Προκλητικό άρθρο της Daily Sabah: Η Τουρκία φαντασιώνεται ηγεμονία στη Μεσόγειο, από το Γιβραλτάρ έως τη Συρία

Η με­γα­λο­μα­νία της Τουρ­κί­ας και της κυ­βέρ­νη­σης Ερ­ντο­γάν, φαί­νε­ται πως δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

«Ο διά­δρο­μος ισχύ­ος Τουρ­κί­ας-Ισπα­νί­ας μπο­ρεί να ανα­δια­μορ­φώ­σει τη Με­σό­γειο. Η λε­κά­νη της Με­σο­γεί­ου είχε ανέ­κα­θεν τε­ρά­στια γε­ω­πο­λι­τι­κή ση­μα­σία ως σταυ­ρο­δρό­μι Ευ­ρώ­πης, Αφρι­κής και Ασίας. Στο εγγύς μέλ­λον, η εμ­φά­νι­ση ενός νέου μπλοκ δυ­νά­με­ων με επί­κε­ντρο τη Με­σό­γειο, το­πο­θε­τη­μέ­νου ενά­ντια στη νε­ο­α­ποι­κια­κή ατζέ­ντα της Δύσης, έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να δια­τα­ρά­ξει ρι­ζι­κά την υπάρ­χου­σα πα­γκό­σμια ισορ­ρο­πία δυ­νά­με­ων. Αυτή η ανα­δυό­με­νη συμ­μα­χία δια­θέ­τει όλα τα απα­ραί­τη­τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία: νερό, τρό­φι­μα, ενέρ­γεια, άμυνα, εμπο­ρι­κές οδούς και του­ρι­σμό, που απαι­τού­νται για την αυ­τάρ­κεια, χωρίς να βα­σί­ζε­ται σε εξω­τε­ρι­κές δυ­νά­μεις. Πριν εξη­γή­σου­με το πι­θα­νό μπλοκ Τουρ­κί­ας-Ισπα­νί­ας ως μια συμ­μα­χία με επί­κε­ντρο τη Με­σό­γειο, είναι ση­μα­ντι­κό πρώτα να σκια­γρα­φή­σου­με το τρέ­χον γε­ω­πο­λι­τι­κό τοπίο» ανα­φέ­ρει το δη­μο­σί­ευ­μα που κάνει μια ανα­φο­ρά στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και τις οριο­θε­τή­σεις των ΑΟΖ, καθώς και τον έντο­νο αντα­γω­νι­σμό για τις γε­ω­τρή­σεις.

«Η συμ­φω­νία οριο­θέ­τη­σης θα­λάσ­σιων πε­ριο­χών που υπο­γρά­φη­κε με­τα­ξύ Τουρ­κί­ας και Λι­βύ­ης έχει γίνει ένας από τους κύ­ριους πυ­λώ­νες της στρα­τη­γι­κής της «Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας» της Τουρ­κί­ας. Αυτή η κί­νη­ση έχει δια­τα­ρά­ξει ση­μα­ντι­κά τον χάρτη θα­λάσ­σιας κυ­ριαρ­χί­ας που η Ελ­λά­δα, η ”ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή διοί­κη­ση”, το Ισ­ρα­ήλ και η Γαλ­λία προ­σπα­θού­σαν να δη­μιουρ­γή­σουν στην πε­ριο­χή» σχο­λιά­ζει το δη­μο­σί­ευ­μα.

Το δη­μο­σί­ευ­μα κάνει λόγο για «μα­ξι­μα­λι­στι­κές θα­λάσ­σιες αξιώ­σεις» της Ελ­λά­δας, της Κύ­πρου και του Ισ­ρα­ήλ που «ενήρ­γη­σαν από κοι­νού για να πε­ρι­κυ­κλώ­σουν την Τουρ­κία στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο».

