N. Kαλαντζής: «Η απαγκίστρωση της Τ.Α. από τα κόμματα και ο απογαλακτισμός θα αποτελέσει ένα μεγάλο βήμα για τις τοπικές κοινωνίες»

Κύριε Καλαν­τζή, να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη από τους σκοπούς της Ε.Ν.Α. Πότε ιδρύ­θηκε και για ποιον λόγο;

Κατ’αρχάς κ. Φώτη, να σας ευχα­ρι­στήσω πολύ για τη συνέ­ντευξη και τη φιλο­ξε­νία στην εφη­με­ρίδα «δημο­κρα­τική». Η ανάγκη για αλλαγές, τόσο ως προς τη λει­τουρ­γία, όσο και ως προς την κατεύ­θυνση που πρέπει να ακο­λου­θή­σει η Τοπική Αυτο­διοί­κηση τα επόμενα χρόνια, επέβαλε τη δημιουρ­γία της Ένωσης Νέων Αυτο­διοι­κη­τι­κών Ελλάδος (Ε.Ν.Α.), που απο­τε­λεί­ται από αιρετά μέλη Περι­φε­ρεια­κών και Δημο­τι­κών Συμ­βου­λίων από όλες σχεδόν τις Περι­φέ­ρειες της Χώρας. Κοινή πεποί­θηση και δια­πί­στωση όσων συνυ­πέ­γρα­ψαν την Ιδρυ­τική Δια­κή­ρυξη, 30 μέλη, αλλά και το Κατα­στα­τικό στη συνέ­χεια, από 32 αιρετά μέλη, είναι ότι η Τοπική Αυτο­διοί­κηση πρέπει να αλλάξει και να ξεφύγει από το υφι­στά­μενο αυτο­διοι­κη­τικό μοντέλο, που αφορά περισ­σό­τερο το παρελ­θόν παρά το μέλλον. Σκοπός της Ε.Ν.Α. είναι να παρεμ­βαί­νει σε σημα­ντικά ζητή­ματα που αφορούν τόσο τη χώρα μας, όσο και τις κατά τόπους περιο­χές, να προ­τεί­νει λύσεις, να προ­βάλ­λει και να ανα­δει­κνύει τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της κάθε τοπικής κοι­νω­νίας, προ­κει­μέ­νου η κάθε πόλη να μπορεί μέσα από την εξω­στρέ­φεια, να βελ­τιώ­σει την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών της. Να πω ότι αρχές του 2015, λίγο μετά τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές του 2014 και την αρχή της αυτο­διοι­κη­τι­κής περιό­δου 2014-2019, ορι­σμέ­νοι νέοι άνθρω­ποι από διά­φο­ρες περιο­χές της χώρας μας, απο­φα­σί­σαμε να δημιουρ­γή­σουμε μία Ένωση, απο­τε­λού­μενη από νέους αιρε­τούς. Το 2015 μέσω της Ιδρυ­τι­κής Δια­κή­ρυ­ξης που είχε την υπο­γραφή 30 νέων δημο­τι­κών και περι­φε­ρεια­κών συμ­βού­λων από κάθε γωνιά της Ελλάδος δημιουρ­γή­σαμε την Ένωση Νέων Αυτο­διοι­κη­τι­κών Ελλάδος (Ε.Ν.Α.).

Ποιοι μετέ­χουν στην Ενωση και ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις πρέπει να πληροί κάποιος για να γίνει μέλος της;

Στην Ε.Ν.Α. συμ­με­τέ­χουν νέοι άνθρω­ποι και σε ηλικία και σε ό,τι αφορά το χρόνο της παρου­σίας τους στα κοινά. Είναι μορ­φω­μέ­νοι, γνωστοί στις τοπικές τους κοι­νω­νίες, με επαγ­γελ­μα­τική κατα­ξί­ωση ο καθένας στο χώρο που κινεί­ται εργα­σιακά και δεν βλέπουν τη συμ­με­τοχή στα κοινά ως επάγ­γελμα, αλλά ως προ­σφορά και αγάπη για τις τοπικές τους κοι­νω­νίες. Το θέμα της ανα­νέ­ω­σης του πολι­τι­κού κόσμου της χώρας, αλλά και της αυτο­διοί­κη­σης, είναι ηλι­κιακό, αλλά δεν πρέπει να εγκλω­βι­στούμε σε αυτή τη λογική. Οι φρέ­σκιες ιδέες μπορούν να έρθουν και από μεγα­λύ­τε­ρους ηλι­κιακά ανθρώ­πους, που θέλουν να προ­σφέ­ρουν, αλλά δεν είχαν τη δυνα­τό­τητα μέχρι στιγμής, μιας και πιθανόν οι επαγ­γελ­μα­τι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις δεν τους το επέ­τρε­παν. Κοι­τάξτε, το σημε­ρινό λαν­θα­σμένο κατά τη γνώμη μου αυτο­διοι­κη­τικό μοντέλο, ευνοεί την ενα­σχό­ληση με τα κοινά, συντα­ξιού­χων και δημο­σίων υπαλ­λή­λων και όχι ανθρώ­πων της αγοράς και του ιδιω­τι­κού τομέα. Αυτό πρέπει να αλλάξει και άμεσα θεωρώ. Να προ­σελ­κύ­σουμε το κομμάτι της κοι­νω­νίας που μπορεί να δώσει πράγ­ματα, που έχει άλλη ματιά, πιο και­νο­τόμα, πιο φρέσκια.

Πόσα μέλη αριθμεί σήμερα;

Από τα 32 ιδρυ­τικά μέλη πριν τρία χρονια, σήμερα έχουμε ξεπε­ρά­σει τα 300 μέλη ανά την Ελλάδα, αιρετά, μιας και δεν έχουμε αφήσει καμία περι­φέ­ρεια της Ελλάδος, που να μην έχουμε επι­σκε­φθεί. Οι νέοι άνθρω­ποι θέλουν να συμ­με­τά­σχουν στην ‘Ενωση, ενώ και παλαιό­τε­ροι αυτο­διοι­κη­τι­κοί μας επι­κρο­τούν για την κίνηση που έγινε, μιας και δεν είχε ξανα­γί­νει οργα­νω­μένα κάτι αντί­στοιχο στο παρελ­θόν. Να σας πω μάλιστα, με την ίδρυσή μας, κάποιοι ρωτού­σαν μέλη μας σε διάφορα σημεία της χώρας, μήπως πάμε να δημιουρ­γή­σουμε κάποιο κόμμα. Μάλιστα, έχουμε κάνει και επίτιμα μέλη της ΕΝΑ κάποιους ανθρώ­πους που έχουν συμ­βάλ­λει στη λει­τουρ­γία της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, όπως ο Κώστας Μπα­κο­γιάν­νης, περι­φε­ρειάρ­χης Στερεάς Ελλάδος, ο συνά­δελ­φός του, από την Κεντρική Μακε­δο­νία Από­στο­λος Τζι­τζι­κώ­στας, ο δημαρ­χος Τρικ­καίων Δ.Παπα­στερ­γίου για τις και­νο­τό­μες δράσεις του, καθώς και ο πρ. δημο­τι­κός σύμ­βου­λος Πειραιά Βαγ­γέ­λης Μαρι­νά­κης για τη συνει­σφορά του στην πόλη του Πειραιά.

Είναι πάντως γεγονός πώς σε καιρούς δύσκο­λους για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, υπάρ­χουν νέοι άνθρω­ποι που ασχο­λού­νται ενεργά, παρότι ενδε­χο­μέ­νως θα μπο­ρού­σαν να είναι περισ­σό­τε­ροι. Τι είναι αυτό που απο­τρέ­πει νέους ανθρώ­πους να ασχο­λη­θούν με την πολι­τική και ποιες είναι οι δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζει κάποιος ο οποίος θέλει να εμπλα­κεί στα κοινά;

