Κατάργηση τριετιών και οι ομαδικές απολύσεις στο τραπέζι

Κατάρ­γηση τριε­τιών, απε­λευ­θέ­ρωση ομα­δι­κών απο­λύ­σεων και αλλαγές στον τρόπο λήψης των απο­φά­σεων για απερ­γίες επα­νέρ­χο­νται στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων μεταξύ των θεσμών και του υπουρ­γείου Εργα­σίας, με τους δανει­στές να απαι­τούν συμ­φω­νία όσο το δυνατόν γρη­γο­ρό­τερα και την ελλη­νική κυβέρ­νηση να επι­διώ­κει τον προσ­διο­ρι­σμό και τη νομο­θέ­τηση των «βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών» που προσ­διο­ρί­ζουν το Ευρω­παϊκό Κοι­νω­νικό Μοντέλο έως το τέλος του χρόνου.

Χθες πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε συνά­ντηση της ελλη­νι­κής δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομάδας και των θεσμών, σε τεχνικό επίπεδο, με απο­κλει­στικό αντι­κεί­μενο τα εργα­σιακά και συμ­φω­νή­θηκε η δια­βού­λευση να ξεκι­νή­σει άμεσα.

Στην πρώτη αυτή συνά­ντηση τέθηκε το πλαίσιο της δια­βού­λευ­σης και οι δανει­στές επέ­μει­ναν πως το κείμενο της συμ­φω­νίας της Συνόδου Κορυφής που κυρώ­θηκε και από το ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο είναι ξεκά­θαρο: θα προ­χω­ρή­σει η αυστηρή επα­νε­ξέ­ταση και ο εκσυγ­χρο­νι­σμός των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, των εργα­τι­κών κινη­το­ποι­ή­σεων και των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων. Μάλιστα, επε­σή­μα­ναν πως στο κείμενο της συμ­φω­νίας απο­κλεί­στηκε κάθε ενδε­χό­μενο επι­στρο­φής σε παλαιό­τερα πλαίσια πολι­τι­κής, αφή­νο­ντας εκτός πλάνου το νομο­σχέ­διο Σκουρ­λέτη για τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις και την επα­να­φορά του κατώ­τα­του μισθού στα 751 ευρώ.

Στην πράξη, άνοιξε εκ νέου η βεντά­λια των γνωστών απαι­τή­σεων από τους εκπρο­σώ­πους των θεσμών για κατάρ­γηση των τριε­τιών στους μισθούς, που θα παρα­μεί­νουν «παγω­μέ­νες» έως ότου η ανεργία πέσει κάτω από το 10%, απε­λευ­θέ­ρωση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων και αλλαγές στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο του 1982.

Σύμφωνα με ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ», οι δανει­στές αντι­δρούν έντονα στον νόμο με τον οποίο δόθηκε παρά­ταση στη μετε­νέρ­γεια των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων, καθώς αφενός το θεωρούν μονο­μερή ενέρ­γεια, αφε­τέ­ρου εκτι­μούν ότι η κατάρ­γηση της μετε­νέρ­γειας των συμ­βά­σεων, όπως προ­βλε­πό­ταν, οδηγεί σε περαι­τέρω ευε­λι­ξία στην αγορά εργα­σίας, μέσω της προ­ώ­θη­σης ατο­μι­κών συμ­βά­σεων. Στο πλαίσιο αυτής της ευε­λι­ξίας μάλιστα, χωρούν και διά­φο­ρες «βέλ­τι­στες πρα­κτι­κές» χωρών της Ε.Ε. όπως ο θεσμός της λεγό­με­νης «μικρο­ερ­γα­σίας» (mini job) στην οποία προ­βλέ­πο­νται πολύ χαμηλές αμοιβές, χωρίς ασφα­λι­στική κάλυψη, τα «συμ­βό­λαια μηδε­νι­κών ωρών» (zero hours contracts) που αντι­στοι­χούν σε δουλειά όσο, όταν κι όποτε θέλει ο εργο­δό­της, και διά­φο­ρες παραλ­λα­γές αυτών, όπως «συμ­βό­λαια λίγων ωρών» (low hour contracts) ή «συμ­βό­λαια… με το τηλέ­φωνο» (on call contracts) κ.ά.

Παραί­τηση Απ. Καψάλη

Ενδει­κτική του κλί­μα­τος που δια­μορ­φώ­νε­ται στα εργα­σιακά είναι η δήλωση παραί­τη­σης του ειδικού γραμ­μα­τέα του Σώματος Επι­θε­ω­ρη­τών Εργα­σίας, Από­στο­λου Καψάλη, στην οποία ανα­φέ­ρει ως βασική αιτία απο­χώ­ρη­σής του από το ΣΕΠΕ το ασφυ­κτικό πλαίσιο που δια­μορ­φώ­νε­ται στις εργα­σια­κές σχέσεις και το οποίο, όπως εκτιμά, θα τον εμπο­δί­σει να προ­ω­θή­σει τις ιδέες του. Στη θέση του κ. Καψάλη τοπο­θε­τή­θηκε από τη νέα ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας ο κ. Γ. Σούκος.

Στην ατζέντα της δια­πραγ­μά­τευ­σης μπαί­νουν δύσκολα θέματα όπως:

• Απε­λευ­θέ­ρωση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων με νόμο.

• Κατάρ­γηση των τριε­τιών.

• Αλλαγή του συν­δι­κα­λι­στι­κού νόμου και κυρίως της προ­κή­ρυ­ξης απερ­γιών. Οι δανει­στές ζητούν η απόφαση για απεργία να λαμ­βά­νε­ται με πλειο­ψη­φία 50% + 1 του συνόλου των μελών του συν­δι­κά­του.

• Θεσμο­θέ­τηση της δυνα­τό­τη­τας του εργο­δότη για αντα­περ­γία (λοκ άουτ).

• Αλλαγές στη δια­δι­κα­σία προ­σφυ­γής στον ΟΜΕΔ.

Οσον αφορά την εμπλοκή διεθνών οργα­νι­σμών, η ελλη­νική πλευρά προ­τεί­νει τη συμ­με­τοχή του ILO και της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Δικαιω­μά­των, ενώ οι δανει­στές προ­τεί­νουν τον ΟΟΣΑ και την Παγκό­σμια Τράπεζα.

Κθη­με­ρινή