«Αυτό το τρι­με­ρές μπλοκ έχει ανα­πτύ­ξει πο­λι­τι­κές, στρα­τιω­τι­κές και ενερ­γεια­κές συ­νερ­γα­σί­ες που στο­χεύ­ουν στην απο­τρο­πή μιας ισορ­ρο­πί­ας δυ­νά­με­ων με επί­κε­ντρο την Τουρ­κία στη Με­σό­γειο» σχο­λιά­ζει ακόμη, προ­σθέ­το­ντας ωστό­σο πως η Αγκυ­ρα «έχει προ­σφέ­ρει πιο ελ­κυ­στι­κές, αμοι­βαία επω­φε­λείς προ­τά­σεις στους εταί­ρους της. Αυτό έχει κα­τα­στή­σει την Τουρ­κία έναν πιο στρα­τη­γι­κό, ελ­κυ­στι­κό και αξιό­πι­στο σύμ­μα­χο τόσο στον οι­κο­νο­μι­κό όσο και στον αμυ­ντι­κό τομέα».

Το δη­μο­σί­ευ­μα στη συ­νέ­χεια κάνει ανά­λυ­ση για το πώς μπο­ρεί να «εξου­δε­τε­ρω­θεί πε­ραι­τέ­ρω ο άξο­νας Ελ­λά­δας-Γαλ­λί­ας-Ισ­ρα­ήλ, ο οποί­ος απο­τε­λεί σο­βα­ρή απει­λή ασφα­λεί­ας που υπο­στη­ρί­ζε­ται από τη Δύση στην πε­ριο­χή» και απα­ντά πως αυτό θα γίνει με τις χώρες της βό­ρειας Αφρι­κής, της Ισπα­νί­ας και της Πορ­το­γα­λί­ας… Και «πο­ντά­ρει» πάνω στο γε­γο­νός ότι η κυ­βέρ­νη­ση της Ισπα­νί­ας έχει απο­στα­σιο­ποι­η­θεί από τις υπό­λοι­πες χώρες της ΕΕ στο θέμα της Γάζας.

«Η Ισπα­νία, υπό την ηγε­σία του πρω­θυ­πουρ­γού Πέδρο Σάν­τσεθ, έχει πε­ρι­θω­ριο­ποι­η­θεί από τη Δύση για την ει­ρη­νι­κή και δί­καιη στάση της απέ­να­ντι στη γε­νο­κτο­νία στη Γάζα. Ταυ­τό­χρο­να, οι ΗΠΑ έχουν προ­τεί­νει στις χώρες του ΝΑΤΟ να αυ­ξή­σουν τους αμυ­ντι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς τους στο 5% του ακα­θά­ρι­στου εγ­χώ­ριου προ­ϊ­ό­ντος (ΑΕΠ), μια κί­νη­ση που θε­ω­ρεί­ται ευ­ρέ­ως ως τα­κτι­κή για την οι­κο­νο­μι­κή απο­δυ­νά­μω­ση των κρα­τών της ΕΕ και την ανα­γκα­στι­κή εκ μέ­ρους τους αγορά αμε­ρι­κα­νι­κών όπλων. Ο Σάν­τσεθ απέρ­ρι­ψε αυτό το αί­τη­μα, κα­θι­στώ­ντας τον μόνο ηγέτη που πέ­ρα­σε αυτή την κόκ­κι­νη γραμ­μή, γε­γο­νός που οδή­γη­σε σε αντί­δρα­ση από τις ΗΠΑ και στην αυ­ξα­νό­με­νη απο­μό­νω­σή του εντός της ΕΕ» ανα­φέ­ρει… απο­θε­ώ­νο­ντας τη χώρα.

