ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εσπασε το φράγμα των 2 ευρώ η αμόλυβδη στα Δωδεκάνησα!

Μαίρη Φώτη 5 λεπτά ανάγνωση
βενζινη

• Πάνω από τα 2,05€ η τιμή σε Πάτμο και Λειψούς • Στα Δωδε­κά­νησα, ο μέσος όρος έχει σκαρ­φα­λώ­σει στα 1,89 ευρώ, με την τάση να παρα­μέ­νει σταθερά αυξη­τική • Γιατί πλη­ρώ­νουμε 15 ευρώ παρα­πάνω στο γέμισμα από την Αθήνα • Η «βόμβα» του Diesel και οι επι­πτώ­σεις στα προ­ϊ­ό­ντα • Η επι­βά­ρυνση απο­τε­λεί έναν μόνιμο «φόρο γεω­γρα­φι­κής θέσης» που κατα­βάλ­λουν οι νησιώ­τες

Η ανη­συ­χία που επι­κρα­τεί εδώ και λίγες ημέρες στα αστικά κέντρα της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας για την άνοδο των τιμών στα καύσιμα, στα Δωδε­κά­νησα έχει ήδη μετα­τρα­πεί σε μια σκληρή, καθη­με­ρινή πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Οι εξε­λί­ξεις στο μέτωπο της Μέσης Ανα­το­λής και η συνε­πα­κό­λουθη άνοδος των διεθνών τιμών του αργού πετρε­λαίου Brent, που πλέον κινεί­ται σταθερά πάνω από τα 85 δολάρια το βαρέλι, προ­κά­λε­σαν ένα άμεσο κύμα ανα­τι­μή­σεων που πλήττει με ιδιαί­τερη σφο­δρό­τητα τη νησιω­τική μας περιοχή.

Χθες Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2026, οι κάτοι­κοι του νοτιο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με τιμές που σε αρκετές περι­πτώ­σεις «σπάνε» το ψυχο­λο­γικό και οικο­νο­μικό φράγμα των δύο ευρώ ανά λίτρο, επα­να­φέ­ρο­ντας το ζήτημα της νησιω­τι­κό­τη­τας και του κόστους ζωής στην κορυφή της τοπικής ατζέ­ντας.

Η σύγκριση των μεγεθών ανάμεσα στην Αθήνα και τα Δωδε­κά­νησα απο­κα­λύ­πτει μια χαοτική διαφορά. Ενώ στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αττικής η μέση τιμή της απλής αμό­λυ­βδης βεν­ζί­νης κυμαί­νε­ται μεταξύ 1,72 και 1,74 ευρώ το λίτρο, επίπεδο που ήδη προ­κα­λεί αντι­δρά­σεις στους οδηγούς του κέντρου, στα Δωδε­κά­νησα αυτές οι τιμές θεω­ρού­νται πλέον «μακρινό παρελ­θόν».

Στα Δωδε­κά­νησα, ο μέσος όρος έχει σκαρ­φα­λώ­σει στα 1,89 ευρώ, με την τάση να παρα­μέ­νει σταθερά αυξη­τική. Στην πράξη, αυτό σημαί­νει ότι ένας οδηγός στη Ρόδο ή την Κω καλεί­ται να πλη­ρώ­σει από 7 έως 9 ευρώ περισ­σό­τερα για να γεμίσει το ρεζερ­βουάρ του (50 λίτρα) σε σχέση με έναν κάτοικο της πρω­τεύ­ου­σας. Η επι­βά­ρυνση απο­τε­λεί έναν μόνιμο «φόρο γεω­γρα­φι­κής θέσης» που κατα­βάλ­λουν οι νησιώ­τες.

Σε αντί­θεση με τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου η ύπαρξη μέσων στα­θε­ρής τροχιάς και η πυκνό­τητα των αστικών συγκοι­νω­νιών προ­σφέ­ρει μια εναλ­λα­κτική διέξοδο, στα Δωδε­κά­νησα η μετα­κί­νηση με το ιδιω­τικό αυτο­κί­νητο δεν απο­τε­λεί επιλογή πολυ­τε­λείας, αλλά αδήριτη ανάγκη.

Για τον επαγ­γελ­μα­τία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην ύπαιθρο της Ρόδου, τον αγρότη της Κω ή τον κάτοικο των χωριών της Καρ­πά­θου που πρέπει να μεταβεί στο κέντρο για ιατρι­κές εξε­τά­σεις, η άνοδος της βεν­ζί­νης λει­τουρ­γεί ως μια έμμεση και βίαιη περι­κοπή μισθού. Όταν η διαφορά από το κέντρο της Αθήνας φτάνει τα 10 ευρώ ανά γέμισμα, ένας μέσος εργα­ζό­με­νος στα νησιά καλεί­ται να δαπα­νή­σει έως και 500 ευρώ επι­πλέον ετησίως μόνο και μόνο επειδή ζει στην παρα­με­θό­ριο.

Αυτό το «κόστος ιθα­γέ­νειας» είναι που προ­κα­λεί το βαθύ αίσθημα της αδικίας, ειδικά όταν οι μνήμες από την ενερ­γειακή κρίση του 2022, μετά την εισβολή στην Ουκρα­νία, είναι ακόμη νωπές. Τότε, οι τιμές είχαν φτάσει πάλι σε δυσθε­ώ­ρητα ύψη, όμως σήμερα η κόπωση της κοι­νω­νίας είναι μεγα­λύ­τερη και οι αντοχές των οικο­γε­νεια­κών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών εξα­ντλη­μέ­νες.

