Όχι για το όχι

Δεν θα ψηφί­σουν λέει το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, τις προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις τις κυβέρ­νη­σης. Εκ των προ­τέ­ρων, χωρίς καν τις ακού­σουν. Βέβαια, δεν πρέπει να μας κάνει εντύ­πωση, γιατί είναι μέσα στα έθιμα του ελλη­νι­κού κοι­νο­βου­λίου. Οι κατά καιρούς αντι­πο­λι­τεύ­σεις είθι­σται να λένε «όχι». Μόνο που εδώ έχουμε ένα θεμα­τάκι. Εάν, έχουμε πολυ­τέ­λειες για κόνξες, σε κάτι σαν τυφλο­σούρτη που λέγεται μνημόνιο-συμφωνία. Την οποία συμ­φω­νία, δεν πάει πολύ καιρός που απαι­τού­σαν από τον κ. Τσίπρα να φέρει, αλλιώς καλύ­τερα να μη γυρίσει στη χώρα. Να αφήσει τους ηρω­ι­σμούς, τις χρο­νο­τρι­βές, να μην κάνει τον δύσκολο και να συμ­φω­νή­σει με ότι του προ­σφέ­ρουν οι δανει­στές προ­κει­μέ­νου η χώρα να απο­φύ­γει τις περι­πέ­τειες που θα μπο­ρού­σαν να την οδη­γή­σουν ακόμη και εκτός ευρω­ζώ­νης. Αυτή την συμ­φω­νία την ψήφισαν όλοι για να μην ξεχνιό­μα­στε. Εκτός αυτού που ξέρουν τι σόι θα είναι αυτές οι προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις για να την κατα­ψη­φί­ζουν a priori; Λένε όλοι πως ψάχνουν ισο­δύ­ναμα για κάποια μέτρα. Κι αν υπο­θέ­σουμε ότι κάποια τέτοια συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις, για κάποιο μέτρο προ­κει­μέ­νου να απα­λύ­νει δεν θα συμ­φω­νή­σουν; Το αυτό και για τους κυβερ­νώ­ντες. Εάν κάποια ισο­δύ­ναμα κάποιο σχέδιο, προ­τα­θεί από την αντι­πο­λί­τευση, δεν θα γίνει δεκτό και συζη­τή­σιμο; Ετσι θα βγούμε από τον «φαύλο κύκλο» και θα τρέ­ξουμε να προ­ϋ­πα­ντή­σουμε την ανά­πτυξη, με εθιμικά όχι για τα όχι;