ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Υδροπλάνα: Το ιπτάμενο «γεφύρι της Αρτας»

news room 1 λεπτό ανάγνωση
Υδροπλάνο
Τον κίν­δυ­νο να χαθεί εμπο­ρι­κά άλλο ένα κα­λο­καί­ρι(!) αντι­με­τω­πί­ζει η πο­λύ­πα­θη επέν­δυ­ση των υδρο­πλά­νων, που εξε­λίσ­σε­ται σε σύγ­χρο­νο γε­φύ­ρι της Αρτας, συ­γκε­ντρώ­νο­ντας όλες εκεί­νες τις πα­θο­γέ­νειες που βά­ζουν φρένο στο επι­χει­ρείν και στην ανά­πτυ­ξη της χώρας.

Τα υδα­το­δρό­μια που έχουν αδειο­δο­τη­θεί μέχρι σή­με­ρα στην πε­ρι­φέ­ρεια είναι μόλις δύο(!), ενώ για το κε­ντρι­κό υδα­το­δρό­μιο της Αθή­νας που θε­ω­ρεί­ται κλει­δί για την ενερ­γο­ποί­η­ση των επεν­δύ­σε­ων στα υδρο­πλά­να δεν προ­βλέ­πε­ται και ούτε έχει ξε­κι­νή­σει ακόμα οποια­δή­πο­τε δια­δι­κα­σία!

Αν και έχουν πε­ρά­σει 13 ολό­κλη­ρα χρό­νια από την αρ­χι­κή – βρα­χύ­βια εμ­φά­νι­ση των υδρο­πλά­νων στην Ελ­λά­δα, η πο­λι­τεία δεν έχει ολο­κλη­ρώ­σει ακόμα το απα­ραί­τη­το πλαί­σιο που θα οδη­γή­σει με ασφά­λεια στο ξε­κλεί­δω­μα των επεν­δύ­σε­ων στον χώρο των υδρο­πλά­νων.

«Κυ­ρί­ως θα πρέ­πει να υπάρ­ξει ένας κε­ντρι­κός σχε­δια­σμός, με στόχο τη δη­μιουρ­γία ενός αξιό­πι­στου δι­κτύ­ου αλ­λη­λο­τρο­φο­δο­τού­με­νων συ­γκοι­νω­νια­κών συν­δέ­σε­ων, με τη συ­νερ­γα­σία όλων των με­τα­φο­ρι­κών μέσων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα» λένε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στε­λέ­χη του κλά­δου των με­τα­φο­ρών.
Σύμ­φω­να με τους εμπλε­κό­με­νους στην πο­λύ­πα­θη υπό­θε­ση των υδρο­πλά­νων, τρία είναι σή­με­ρα τα με­γά­λα αγκά­θια που εξα­κο­λου­θούν να κρα­τούν τα υδρο­πλά­να μα­κριά από τα ελ­λη­νι­κά νησιά και τα πα­ρά­λια της ηπει­ρω­τι­κής Ελ­λά­δας.

1. Νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο υδα­το­δρο­μί­ων
Το υπουρ­γείο Υπο­δο­μών και Με­τα­φο­ρών, ως επι­σπεύ­δον υπουρ­γείο για τα υδα­το­δρό­μια, έχο­ντας επι­ση­μά­νει τα ση­μεία εκεί­να του Νόμου 4146/13 που δη­μιουρ­γούν ση­μα­ντι­κές κα­θυ­στε­ρή­σεις στην αδειο­δό­τη­ση των υδα­το­δρο­μί­ων, εκ­πό­νη­σε, σε συ­νερ­γα­σία με τα άλλα συ­ναρ­μό­δια υπουρ­γεία (Ναυ­τι­λί­ας, Πε­ρι­βάλ­λο­ντος κ.λπ.) και την Υπη­ρε­σία Πο­λι­τι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας (ΥΠΑ), σχέ­διο νέου νόμου με σκοπό να βελ­τιω­θούν βα­σι­κές δια­τά­ξεις που θα επι­τρέ­ψουν την επί­σπευ­ση αδειο­δό­τη­σης των υδα­το­δρο­μί­ων.
Το νο­μο­σχέ­διο τέ­θη­κε σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση στις 5 Αυ­γού­στου 2016, η οποία κρά­τη­σε μέχρι και τις 9 Σε­πτεμ­βρί­ου 2016.

