«Ταραγμένα νερά» από Θράκη έως Μεσόγειο – Προκλητικές κινήσεις από την Τουρκία

Σε τρο­χιά συ­στη­μα­τι­κής αμ­φι­σβή­τη­σης των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των Ελ­λά­δας και Κύ­πρου κι­νεί­ται εκ νέου η Άγκυ­ρα, επα­να­φέ­ρο­ντας με οξύ­τη­τα το σύ­νο­λο της ατζέ­ντας των μο­νο­με­ρών αξιώ­σε­ών της από τη Δυ­τι­κή Θράκη έως την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και τη Λιβύη.

Με φόντο την επι­κεί­με­νη ανα­κοί­νω­ση των θα­λάσ­σιων πάρ­κων από την Αθήνα και την πρό­ο­δο στα έργα ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης Ελ­λά­δας – Κύ­πρου (Great Sea Interconnector), η τουρ­κι­κή πλευ­ρά υιο­θε­τεί επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή και τα­κτι­κές πί­ε­σης. Η Άγκυ­ρα επι­στρα­τεύ­ο­ντας το δόγμα της «Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας» απει­λεί ευ­θέ­ως με κρίση στο Αι­γαίο σε πε­ρί­πτω­ση που συ­νε­χι­στούν τα έργα πό­ντι­σης κα­λω­δί­ων ή επε­κτα­θεί ο σχε­δια­σμός για θα­λάσ­σια πάρκα πέραν των 6 ναυ­τι­κών μι­λί­ων.

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία απο­κτά η τα­κτι­κή επα­να­φο­ρά των ανυ­πό­στα­των ισχυ­ρι­σμών περί «τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας» στη Δυ­τι­κή Θράκη σε συν­δυα­σμό με την τουρ­κι­κή προ­σπά­θεια προ­ώ­θη­σης του πα­ρά­νο­μου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νί­ου και την ανα­ζή­τη­ση συμ­μα­χιών στην Ανα­το­λι­κή Λιβύη. Η Άγκυ­ρα επι­χει­ρεί να ανα­βιώ­σει τη νο­μι­κή του ισχύ, πιέ­ζο­ντας για κύ­ρω­σή του από τη λι­βυ­κή πλευ­ρά, και επι­διώ­κει, ταυ­τό­χρο­να, να απο­κό­ψει την Ελ­λά­δα και την Κύπρο από τη Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Εν­δει­κτι­κή της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας είναι και η πρό­θε­ση που εκ­φρά­στη­κε πρό­σφα­τα από τον Τούρ­κο υπουρ­γό Εξω­τε­ρι­κών, Χακάν Φι­ντάν, περί μο­νο­με­ρούς οριο­θέ­τη­σης Απο­κλει­στι­κής Οι­κο­νο­μι­κής Ζώνης (ΑΟΖ) με τη Συρία – μια κί­νη­ση που εντάσ­σε­ται στην προ­σπά­θεια νο­μι­μο­ποί­η­σης πα­ρά­νο­μων διεκ­δι­κή­σε­ων στην πε­ριο­χή. Η επι­στρο­φή της Άγκυ­ρας σε υψη­λούς ρη­το­ρι­κούς τό­νους συν­δέ­ε­ται και με την επι­κεί­με­νη ανα­κοί­νω­ση των θα­λάσ­σιων πάρ­κων σε Αι­γαίο και Ιόνιο, η οποία ανα­μέ­νε­ται να γίνει πολύ σύ­ντο­μα. Η τουρ­κι­κή στάση συν­δέ­ε­ται, επί­σης, με όλες τις τε­λευ­ταί­ες πρω­το­βου­λί­ες εκ μέ­ρους της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, ξε­κι­νώ­ντας από τον θα­λάσ­σιο χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό τον Απρί­λιο και εν συ­νε­χεία, τον Ιού­νιο, την επι­ση­μο­ποί­η­ση μέσω των αρ­μό­διων οδών της ΕΕ της προ­κή­ρυ­ξης εν­δια­φέ­ρο­ντος για την έρευ­να υδρο­γο­ναν­θρά­κων νο­τί­ως της Κρή­της.

Στο φόντο αυτών των εξε­λί­ξε­ων, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, με­τα­βαί­νει τις προ­σε­χείς ημέ­ρες στη Λιβύη, σε μια προ­σπά­θεια δι­πλω­μα­τι­κής εξι­σορ­ρό­πη­σης και απο­τρο­πής τε­τε­λε­σμέ­νων που επι­διώ­κει η Άγκυ­ρα. Στό­χος της ελ­λη­νι­κής απο­στο­λής σε Τρί­πο­λη και Βεγ­γά­ζη είναι να απο­τρέ­ψει -ει δυ­να­τόν- την κύ­ρω­ση του τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νί­ου από το στρα­τό­πε­δο του Χα­φτάρ, καθώς και το να τε­θούν οι βά­σεις για μια συμ­φω­νία επί της δια­δι­κα­σί­ας οριο­θέ­τη­σης θα­λάσ­σιων ζωνών με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Λι­βύ­ης, μέσα από διά­λο­γο και δια­δι­κα­σί­ες που θα απορ­ρέ­ουν και θα υπα­γο­ρεύ­ο­νται από το Διε­θνές Δί­καιο και το Δί­καιο της Θά­λασ­σας.

Πηγή: iapogevmatini.gr