ΟΗΕ: Με το 2019 κλείνει η θερμότερη δεκαετία που έχει καταγραφεί ποτέ

«To 2019 είναι το τελευ­ταίο έτος μίας δεκα­ε­τίας εξαι­ρε­τι­κής ζέστης, υπο­χώ­ρη­σης των πάγων και ανόδου ρεκόρ της στάθμης των θαλασ­σών σε παγκό­σμια κλίμακα, εξαι­τίας των αερίων που προ­κα­λούν το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου και παρά­γο­νται από τις ανθρώ­πι­νες δρα­στη­ριό­τη­τες», ανα­κοί­νωσε ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Μετε­ω­ρο­λο­γίας.

Το 2019, με τις αλυ­σι­δω­τές πυρ­κα­γιές, τις ξηρα­σίες, τους καύ­σω­νες και τους τυφώνες, θα εγγρα­φεί μεταξύ των τριών θερ­μό­τε­ρων ετών που έχουν κατα­γρα­φεί από το 1850, ενώ τερ­μα­τί­ζει μία δεκα­ε­τία «εξαι­ρε­τι­κής ζέστης», ανα­κοί­νωσε ο ΟΗΕ με την ευκαι­ρία της COP25 στην Μαδρίτη.

«To 2019 είναι το τελευ­ταίο έτος μίας δεκα­ε­τίας εξαι­ρε­τι­κής ζέστης, υπο­χώ­ρη­σης των πάγων και ανόδου ρεκόρ της στάθμης των θαλασ­σών σε παγκό­σμια κλίμακα, εξαι­τίας των αερίων που προ­κα­λούν το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου και παρά­γο­νται από τις ανθρώ­πι­νες δρα­στη­ριό­τη­τες», ανα­κοί­νωσε ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Μετε­ω­ρο­λο­γίας.

«Το 2019 θα πρέπει να τοπο­θε­τη­θεί στην δεύτερη ή την τρίτη θέση των θερ­μό­τε­ρων ετών που έχουν κατα­γρα­φεί ποτέ» από το 1850, χρο­νο­λο­γία κατά την οποία άρχισαν οι συστη­μα­τι­κές κατα­γρα­φές θερ­μο­κρα­σιών. «Το 2016, που ξεκί­νησε με ένα επει­σό­διο El Nino εξαι­ρε­τικά ισχυρής έντασης, παρα­μέ­νει η πιο θερμή χρονιά», διευ­κρι­νί­ζει ο ΠΟΜ. 

Η άνοδος της μέσης στάθμης της θάλασ­σας επι­τα­χύ­νε­ται, οι ωκεανοί γίνο­νται περισ­σό­τερο όξινοι, ο όγκος των πάγων της Αρκτι­κής υπο­χω­ρεί, οι παγε­τώ­νες της Γροι­λαν­δίας λιώνουν.

Η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας συνο­δεύ­ε­ται επίσης από ακραία κλι­μα­τικά φαι­νό­μενα, όπως οι πλημ­μύ­ρες στο Ιράν, οι ξηρα­σίες στην Αυστρα­λία και την Κεντρική Αμερική, οι καύ­σω­νες στην Ευρώπη και την Αυστρα­λία ή οι δασικές πυρ­κα­γιές που έπληξαν την Σιβηρία, την Ινδο­νη­σία, την Νότια Αμερική.

«Σύμφωνα με το Κέντρο Παρα­κο­λού­θη­σης Εσω­τε­ρι­κής Μετα­κί­νη­σης (IDMC), περισ­σό­τερα από 10 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι μετα­κι­νή­θη­καν εντός των ορίων των χωρών τους κατά το πρώτο τρίμηνο, εκ των οποίων 7 εκα­τομ­μύ­ρια λόγω των κλι­μα­τι­κών κατα­στρο­φών. Οι πλημ­μύ­ρες είναι η πρώτη αιτία των μετα­κι­νή­σεων, πριν από τις καται­γί­δες και τις ξηρα­σίες. Οι πλέον πλητ­τό­με­νες περιο­χές είναι η Ασία και η ζώνη του Ειρη­νι­κού. 