Ωστό­σο, από την ημε­ρο­μη­νία εκεί­νη και μέχρι σή­με­ρα, το νο­μο­σχέ­διο δεν έχει προ­ω­θη­θεί στη Βουλή για ψή­φι­ση, χωρίς κα­νείς να γνω­ρί­ζει εάν θα εντα­χθούν σε αυτό δύο κομ­βι­κές τρο­πο­ποι­ή­σεις που έχουν προ­τα­θεί κατά τη δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση, προ­κει­μέ­νου ο νέος νόμος να επι­τρέ­ψει τη βιώ­σι­μη λει­τουρ­γία των υδα­το­δρο­μί­ων.
Η πρώτη διά­τα­ξη αφορά την πρό­βλε­ψη για χρήση εναλ­λα­κτι­κού θα­λασ­σο­δια­δρό­μου εντός των λι­μέ­νων, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­στεί εφι­κτή η λει­τουρ­γία των υδα­το­δρο­μί­ων σε δω­δε­κά­μη­νη βάση. Αυτό θε­ω­ρεί­ται εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό, καθώς όταν επι­κρα­τούν κακές και­ρι­κές συν­θή­κες, θα πρέ­πει να επι­τρέ­πε­ται στα υδρο­πλά­να να προ­σθα­λασ­σώ­νο­νται στα πιο προ­στα­τευ­μέ­να ση­μεία των λι­μα­νιών.

Η δεύ­τε­ρη διά­τα­ξη αφορά την επι­μή­κυν­ση του χρό­νου της άδειας των υδα­το­δρο­μί­ων. Συ­γκε­κρι­μέ­να, προ­τεί­νε­ται η άδεια να είναι αό­ρι­στης ή 20ετούς διάρ­κειας για λό­γους βιώ­σι­μης λει­τουρ­γί­ας της.

Ση­μειώ­νε­ται ότι στο νο­μο­σχέ­διο που τέ­θη­κε σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση προ­βλέ­πε­ται να είναι πε­ντα­ε­τής η διάρ­κεια ισχύ­ος της άδειας ίδρυ­σης υδα­το­δρο­μί­ου, όπως και της άδειας λει­τουρ­γί­ας. Επί­σης, προ­βλέ­πε­ται ότι ιδιο­κτή­της κάθε άδειας υδα­το­δρο­μί­ου θα είναι δη­μό­σιος φο­ρέ­ας (π.χ. Λι­με­νι­κό Τα­μείο). Ομως, όπως ανα­φέ­ρουν στε­λέ­χη από τον χώρο των υδρο­πλά­νων, το κάθε Λι­με­νι­κό Τα­μείο, καθώς δεν έχει την τε­χνο­γνω­σία να λει­τουρ­γή­σει το υδα­το­δρό­μιο, θα πρέ­πει να προ­κη­ρύ­ξει δια­γω­νι­σμό για την επι­λο­γή έμπει­ρης εται­ρεί­ας με το κα­τάλ­λη­λο προ­σω­πι­κό, που θα ανα­λά­βει ως φο­ρέ­ας λει­τουρ­γί­ας του υδα­το­δρο­μί­ου.

Ωστό­σο, ο δια­γω­νι­σμός θα έχει τον ση­μα­ντι­κό πε­ριο­ρι­σμό της πε­ντα­ε­τούς διάρ­κειας της άδειας. Δε­δο­μέ­νου δε ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη δρα­στη­ριό­τη­τα δεν έχει ακόμα ξε­κι­νή­σει, καθώς δεν υπάρ­χουν αε­ρο­πο­ρι­κές εται­ρεί­ες υδρο­πλά­νων στην Ελ­λά­δα, είναι σαφές ότι τα πρώτα χρό­νια τα υδα­το­δρό­μια θα υπο­λει­τουρ­γούν. Ετσι, προ­σθέ­τουν, η πε­ντα­ε­τής διάρ­κεια της άδειας θα είναι ανα­σταλ­τι­κός πα­ρά­γο­ντας για τη συμ­με­το­χή εται­ρειών στον δια­γω­νι­σμό.

Οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι θα πρέ­πει να σταθ­μί­σουν το κό­στος της επέν­δυ­σής τους (λει­τουρ­γι­κά έξοδα σε προ­σω­πι­κό, εκ­παι­δεύ­σεις, δια­χεί­ρι­ση και συ­ντή­ρη­ση εξο­πλι­σμού και υπο­δο­μών, ενοί­κιο για την άδεια κ.λπ.) σε συ­νάρ­τη­ση με τα μειω­μέ­να έσοδα που θα υπάρ­χουν τα πρώτα χρό­νια λει­τουρ­γί­ας και μέχρι τα υδρο­πλά­να να φτά­σουν να πραγ­μα­το­ποιούν επαρ­κές πτη­τι­κό έργο για να υπάρ­χουν και τα αντί­στοι­χα έσοδα στο υδα­το­δρό­μιο. Για τους λό­γους αυ­τούς η διάρ­κεια των αδειών προ­τεί­νε­ται να είναι του­λά­χι­στον 20ετής.

2. Δη­μιουρ­γία δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων
Απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για να ξε­κι­νή­σουν οι πτή­σεις των υδρο­πλά­νων είναι η ύπαρ­ξη δι­κτύ­ου αδειο­δο­τη­μέ­νων υδα­το­δρο­μί­ων, ώστε με τις κα­τάλ­λη­λες υπο­δο­μές τους να πα­ρέ­χουν την απαι­τού­με­νη εξυ­πη­ρέ­τη­ση – υπο­στή­ρι­ξη σε ένα πρω­το­πο­ρια­κό με­τα­φο­ρι­κό μέσο. Είναι επι­χει­ρη­σια­κά και εμπο­ρι­κά ορθό να δη­μιουρ­γη­θεί εκτε­νές δί­κτυο υδα­το­δρο­μί­ων ανά νη­σιω­τι­κή πε­ριο­χή (π.χ. Ιόνιο, Δω­δε­κά­νη­σα, Κυ­κλά­δες, Κρήτη, Αρ­γο­σα­ρω­νι­κός, Βό­ρειο Αι­γαίο κ.λπ.). Ετσι τα υδρο­πλά­να θα μπο­ρούν να συν­δέ­ουν αρ­κε­τούς προ­ο­ρι­σμούς, εξα­σφα­λί­ζο­ντας τον κρί­σι­μο όγκο πτη­τι­κού έργου που θα κα­τα­στή­σει βιώ­σι­μη τη λει­τουρ­γία τους.

Δυ­στυ­χώς, μέχρι σή­με­ρα, ανα­φέ­ρουν τα στε­λέ­χη που εμπλέ­κο­νται στις αδειο­δο­τή­σεις των υδα­το­δρο­μί­ων, υπάρ­χουν μόνο δύο αδειο­δο­τη­μέ­να υδα­το­δρό­μια, ένα στην Κέρ­κυ­ρα και το δεύ­τε­ρο στους Πα­ξούς, γε­γο­νός που δεν επι­τρέ­πει σε καμία αε­ρο­πο­ρι­κή εται­ρεία να ξε­κι­νή­σει πτή­σεις υδρο­πλά­νων.

3. Μη­τρο­πο­λι­τι­κό υδα­το­δρό­μιο Αθή­νας
Για την πλήρη αξιο­ποί­η­ση των πλε­ο­νε­κτη­μά­των των υδρο­πλά­νων στον τομέα του του­ρι­σμού αλλά και για την ου­σια­στι­κή άρση της απο­μό­νω­σης των μι­κρών νη­σιών είναι απα­ραί­τη­τη η δη­μιουρ­γία μη­τρο­πο­λι­τι­κού υδα­το­δρο­μί­ου στην Αθήνα ώστε να εξα­σφα­λί­ζε­ται η εύ­κο­λη με­τα­κί­νη­ση των του­ρι­στών αλλά και η άμεση πρό­σβα­ση των νη­σιω­τών στο οι­κο­νο­μι­κό, εμπο­ρι­κό και διοι­κη­τι­κό κέ­ντρο της πρω­τεύ­ου­σας, καθώς και στα με­γά­λα νο­σο­κο­μεία.

