Στα Δικαστήρια ενδιαφέρουσα υπόθεση κυριότητας πατέντας

Μια εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρου­σα υπό­θε­ση κυ­ριό­τη­τας πα­τέ­ντας με αντί­δι­κο έναν κά­τοι­κο της Ρόδου, μια ετε­ρόρ­ρυθ­μη εται­ρεία με έδρα την πόλη της Ρόδου και έναν κά­τοι­κο Αθη­νών, απα­σχό­λη­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Με τη με  αριθ. 256/2015 από­φα­ση το δι­κα­στή­ριο επι­λή­φθη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να αγω­γής του κα­τοί­κου Αθη­νών για Δι­πλώ­μα­τα Ευ­ρε­σι­τε­χνί­ας και Βιο­μη­χα­νι­κά Σχέ­δια.

Εκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο ενά­γων – εφευ­ρέ­της, συ­ντα­ξιού­χος σή­με­ρα του ΟΤΕ, ερ­γα­ζό­ταν ως Ηλε­κτρο­νι­κός – Μη­χα­νι­κός ει­δι­κευ­μέ­νος στις Τη­λε­πι­κοι­νω­νί­ες και τα στρα­τιω­τι­κά κυ­κλώ­μα­τα με οπτι­κές ίνες και ρα­διο­συ­στή­μα­τα.

Ηδη  από το έτος 1986 ασχο­λεί­ται με ευ­ρε­σι­τε­χνί­ες και θέ­λη­σε να ασχο­λη­θεί προ­ω­θώ­ντας στην αγορά  μετά από πρό­τα­ση του  ενα­γο­μέ­νου Ρο­δί­τη, τα συ­στή­μα­τα εξοι­κο­νό­μη­σης ενέρ­γειας και φω­τι­σμού. Επει­δή η δυ­να­τό­τη­τα του ενά­γο­ντα για την πα­ρα­γω­γή και προ­ώ­θη­ση των προ­ϊ­ό­ντων σχε­τι­κών με αυτά τα συ­στή­μα­τα ήταν δυ­σχε­ρής, εξαι­τί­ας οι­κο­νο­μι­κής  δυ­σκο­λί­ας που αντι­με­τώ­πι­ζε, ο ενα­γό­με­νος, δά­σκα­λος στο επάγ­γελ­μα, με τον οποίο συν­δέ­θη­καν φι­λι­κά, φέ­ρε­ται να πρό­τει­νε στον ενά­γο­ντα, οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια, ώστε να αξιο­ποι­ή­σει τις εφευ­ρέ­σεις αυτές. Συ­γκε­κρι­μέ­να ο ενα­γό­με­νος, όπως δέ­χτη­κε το δι­κα­στή­ριο, πρό­τει­νε να δια­θέ­σει ο ενά­γων, ως εφευ­ρέ­της, την επι­στη­μο­νι­κή του έρευ­να και ερ­γα­σία για την επι­νό­η­ση νέων πιο προηγ­μέ­νων τε­χνο­λο­γι­κά και πιο ελ­κυ­στι­κών από οι­κο­νο­μι­κή άποψη προ­ϊ­ό­ντων σε σχέση με εκεί­να που κυ­κλο­φο­ρού­σαν ήδη στην αγορά, δη­λα­δή την ανά­πτυ­ξη λαμ­πτή­ρων και συ­στη­μά­των οδο­φω­τι­σμού, κι αυτός (ενα­γό­με­νος)  θα διέ­θε­τε τη συ­νο­λι­κή  επέν­δυ­ση, ήτοι  τα ανα­γκαία κε­φά­λαια για να προ­ω­θη­θούν αυτά στην ευ­ρύ­τε­ρη αγορά.

Απα­ραί­τη­τος όρος  για να ισχύ­σει η ως άνω ανα­φε­ρό­με­νη οι­κο­νο­μι­κή  συμ­φω­νία με­τα­ξύ του ενά­γο­ντος και του ενα­γο­μέ­νου ήταν, ανά­με­σα  στα άλλα, όποιο τυχόν  δί­πλω­μα ευ­ρε­σι­τε­χνί­ας και αν εκ­δο­θεί από τον Ορ­γα­νι­σμό   Βιο­μη­χα­νι­κής Ιδιο­κτη­σί­ας  να ανα­φέ­ρει ως συ­νε­φευ­ρέ­τες τόσο τον ενά­γο­ντα όσο και τον ενα­γό­με­νο.

Ο ενά­γων – εφευ­ρέ­της φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα να είχε την ιδέα κα­τα­σκευ­ής ενός λαμ­πτή­ρα υψη­λής ισχύ­ος που δεν κυ­κλο­φο­ρεί στην αγορά και που θα είναι δυ­να­τόν να αντι­κα­τα­στή­σει τους υπάρ­χο­ντες  λαμ­πτή­ρες υδραρ­γύ­ρου και να­τρί­ου, που βρί­σκο­νται κυ­ρί­ως σε δρό­μους και βιο­μη­χα­νι­κούς χώ­ρους, ο οποί­ος θα έχει την κλασ­σι­κή βι­δω­τή βάση και θα έχει εν­σω­μα­τω­μέ­νο LED και ελεγ­χό­με­νο με αι­σθη­τή­ρες  μη­χα­νι­σμό ψύξης.

Για την επί­τευ­ξη του σκο­πού αυτού  ο ενά­γων φέ­ρε­ται να απα­σχο­λή­θη­κε 18 ώρες το 24ωρο, πραγ­μα­το­ποιώ­ντας εξει­δι­κευ­μέ­νη επι­στη­μο­νι­κή έρευ­να πάνω  στο επί­δι­κο αντι­κεί­με­νο, δη­λα­δή τους λαμ­πτή­ρες, ει­δι­κό­τε­ρα δε στα μο­ντέ­λα των λαμ­πτή­ρων, βελ­τιώ­νο­ντας και εξε­λίσ­σο­ντας την τε­χνο­λο­γία και την λει­τουρ­γι­κό­τη­τά τους, όπως τα συ­στή­μα­τα δια­χεί­ρι­σης φω­τι­σμού χώρων από τις αρχές του 2010 έως  τα μέσα Οκτω­βρί­ου 2012, με­λε­τώ­ντας τα τε­χνι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και τις προ­δια­γρα­φές τους  ώστε να είναι σύμ­φω­να με τα Ευ­ρω­παϊ­κά πρό­τυ­πα.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η επι­νό­η­ση, ο σχε­δια­σμός και η υλο­ποί­η­ση των εφευ­ρέ­σε­ων σε προ­ϊ­ό­ντα επήλ­θαν κα­τό­πιν προ­σω­πι­κής χρο­νο­βό­ρας και επί­πο­νης προ­σπά­θειας   απο­κλει­στι­κά και  μόνον του ενά­γο­ντος εφευ­ρέ­τη,  τον οποίο το Δι­κα­στή­ριο χα­ρα­κτή­ρι­σε  ως εφευ­ρέ­τη πρω­τερ­γά­τη,  επι­ση­μαί­νο­ντας μά­λι­στα ότι ο Ρο­δί­της  ου­δε­μία σχέση είχε με την σύλ­λη­ψη, υλο­ποί­η­ση, έρευ­να, κα­τα­σκευή της  εφεύ­ρε­σης αυτής, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από τα ηλε­κτρο­νι­κά μη­νύ­μα­τα που απέ­στελ­λε ο ενά­γων στον ενα­γό­με­νο  και τα οποία επε­ξη­γούν και πε­ρι­γρά­φουν  τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας των επί­δι­κων λαμ­πτή­ρων.

Κρί­θη­κε ότι  εάν ο ενα­γό­με­νος ήταν συν­δη­μιουρ­γός σε αυτές τις εφευ­ρέ­σεις  δεν θα υπήρ­χε λόγος ο ενά­γων να του  απο­στείλ­λει τα ηλε­κτρο­νι­κά αυτά μη­νύ­μα­τα, επι­ση­μαί­νο­ντας μά­λι­στα ότι ο Ρο­δί­της  στο ακρο­α­τή­ριο του Δι­κα­στη­ρί­ου, δεν ήταν σε θέση να πε­ρι­γρά­ψει βα­σι­κές λει­τουρ­γί­ες και ιδιό­τη­τες του εν λόγω λαμ­πτή­ρα, απορ­ρί­πτο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς του ενα­γο­μέ­νου, ότι ο τε­λευ­ταί­ος ήταν ο πραγ­μα­τι­κός εφευ­ρέ­της.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου αξιο­λο­γώ­ντας τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα απο­δει­κτι­κά μέσα  και την εξέ­τα­ση των δια­δί­κων, προ­χώ­ρη­σε στην έκ­δο­ση της από­φα­σης με την οποία ανα­γνω­ρί­ζει ότι ο ενά­γων είναι ο πραγ­μα­τι­κός εφευ­ρέ­της (πρω­τουρ­γός) σε τρείς εφευ­ρέ­σεις.

Ακύ­ρω­σε συ­γκε­κρι­μέ­να 4 δι­πλώ­μα­τα ευ­ρε­σι­τε­χνί­ας ενώ δέ­χτη­κε ότι ακόμη ένα εμπε­ριέ­χει τους λαμ­πτή­ρες του εφευ­ρέ­τη, οι οποί­οι είχαν απο­στα­λεί στον Ρο­δί­τη με ηλε­κτρο­νι­κά μη­νύ­μα­τα.