Ο κ. Αντώνης Καμπουράκης υποψήφιος δήμαρχος Ρόδου – O κύβος ερρίφθη οριστικά και αμετάκλητα

Κύριε Καμπου­ράκη δώστε μας μια εικόνα για το πως κινεί­ται η φετινή σεζόν στη Ρόδο. Δικαιώ­θη­καν οι προ­βλέ­ψεις για αύξηση των αφίξεων;

Έχουμε κόσμο στο νησί και κάνουμε τον σταυρό μας. Ωστόσο η ευη­με­ρία στους αριθ­μούς των αφίξεων δε συνε­πά­γε­ται αυτό­ματα και την ευη­με­ρία των επι­χει­ρή­σεων. Ούτε των εργα­ζο­μέ­νων. Ούτε της οικο­νο­μίας και κοι­νω­νίας. Καλές οι εντυ­πώ­σεις, αλλά τα απο­τε­λέ­σματα μετράνε στο τέλος. Το να στε­κό­μα­στε μόνο στις αφίξεις είναι μια παρα­πλα­νη­τική προ­σέγ­γιση, της δύσκο­λης εξί­σω­σης που πρέπει να επι­λύ­σουμε. Το μεγάλο ζητού­μενο αφορά στο πως θα μένουν χρήματα στο ξενο­δο­χείο, στην τοπική οικο­νο­μία, στον Ροδίτη. Αυτό είναι το πραγ­μα­τικό στοί­χημα που πρέπει να κερ­δη­θεί. Του­ρι­σμός σε διάρ­κεια και ποιό­τητα, που να γεμίζει τα ταμεία, να δημιουρ­γεί τζίρους και εισο­δή­ματα, να δίνει ώθηση στην ανά­πτυξη που αξίζει και δικαιού­ται η μονα­δι­κό­τητα της Ρόδου μας.

Βλέπετε εσείς κάποια λύση για το πρό­βλημα έτσι όπως μας το περι­γρά­φετε;

Κοι­τάξτε, η αλήθεια είναι πάντα απλή. Η δυνα­τό­τητα να προ­σελ­κύ­εις περισ­σό­τε­ρους επι­σκέ­πτες υψη­λό­τε­ρων οικο­νο­μι­κών δυνα­το­τή­των, γιατί περί αυτού πρό­κει­ται στην ουσία, είναι συνάρ­τηση της διαρ­κούς ανα­βάθ­μι­σης της ποιό­τη­τας του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Οι ξενο­δό­χοι δίνουμε τον καλύ­τερο εαυτό μας, αλλά η του­ρι­στική εμπει­ρία δεν περιο­ρί­ζε­ται στη φιλο­ξε­νία. Το ξενο­δο­χείο δεν λει­τουρ­γεί στο κενό, είναι ενταγ­μένο σ’ ένα περι­βάλ­λον. Οι υπο­δο­μές παίζουν τερά­στιο ρόλο στη δια­μόρ­φωση της εμπει­ρίας. Οι δρόμοι, τα πεζο­δρό­μια, ο φωτι­σμός, οι μαρίνες, η ευκολία της προ­σβα­σι­μό­τη­τας, οι δυνα­τό­τη­τες ψυχα­γω­γίας και άθλησης. Απέ­χουμε πολύ από το να δίνουμε την εικόνα ενός σύγ­χρο­νου αντα­γω­νι­στι­κού του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού. Δίνουμε ακόμη μάχη με τις λακ­κού­βες. Δεν μπο­ρούμε να προσ­δο­κούμε τα οφέλη της ανά­πτυ­ξης σε συν­θή­κες υπα­νά­πτυ­ξης. Τις οποίες άλλωστε βιώ­νουμε βασα­νι­στικά όλοι οι Ροδίτες μέσα στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Είναι άδικο πρω­τί­στως για μας και μετά για τους επι­σκέ­πτες μας, πως ζούμε σε μια υπο­βαθ­μι­σμένη μετριό­τητα εξαι­τίας της ανυ­παρ­ξίας ή της φθί­νου­σας πορείας βασικών υπο­δο­μών.