Το ερώτημα σας είναι πολύ σημα­ντικό, μιας και μιλάω με νέους ανθρώ­πους, αιρε­τούς, από όλη την Ελλάδα. Θα σας πω κάτι που δια­πι­στώνω συνεχώς. Πολλοί νέοι άνθρω­ποι που ασχο­λού­νται με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, εκλέ­γο­νται και μετά από μια τετρα­ε­τία, απο­φα­σί­ζουν να στα­μα­τή­σουν την ενα­σχό­ληση με τα κοινά. Οι λόγοι είναι πολλοί, με βασι­κό­τερο αυτόν της λογικής, «άλλα περι­μέ­ναμε, άλλα είδαμε τελικά», καθώς και της μη αξιο­ποί­η­σής τους από τις δημο­τι­κές και περι­φε­ρεια­κές αρχές. Καλό θα ήταν οι περι­φε­ρειάρ­χες και δήμαρ­χοι να εμπι­στευ­θούν τους νέους ανθρώ­πους και να τους αξιο­ποι­ή­σουν όπου αυτό είναι δυνατό. Μην ξεχνάμε ότι αργά ή γρήγορα, οι σημε­ρι­νοί νέοι αυτο­διοι­κη­τι­κοί θα είναι αυτοί που θα ανα­λά­βουν τις τύχες των Δήμων και των Περι­φε­ρειών την επόμενη μέρα. Πρέπει να τους δοθεί η απα­ραί­τητη εμπει­ρία και δεν πρέπει να διώ­χνουμε τους νέους ανθρώ­πους από τα κοινά, που τόσο δύσκολα τα επι­λέ­γουν να συμ­με­τέ­χουν. Ακόμη και σήμερα, μετά από όλη αυτή την κρίση, πολλοί παλαιοί αυτο­διοι­κη­τι­κοί αντι­με­τω­πί­ζουν με καχυ­πο­ψία, αλλά και εχθρι­κό­τητα τους νέους ανθρώ­πους που συμ­με­τέ­χουν στα κοινά, με τη λογική μήπως τους πάρουν την καρέκλα. Προ­σω­πικά, το βρίσκω θλιβερό, αν όχι τραγικό. Καλούμε σε όλη την Ελλάδα τους νέους ανθρώ­πους να μην κρι­τι­κά­ρουν μόνο από τα social media και τα καφέ, αλλά να συμ­με­τέ­χουν ενεργά στα κοινά, γιατί μόνο έτσι ίσως αλλά­ξουν κάποια πράγ­ματα. Λάθη θα γίνουν φυσικά και από αυτούς, αλλά μόνο έτσι μπο­ρούμε να προ­χω­ρή­σουμε μπροστά. Άλλωστε ο κόσμος ποτέ δεν άλλαξε με το παλιό, όσο και αν εμπό­διζε το και­νούρ­γιο να έρθει.

Παρ΄ότι είστε μια σχετικά νέα Ενωση, ανα­πτύσ­σετε έντονη δρα­στη­ριό­τητα και έχετε παρου­σία σε όλη την Ελλάδα, με σειρά δράσεων και εκδη­λώ­σεων, δεί­χνο­ντας στην πράξη ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα. Ποιες ανάγκες δια­πι­στώ­νετε στην Περι­φέ­ρεια;