«Εάν η Ισπα­νία, η Πορ­το­γα­λία και το Μα­ρό­κο εντα­χθούν στις τρέ­χου­σες συ­νερ­γα­σί­ες της Τουρ­κί­ας, ιδίως με τη Λιβύη, τη Συρία, την ”ΤΔΒΚ”, την Αλ­γε­ρία, την Τυ­νη­σία, την Αλ­βα­νία, το Μαυ­ρο­βού­νιο και άλ­λους πα­ρά­γο­ντες, θα ανα­δυ­θεί ένας ισχυ­ρός θα­λάσ­σιος άξο­νας με τη δυ­να­τό­τη­τα να εδραιώ­σει πε­ρι­φε­ρεια­κή ηγε­μο­νία στη Με­σό­γειο» φα­ντα­σιώ­νε­ται ακόμη το δη­μο­σί­ευ­μα, ισχυ­ρι­ζό­με­νο πως θα βοη­θή­σει και η Κίνα αυτό το μπλοκ.

«Αυτός ο συ­να­σπι­σμός θα μπο­ρού­σε να απο­φέ­ρει πολλά κερ­δο­φό­ρα έργα. Για πα­ρά­δειγ­μα, η εν­σω­μά­τω­ση των αλυ­σί­δων εφο­δια­σμού από τη Βό­ρεια Αφρι­κή προς την Ευ­ρώ­πη και την Ασία θα μπο­ρού­σε να επι­τευ­χθεί συν­δέ­ο­ντας την πρω­το­βου­λία του Με­σαί­ου Δια­δρό­μου της Τουρ­κί­ας με το λι­μά­νι Ταγ­γέ­ρης-Με­σο­γεί­ου του Μα­ρό­κου και το λι­μά­νι Αλ­χε­θί­ρας της Ισπα­νί­ας. Το Tanger-Med είναι το με­γα­λύ­τε­ρο λι­μά­νι εμπο­ρευ­μα­το­κι­βω­τί­ων της Αφρι­κής και το Algeciras χρη­σι­μεύ­ει ως πύλη προς την Ευ­ρώ­πη. Τα λι­μά­νια της Τουρ­κί­ας στη Μερ­σί­να, τη Σμύρ­νη και το Φιλιό χρη­σι­μεύ­ουν ως πύλες προς την Κε­ντρι­κή Ασία και την Κίνα. Αυτή η δια­δρο­μή θα προ­ω­θού­σε ασφα­λή και ανε­ξάρ­τη­τη οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη, απαλ­λαγ­μέ­νη από τον δυ­τι­κό έλεγ­χο. Επι­πλέ­ον, οι στρα­τιω­τι­κές δυ­να­τό­τη­τες της Ισπα­νί­ας και της Τουρ­κί­ας, μαζί με συμ­μά­χους όπως το Πα­κι­στάν, συμ­βάλ­λουν σε μια ση­μα­ντι­κή στρα­τη­γι­κή πα­ρου­σία» συ­νε­χί­ζει.

Και κα­τα­λή­γει:

«Αυτή η πλού­σια με­σο­γεια­κή λε­κά­νη, στο σταυ­ρο­δρό­μι της Ευ­ρώ­πης, της Αφρι­κής και της Ασίας, ήταν πάντα ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας. Στο εγγύς μέλ­λον, η εμ­φά­νι­ση ενός νέου μπλοκ δυ­νά­με­ων με επί­κε­ντρο τη Με­σό­γειο, που θα αντι­τί­θε­ται στην ”νε­ο­α­ποι­κια­κή” απο­στο­λή της Δύσης, θα μπο­ρού­σε να με­τα­το­πί­σει την τρέ­χου­σα πα­γκό­σμια εξί­σω­ση δυ­νά­με­ων. Μια τέ­τοια ένωση, που θα σχη­μα­τι­στεί από την Τουρ­κία και την Ισπα­νία, συν­δυά­ζο­ντας τις αμυ­ντι­κές, ενερ­γεια­κές και εμπο­ρι­κές τους συ­νερ­γα­σί­ες, θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει μια ισχυ­ρή συμ­μα­χία».

Πηγή: iefimerida.gr