Τι χρειά­ζε­ται να γίνει άμεσα κατά τη γνώμη σας;

Αν θέλουμε να έχουμε βιώσιμο κι αντα­γω­νι­στικό του­ρι­σμό, που θα δίνει ζωή σε όλη τοπική οικο­νο­μία και κοι­νω­νία, ενώ ταυ­τό­χρονα θα εξα­σφα­λί­ζει προ­ο­πτική και μέλλον για τα παιδιά της Ρόδου, πρέπει να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε το μέγεθος των προ­κλή­σεων που έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε. Δεν υπάρ­χουν εύκολες και βολικές λύσεις που να πέφτουν από τον ουρανό. Οι εποχές που μια καμπά­νια ήταν αρκετή για τον του­ρι­σμό έχουν παρέλ­θει ανε­πι­στρε­πτί. Ο αντα­γω­νι­σμός είναι τερά­στιος, σε παγκό­σμιο επίπεδο και το κλειδί της επι­βί­ω­σης είναι η σωστή προ­σαρ­μογή. Πρώτα πρέπει να δημιουρ­γή­σουμε μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα και μετά να την επι­κοι­νω­νή­σουμε. Αλλιώς θα πρό­κει­ται για fake news. Χρεια­ζό­μα­στε λοιπόν επει­γό­ντως ένα “master plan”, για τη συνο­λική ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών, για την ανα­βάθ­μιση της Ρόδου, για την ανα­βάθ­μιση της ζωής μας. Με στο­χευ­μένα έργα, με δια­σφα­λι­σμέ­νους πόρους και με σαφές χρο­νο­διά­γραμμα υλο­ποί­η­σης, που θα δεσμεύει τους πάντες. Εδώ μιλάμε για τη ζωή μας, δεν μπορεί να παίζει κανείς στα ζάρια τη ζωή και το μέλλον των Ροδιτών.

Πόσο αισιό­δο­ξος όμως μπορεί να είναι κανείς πως θα γίνει κάτι τέτοιο, δεδο­μέ­νου πως η Ρόδος δεν έχει επι­λύ­σει ακόμη ούτε στοι­χειώδη ζητή­ματα, όπως για παρά­δειγμα το νερό…

Έχετε απόλυτο δίκιο στην παρα­τή­ρησή σας και βάζετε το δάκτυλο “επί τον τύπον των ήλων”. Είναι εξορ­γι­στικό να εξα­κο­λου­θούμε να λέμε το νερό νεράκι, όσο συνε­χί­ζε­ται αυτό το “πινγκ-πονγκ” των ευθυνών. Είναι άδικο για τη Ρόδο, είναι ντροπή για ένα κορυ­φαίο προ­ο­ρι­σμό στην παγκό­σμια του­ρι­στική αγορά, να απο­τε­λεί ζήτημα στον 21ο αιώνα ένα ποτήρι νερό. Ανα­δει­κνύει κατά τη γνώμη μου την πηγή όλης της κακο­δαι­μο­νίας του τόπου, που δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι κάποιοι από τους έχοντες δημόσια αξιώ­ματα επι­λέ­γουν το ρόλο του σχο­λια­στή της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Μα δεν είναι αυτός ο ρόλος τους! Δεν είναι σπορτ­κά­στερ για να περι­γρά­φουν και να σχο­λιά­ζουν φάσεις. Ο ρόλος του δημό­σιου αξιώ­μα­τος είναι να δίνει λύσεις για τους πολίτες, για την κοι­νω­νία, για την οικο­νο­μία. Όποιος έχει δημόσιο αξίωμα πρέπει να είναι αυτό που αποκαλώ “ηγέτης-υπηρέτης” και να το απο­δει­κνύει με την απο­φα­σι­στι­κό­τητα της πράξης, και με το απο­τύ­πωμα της προ­σφο­ράς του. Και όχι να είναι “Follower” των γεγο­νό­των και των συγκυ­ριών.

Σας ακούω ενώ μιλάτε και έρχεται αυτό­ματα ο συνειρ­μός με αυτό που συζη­τιέ­ται τελευ­ταία στη Ρόδο “στόμα με στόμα”, πως θα ήσασταν ο κατάλ­λη­λος για δήμαρ­χος καθώς πλη­σιά­ζουν οι αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές. Έχετε κάποιο σχόλιο γι αυτό;

Πρώτα απ’ όλα με τιμά πραγ­μα­τικά, συμπο­λί­τες μου να λένε καλά λόγια για μένα. Από κει και πέρα θα σας πω μια γενική θέση αρχής, την οποία πίστευα και χθες, πιστεύω και σήμερα, θα πιστεύω και αύριο. Τα καλύ­τερα λόγια είναι οι πράξεις. Ο κόσμος έχει σιχαθεί ν’ ακούει λόγια. Όποιος λοιπόν νοιά­ζε­ται με την καρδιά του για τους Ροδίτες και θέλει να προ­σφέ­ρει με την ψυχή του στη Ρόδο, οφείλει να δηλώνει παρών στο σταυ­ρο­δρόμι της ευθύνης.