«7 Σοφοί της Αρχαιότητας» στη νέα σειρά των ΕΛΤΑ-Εργα του χαράκτη Γιάννη Γουρζή

Αν πα­ρα­τη­ρή­σε­τε με με­γε­θυ­ντι­κό φακό τη νέα σειρά γραμ­μα­το­σή­μων των ΕΛΤΑ με θέμα τους «Επτά Σο­φούς της Αρ­χαιό­τη­τας», θα μπο­ρεί­τε να ακτι­νο­γρα­φή­σε­τε τις σπά­νιες ποιό­τη­τες μιας όχι συ­νη­θι­σμέ­νης καλ­λι­τε­χνί­ας. Η νέα σειρά των ΕΛΤΑ, που κυ­κλο­φό­ρη­σε στις 27 Ιου­λί­ου 2017, φέρει την υπο­γρα­φή του χα­ρά­κτη και κα­θη­γη­τή στην ΑΣΚΤ, Γιάν­νη Γουρ­ζή, που ως επί­γο­νος του Γραμ­μα­τό­που­λου και του Τάσ­σου, εμ­μέ­νει (ευ­τυ­χώς) στην ευ­γε­νή τέχνη της χαλ­κο­γρα­φί­ας και με την προ­σφο­ρά του εμπλου­τί­ζει τη φι­λο­τε­λι­κή πα­ρά­δο­ση της χώρας.

«Δού­λε­ψα μήνες ανα­ζη­τώ­ντας έναν ενιαίο κώ­δι­κα χά­ρα­ξης για τις κε­φα­λές των Επτά Σοφών», λέει ο Γ. Γουρ­ζής, που εκ­προ­σω­πεί την ΑΣΚΤ στο Δ.Σ. των ΕΛΤΑ, δί­νο­ντας τις δικές του μάχες υπέρ της ανά­γκης για γραμ­μα­τό­ση­μα «υπε­ρα­ξί­ας», ιδιό­τη­τα που δίνει η γνώση της καλ­λι­τε­χνι­κής χά­ρα­ξης.

Στον αντί­πο­δα του όφσετ και της ευ­κο­λί­ας, τα χαλ­κο­γρα­φη­μέ­να γραμ­μα­τό­ση­μα, στα οποία η χώρα μας είχε πα­ρά­δο­ση τις πρώ­τες με­τα­πο­λε­μι­κές δε­κα­ε­τί­ες, είναι πε­ρι­ζή­τη­τα ανά­με­σα στους συλ­λέ­κτες πα­γκο­σμί­ως και προσ­δί­δουν κύρος στη φι­λο­τε­λι­κή πο­λι­τι­κή. «Εχου­με απο­μεί­νει ελά­χι­στοι χα­ρά­κτες γραμ­μα­το­σή­μων διε­θνώς», λέει ο Γ. Γουρ­ζής, επι­ση­μαί­νο­ντας πως «μεί­να­με μόνον 16 σε όλον τον κόσμο», ανα­φέ­ρο­ντας τις πε­ρι­πτώ­σεις του Κα­να­δά, των ΗΠΑ, της Αυ­στρί­ας, της Ισπα­νί­ας και της Ελ­λά­δας, όταν –σπα­νί­ως δυ­στυ­χώς– προ­κρί­νε­ται η επι­λο­γή της χαλ­κο­γρα­φί­ας. Είναι μία τέχνη που χρη­σι­μο­ποιεί­ται ολο­έ­να και πιο σπά­νια στον σχε­δια­σμό, και ποτέ πια εν συ­νό­λω για την ετή­σια εθνι­κή πα­ρα­γω­γή γραμ­μα­το­σή­μων μιας χώρας, καθώς θε­ω­ρεί­ται πιο ακρι­βή (ασχέ­τως αν μπο­ρεί να απο­φέ­ρει πολλά έσοδα από πω­λή­σεις σε συλ­λέ­κτες) και πιο χρο­νο­βό­ρα. Απαι­τώ­ντας γνώση, εξει­δί­κευ­ση και τε­ρά­στια επι­μο­νή, η χαλ­κο­γρα­φία έχει δώσει τα ωραιό­τε­ρα και πλέον πε­ρι­ζή­τη­τα γραμ­μα­τό­ση­μα στην ιστο­ρία του φι­λο­τε­λι­σμού.

