Σύρος κρίθηκε ένοχος για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση διακίνησης αλλοδαπών

Ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών επι­βλή­θηκε χθες σε υπήκοο Συρίας, τον οποίο το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί Κακουρ­γη­μά­των έκρινε ένοχο για συμ­με­τοχή σε κύκλωμα που, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, φέρεται να διευ­κό­λυνε την παρά­νομη μετα­φορά και έξοδο από τη χώρα πολιτών τρίτων χωρών. Το δικα­στή­ριο δεν υιο­θέ­τησε τη βαρύ­τερη εκδοχή που του είχε απο­δο­θεί, προ­χω­ρώ­ντας σε σημα­ντική ανα­μόρ­φωση του κατη­γο­ρη­τη­ρίου.

Η ετυ­μη­γο­ρία και η μετα­τροπή της κατη­γο­ρίας

Στον κατη­γο­ρού­μενο είχαν απο­δο­θεί τρεις πράξεις. Η πρώτη αφο­ρούσε τη διεύ­θυνση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, η δεύτερη τη διευ­κό­λυνση της μετα­φο­ράς και εξόδου από τη χώρα πολιτών τρίτων χωρών χωρίς τις νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, κατ επάγ­γελμα, εκ κερ­δο­σκο­πίας και κατά συρροή, και η τρίτη την αποδοχή και διάθεση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος εκ κερ­δο­σκο­πίας, κατ εξα­κο­λού­θηση.

Για την πρώτη πράξη, οι δικα­στές δεν δέχθη­καν ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος κατείχε ηγετικό ρόλο. Έκριναν ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται η διεύ­θυνση της οργά­νω­σης και μετέ­τρε­ψαν την κατη­γο­ρία στην ηπιό­τερη μορφή της ένταξης σε αυτήν, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας δηλαδή συμ­με­τοχή και όχι καθο­δή­γηση. Για τις άλλες 2 πράξεις, εκείνες που σχε­τί­ζο­νταν με τη διάθεση πλαστών ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων και την προ­ώ­θηση αλλο­δα­πών προς την Αθήνα, ο κατη­γο­ρού­με­νος κηρύ­χθηκε αθώος.

Πώς περι­γρα­φό­ταν η δράση του κυκλώ­μα­τος

Η υπόθεση ανά­γε­ται σε χρονικό διά­στημα που, κατά την κατη­γο­ρία, εκτει­νό­ταν μέχρι και τις 10 Απρι­λίου 2022. Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο γινόταν λόγος για οργά­νωση με εσω­τε­ρική διάρ­θρωση και ιεραρ­χική δομή, η οποία φέρεται να αριθ­μούσε του­λά­χι­στον 12 άτομα δια­φό­ρων εθνι­κο­τή­των, με ρόλους κατα­νε­μη­μέ­νους και εναλ­λασ­σό­με­νους ανάλογα με τις ανάγκες της.

Όπως ανα­φε­ρό­ταν, τμήμα των μελών εξα­σφά­λιζε ταξι­διω­τικά έγγραφα, πλαστά ή κλεμ­μένα, τα οποία δια­τεί­νε­ται η κατη­γο­ρία ότι προ­μη­θεύ­ο­νταν από την Αθήνα. Άλλα μέλη, που φέρεται να βρί­σκο­νταν στην Τουρκία, κανό­νι­ζαν την εξεύ­ρεση των πλωτών μέσων και των κυβερ­νη­τών που θα μετέ­φε­ραν έναντι αμοιβής, από τα απέ­να­ντι παράλια προς το νησί, πολίτες τρίτων χωρών δίχως δικαί­ωμα εισόδου στη χώρα.

Η μέθοδος που περι­γρα­φό­ταν είχε συγκε­κρι­μένο μοτίβο. Σε κάθε μετα­φορά, ένας από τους μετα­φε­ρό­με­νους φέρεται να λάμβανε μέσω εφαρ­μο­γής ανταλ­λα­γής μηνυ­μά­των το στίγμα της τοπο­θε­σίας συνά­ντη­σης με τους οδηγούς οχη­μά­των. Οι τελευ­ταίοι τους παρα­λάμ­βα­ναν και τους οδη­γού­σαν σε κατα­λύ­ματα, τα λεγό­μενα σπίτια από­κρυ­ψης, ώσπου να οργα­νω­θεί η μετα­κί­νησή τους προς την Αθήνα και, στη συνέ­χεια, προς χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Κατά την κατη­γο­ρία, η αμοιβή για κάθε μετα­φε­ρό­μενο κυμαι­νό­ταν από 2.500 έως 5.000 ευρώ. Η κατα­βολή φέρεται να γινόταν με τη φθάση στον τελικό προ­ο­ρι­σμό, μέσω άτυπου συστή­μα­τος μετα­φο­ράς χρη­μά­των που λει­τουρ­γεί χωρίς τρα­πε­ζικό δίαυλο και στη­ρί­ζε­ται σε δίκτυο μεσα­ζό­ντων.

Ιδιαί­τερο βάρος έδινε το κατη­γο­ρη­τή­ριο και στον τρόπο προ­σέλ­κυ­σης πελα­τείας. Όπως υπο­στη­ρι­ζό­ταν, η οργά­νωση προ­έ­βαλλε τις υπη­ρε­σίες της σε μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, μέσω σελίδας που είχε δημιουρ­γη­θεί και την οποία δια­χει­ρί­ζο­νταν μέλη του κυκλώ­μα­τος.