«Ο αριθμός των νέων μετα­κι­νή­σεων που συν­δέ­ο­νται με ακραία μετε­ω­ρο­λο­γικά φαι­νό­μενα μπορεί μέχρι και να τετρα­πλα­σια­σθεί για να φθάσει περίπου τα 22 εκα­τομ­μύ­ρια άτομα στο τέλος του 2019», εκτιμά ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Μετε­ω­ρο­λο­γίας.

Λιμός

«Τα κύματα καύσωνα και οι πλημ­μύ­ρες, που κάποτε εμφα­νί­ζο­νταν «μία φορά τον αιώνα» συμ­βαί­νουν όλο και συχνό­τερα. Από τις Μπα­χά­μες μέχρι την Μοζαμ­βίκη και την Ιαπωνία, οι χώρες υφί­στα­νται τα κατα­στρο­φικά απο­τε­λέ­σματα των τρο­πι­κών κυκλώ­νων. Οι δασικές πυρ­κα­γιές σάρωσαν την Αρκτική και την Αυστρα­λία», υπεν­θυ­μί­ζει σε ανα­κοί­νωσή του ο γενικός γραμ­μα­τέας του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Μετε­ω­ρο­λο­γίας Πέτερι Τάαλας επι­μέ­νο­ντας ότι οι περισ­σό­τερο άτακτες βρο­χο­πτώ­σεις, σε συν­δυα­σμό με την δημο­γρα­φική αύξηση, «θα προ­κα­λέ­σουν σημα­ντικά προ­βλή­ματα στον τομέα της δια­τρο­φι­κής ασφά­λειας για τις πλέον ευά­λω­τες χώρες».

Από το 2018, η πείνα στον κόσμο αυξά­νε­ται και πάλι, με περισ­σό­τερα από 820 εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους να πλήτ­το­νται από αυτήν. 

Ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Μετε­ω­ρο­λο­γίας βασί­ζε­ται στις θερ­μο­κρα­σίες που κατα­γρά­φη­καν ανάμεσα στον Ιανουά­ριο και τον Οκτώ­βριο για τον προ­σω­ρινό του απο­λο­γι­σμό για το 2019, ο οποίος θα συγκε­κρι­με­νο­ποι­η­θεί τον Μάρτιο του 2020. Επί δια­στή­μα­τος δέκα μηνών, η μέση παγκό­σμια θερ­μο­κρα­σία ήταν υψη­λό­τερη κατά 1,1 βαθμό Κελσίου σε σχέση με την προ­βιο­μη­χα­νική περίοδο. Η αύξηση αυτή συν­δέ­ε­ται με «επίπεδα διο­ξει­δίου του άνθρακα (CO2) που συνέ­χι­σαν να αυξά­νο­νται το 2019», σύμφωνα με στοι­χεία σε πραγ­μα­τικό χρόνο που συλ­λέ­γο­νται σε σειρά σημείων μέτρη­σης.

Το 2019 εντάσ­σε­ται στην δεκα­ε­τία 2010-2019 που είναι «σχεδόν βέβαια» η θερ­μό­τερη που έχει κατα­γρα­φεί ποτέ. «Από την δεκα­ε­τία 1980-1990, κάθε δεκα­ε­τία ήταν θερ­μό­τερη από την προη­γού­μενη», σύμφωνα με τα στοι­χεία του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Μετε­ω­ρο­λο­γίας.

Με τον σημε­ρινό ρυθμό, η θερ­μο­κρα­σία θα μπο­ρούσε να αυξηθεί κατά 4 ή 5 βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Και ακόμη και αν τα κράτη σεβα­σθούν τις σημε­ρι­νές τους δεσμεύ­σεις, η άνοδος του υδραρ­γύ­ρου μπορεί να ξεπε­ρά­σει τους 3 βαθμούς Κελσίου, όταν η συμ­φω­νία του Παρι­σιού του 2015 προ­βλέ­πει τον περιο­ρι­σμό της αύξησης της θερ­μο­κρα­σίας κάτω από το επίπεδο των +2 βαθμών Κελσίου, στον +1,5 βαθμό.

Στον COP25 στην Μαδρίτη, τα κράτη «δεν έχουν δικαιο­λο­γία για να μπλο­κά­ρουν την πρόοδο και να καθυ­στε­ρούν, όταν η επι­στήμη απο­δει­κνύει ότι είναι επείγον να δράσουν», δήλωσε ο Κατ Κράμερ της μη κυβερ­νη­τι­κής οργά­νω­σης Christian Aid.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