Η δη­μιουρ­γία κε­ντρι­κού υδα­το­δρο­μί­ου στην Αθήνα (με­τα­ξύ ΣΕΦ και Αγίου Κοσμά), το οποίο θα χρη­σι­μο­ποιεί­ται από όλες τις εται­ρεί­ες και θα είναι εύ­κο­λα προ­σβά­σι­μο με ΙΧ ή με τα μέσα μα­ζι­κής με­τα­φο­ράς, θε­ω­ρεί­ται ιδιαί­τε­ρης ση­μα­σί­ας για το ξε­κλεί­δω­μα των επεν­δύ­σε­ων στον χώρο των υδρο­πλά­νων.

«Είναι σαφές ότι τα οφέλη από τη λει­τουρ­γία των υδα­το­δρο­μί­ων θα είναι πολ­λα­πλά καθώς τα υδρο­πλά­να με τις πτή­σεις τους θα προ­σφέ­ρουν αξιό­πι­στη και ευ­έ­λι­κτη με­τα­φο­ρι­κή δυ­να­τό­τη­τα στους κα­τοί­κους και τους του­ρί­στες των πε­ριο­χών όπου θα λει­τουρ­γή­σουν» ανα­φέ­ρουν τα στε­λέ­χη των εται­ρειών υδα­το­δρο­μί­ων και προ­σθέ­τουν: «Στα αδειο­δο­τη­μέ­να υδα­το­δρό­μια θα επι­τρέ­πε­ται, βάσει του νόμου, η πραγ­μα­το­ποί­η­ση τα­κτι­κών και έκτα­κτων πτή­σε­ων υδρο­πλά­νων για με­τα­φο­ρά επι­βα­τών, φορ­τί­ων, τα­χυ­δρο­μεί­ου, καθώς και μιας σει­ράς ει­δι­κών πτή­σε­ων (νο­σο­κο­μεια­κές, έρευ­νας – διά­σω­σης, πυ­ρό­σβε­σης, γε­νι­κής αε­ρο­πο­ρί­ας, αε­ρο­πο­ρι­κών ερ­γα­σιών κ.λπ.)».

Επί­σης, το­νί­ζουν ότι «η δη­μιουρ­γία πλή­ρους δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων στην ελ­λη­νι­κή επι­κρά­τεια θα δη­μιουρ­γή­σει ση­μα­ντι­κό αριθ­μό νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας που, στο με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό τους, θα κα­λυ­φθούν από μό­νι­μους κα­τοί­κους των νη­σιών όπου θα δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν τα υδρο­πλά­να».

Ση­μειώ­νε­ται ότι σε πρό­σφα­τη με­λέ­τη του ΣΕΒ η δη­μιουρ­γία δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στη λίστα (και μά­λι­στα στην τρίτη θέση) των με­γά­λων έργων που προ­τεί­νο­νται για την ανά­πτυ­ξη της Ελ­λά­δας.

