Χαιρετισμός του Επάρχου Καρπάθου-Κάσου κατά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Ολυμπο

Εξο­χό­τα­τε πρό­ε­δρε της Ελ­λη­νι­κής Κυ­βέρ­νη­σης, επί­τι­με δη­μό­τη της Καρ­πά­θου, συ­μπα­τριώ­τη κύριε Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη

Σας κα­λω­σο­ρί­ζου­με στην Πο­λι­τι­στι­κή Πρω­τεύ­ου­σα της Καρ­πά­θου, στην Πόλη του ζώ­ντος Λαϊ­κού Πο­λι­τι­σμού, στην ακρι­τι­κή μας Όλυ­μπο. Αγάλ­λο­νται και χαί­ρουν σή­με­ρα οι ξω­μά­χοι κά­τοι­κοι της, ύψι­στη τιμή που μας κά­νε­τε, για την εδώ ση­μα­ντι­κή πα­ρου­σία σας. Σας ευ­χα­ρι­στού­με γιατί δεν αφή­σα­τε έξω από το πρό­γραμ­μά σας τούτο το ξε­χω­ρι­στό κομ­μά­τι της Ελ­λά­δος. Και είναι πράγ­μα­τι ξε­χω­ρι­στό γιατί εδώ συ­νω­μο­τεί ο ήλιος που πριν λίγο εί­δα­τε να δύει, με τον άνεμο, με το βράχο, τη θά­λασ­σα και έτσι γί­νο­νται δια­φα­νείς και ευ­διά­κρι­τες οι μαρ­τυ­ρί­ες που βρί­σκο­νται πα­ντού, κάτω από κάθε πέτρα της Ολύ­μπου. Εδώ ετού­τος ο μι­κρός σε έκτα­ση τόπος αλλά τε­ρά­στιος σε πο­λι­τι­σμό και πα­ρα­δό­σεις, ξέ­πλε­νε πάντα τα «Ξένα» και τα πε­ριτ­τά και δια­φύ­λα­ξε εκεί­να τα πο­λύ­τι­μα στοι­χεία που τοα χα­ρα­κτη­ρί­ζουν η δια­χρο­νι­κό­τη­τα, η αγνό­τη­τα και η αρ­μο­νία. Έτσι με το πέ­ρα­σμα των χρό­νων υφάν­θη­κε ο πο­λύ­χρω­μος καμ­βάς στο χώρο και στο χρόνο, με πλού­σια νή­μα­τα αξιών και υπήρ­ξε ένα αξιο­ζή­λευ­το δέ­σι­μο του φυ­σι­κού χώρου, του άγριου

το­πί­ου με τη ζωή και την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Ο Ολυ­μπί­της ανώ­νυ­μος τε­χνί­της κύριε πρό­ε­δρε με τη χρήση ντό­πιων υλι­κών και τη μα­στο­ριά της γνώ­σης των αιώ­νων, δη­μιούρ­γη­σε αρ­χι­τε­κτο­νι­κή με­γά­λης αξίας που κάνει και σή­με­ρα ξε­χω­ρι­στό ετού­το τον τόπο. Η πο­λι­τι­στι­κή ταυ­τό­τη­τα της Ολύ­μπου μαζί με την ιδιαί­τε­ρη αρ­χι­τε­κτο­νι­κή της, επι­βε­βαιώ­νουν μια πο­λι­τι­σμι­κή κλη­ρο­νο­μιά, σπά­νια στο είδος και στη ση­μα­σία της. Η άρ­ρη­κτη σχέση του δο­μη­μέ­νου με το φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον, χα­ρα­κτη­ρί­ζει η με­τριό­τη­τα, η λι­τό­τη­τα που είναι απο­τέ­λε­σμα των το­πι­κών συν­θη­κών, ενώ το δυ­σπρό­σι­το μέχρι πρό­τι­νος είχε δη­μιουρ­γή­σει ένα πε­ρι­βάλ­λον προ­στα­τευ­μέ­νο και ασφα­λές. Κύριε πρό­ε­δρε, εξο­χό­τα­τε κύριε πρω­θυ­πουρ­γέ, η ιστο­ρία της Ολύ­μπου συ­νι­στά πο­λύ­τι­μη και πο­λύ­χρο­νη πα­ρα­κα­τα­θή­κη ιστο­ρι­κών πλη­ρο­φο­ριών και αψευ­δή δια­χρο­νι­κή μαρ­τυ­ρία των κοι­νω­νι­κών δομών του πο­λι­τι­σμού της. Σή­με­ρα ανά τον κόσμο οι Ολυ­μπί­τες της δια­σπο­ράς υπε­ρα­ριθ­μούν τις 4.000 χι­λιά­δες. Οι ση­με­ρι­νοί Ολυ­μπί­τες είναι από­γο­νοι των Δω­ριέ­ων κα­τοί­κων των αρ­χαί­ων πό­λε­ων της Καρ­πά­θου Βρυ­κού­ντας και Νι­σύ­ρου της νήσου Σα­ρί­ας οι οποί­οι κα­τα­διώ­χθη­καν και απο­δε­κα­τί­σθη­καν από τους Σα­ρα­κη­νούς πει­ρα­τές με­τα­ξύ του 820 και 824 και ήρθαν και εγκα­τα­στά­θη­καν σ’ αυτήν εδώ τη θέση με­τα­ξύ των δύο βου­νών για να θυ­μί­ζουν την κα­τοι­κία των 12 Θεών του Ολύ­μπου.