Πράγ­ματι, ενώ θα μπο­ρού­σαμε να περιο­ρι­στούμε στην Αττική , μιας και έχουμε πολλά μελη, επι­κε­ντρω­θή­καμε στην Περι­φέ­ρεια και σε λιγό­τερα από τρία χρόνια,καλύ­ψαμε με την παρου­σία μας, όλες τις περι­φέ­ρειες της χώρας, απ΄άκρη σ΄άκρη. Επι­λέ­γαμε πάντα τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της κάθε περιο­χής και επι­διώ­καμε να τα ανα­δεί­ξουμε για την ανά­πτυξή της. Αυτό κάναμε και συνε­χί­ζουμε να το κάνουμε. Στόχος ήταν και παρα­μέ­νει η τοπική ανά­πτυξη, η απο­κέ­ντρωση, η ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική των τοπικών κοι­νω­νιών, με άξονες την εκπαί­δευση, τα πανε­πι­στή­μια, τα τοπικά αγρο­τικά προ­ϊ­ό­ντα, την ενέρ­γεια, το θεμα­τικό του­ρι­σμό, τις σύγ­χρο­νες τεχνο­λο­γίες, τη ναυ­τι­λία, τις μετα­φο­ρές, τα λιμάνια, τα πολι­τι­σμικά μας αγαθά και την εξω­στρέ­φεια. Με παρου­σία όπως στο Πανό­ραμα Θεσ­σα­λο­νί­κης και στο 1ο Πανελ­λή­νιο Συνέ­δριο Νέων Αυτο­διοι­κη­τι­κών, στην Καλα­μάτα με το ΤΕΙ Πελο­πον­νή­σου και το Τμήμα Τοπ. Αυτο­διοί­κη­σης για τα ΕΣΠΑ, που υπε­γράφη μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας μεταξύ της ΕΝΑ και του ΤΕΙ Πελο­πον­νή­σου και το Τμήμα Τοπ. Αυτο­διοί­κη­σης, στα Ιωάν­νινα για τους Ηπει­ρώ­τες Ευερ­γέ­τες που βοή­θη­σαν τη χώρα και το παρά­δειγμά τους είναι πιο επί­καιρο από ποτέ, στη Θεσ­σα­λο­νίκη για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση με τους Γενι­κούς Γραμ­μα­τείς των Δήμων και των Περι­φε­ρειών που η ΕΝΑ και η Ένωση Γενικών Γραμ­μά­των υπέ­γρα­ψαν κοινό κείμενο συνερ­γα­σίας και σύσφιγ­ξης στενών σχέσεων, καθώς και στο τακτικό συνέ­δριο της ΚΕΔΕ στο Βελ­λί­δειο, με ομιλία του Προ­έ­δρου της ΕΝΑ. Με παρου­σία στις Βρυ­ξέλ­λες για την Ευρω­παϊκή Εβδο­μάδα Περι­φε­ρειών και Πόλεων, στην Αθήνα για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, στην Ξάνθη για τον Καπνό και τη σημασία που είχε και έχει για την ευρύ­τερη οικο­νο­μία της περιο­χής, στην Κομο­τηνή για την ανά­πτυξη της Θράκης, με το Λιμάνι της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης ως πύλη ανά­πτυ­ξης, τους ενερ­γεια­κούς αγωγούς και το Δημο­κρί­τειο Πανε­πι­στή­μιο Θράκης. Στην Κέρκυρα για τον Του­ρι­σμό του Κινη­μα­το­γρά­φου και την ανάγκη για προ­σέλ­κυση ξένων κινη­μα­το­γράφο κών παρα­γω­γών στην Ελλάδα με παροχή κινή­τρων, που θα εκτι­νά­ξει τον ελλη­νικό του­ρι­σμό, στη Λέσβο για τον Θρη­σκευ­τικό Του­ρι­σμό που θα αλλάξει το του­ρι­στικό προϊόν στο Βόρειο Αιγαίο, στη Δυτική Μακε­δο­νία για το περι­βάλ­λον και την προ­στα­σία του και την ανά­δειξη των Πρεσπών και των λιμνών της περιο­χής, στη Ρόδο για την Του­ρι­στική Πολι­τική και τις δυνα­τό­τη­τες που έχουν τα Δωδε­κά­νησα, στη Χαλκίδα για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση και τον Νέο Καλ­λι­κράτη, κάνο­ντας επίτιμο μέλος της ΕΝΑ τον Περι­φε­ρειάρχη Στερεάς Ελλάδας Κ. Μπα­κο­γιάννη, στον Μαρα­θώνα για τον Αθλη­τικό Του­ρι­σμό και τις προ­ο­πτι­κές του στην Ανα­το­λική Αττική, στη Μάνη για την Προ­στα­σία και την Ανά­δειξη των Πύργων, καθώς και στο Πικέρμι για την ανά­δειξη της Παλαιο­ντο­λο­γίας και την ανά­πτυξη στην περιοχή, στην Κρήτη, στα Χανιά και το Ηρά­κλειο, για τον Του­ρι­σμό και τη δια­σύν­δεσή του με τα αγρο­τικά προ­ϊ­ό­ντα και για τις Υπο­δο­μές της Κρήτης και τον Του­ρι­σμό, αντί­στοιχα, στον Πειραιά για τη συνει­σφορά της ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας στις τοπικές κοι­νω­νίες, στην Πάτμο για την ανά­δειξη της κρουα­ζιέ­ρας και του Θαλάσ­σιου του­ρι­σμού στην περιοχή και στα Τρίκαλα για τη σημασία των νέων και και­νο­τό­μων τεχνο­λο­γιών στους δήμους, για την καλύ­τερη καθη­με­ρι­νό­τητα του πολίτη. Η ανά­πτυξη μπορεί να έρθει, ικανοί άνθρω­ποι έχουμε δια­πι­στώ­σει ότι υπάρ­χουν σε όλη την Ελλάδα, φθάνει μόνο να υπάρχει πίστη στις δυνα­τό­τη­τες της κάθε τοπικής κοι­νω­νίας που μπορεί να παράγει και να ανα­δεί­ξει, με τη συνερ­γα­σία. Αυτό λείπει. Η συνερ­γα­σία μεταξύ των φορέων σε κάθε τοπική κοι­νω­νία, καθώς και η δια­σύν­δεσή τους με την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, τα επι­με­λη­τή­ρια, τους παρα­γω­γούς και τους πολίτες. Αν αυτό το μοντέλο αλλάξει, τότε η Ελλάδα θα αλλάξει προς το καλύ­τερο.

