Μετέωρη η ελληνική συμμετοχή στον διαγωνισμό PISA

Με απoβολή από τον δια­γω­νι­σμό PISA του ΟΟΣΑ κιν­δυ­νεύ­ει η Ελ­λά­δα, αφού ο νυν υπουρ­γός Παι­δεί­ας Αρι­στεί­δης Μπαλ­τάς και ο ανα­πλη­ρω­τής του Τάσος Κου­ρά­κης -πα­νε­πι­στη­μια­κοί και οι δύο- δεί­χνουν να ακο­λου­θούν ου­σια­στι­κά την πρα­κτι­κή του συ­να­δέλ­φου τους και πρώην υπουρ­γού Παι­δεί­ας Κων­στα­ντί­νου Αρ­βα­νι­τό­που­λου, που είχε αδια­φο­ρή­σει. Πα­ρό­τι ο (επί­σης πα­νε­πι­στη­μια­κός) υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης ζητεί την αξιο­ποί­η­ση της ερ­γα­λειο­θή­κης του ΟΟΣΑ, η νέα ηγε­σία του υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας δη­λώ­νει ότι ο δια­γω­νι­σμός δεν έχει αξιο­λο­γη­θεί εάν έχει απο­δώ­σει, δί­νο­ντας έτσι τροφή στους συν­δι­κα­λι­στές της ΟΛΜΕ και των το­πι­κών ΕΛΜΕ να κη­ρύ­ξουν πό­λε­μο στον δια­γω­νι­σμό για ιδε­ο­λο­γι­κούς λό­γους και να στη­ρί­ζουν το μποϊ­κο­τάζ του. Ομως, εάν δεν υπάρ­ξει ικα­νός αριθ­μός μα­θη­τών που θα συμ­με­τά­σχει στον δια­γω­νι­σμό -ξε­κί­νη­σε τη Δευ­τέ­ρα από ομάδα σχο­λεί­ων, ο προ­γραμ­μα­τι­σμός είναι για συ­νο­λι­κά 231 σχο­λεία και 6.300 μα­θη­τές-, τότε ο ΟΟΣΑ θα θε­ω­ρή­σει άκυρη την ελ­λη­νι­κή συμ­με­το­χή. Ωστό­σο, ακόμη κι αν εξα­σφα­λι­σθεί η συμ­με­το­χή των μα­θη­τών, υπάρ­χει κίν­δυ­νος να μη διορ­θω­θούν τα γρα­πτά, ελ­λεί­ψει χρη­μά­των για πλη­ρω­μή διορ­θω­τών. Στο πλαί­σιο αυτό -των ιδε­ο­λο­γι­κών κω­λυ­μά­των κατά των ορ­γα­νι­σμών της Δύσης, στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση κατά του ΟΟΣΑ-, μάλ­λον είναι εύ­κο­λη δι­καιο­λο­γία ότι «δεν έχου­με λεφτά» όπως ανέ­φε­ραν χθες στην «Κ» υψη­λό­βαθ­μες πηγές του υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας. Το συ­νο­λι­κό κό­στος του δια­γω­νι­σμού ανέρ­χε­ται σε 15.000 ευρώ.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η έρευ­να PISA «αξιο­λο­γεί κατά πόσο οι γνώ­σεις και οι δε­ξιό­τη­τές των 15χρο­νων μα­θη­τών στην Κα­τα­νό­η­ση Κει­μέ­νου, τα Μα­θη­μα­τι­κά και τις Φυ­σι­κές Επι­στή­μες είναι ση­μα­ντι­κές για την πλήρη και ενερ­γό συμ­με­το­χή τους στις σύγ­χρο­νες κοι­νω­νί­ες» όπως ανα­φέ­ρει ο ΟΟΣΑ. Ο δια­γω­νι­σμός γί­νε­ται από το 2000 ανά τριε­τία και το 2012 με­τεί­χαν 65 χώρες (34 χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ και 31 συ­νερ­γα­ζό­με­νες) που αντι­προ­σω­πεύ­ουν πάνω από το 80% της πα­γκό­σμιας οι­κο­νο­μί­ας.

Το πρώτο κα­μπα­νά­κι του ΟΟΣΑ προς την Ελ­λά­δα για τον δια­γω­νι­σμό του 2015 ήταν πέ­ρυ­σι τέ­τοια εποχή, επει­δή το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας ολι­γώ­ρη­σε στην προ­ε­τοι­μα­σία της πι­λο­τι­κής φάσης του δια­γω­νι­σμού. Υστε­ρα από κυ­βερ­νη­τι­κή υπό­δει­ξη υψη­λού επι­πέ­δου, η τότε ηγε­σία του Κων­στα­ντί­νου Αρ­βα­νι­τό­που­λου κι­νή­θη­κε άμεσα ώστε το πρό­βλη­μα να λυθεί. Βε­βαί­ως, η τότε κυ­βέρ­νη­ση δεν είχε ιδε­ο­λο­γι­κά κω­λύ­μα­τα κατά του PISA.