Η κατά­σταση γίνεται ακόμη πιο δρα­μα­τική όσο απο­μα­κρυ­νό­μα­στε από τα μεγάλα λιμάνια και τα κέντρα εφο­δια­σμού της Ρόδου. Στη Ρόδο και την Κω, όπου ο αντα­γω­νι­σμός και ο όγκος της κατα­νά­λω­σης συγκρα­τούν κάπως την κατά­σταση, οι τιμές κινού­νται μεταξύ 1,84 και 1,92 ευρώ.

Ωστόσο, σε νησιά όπως η Πάτμος και οι Λειψοί, η εικόνα στις αντλίες προ­κα­λεί ίλιγγο, με τις τιμές να έχουν ήδη αγγίξει τα 2,02 ευρώ το λίτρο. Η εξέλιξη αυτή τεκ­μη­ριώ­νε­ται μαθη­μα­τικά από το δυσβά­στα­χτο κόστος της δευ­τε­ρο­γε­νούς μετα­φο­ράς. Τα καύσιμα δεν φτάνουν στα μικρά νησιά με δεξα­με­νό­πλοια, αλλά μέσω μιας δαπα­νη­ρής αλυ­σί­δας μετα­φορ­τώ­σεων σε βυτιο­φόρα και πλοία της γραμμής, προ­σθέ­το­ντας ένα πάγιο «καπέλο» που κυμαί­νε­ται από 10 έως 12 λεπτά ανά λίτρο στο τελικό κόστος.

Η άνοδος που κατα­γρά­φε­ται σήμερα στα πρα­τή­ρια των Δωδε­κα­νή­σων απο­τυ­πώ­νε­ται καθαρά αν συγκρι­θούν οι τιμές των τελευ­ταίων ημερών. Στα τέλη Φεβρουα­ρίου η μέση τιμή της αμό­λυ­βδης στον νομό κινού­νταν περίπου στα 1,83–1,85 ευρώ το λίτρο, ενώ σήμερα, 4 Μαρτίου 2026, έχει δια­μορ­φω­θεί κοντά στα 1,88–1,90 ευρώ. Η αύξηση αυτή αντι­στοι­χεί σε περίπου 4 έως 6 λεπτά το λίτρο μέσα σε λιγό­τερο από μία εβδο­μάδα.

Αντί­στοιχη μετα­βολή κατα­γρά­φε­ται και σε πανελ­λα­δικό επίπεδο. Η μέση τιμή της αμό­λυ­βδης στην Ελλάδα βρι­σκό­ταν στα τέλη Φεβρουα­ρίου περίπου στα 1,71–1,72 ευρώ το λίτρο, ενώ σήμερα κινεί­ται κοντά στα 1,74 ευρώ. Στην πράξη, η διεθνής ανα­στά­τωση στην αγορά ενέρ­γειας μετα­φρά­στηκε σε άνοδο περίπου 2 έως 3 λεπτών το λίτρο σε λίγες ημέρες.

Η αύξηση εμφα­νί­ζε­ται πιο έντονη στα νησιά, καθώς στο κόστος του καυ­σί­μου προ­στί­θε­ται και το μετα­φο­ρικό κόστος. Έτσι, κάθε μικρή μετα­βολή στη διεθνή τιμή του πετρε­λαίου περνά γρη­γο­ρό­τερα και με μεγα­λύ­τερη ένταση στις αντλίες των πρα­τη­ρίων στα Δωδε­κά­νησα.

Η αληθινή «βόμβα» στα θεμέλια της τοπικής οικο­νο­μίας δεν είναι μόνο η αμό­λυ­βδη, αλλά το Diesel κίνησης. Με τη μέση τιμή του στα Δωδε­κά­νησα να βρί­σκε­ται στα 1,68 ευρώ το λίτρο, η επι­βά­ρυνση στην εφο­δια­στική αλυσίδα είναι άμεση. Σε μια περιοχή όπου σχεδόν κάθε προϊόν επι­βα­ρύ­νε­ται με ναύλα και οδική διανομή εντός των νησιών, η αύξηση του Diesel λει­τουρ­γεί ως επι­τα­χυ­ντής του πλη­θω­ρι­σμού. Ο νησιώ­της πλη­ρώ­νει την ακρί­βεια «διπλά». Μία φορά στην αντλία και μία στο ράφι, καθώς οι μετα­φο­ρι­κές εται­ρείες ενσω­μα­τώ­νουν το κόστος στις τιμές των υπη­ρε­σιών τους.

Επι­πλέον η χρονική συγκυ­ρία της ανόδου είναι κρίσιμη, καθώς προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για την του­ρι­στική περίοδο. Οι επι­χει­ρή­σεις ενοι­κί­α­σης αυτο­κι­νή­των και τα του­ρι­στικά λεω­φο­ρεία βρί­σκο­νται μπροστά σε ένα ακαν­θώ­δες πρό­βλημα προ­γραμ­μα­τι­σμού.

Αν η ένταση στη Μέση Ανατολή συνε­χι­στεί, η ενσω­μά­τωση των νέων φορτίων την επόμενη εβδο­μάδα θα σπρώξει τη μέση τιμή στον νομό προς τα 1,95 με 1,98 ευρώ. Τα δύο ευρώ δεν θα απο­τε­λούν πλέον την εξαί­ρεση, αλλά τον κανόνα.

Για τον κάτοικο των νησιών της Δωδε­κα­νή­σου, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα ακρι­βύ­νει η βενζίνη, αλλά αν η τοπική κοι­νω­νία μπορεί να αντέξει ακόμη ένα καλο­καίρι σε συν­θή­κες ενερ­γεια­κής ασφυ­ξίας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.