Σε φόντο «δημιουργικής ασάφειας» το ΤΑΙΠΕΔ και οι αποκρατικοποιήσεις

Σε ανα­ζή­τη­ση του ρόλου του βρί­σκε­ται το ΤΑΙ­ΠΕΔ, καθώς συ­νε­χί­ζε­ται η δια­πραγ­μά­τευ­ση με­τα­ξύ κυ­βέρ­νη­σης και πι­στω­τών. Και όσο κα­θυ­στε­ρεί μια συμ­φω­νία, τόσο το Τα­μείο όσο και οι απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις θα κι­νού­νται στον αστε­ρι­σμό της «δη­μιουρ­γι­κής ασά­φειας». Αλ­λω­στε το θέμα των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων είναι ένα από τα βα­σι­κά που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην εν εξε­λί­ξει δια­πραγ­μά­τευ­ση. Η κυ­βέρ­νη­ση ήδη έχει υπο­σχε­θεί 1,5 δισ. ευρώ στους θε­σμούς, στό­χος που μένει να επι­τευ­χθεί.

Στο Τα­μείο Αξιο­ποί­η­σης της Ιδιω­τι­κής Πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου (ΤΑΙ­ΠΕΔ) όλοι φέ­ρο­νται πλέον πε­πει­σμέ­νοι ότι πολύ λίγα μπο­ρούν να γί­νουν σχε­τι­κά με τις απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις που βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη. Με την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα υπάρ­ξει μια συμ­φω­νία με τους πι­στω­τές, όλες σχε­δόν οι με­γά­λες απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις, που έχουν ήδη ξε­κι­νή­σει, δύ­σκο­λα μπο­ρούν να δια­φο­ρο­ποι­η­θούν -του­λά­χι­στον αι­σθη­τά- από τους αρ­χι­κούς όρους της δια­κή­ρυ­ξης του δια­γω­νι­σμού. Στον ΟΛΠ, για πα­ρά­δειγ­μα, οποια­δή­πο­τε αλ­λα­γή πο­σο­στού στις εκ­χω­ρού­με­νες με­το­χές αλ­λά­ζει ου­σιω­δώς τους όρους. Αυτό ση­μαί­νει ότι, ακόμη και αν συμ­φω­νή­σουν οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι επεν­δυ­τές που συμ­με­τέ­χουν στον δια­γω­νι­σμό σε μια τέ­τοια αλ­λα­γή, αυτή δύ­σκο­λα θα εγκρι­θεί από το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο. Επί­σης, εύ­κο­λα κά­ποιος τρί­τος θα μπο­ρού­σε να προ­σφύ­γει ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση του δια­γω­νι­σμού, επει­δή ο αρ­χι­κός όρος τον απέ­τρε­ψε να συμ­με­τά­σχει στη δια­δι­κα­σία.

Ωστό­σο η σύμ­βα­ση πα­ρα­χώ­ρη­σης, που απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο δια­πραγ­μά­τευ­σης, θα μπο­ρού­σε να αμ­βλύ­νει τις αντι­δρά­σεις. Ετσι, όπως η ση­με­ρι­νή σύμ­βα­ση πε­ρι­λαμ­βά­νει την από­δο­ση του 2% των εσό­δων στο ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει όρος που θα προ­βλέ­πει την από­δο­ση ενός π.χ. 2% στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση.

Ακόμη και στην πε­ρί­πτω­ση του Ελ­λη­νι­κού, όπως ανα­φέ­ρουν καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες πηγές, λίγα μπο­ρούν να γί­νουν από την κυ­βέρ­νη­ση για την αλ­λα­γή ρότας. «Αυτοί που ελ­πί­ζουν σε μια ακύ­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας, στο μόνο που μπο­ρούν να ελ­πί­ζουν είναι σε μια νο­μι­κή επι­πλο­κή, π.χ. μια από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ), αντί­στοι­χη με εκεί­νη του Αστέ­ρα της Βου­λιαγ­μέ­νης», πα­ρα­δέ­χε­ται στέ­λε­χος κοντά στις απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι πρό­σφα­τα το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ απέρ­ρι­ψε επέν­δυ­ση ύψους 800 εκατ. ευρώ στον Αστέ­ρα της Βου­λιαγ­μέ­νης, επει­δή το σχέ­διο χω­ρι­κής ανά­πτυ­ξης της πε­ριο­χής (ΕΣΧΑ­ΔΑ) που υπο­βλή­θη­κε με­τα­βάλ­λει τον χα­ρα­κτή­ρα της χω­ρο­θέ­τη­σης της συ­γκε­κρι­μέ­νης πε­ριο­χής, επι­τρέ­πο­ντας την οι­κι­στι­κή ανά­πτυ­ξη.