Ο Γ. Γουρ­ζής συ­νερ­γά­στη­κε για πρώτη φορά με τα ΕΛΤΑ το 1998, όταν είχε σχε­διά­σει με τη μέ­θο­δο της χαλ­κο­γρα­φί­ας τη σειρά των Αρ­χαί­ων Ελ­λή­νων Συγ­γρα­φέ­ων. Το 2011 είχε σχε­διά­σει με εξαι­ρε­τι­κή, επί­σης, επι­τυ­χία τη σειρά για τα 150 χρό­νια από την έκ­δο­ση των κε­φα­λών του Ερμού, του πρώ­του ελ­λη­νι­κού γραμ­μα­το­σή­μου και όπως λέει ήταν η πρώτη σειρά στην ιστο­ρία του ελ­λη­νι­κού φι­λο­τε­λι­σμού που χα­ρά­χτη­κε από Ελ­λη­να και τυ­πώ­θη­κε στην Ελ­λά­δα. Ηταν μία πλή­ρης χαλ­κο­γρα­φι­κή ερ­γα­σία που ολο­κλη­ρώ­θη­κε στην Ελ­λά­δα σε όλα τα στά­δια (στο πα­ρελ­θόν πολλά από τα χαλ­κο­γρα­φη­μέ­να γραμ­μα­τό­ση­μα τυ­πώ­νο­νταν στην Αγ­γλία). Στη νέα σειρά με τους «Επτά Σο­φούς» υπήρ­χε η αντι­κει­με­νι­κή δυ­σκο­λία εντο­πι­σμού της απει­κό­νι­σης της μορ­φής ενός εκά­στου, και εν συ­νε­χεία η δια­μόρ­φω­ση μιας κοι­νής οπτι­κής από την πλευ­ρά του χα­ρά­κτη. Η με­γα­λύ­τε­ρη δυ­σκο­λία, λέει ο Γ. Γουρ­ζής, εντο­πί­στη­κε στην πε­ρί­πτω­ση του Χί­λω­νος του Λα­κε­δαι­μο­νί­ου, του οποί­ου η μορφή σω­ζό­ταν σε μία μι­κρο­σκο­πι­κή απει­κό­νι­ση. Η ενό­τη­τα, όμως, των Επτά Σοφών απο­κα­λύ­πτει ενιαίο ήθος και ύφος και εξαί­ρε­τη χρω­μα­τι­κή βε­ντά­λια στην πιο γνή­σια πα­ρά­δο­ση ενός στέ­ρε­ου φι­λο­τε­λι­σμού, όπως κε­ρα­μι­δί (Βίας ο Πρι­η­νεύς), λιλά (Θαλής ο Μι­λή­σιος), κυα­νούν (Σόλων ο Αθη­ναί­ος), κα­στα­νό (Πιτ­τα­κός ο Μυ­τι­λη­ναί­ος), ανοι­χτό πρά­σι­νο (Πε­ρί­αν­δρος ο Κο­ρίν­θιος), μοβ (Κλε­ό­βου­λος ο Ρό­διος) και βαθύ πρά­σι­νο (Χίλων ο Λα­κε­δαι­μό­νιος). Από τον ελ­λη­νι­κό φι­λο­τε­λι­σμό έχουν τι­μη­θεί πολ­λές μορ­φές του αρ­χαί­ου κό­σμου, αλλά πα­ρα­δό­ξως, όχι ο Σω­κρά­της, όπως επι­ση­μαί­νει με απο­ρία ο Γ. Γουρ­ζής. Με εμπει­ρία από το Νο­μι­σμα­το­κο­πείο της Τρα­πέ­ζης της Ελ­λά­δος (1984-1992), ο Γ. Γουρ­ζής επι­ση­μαί­νει πως ένα χαλ­κο­γρα­φη­μέ­νο γραμ­μα­τό­ση­μο ακο­λου­θεί το πρό­τυ­πο ενός τρα­πε­ζο­γραμ­μα­τί­ου. Ευχή να υπάρ­ξουν και άλλα γραμ­μα­τό­ση­μα με τη μέ­θο­δο της χαλ­κο­γρα­φί­ας.

Κα­θη­με­ρι­νή