Κύριε πρό­ε­δρε, μέχρι σή­με­ρα αγω­νι­ζό­μα­σταν μέσα σ’ ένα πε­ρι­βάλ­λον που το χα­ρα­κτή­ρι­ζαν η αβε­βαιό­τη­τα στο κε­ντρι­κό πο­λι­τι­κό πεδίο, η κα­χυ­πο­ψία, οι κα­θη­με­ρι­νές αλ­λα­γές των νόμων και η δυ­σκο­λία της εφαρ­μο­γής τους, η οι­κο­νο­μι­κή δυ­σπρα­γία, η δυ­σλει­τουρ­γία του Δη­μό­σιου τομέα, η έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού και μέσων και ο διαρ­κής αγώ­νας να πε­τύ­χου­με και να διεκ­δι­κή­σου­με τα αυ­το­νό­η­τα για να μη νιώ­θου­με πο­λί­τες δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρί­ας. Είναι κοι­νός τόπος ότι αυτά τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά είναι εντο­νό­τε­ρα , εμ­φα­νέ­στε­ρα και υπερ­με­γε­θη­μέ­να εδώ στα δύο νησιά μας στην Κάρ­πα­θο και την Κάσο τα οπ[οία αγκυ­ρο­βό­λη­σαν στο νο­τιό­τε­ρο άκρο του Αι­γαί­ου και απο­τε­λούν το πιο όμορ­φο και πο­λύ­τι­μο δί­δυ­μο των νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου. Τυ­χε­ροί, αδά­μα­στοι πει­σμα­τά­ρη­δες και αξιέ­παι­νοι όσοι απέ­μει­ναν να τα κα­τοι­κούν για να τους χα­ρί­ζουν ζω­ντά­νια, αλλά και αδι­κη­μέ­νοι ταυ­τό­χρο­να γιατί έχουν να πα­λέ­ψουν με τε­ρά­στια προ­βλή­μα­τα ρι­σκά­ρο­ντας ακόμη και τη ζωή τους την ίδια.

Δε θα οδη­γη­θώ στη κα­τα­κλεί­δα του χαι­ρε­τι­σμού μου στην πε­πα­τη­μέ­νη της μί­ζε­ρης ανα­φο­ράς και διεκ­δί­κη­σης επί­λυ­σης προ­βλη­μά­των που είναι πολλά. Θεωρώ ότι με την εμπει­ρία της ση­με­ρι­νής άκρως τι­μη­τι­κής και συ­γκι­νη­τι­κής σας επί­σκε­ψης σ’ αυτήν την αε­το­φω­λιά της Καρ­πά­θου θα πά­ρε­τε αυ­το­βού­λως τις απο­φά­σεις που πρέ­πει για να εξα­κο­λου­θή­σει να

επι­βιώ­νει αυτό το ζω­ντα­νό κύτ­τα­ρο της Πα­τρί­δας μας. Όμως θέ­λο­ντας να το­νί­σω τους άρ­ρη­κτους και δια­χρο­νι­κούς δε­σμούς που έχουν η Κάρ­πα­θος. Η Όλυ­μπος με την ιδιαί­τε­ρη πα­τρί­δα σας τη γει­τό­νισ­σα λε­βε­ντο­γέν­να Κρήτη, θα δια­τυ­πώ­σω ένα μο­να­δι­κό και δια­χρο­νι­κό και ομό­θυ­μο αί­τη­μα των απα­ντα­χού Ολυ­μπι­τών με μα­ντι­νά­δες που πολ­λές φορές αυτός ο τρό­πος επι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξύ μας, είναι βα­θύ­τε­ρος και κα­θα­ρό­τε­ρος!

Μέρα τη μέρα η Όλυ­μπος πρό­ε­δρε ολι­σθαί­νει

γι αυτό τρο­πο­ποι­ή­σε­τε το νόμο του Κλει­σθέ­νη

Να ξα­να­γί­νει η Όλυ­μπος Κοι­νό­τη­τα όπως πρώτα

γιατί ως τώρα εί­χα­με μη ακουό­ντων ώτα

Να ξα­να­βρεί το δρόμο της να ζήσει να προ­κό­ψει

και σί­γου­ρα προς το καλό πάλι θ’ αλ­λά­ξει όψη

Καλώς ήρ­θα­τε κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ της καρ­διάς μας!!!!!