Ιδα­νι­κά με­τα­φο­ρι­κά μέσα για τα μικρά και απο­μα­κρυ­σμέ­να νησιά
Τα υδρο­πλά­να, δο­κι­μα­σμέ­να εδώ και δε­κα­ε­τί­ες σε πολ­λές ξένες χώρες, απο­δεί­χθη­κε πλέον στην πράξη ότι μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν και στην Ελ­λά­δα μια αξιό­πι­στη λύση ως επι­πλέ­ον συ­γκοι­νω­νια­κή επι­λο­γή.
Μά­λι­στα, σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις, ιδίως τους χει­με­ρι­νούς μήνες, θα μπο­ρού­σαν να εξε­λι­χθούν σε βα­σι­κή με­τα­φο­ρι­κή διέ­ξο­δο κυ­ρί­ως για τα μικρά και απο­μα­κρυ­σμέ­να νησιά που δεν δια­θέ­τουν χερ­σαίο αε­ρο­δρό­μιο. Με την ευ­ε­λι­ξία τους και την ασφά­λεια που πα­ρέ­χουν, μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν ση­μα­ντι­κό μοχλό βο­ή­θειας που θα εντά­ξει στον σύγ­χρο­νο χάρτη τα γε­ω­γρα­φι­κά «αδι­κη­μέ­να» νησιά. Τα υδρο­πλά­να θα μπο­ρού­σαν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν ως τα  ιδα­νι­κά με­τα­φο­ρι­κά μέσα για μια νη­σιω­τι­κή χώρα με τα γε­ω­γρα­φι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της Ελ­λά­δας, καθώς σε αυτές τις πε­ριο­χές ανα­δει­κνύ­ουν το μέ­γι­στο της πο­λυ­χρη­στι­κό­τη­τάς τους, αφού μπο­ρούν να εκτε­λούν διά­φο­ρα είδη πτή­σε­ων, όπως:
– τα­κτι­κές επι­βα­τι­κές
– έκτα­κτες επι­βα­τι­κές
– πε­ρι­η­γη­τι­κές
– φορ­τί­ου (για με­τα­φο­ρά φαρ­μά­κων, τρο­φί­μων, Τύπου)
– νο­σο­κο­μεια­κές
– έρευ­νας και διά­σω­σης
– πυ­ρό­σβε­σης
AirSeaLines
Πώς «βού­λια­ξε» το πρώτο εγ­χεί­ρη­μα
Η AirSeaLines ξε­κί­νη­σε τις πτή­σεις της στην Ελ­λά­δα τον Σε­πτέμ­βριο του 2004 και μέχρι το τέλος του 2008 πραγ­μα­το­ποί­η­σε πε­ρί­που 18.500 πτή­σεις, με­τα­φέ­ρο­ντας 180.000 επι­βά­τες.
Η εται­ρεία του ελ­λη­νο­κα­να­δού επι­χει­ρη­μα­τία Μι­χά­λη Πα­τέλ­λη είχε εξα­σφα­λί­σει άδειες και είχε δη­μιουρ­γή­σει 10 υδα­το­δρό­μια (θα­λάσ­σιους δια­δρό­μους για την απο­θα­λάσ­σω­ση – προ­σθα­λάσ­σω­ση των υδρο­πλά­νων και λυό­με­νες εξέ­δρες – προ­βλή­τες για την ασφα­λή απο­βί­βα­ση – επι­βί­βα­ση των επι­βα­τών) σε νησιά του Ιο­νί­ου και του Αι­γαί­ου. Με προ­τρο­πή, μά­λι­στα, του τότε υπουρ­γού Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας Μα­νώ­λη Κε­φα­λο­γιάν­νη, η εται­ρεία είχε κάνει την απα­ραί­τη­τη προ­ερ­γα­σία για τη δη­μιουρ­γία ανά­λο­γων υπο­δο­μών (υδα­το­δρο­μί­ων) για υδρο­πλά­να σε άλλα 29 μικρά νησιά με πλη­θυ­σμό έως 1.500 κα­τοί­κους!