Επί­σης, μο­νό­δρο­μο συ­νι­στά για τη νέα διοί­κη­ση του Τα­μεί­ου η υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης για τα 14 πε­ρι­φε­ρεια­κά αε­ρο­δρό­μια. Η κυ­βέρ­νη­ση, εκτός του ότι θα βρε­θεί εκτε­θει­μέ­νη νο­μι­κά και στην επεν­δυ­τι­κή κοι­νό­τη­τα, θα χάσει μια οι­κο­νο­μι­κά ελ­κυ­στι­κή προ­σφο­ρά. Αλ­λω­στε ο στό­χος που έχει τεθεί από την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά σε ό,τι αφορά τα έσοδα των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, αυτός δεν θα είναι εφι­κτός χωρίς τα έσοδα της προ­κα­τα­βο­λής από την πα­ρα­χώ­ρη­ση των 14 πε­ρι­φε­ρεια­κών αε­ρο­δρο­μί­ων.

Η μόνη απο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση που κιν­δυ­νεύ­ει σο­βα­ρά είναι αυτή των ΤΡΑΙ­ΝΟ­ΣΕ και ΕΕΣΤΥ. Η απο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση αυτή όμως, ούτως ή άλλως, κιν­δύ­νευε να βρε­θεί σε αδιέ­ξο­δο ακόμη και χωρίς αλ­λα­γή κυ­βέρ­νη­σης.

Ετσι, όλα δεί­χνουν ότι θα πρέ­πει να υπάρ­ξει επα­νέ­ναρ­ξη της δια­δι­κα­σί­ας όταν επα­νερ­γο­ποι­η­θεί εκ νέου το ΤΑΙ­ΠΕΔ. Σή­με­ρα η νέα διοί­κη­σή του κι­νεί­ται με απο­κλει­στι­κό γνώ­μο­να την υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης του Ιπ­πο­δρο­μια­κού Στοι­χή­μα­τος. Τα στε­λέ­χη ωστό­σο του ΤΑΙ­ΠΕΔ ενη­με­ρώ­νο­νται για όλα τα θέ­μα­τα, έτσι ώστε, όταν λη­φθούν οι πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις, να είναι έτοι­μα να επι­λη­φθούν για όλες τις εκ­κρε­μό­τη­τες του Τα­μεί­ου.

Ο ασκός του Αιό­λου

Χωρίς μια συμ­φω­νία με τους πι­στω­τές, όλοι θε­ω­ρούν ότι θ’ ανοί­ξει ο ασκός του Αιό­λου και ότι η κυ­βέρ­νη­ση δεν θα έχει καμιά δέ­σμευ­ση απέ­να­ντι στους εταί­ρους και πι­στω­τές της. Επί­σης, στην πε­ρί­πτω­ση αυτή, οι συμ­φω­νί­ες των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων δεν θα εξαρ­τώ­νται απο­κλει­στι­κά από τη βού­λη­ση του πω­λη­τή, όπως συμ­βαί­νει σή­με­ρα, αλλά και από τη βού­λη­ση των επεν­δυ­τών. Για πα­ρά­δειγ­μα, για μια Ελ­λά­δα εκτός ευρώ, θα είναι δύ­σκο­λο να δια­τη­ρη­θεί το δια­κα­ές εν­δια­φέ­ρον των Κι­νέ­ζων για τα λι­μά­νια και τα αε­ρο­δρό­μια της χώρας. Πά­ντως, εν­θαρ­ρυ­ντι­κό είναι ότι οι σχέ­σεις της νέας διοί­κη­σης του ΤΑΪ­ΠΕΔ και στε­λε­χών των «θε­σμών» στα­δια­κά απο­κα­θί­στα­νται. Η διοί­κη­ση του Τα­μεί­ου, μά­λι­στα, ανα­μέ­νει το «πρά­σι­νο φως» από την πο­λι­τι­κή ηγε­σία, προ­κει­μέ­νου να συ­ντά­ξει τη νέα λίστα απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων. Εκτι­μά­ται, δε, ότι κάτι τέ­τοιο θα πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σει άμεσα και οπωσ­δή­πο­τε μέσα στον μήνα.

Κα­θη­με­ρι­νή