Σαρανταεπτά χρόνια

Σαρα­ντα­ε­πτά χρόνια από τότε.

Από εκείνη την ημέρα που έπεσε ο σπόρος για να φυτρώ­σει στην χώρα μας, το δένδρο της ελπίδας, το δένδρο της μετάλ­λα­ξης της Ελλη­νι­κής Κοι­νω­νίας.

Γενέ­θλιος ημέρα του ΠΑΣΟΚ, γενέ­θλιος ημέρα της προ­σπά­θειας και των αγώνων του Ελλη­νι­κού Λαού, να πετάξει από την πλάτη του το βάρος των δεινών, που του φόρτωσε η ΔΕΞΙΑ, αυτή η μετα­πο­λε­μική ΔΕΞΙΑ, που χρόνια μετά τον εμφύλιο δια­τη­ρούσε και εφάρ­μοζε όλες τις εμφυ­λιο­πο­λε­μι­κές τακτι­κές και νοο­τρο­πίες.

Γενέ­θλιος ημέρα για την απο­τί­ναξη του Κράτους του φόβου και των διώξεων, του Κράτους του χωρο­φύ­λακα και της Ασφά­λειας, του Κράτους των πιστο­ποι­η­τι­κών Κοι­νω­νι­κών φρό­νη­μά­των, του Κράτος της αρπα­χτής από τούς ημέ­τε­ρους, του Κράτους του δια­χω­ρι­σμού των πολιτών σε δικούς μας και εχθρούς, του Κράτους που η μετα­νά­στευση ήταν « ευλογία Θεού», του Κράτους των Κρα­τι­κο­δί­αι­των Βιο­μη­χά­νων, του Κράτους της εξάρ­τη­σης και του «ναι ότι θέλεις εσύ αφε­ντικό», του Κράτους που ο στρατός του ήταν στρατός των Άγγλων και των Αμε­ρι­κά­νων, ( ιδού ο Στρατός σας), του Κράτους που η μεγάλη πλειο­ψη­φία του Ελλη­νι­κού Λαού βρι­σκό­ταν στην σκο­τεινή πλευρά του Ήλιου.

3ης του Σεπτέμ­βρη του 1974, σημα­διακή και Ιστο­ρική ημέρα, αρνού­με­νος ο μεγάλος πολι­τι­κός Ηγέτης και ορα­μα­τι­στής ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, το παλιό φαύλο προ­δι­κτα­το­ρικό πολι­τικό καθε­στώς, ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΩΝ, ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΔΩΝ, ΜΑΥΡΩΝ, και λοιπόν τεθλιμ­μέ­νων συγ­γε­νών, δίνει στην δημο­σιό­τητα την Ιδρυ­τική Δια­κή­ρυξη του ΠΑΣΟΚ.

Ταράζει τα νερά, δυνα­μι­τί­ζει τα πολι­τικά τζάκια, ανοίγει δρόμους στον κατα­πιε­σμένο πολίτη, του δίνει το δικαί­ωμα και τον προ­τρέ­πει στην ενεργό πολι­τική συμ­με­τοχή, τον κάνει να πιστέ­ψει πως το όραμα της ΑΛΛΑΓΗΣ είναι το δικό του όραμα, είναι η δικιά του απαί­τηση και πως μόνο αυτός, με τους δικούς του αγώνες και την δική του προ­σπά­θεια μπορεί να την κάνει πράξη.

Στην διάθεση και στα χέρια του κατα­πιε­σμέ­νου από την ΔΕΞΙΑ πολίτη, αφήνει την Οργά­νωση του νέου πολι­τι­κού φορέα.

Χιλιά­δες πολιτών αυθόρ­μητα και αυτο­βού­λως, έγιναν οι πρώτοι πυρήνες των Κομ­μα­τι­κών Οργα­νώ­σεων.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και ΠΑΣΟΚ αυτά τα δυό, είναι ο ΗΓΕΤΗΣ και ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ που έφεραν στον τόπο μας την ΠΟΛΙΤΙΚΗ στο προ­σκή­νιο και έπαψε η ΠΟΛΙΤΙΚΗ να είναι αντι­κεί­μενο των ΒΑΡΩΝΩΝ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

Δεν συγ­χώ­ρησε ποτέ το ΠΑΣΟΚ και τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, το πολι­τικό και Οικο­νο­μικό κατε­στη­μένο της ΔΕΞΙΑΣ, για την μετάλ­λαξη της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, για την εκχώ­ρηση δικαιω­μά­των στον πολίτη, για την ανα­δια­νομή του πλούτου, για την δημιουρ­γία θεσμών κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας, για την εκχώ­ρηση πολι­τι­κών και προ­σω­πι­κών ελευ­θε­ριών, για τις δυνα­τό­τη­τες μόρ­φω­σης.