Εχετε μιλήσει πολλές φορές, για την ανάγκη αλλαγής του υφι­στά­με­νου μοντέ­λου τοπικής αυτο­διοί­κη­σης. Πείτε μας για αυτό.

Έχοντας ως προ­τε­ραιό­τητα τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις και την ορθο­λο­γι­στική οικο­νο­μική δια­χεί­ριση, που απο­τε­λούν τη βάση για την ομαλή λει­τουρ­γία ενός σύγ­χρο­νου αυτο­διοι­κη­τι­κού οργα­νι­σμού, η δια­φά­νεια καθί­στα­ται σημα­ντι­κό­τερη από ποτέ. Θα πρέπει να ξεπε­ρα­στεί το αυτο­διοι­κη­τικό μοντέλο περα­σμέ­νων ετών, που στήριζε την χρη­μα­το­δό­τηση του δήμου ή της περι­φέ­ρειας, καθαρά από το κεντρικό κράτος. Από τη μία η αισθητή μείωση της κρα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης και από την άλλη, οι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί που βγαί­νουν εκτός της αρχικής τους κατάρ­τι­σης, δημιουρ­γεί την ανάγκη να περά­σουν οι ΟΤΑ σε ακόμη μεγα­λύ­τερη διεκ­δί­κηση πόρων από ευρω­παϊκά κον­δύ­λια, όπως το ΕΣΠΑ, για τη δημιουρ­γία έργων υπο­δο­μής σε κάθε πόλη και νησί, χωρίς να χρειά­ζο­νται τα χρήματα για μια πλατεία ή μια ανά­πλαση μιας γει­το­νιάς, να δαπα­νώ­νται από τα χρήματα των δημοτών ή από τα δημο­τικά τέλη. Ο περι­φε­ρειάρ­χης και ο δήμαρ­χος θα πρέπει να δια­θέ­τουν χαρα­κτη­ρι­στικά manager με σκοπό να βάζει στόχους, να θέτει προ­τε­ραιό­τη­τες, να αντλεί πόρους από νέες πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης, να πλη­ρώ­νει το προ­σω­πικό στην ώρα του, να έχει τον πολίτη ικα­νο­ποι­η­μένο, αλλά και συμ­μέ­τοχο στη λει­τουρ­γία της πόλης, να χρη­σι­μο­ποιεί τη βοήθεια της τεχνο­λο­γίας, τόσο για μείωση κόστους, όσο και χρόνου και να προ­στα­τεύει τις ευαί­σθη­τες κοι­νω­νι­κές ομάδες, με δωρεάν παροχή πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας κάθε είδους (κοι­νω­νικά ιατρεία, παντο­πω­λεία, φαρ­μα­κεία κλπ). Επίσης, η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος θα πρέπει να τίθεται σε προ­τε­ραιό­τητα και οι όποιες απο­φά­σεις των περι­φε­ρεια­κών και δημο­τι­κών συμ­βου­λίων θα πρέπει να λαμ­βά­νο­νται με γνώμονα αυτό το σκοπό. Είναι ανάγκη να δημιουρ­γη­θούν τοπικά στρα­τη­γικά σχέδια για στήριξη της τοπικής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας με κίνητρα, που θα φέρει μακρο­χρό­νια, έσοδα για το δήμο, αλλά και νέες θέσεις εργα­σίας για τους κατοί­κους. Τα μέλη της Ε.Ν.Α. πιστεύ­ουν σε έναν ανα­βαθ­μι­σμένο ρόλο της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης που θα διεκ­δι­κεί ακόμη περισ­σό­τε­ρες αρμο­διό­τη­τες από το κεντρικό κράτος και θα τις συν­δυά­ζει με ταυ­τό­χρονη εισροή επι­πλέον πόρων από αυτές. Νέες αρμο­διό­τη­τες και νέα έσοδα, πρέπει να πάνε μαζί. Διεκ­δι­κη­τι­κός ο ρόλος της, αλλά και ανα­πτυ­ξια­κός για την επόμενη ημέρα, μακριά από σκο­πι­μό­τη­τες συμ­φε­ρό­ντων. Η απα­γκί­στρωση από τα κόμματα και ο απο­γα­λα­κτι­σμός της θα απο­τε­λέ­σει ένα μεγάλο βήμα για τις τοπικές κοι­νω­νίες, προ­κει­μέ­νου να περά­σουν πιο ενωτικά στο αύριο.

