Σκληρή κόντρα Μακρόν-Μέρκελ για τις κυρώσεις κατά Τουρκίας

Η στρα­τη­γι­κή του Γάλ­λου προ­έ­δρου προ­κα­λεί νεύρα. Γιατί η Μέρ­κελ θέλει να απο­φύ­γει την επι­βο­λή κυ­ρώ­σε­ων. Γερ­μα­νία, Βρυ­ξέλ­λες, Ουά­σιγ­κτον πιέ­ζουν για αμοι­βαία απο­κλι­μά­κω­ση και διά­λο­γο. Κλι­μα­κω­τές ανα­μέ­νο­νται οι όποιες κυ­ρώ­σεις.

Άρ­χι­σαν τα… όρ­γα­να με­τα­ξύ Πα­ρι­σιού και Βε­ρο­λί­νου, μετά την ολο­κλή­ρω­ση του τα­ξι­διού-αστρα­πή του Γάλ­λου προ­έ­δρου Μα­κρόν στη Βα­γδά­τη.

Με την πα­ρου­σία του εκεί, ο Εμ. Μα­κρόν χα­ρά­ζει ακόμα πιο έντο­να την κόκ­κι­νη γραμ­μή που τον χω­ρί­ζει από τον Τούρ­κο ομό­λο­γό του Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν. Η γαλ­λι­κή βε­ντά­λια ανοί­γει σε ό,τι αφορά τη γαλ­λι­κή επιρ­ροή στη Μέση Ανα­το­λή, στη Λιβύη, στον Λί­βα­νο και φτά­νει δια μέσου των γε­ω­τρή­σε­ων της Total στα ανοι­χτά της Κύ­πρου και στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές δια­φο­ρές.

Η από­φα­ση να στα­λεί το αε­ρο­πλα­νο­φό­ρο Σαρλς Ντε Γκολ στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο εξόρ­γι­σε όμως τη Γερ­μα­νία. Κά­ποιες πλη­ρο­φο­ρί­ες μά­λι­στα κά­νουν λόγο για ανε­πι­τυ­χή προ­σπά­θεια επι­κοι­νω­νί­ας από πλευ­ράς Αγκ. Μέρ­κελ με τον Εμ. Μα­κρόν για το θέμα. Ανα­μέ­νε­ται δε με εν­δια­φέ­ρον η δι­με­ρής τους συ­νά­ντη­ση πριν από τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής του Σε­πτεμ­βρί­ου, όπου συ­νή­θως χα­ράσ­σε­ται η κοινή στάση του γαλ­λο­γερ­μα­νι­κού άξονα. Όπως είναι τώρα τα πράγ­μα­τα, αυτό φα­ντά­ζει πολύ δύ­σκο­λο.

Δι­πλω­μα­τι­κές πηγές από το Πα­ρί­σι δη­λώ­νουν πως η γαλ­λι­κή απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα δεν είναι πα­ρο­δι­κή και πως αυτή τη χρο­νι­κή στιγ­μή η Τουρ­κία πρέ­πει να δεί­ξει «σα­φέ­στα­τη απο­κλι­μά­κω­ση, με πρά­ξεις σε όλα τα ανοι­κτά μέ­τω­πα».

Πίσω από τη γαλ­λι­κή στάση μπο­ρεί εύ­κο­λα να «κρυ­φτεί» η ελ­λη­νι­κή δι­πλω­μα­τία. Όμως, τόσο οι Βρυ­ξέλ­λες όσο και το Βε­ρο­λί­νο κά­νουν προ­σπά­θειες απε­μπλο­κής από φλέ­γο­ντα θέ­μα­τα και συ­νε­χί­ζουν να δί­νουν πί­στω­ση χρό­νου στην Τουρ­κία, παρά τις ξε­κά­θα­ρες προ­κλή­σεις. Στό­χος είναι να δεί­ξει καλή θέ­λη­ση η Άγκυ­ρα και ο ίδιος ο Ερ­ντο­γάν, ώστε να απο­φευ­χθεί η επι­βο­λή (και όχι η κα­τάρ­τι­ση) κυ­ρώ­σε­ων, που ακόμα μοιά­ζουν μα­κρι­νό εν­δε­χό­με­νο, λόγω έλ­λει­ψης ομο­φω­νί­ας από τα κράτη-μέλη.

Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο, κά­ποιες πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν ότι οι εταί­ροι μας ανα­μέ­νουν κι­νή­σεις «καλής θέ­λη­σης» και από την Ελ­λά­δα, ανε­ξάρ­τη­τα από το ότι αυτό δεν βγαί­νει επι­κοι­νω­νια­κά στην επι­φά­νεια. Βα­σι­κή επι­δί­ω­ξη αυτής της θε­ώ­ρη­σης είναι η απο­κλι­μά­κω­ση να είναι αμοι­βαία.

Προς το παρόν, οι γαλ­λι­κές θέ­σεις και οι κι­νή­σεις του Πα­ρι­σιού απέ­να­ντι στην Τουρ­κία εξυ­πη­ρε­τούν την Αθήνα. Ο ίδιος ο κ. Μα­κρόν, για να ενι­σχύ­σει τη θέση του, βάζει όλες τις δια­φο­ρές του με την Αγκυ­ρα σε ένα κα­λά­θι, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών.