Κάτι που συμ­βαί­νει με με­ρί­δα της νυν κυ­βέρ­νη­σης. Ετσι, συν­δι­κα­λι­στές της ΟΛΜE έχουν αρ­χί­σει βομ­βαρ­δι­σμό του PISA, και στον χορό μπή­καν και το­πι­κές ενώ­σεις κα­θη­γη­τών (ΕΛΜΕ).

Επι­κρί­σεις

Εν­δει­κτι­κά, η ΕΛΜΕ Καρ­δί­τσας ανέ­φε­ρε ότι «ο PISA είναι κομ­μέ­νος στα μέτρα του ΟΟΣΑ, υπη­ρε­τεί τις αρχές του και μας έχει γίνει ιδιαί­τε­ρα γνω­στός λόγω της γνω­στής “ερ­γα­λειο­θή­κης” του, η οποία επι­βάλ­λει πο­λι­τι­κές άγριας λι­τό­τη­τας και πε­ρι­κο­πών στα κοι­νω­νι­κά αγαθά, στο όνομα της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας. Την εφαρ­μο­γή των πο­λι­τι­κών προ­τά­σε­ων του ΟΟΣΑ στην εκ­παί­δευ­ση τη νιώ­σα­με καλά τα τε­λευ­ταία πέντε χρό­νια: συγ­χω­νεύ­σεις σχο­λεί­ων, αύ­ξη­ση ωρα­ρί­ου, η γνω­στή κα­κό­φη­μη “αξιο­λό­γη­ση” για την κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση σχο­λεί­ων και εκ­παι­δευ­τι­κών, μι­σθο­λο­γι­κή κα­θή­λω­ση, απο­λύ­σεις». Επι­κρι­τι­κή θέση κατά του PISA έχουν δια­τυ­πώ­σει πρό­σφα­τα και η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθή­νας και η Α΄ ΕΛΜΕ Δυ­τι­κής Ατ­τι­κής. Βέ­βαια, οι ΕΛΜΕ κα­λύ­πτο­νται από τη θέση της ΟΛΜΕ που έχει το­πο­θε­τη­θεί «αρ­νη­τι­κά απέ­να­ντι στον δια­γω­νι­σμό και τη χρήση των απο­τε­λε­σμά­των των μα­θη­τών μας, τόσο απ’ τους ιθύ­νο­ντες, όσο και από τα ΜΜΕ, ως ερ­γα­λεία δυ­σφή­μη­σης του έργου του εκ­παι­δευ­τι­κού και του Δη­μό­σιου σχο­λεί­ου».

Είναι γε­γο­νός ότι από την πρώτη υλο­ποί­η­σή του PISA το 2000, η Ελ­λά­δα δεν έχει ξε­κολ­λή­σει από το τέλμα της με­τριό­τη­τας. Εν­δει­κτι­κά, το 2012 η Ελ­λά­δα στα τρία γνω­στι­κά αντι­κεί­με­να (Μα­θη­μα­τι­κά, Κα­τα­νό­η­ση Κει­μέ­νου, Φυ­σι­κές Επι­στή­μες) κα­τέ­λα­βε τη 42η θέση επί συ­νο­λι­κά 65 χωρών και την τέ­ταρ­τη χει­ρό­τε­ρη θέση στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση. Ομως, ου­δέ­πο­τε οι Ελ­λη­νες πο­λι­τι­κοί με­λέ­τη­σαν σε βάθος τα απο­τε­λέ­σμα­τα του PISA για αλ­λα­γές στην ελ­λη­νι­κή εκ­παί­δευ­ση. Και αυτό πα­ρό­τι όλοι πα­ρα­δέ­χο­νται τις στρε­βλώ­σεις της (πα­πα­γα­λία, φρο­ντι­στή­ρια κ.λπ.). Ομως, όπως ανέ­φε­ρε στην «Κ» η Χρύσα Σο­φια­νο­πού­λου, εθνι­κή δια­χει­ρί­στρια του PISA και επί­κου­ρος κα­θη­γή­τρια στο Τμήμα Πλη­ρο­φο­ρι­κής και Τη­λε­μα­τι­κής του Χα­ρο­κο­πεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου, «το Α και το Ω του PISA δεν είναι η κα­τά­τα­ξη των χωρών. Η ση­μα­ντι­κή συμ­βο­λή του στο πεδίο της εκ­παι­δευ­τι­κής έρευ­νας είναι ότι αξιο­λο­γεί ένα πολύ με­γά­λο εύρος μα­θη­σια­κών απο­τε­λε­σμά­των και του πλαι­σί­ου τους, συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, με­τρή­σεις των επι­δό­σε­ων, με­τρή­σεις κοι­νω­νι­κών δια­στά­σε­ων, στά­σε­ων και κι­νή­τρων των μα­θη­τών, θε­μά­των ίσης με­τα­χεί­ρι­σης και γο­νι­κής στή­ρι­ξης. Δίνει την ευ­και­ρία σε όσους χα­ράσ­σουν εκ­παι­δευ­τι­κή πο­λι­τι­κή, αν βε­βαί­ως με­λε­τή­σουν τα απο­τε­λέ­σμα­τα της έρευ­νας, του­λά­χι­στον να ανα­στο­χα­στούν για τον εκ­παι­δευ­τι­κό σχε­δια­σμό».

Κα­θη­με­ρι­νή