Η επικαιρότητα είχε άλλα σχέδια

Αυτές τις ημέρες ανάμεσα σε απο­λο­γι­σμούς, προ­βλέ­ψεις για την οικο­νο­μία και γεω­πο­λι­τι­κές ανα­λύ­σεις, περι­μέ­ναμε να γρά­φουμε για πιο «χαλαρά» θέματα, στο πνεύμα των εορτών και της προ­σμο­νής του νέου έτους. Η επι­και­ρό­τητα είχε άλλα σχέδια. Ο πιλότος της Π.Α., ο αστυ­νο­μι­κός των ΜΑΤ που υπέκυψε στα τραύ­ματά του μετά τον βαρύ­τατο τραυ­μα­τι­σμό του από χού­λι­γκαν. Τρία νέα παιδιά (17,18,24) που προ­στέ­θη­καν στα θύματα της «γενο­κτο­νίας της ασφάλ­του», ανήμερα τα Χρι­στού­γεννα, ο μεθυ­σμέ­νος Νορ­βη­γός που δολο­φό­νησε στη Θεσ­σα­λο­νίκη εν ψυχρώ έναν άλλο αστυ­νο­μικό. Το χει­ρό­τερο ίσως: το γαϊ­τα­νάκι της ακραίας βίας εξα­πλώ­νε­ται στους νέους, τους έφηβους, ακόμα και τους ανή­λι­κους, σε αγόρια και κορί­τσια. Ενας δεκα­ε­ξά­χρο­νος σκο­τώ­νει τον βάναυσο πατέρα του. Ένας 16χρονος πέφτει νεκρός από τα χτυ­πή­ματα  με ψαλίδι του 18χρονου αδελφού του, ύστερα από καυγά για μία… μπλούζα. Για να μας θυμίσει με τον πιο ηχηρό τρόπο ότι η βία των ανηλίκων- και τα αίτιά της- δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με ευχο­λό­για. Μέρες χαράς (υπο­τί­θε­ται) αυτές που δια­νύ­ουμε, αλλά ποιος βρίσκει το κου­ρά­γιο να χαρεί και να γιορ­τά­σει όταν η βία και το αίμα πνίγουν τη χρι­στου­γεν­νιά­τικη ατμό­σφαιρα, όταν οι ουρανοί θα έπρεπε να «αγάλ­λο­νται»; Η κατά­σταση πάει να ξεφύγει, το τζίνι της ανε­ξέ­λεγ­κτης βίας κιν­δυ­νεύει να βγει από το μπου­κάλι – αν δεν το έχει κάνει ήδη.