Δεν συγ­χώ­ρη­σαν ποτέ το ΠΑΣΟΚ και τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ για την δημιουρ­γία του ΕΣΥ, για το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, για τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις στο ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, την Δημο­κρα­τι­κο­ποί­ηση της Δημό­σιας Διοί­κη­σης, για την άσκηση μιας πιο ανε­ξάρ­τη­της Εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής.

Δεν συγ­χώ­ρη­σαν το ότι δια­κή­ρυτ­ταν ΠΑΣΟΚ και ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ,

ότι Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Ακύρωνε την ρήση του δήθεν ΕΘΝΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ, ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ.

Και η πιο μεγάλη πορεία αρχίζει με το πρώτο βήμα, η «Τρίτη του Σεπτέμ­βρη» ήταν το πρώτο βήμα για μια μεγάλη πορεία, ήταν το πρώτο βήμα για την κατε­δά­φιση του Κράτους της ΔΕΞΙΑΣ, του εμφι­λιο­πο­λε­μι­κού Κράτους, το πρώτο βήμα για ένα Κράτος που οφείλει να σέβεται τον πολίτη και τα δικαιώ­ματα του.

Σε αυτή την πρω­τό­γνωρη πορεία θα ήταν ανι­στό­ρητο να ισχυ­ρι­σθεί κάποιος ότι δεν έγιναν λάθη, ναι, και λάθη έγιναν που ίσως δεν θα έπρεπε να γίνουν, η Ιστορία απο­φαί­νε­ται και δια­τυ­πώ­νει τις κρίσεις της στο ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ.

Μόνο εθε­λο­τυ­φλού­ντες μπορούν να ισχυ­ρι­στούν, ότι αυτό το ισο­ζύ­γιο είναι αρνη­τικό.

Μόνο οι « μονίμως ελε­ει­νο­λο­γού­ντες εντε­ταλ­μέ­νοι κον­δυ­λο­φό­ροι», προ­σπα­θούν να αμαυ­ρώ­σουν την δια­δρομή και Ιστορία του ΠΑΣΟΚ και του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

Κατη­γο­ρούν και τους δυό για Λαϊ­κι­σμό, για δια­φθορά, για απο­χα­λί­νωση κοι­νω­νι­κών και πολι­τι­κών ηθών, κάποιος θα πρέπει να τους πεί πως

« δεν μιλάνε για σχοινί στου κρε­μα­σμέ­νου το σπίτι».

Ποιος Θεός και ποιος Άγιος δεν θα βγεί από τα ρούχα του, με τον ισχυ­ρι­σμό τους ότι η ΔΕΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΠΙΛΟΣ ΚΑΙ ΑΜΟΛΥΝΤΟΣ και πως δεν έχει καμιά σχέση με την δια­φθορά, τον χρη­μα­τι­σμό, την δια­πλοκή, την εξα­θλί­ωση της πολι­τι­κής, την εξαγορά πολι­τι­κών συνει­δή­σεων, το ρου­σφέτι, τους παρά­νο­μους διο­ρι­σμούς ημε­τέ­ρων και ότι τα στελέχη της δεν «έβαλαν τα δάκτυλά τους στο μέλι» ΘΟΥ ΚΥΡΙΕ ΦΥΛΑΚΗΝ ΤΩ ΣΤΟΜΑΤΙ ΜΟΥ.

Όσο και αν προ­σπα­θούν στη μνήμη του Λαού ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και ΠΑΣΟΚ παρα­μέ­νουν ζωντανά και ο Λαός εύχεται, μια κάποια στιγμή αυτή η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ να βρεί τον βημα­τι­σμό της.

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 3 Σεπτέμ­βρη 2021