Αυτό όμως που έσπευ­σε να ανα­ρω­τη­θεί υψηλά ιστά­με­νος πα­ρά­γο­ντας της Κο­μι­σιόν στο Euro2day.gr είναι «τι θα γίνει εάν τα θέ­μα­τα “σπά­σουν” και με­λε­τη­θούν ένα προς ένα;». Τα ερω­τή­μα­τα που προ­κύ­πτουν είναι τρία:

1. Ποια γραμ­μή θα επι­κρα­τή­σει όσο οδεύ­ου­με προς την κρί­σι­μη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής στις 24 Σε­πτεμ­βρί­ου; της Γαλ­λί­ας ή της Γερ­μα­νί­ας; Ήδη, μετά τη συ­νά­ντη­σή του με τη Γερ­μα­νί­δα κα­γκε­λά­ριο, ο πρό­ε­δρος του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου Σ. Μισέλ φαί­νε­ται να υιο­θε­τεί τη γερ­μα­νι­κή γραμ­μή για «χώρο» και καλή θέ­λη­ση. Υπάρ­χει, υπό αυτό το πρί­σμα, ένα εν­δε­χό­με­νο να πάμε προς νέα ανα­βο­λή του deadline, εάν η Τουρ­κία δεί­ξει έστω και λίγη καλή θέ­λη­ση.
2. Τι θα πρά­ξει η Ελ­λά­δα στην πε­ρί­πτω­ση που η Τουρ­κία ανα­κα­τέ­ψει την τρά­που­λα και δεί­ξει διά­θε­ση για διά­λο­γο σε άλλα φλέ­γο­ντα θέ­μα­τα όπως η Λιβύη, δε­λε­ά­ζο­ντας έτσι τη Γαλ­λία;
3. Είναι αρ­κε­τά δυ­να­τή η σχέση Αθή­νας – Πα­ρι­σιού (μέσω και του εν­δια­φέ­ρο­ντος για αγορά των αε­ρο­σκα­φών Rafale), ώστε να κρα­τή­σει τον Μα­κρόν στα­θε­ρά υπέρ της Ελ­λά­δας, σε πε­ρί­πτω­ση που ανοί­ξει διά­λο­γος με­τα­ξύ Γαλ­λί­ας και Τουρ­κί­ας;

Η αμ­φι­λε­γό­με­νη στάση της Αγκε­λα Μέρ­κελ δεν πρέ­πει να πα­ρα­ξε­νεύ­ει κα­νέ­ναν, λένε πηγές. Λίγοι μήνες τη χω­ρί­ζουν από την απο­χώ­ρη­σή της από την Κα­γκε­λα­ρία και η ίδια απο­φα­σί­ζει πλέον με βάση το εσω­τε­ρι­κό όφε­λος και την υστε­ρο­φη­μία της εντός της χώρας. Επί­σης, υπάρ­χουν τέσ­σε­ρα εκα­τομ­μύ­ρια Τούρ­κοι ψη­φο­φό­ροι στη Γερ­μα­νία.

Δεύ­τε­ρον, τα οι­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα των Γερ­μα­νών επι­χει­ρη­μα­τιών στην Τουρ­κία ήταν ανέ­κα­θεν τε­ρά­στια. Τόσο που ακόμα και στο θέμα του εμπάρ­γκο όπλων γύρω από το θέμα της Λι­βύ­ης, δη­μο­σιεύ­μα­τα του γερ­μα­νι­κού Τύπου ανα­φέρ­θη­καν σε κρυ­φές πω­λή­σεις όπλων και γερ­μα­νι­κών συ­στη­μά­των στην Άγκυ­ρα, ανα­γκά­ζο­ντας το Βε­ρο­λί­νο να μι­λή­σει για πω­λή­σεις λο­γι­σμι­κού και όχι όπλων.

Τρί­τον, η κα Μέρ­κελ δεν θα ήθελε να δια­κιν­δυ­νεύ­σει νέες ροές προ­σφύ­γων από την Τουρ­κία προς την ΕΕ, θέμα που της στοί­χι­σε πο­λι­τι­κά πάρα πολύ.

Σε μια άλλη πρω­το­φα­νή κί­νη­ση, η κα Μέρ­κελ έδωσε πνοή στον αγωγό Nord Stream 2, γιατί η κα­τα­σκευή του θα ωφε­λή­σει πολύ την εκλο­γι­κή της πε­ρι­φέ­ρεια, συ­μπράτ­το­ντας εμ­μέ­σως πλην σαφώς με τη Ρωσία και εξορ­γί­ζο­ντας την Ουά­σιγ­κτον. Την ίδια στιγ­μή μά­λι­στα που η ΕΕ, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Γερ­μα­νί­ας, κα­τα­κε­ραυ­νώ­νουν τη Ρωσία για την εμπλο­κή της στα εσω­τε­ρι­κά της Λευ­κο­ρω­σί­ας και για την υπό­θε­ση Να­βάλ­νι.

Αγ­γε­λι­κή Πα­πα­μιλ­τιά­δου