Αναξιοποίητος θησαυρός για τον ελληνικό τουρισμό οι προστατευόμενες περιοχές

Εναν ακόμα κρυμ­μένο ελλη­νικό θησαυρό, που ισο­δυ­να­μεί με το ένα τρίτο της έκτασης της χώρας, απο­τε­λούν οι προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές, όπως αυτές του δικτύου Natura 2000. Η ανά­δειξη και αξιο­ποί­ησή τους θα μπο­ρούσε να ανα­βαθ­μί­σει το ελλη­νικό του­ρι­στικό προϊόν εν γένει και να φέρει στην ελλη­νική οικο­νο­μία έσοδα δισε­κα­τομ­μυ­ρίων και χιλιά­δες θέσεις εργα­σίας. Αντ’ αυτού παρα­μέ­νουν, με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις, παρα­με­λη­μέ­νες και παγι­δευ­μέ­νες σε απα­ξιω­μέ­νους από την κρίση και τη γρα­φειο­κρα­τία φορείς δια­χεί­ρι­σης, που αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρά οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και ελλεί­ψεις σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό και υλι­κο­τε­χνική υποδομή.

Σύμφωνα με τους υπο­λο­γι­σμούς των ερευ­νη­τών της διαΝΕΟσις, αν το 40% των περιο­χών Natura 2000 της χώρας ανα­δει­κνυό­ταν και αξιο­ποιού­νταν, όπως συμ­βαί­νει σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, η ελλη­νική οικο­νο­μία θα μπο­ρούσε να εξα­σφα­λί­ζει δύο δισ. ευρώ επι­πλέον έσοδα τον χρόνο και θα προ­σέ­θετε 15.000 θέσεις εργα­σίας.

Οι περιο­χές στην Ελλάδα που τελούν υπό προ­στα­σία αντι­στοι­χούν στο 35% της χερ­σαίας έκτασης της χώρας και στο 1,5% της θαλάσ­σιας. Οι περισ­σό­τε­ρες ανήκουν στο Ευρω­παϊκό Οικο­λο­γικό Δίκτυο Natura 2000. Για τη δια­χεί­ριση και την προ­στα­σία τους δημιουρ­γή­θη­καν πριν από 18 χρόνια στην Ελλάδα οι Φορείς Δια­χεί­ρι­σης Προ­στα­τευό­με­νων Περιο­χών (ΦοΔΠΠ) που, όπως επι­ση­μαί­νει η διαΝΕΟσις, καλύ­πτουν μόλις το 30% των προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών, ενώ το 70% παρα­μέ­νει χωρίς οργα­νω­μένο φορέα για τη δια­χεί­ριση και την προ­στα­σία τους. Επι­πλέον, λόγω ελλι­πούς και περι­στα­σια­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης, οι φορείς αυτοί έχουν οδη­γη­θεί σε οικο­νο­μικό και λει­τουρ­γικό αδιέ­ξοδο. Το 2016 χρη­μα­το­δο­τή­θη­καν με έκτακτη χρη­μα­το­δό­τηση και για το 2017 επι­λέ­χθηκε, πρό­σφατα, η ίδια στρα­τη­γική. Υπάρ­χουν 28 φορείς που δια­χει­ρί­ζο­νται τις 95 από τις 419 προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές της χώρας. Η μελέτη προ­τεί­νει τη δημιουρ­γία 13 νέων φορέων δια­χεί­ρι­σης στα αντί­στοιχα γεω­γρα­φικά όρια των περι­φε­ρειών της χώρας, με πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης από εμπο­ρική δρα­στη­ριό­τητα, χορη­γίες και ανεκ­με­τάλ­λευτα ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα.

Η μελέτη της διαΝΕΟσις βασί­ζε­ται και στην αναγωγή των επι­δό­σεων ενός ορθά δια­χει­ρι­ζό­με­νου χώρου, του Φαραγ­γιού της Σαμα­ριάς, στο 40% των ελλη­νι­κών προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών. Οι πόροι από συνερ­γα­σίες με επι­χει­ρή­σεις, εισι­τή­ρια εισόδου και χώρων στάθ­μευ­σης, ξενα­γή­σεις συγκρο­τούν την αγορά αυτή. Στην Ελλάδα, ανάλογα με τα χαρα­κτη­ρι­στικά κάθε προ­στα­τευό­με­νης περιο­χής, τα προς πώληση προ­ϊ­ό­ντα μπορεί να είναι και αγρο­τικά ή κτη­νο­τρο­φικά τρόφιμα, για τα οποία δημιουρ­γεί­ται υπε­ρα­ξία μέσω της σύν­δε­σής τους με την περιοχή προ­έ­λευ­σης. Πολι­τική που προ­τάσ­σει και ο Σύν­δε­σμος Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων.