμ­βο­λια­σμού, τι θα γίνει με τις με­ταλ­λά­ξεις του ιού, πόσο θα επι­βα­ρυν­θεί το δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας, εάν εν τέλει οι επό­με­νοι μήνες θα κυ­λί­σουν σε συν­θή­κες σχε­τι­κής κα­νο­νι­κό­τη­τας για την κοι­νω­νία και την οι­κο­νο­μία. Εκεί­νο που με βε­βαιό­τη­τα γνω­ρί­ζου­με είναι τα μέτρα που έχουν λη­φθεί για την εστί­α­ση και πε­ριο­ρί­ζουν πε­ραι­τέ­ρω την λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σε­ων του κλά­δου. Με βάση αυτά η ενί­σχυ­ση του κλά­δου στο επό­με­νο διά­στη­μα κα­θί­στα­ται ανα­γκαία και απα­ραί­τη­τη ώστε να πα­ρα­μεί­νουν όρ­θιες οι επι­χει­ρή­σεις. Σε αυτό το πλαί­σιο έχου­με ζη­τή­σει να στη­ρι­χτούν οι επι­χει­ρή­σεις στο επό­με­νο διά­στη­μα προ­κει­μέ­νου να επι­βιώ­σουν, με:

• Την άμεση επα­να­φο­ρά του μέ­τρου της μεί­ω­σης ή/και απαλ­λα­γής ενοι­κί­ου

• Τη μο­νι­μο­ποί­η­ση της μεί­ω­σης του συ­ντε­λε­στή ΦΠΑ που πα­ρα­μέ­νει ως προ­σω­ρι­νό μέτρο στο 13% μέχρι 31 Οκτω­βρί­ου 2021.

• Την επί­σπευ­ση των δια­δι­κα­σιών και την άμεση ενερ­γο­ποί­η­ση των εκτα­μιεύ­σε­ων του προ­γράμ­μα­τος ΕΣΠΑ για την εστί­α­ση.

• Την υλο­ποί­η­ση προ­γράμ­μα­τος οι­κο­νο­μι­κής στή­ρι­ξης για τα κέ­ντρα δια­σκέ­δα­σης -αί­θου­σες εκ­δη­λώ­σε­ων, που λόγω των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων από την αρχή της παν­δη­μί­ας, η λει­τουρ­γία τους είναι ου­σια­στι­κά απα­γο­ρευ­μέ­νη και ως εκ τού­του οδη­γού­νται στην πλήρη κα­τα­στρο­φή.

• Την άμεση επα­να­φο­ρά του μέ­τρου της ανα­στο­λής συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας ή/και την επι­δό­τη­ση του μη μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους για τη δια­τή­ρη­ση του υφι­στά­με­νου προ­σω­πι­κού, που λόγω των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων δεν θα έχει αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σί­ας και θα κιν­δυ­νεύ­ει με κα­ταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης ερ­γα­σί­ας.

• Κατά την εκτί­μη­σή σας, η ανο­δι­κή πο­ρεία της φε­τι­νής του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, βο­ή­θη­σε την εστί­α­ση γε­νι­κό­τε­ρα και ει­δι­κό­τε­ρα στις πε­ρισ­σό­τε­ρο του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές;

Όπως φαί­νε­ται από τις μέχρι τώρα εν­δεί­ξεις η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος εξε­λίσ­σε­ται κα­λύ­τε­ρα ίσως ακόμα και από τα πιο αι­σιό­δο­ξα σε­νά­ρια. Αυτό του­λά­χι­στον φαί­νε­ται και από την ενη­μέ­ρω­ση που λαμ­βά­νω από τις το­πι­κές ομο­σπον­δί­ες και που όπως είναι επό­με­νο έχει θε­τι­κές επι­πτώ­σεις και για τις επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης. Ωστό­σο, 2 καλοί μήνες δεν μπο­ρούν ούτε να ανα­πλη­ρώ­σουν την ζημιά που έχει γίνει τους προη­γού­με­νους 18, δη­λα­δή από την έναρ­ξη της παν­δη­μί­ας, ούτε να αμ­βλύ­νουν την αβε­βαιό­τη­τα και την ανη­συ­χία που κυ­ριαρ­χεί για το μέλ­λον.

• Είναι πολ­λοί οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες του κλά­δου που πα­ρα­πο­νιού­νται ότι όλο αυτό το διά­στη­μα από την εμ­φά­νι­ση της παν­δη­μί­ας του κο­ρω­νοϊ­ού, ανοί­γουν πολ­λές επι­χει­ρή­σεις καφέ, fast food, delivery κ.λπ. Σε τι οφεί­λε­ται αυτό και πώς λει­τουρ­γεί κατά την άποψή σας;

Το φαι­νό­με­νο αυτό του μα­ζι­κού ανοίγ­μα­τος επι­χει­ρή­σε­ων εστί­α­σης δεν είναι πρω­τό­γνω­ρο. Το εί­χα­με πα­ρα­τη­ρή­σει και κατά τη προη­γού­με­νη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κρίση, όπου κατά την πιο υφε­σια­κή πε­ρί­ο­δο κα­τα­γρά­φη­κε «έξαρ­ση» λει­τουρ­γί­ας νέων επι­χει­ρή­σε­ων εστί­α­σης. Εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο, λόγω της πρω­τό­γνω­ρης ανερ­γί­ας, όσοι είχαν κά­ποιο σχε­τι­κά μικρό κε­φά­λαιο άνοι­γαν επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης, κυ­ρί­ως καφέ, με σκοπό να δη­μιουρ­γή­σουν μια θέση ερ­γα­σί­ας για τον εαυτό τους. Εί­χα­με, δη­λα­δή, αυτό που ονο­μά­ζου­με επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα ανά­γκης. Και ακρι­βώς επει­δή η πλειο­νό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων εκεί­νων άνοι­ξαν σε αυτή τη βάση, που δεν εμπε­ριέ­χει τον υπο­λο­γι­σμό και την ανά­λη­ψη του ρί­σκου, το επι­χει­ρη­μα­τι­κό όραμα, την πα­ρου­σί­α­ση μιας νέας ιδέας, τις ευ­θύ­νες και υπο­χρε­ώ­σεις που ανα­λαμ­βά­νεις, έκλει­σαν μέσα σε διά­στη­μα μόλις δύο ετών.

Γε­νι­κά υπάρ­χει μια αί­σθη­ση ότι το άνοιγ­μα μιας επι­χεί­ρη­σης εστί­α­σης είναι κάτι εύ­κο­λο και απλό. Κάτι τέ­τοιο δεν ισχύ­ει με απο­τέ­λε­σμα αρ­κε­τοί, όχι μόνο να έχουν χάσει τα κε­φά­λαια τους, αλλά να έχουν και υπερ­χρε­ω­θεί. Θεωρώ ότι κάτι αντί­στοι­χο έχει γίνει και τώρα και φο­βά­μαι πως η κα­τά­λη­ξη του θα είναι η ίδια με το πα­ρελ­θόν. Το ζή­τη­μα είναι ότι αυτού του εί­δους οι επι­χει­ρή­σεις εντεί­νουν τον αντα­γω­νι­σμό και στην πα­ρού­σα πρω­τό­γνω­ρη συ­γκυ­ρία, που το σο­βα­ρό­τε­ρο πρό­βλη­μα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις είναι η έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας, μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει ένα πα­ρά­γο­ντα που θα επη­ρε­ά­σει τη βιω­σι­μό­τη­τα υγιών και εδραιω­μέ­νων επι­χει­ρή­σε­ων του κλά­δου.