Το σχέδιο «Κλει­σθέ­νης» θεω­ρείτε ότι θα συμ­βά­λει προς αυτή την κατεύ­θυνση; Εμπε­ριέ­χει και­νο­το­μίες σε μια σειρά από ζητή­ματα, μετά των οποίων και του εκλο­γι­κού συστή­μα­τος.

Το σχέδιο «Κλει­σθέ­νης» πέραν της επι­κέ­ντρω­σής του στην αλλαγή του εκλο­γι­κού συστή­μα­τος, δεν έχει τη δυνα­μική ευρύ­τε­ρων αλλαγών στην Αυτο­διοί­κηση. Ακόμη και ο Καλ­λι­κρά­της, που όλοι κατη­γο­ρούν, πραγ­μα­το­ποί­ησε μεγα­λύ­τε­ρες αλλαγές, για παρά­δειγμα χωρο­τα­ξι­κού τύπου, αλλά και λει­τουρ­γίας. Το αν είχε λάθη, θα πω φυσικά και είχε, που όμως δεν διορ­θώ­θη­καν. Η απί­στευτη γρα­φειο­κρα­τία, οι εμπλε­κό­με­νοι φορείς, η καθυ­στε­ρή­σεις για την ολο­κλή­ρωση ενός έργου, με διά­φο­ρες δια­δι­κα­σίες, είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Ελπίζω στο άμεσο μέλλον και όχι μετά από δέκα χρόνια, να βρεθεί κάποιος και να πει θα αλλάξω εις βάθος την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, βασι­ζό­με­νος σε επι­τυ­χη­μένα μοντέλα του εξω­τε­ρι­κού, προ­σαρ­μο­σμένα όπου αυτά χρεια­στούν. Μόνο έτσι και οι ΟΤΑ θα γίνουν σοβαροί οργα­νι­σμοί, μόνο έτσι θα προ­σελ­κύ­σουμε νέους ανθρώ­πους στην Αυτο­διοί­κηση και μόνο έτσι θα πάμε την Ελλάδα μπροστά.