Ομως, το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα για την εται­ρεία πα­ρέ­με­νε η δη­μιουρ­γία κα­τάλ­λη­λης βάσης στην Ατ­τι­κή. Η πα­ρα­χώ­ρη­ση έπει­τα από πολ­λές γκρί­νιες τμή­μα­τος του λι­μα­νιού του Λαυ­ρί­ου για τη δη­μιουρ­γία υδα­το­δρο­μί­ου απο­δεί­χθη­κε ασύμ­φο­ρη για πολ­λούς λό­γους. Η πρό­σβα­ση των επι­βα­τών στο Λαύ­ριο απαι­τού­σε πολύ χρόνο και κό­στι­ζε ακρι­βά, ενώ και το υδα­το­δρό­μιο, όταν επι­κρα­τού­σαν μελ­τέ­μια, δεν ήταν κα­τάλ­λη­λο (ασφα­λές) για την εκτέ­λε­ση πτή­σε­ων.
Οι σχε­δια­σμοί της εται­ρεί­ας για τη δη­μιουρ­γία βάσης στην πε­ριο­χή με­τα­ξύ του Φλοί­σβου και του Στα­δί­ου Ει­ρή­νης και Φι­λί­ας (ΣΕΦ), που θε­ω­ρεί­ται ιδα­νι­κός χώρος για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση υδρο­πλά­νων και επι­βα­τών, σκό­ντα­φταν συ­νε­χώς σε διά­φο­ρες υπη­ρε­σί­ες του Δη­μο­σί­ου (Ολυ­μπια­κά Ακί­νη­τα, Εται­ρεία Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης, Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό κ.λπ.). Ωστό­σο, δεν είναι λίγοι εκεί­νοι που εξα­κο­λου­θούν να πι­στεύ­ουν ότι πίσω από το «άβατο» του Φλοί­σβου για τα υδρο­πλά­να κρύ­βο­νταν διά­φο­ρα επι­χει­ρη­μα­τι­κά – ναυ­τι­λια­κά συμ­φέ­ρο­ντα που εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τις γραμ­μές του Αι­γαί­ου με γρή­γο­ρα πλοία.
«Η επί­μο­νη κα­θυ­στέ­ρη­ση λει­τουρ­γί­ας υδα­το­δρο­μί­ου στην Αθήνα μάς πα­ρέ­λυ­σε, με απο­τέ­λε­σμα κα­θη­με­ρι­νά να ξο­δεύ­ο­νται τα χρή­μα­τα που είχαν ήδη επεν­δυ­θεί, να απο­λύ­ε­ται προ­σω­πι­κό και σε γε­νι­κές γραμ­μές η εται­ρεία να οδη­γεί­ται σε πα­ρά­λυ­ση» θυ­μά­ται ο τότε γε­νι­κός διευ­θυ­ντής της AirseaLines Τάσος Γκό­βας.
Η επέν­δυ­ση. Το επι­χει­ρη­μα­τι­κό πλάνο της AirseaLines, στο οποίο με­τεί­χαν και άλλοι κα­να­δοί επεν­δυ­τές, προ­έ­βλε­πε την επέν­δυ­ση πε­ρί­που 80 εκατ. δο­λα­ρί­ων για την ανά­πτυ­ξη ενός στό­λου 50 υδρο­πλά­νων στον ελ­λα­δι­κό χώρο, καθώς επί­σης και τη δη­μιουρ­γία βά­σε­ων συ­ντή­ρη­σης και υπο­στή­ρι­ξης του μέσου αυτού σε διά­φο­ρα ση­μεία της νη­σιω­τι­κής Ελ­λά­δας. Το ίδιο πλάνο προ­έ­βλε­πε ότι εντός του πρώ­του έτους λει­τουρ­γί­ας (2004-2005) θα έπρε­πε να πε­τούν στην Ελ­λά­δα του­λά­χι­στον έξι υδρο­πλά­να αντί για δύο-τρία που υπήρ­χαν όλα αυτά τα χρό­νια!
Ετσι, το 2009 οι βα­σι­κοί μέ­το­χοι της εται­ρεί­ας απο­χώ­ρη­σαν, 70 άτομα απο­λύ­θη­καν από τα υδα­το­δρό­μια όλης της Ελ­λά­δας, οι πτή­σεις ανε­στά­λη­σαν και 25 εκατ. ευρώ «πνί­γη­καν στον βυθό» του Αι­γαί­ου και του Ιό­νιου Πε­λά­γους.
Τα ΝΕΑ
QR
https://www.dimokratiki.gr/05-02-2017/idroplana-iptameno-gefiri-tis-artas/

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.

Υπενθύμιση:

Για την μερική αναπαραγωγή της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η χρήση του παρακάτω παρεχόμενου συνδέσμου παραπομπής προς το άρθρο της Δημοκρατικής.

Πρόσφατα άρθρα