Δίπλα στον Γιάννη Παππά οι νησιώτες

Οι αλιείς της Κα­λύ­μνου, (ανοι­κτής θά­λασ­σας, πα­ρά­κτιας και μι­κρής πα­ρά­κτιας αλιεί­ας) που απο­τε­λούν το με­γα­λύ­τε­ρο αλιευ­τι­κό σύλ­λο­γο της Ευ­ρώ­πης, έδω­σαν ηχηρό παρόν στη συ­νά­ντη­ση φίλων του υπο­ψή­φιου Βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου Ν.Δ. Γιάν­νη Παππά, σε κε­ντρι­κό καφέ του νη­σιού.

Μια συ­νά­ντη­ση, που έφτα­σε ψηλά τον πο­λι­τι­κό σφυγ­μό, καθώς, σε όλη τη διάρ­κεια της τε­τρα­ε­τί­ας, ο ίδιος, κέρ­δι­σε μάχες υπέρ των βιο­πα­λαι­στών της αλ­μύ­ρας, από όπου τε­λι­κά, επω­φε­λή­θη­καν όλοι οι κλά­δοι των θα­λασ­σι­νών επαγ­γελ­μά­των, όπως δια­βε­βαί­ω­σε, ο Πρό­ε­δρος κ. Γιώρ­γος Κα­τσο­τούρ­χης.

Στην ίδια συ­νά­ντη­ση, ο Διοι­κη­τής του Νο­σο­κο­μεί­ου Κα­λύ­μνου κ. Φα­νιός τό­νι­σε ότι, ο υπο­ψή­φιος Βου­λευ­τής, προ­σπά­θη­σε και κά­λυ­ψε όσες ανά­γκες του ζη­τή­θη­καν.

Συ­γκι­νη­τι­κές, ήταν δη­λώ­σεις των πα­ρευ­ρι­σκο­μέ­νων, όπου ο κα­θέ­νας, είχε να πει τη δική του εμπει­ρία για την ει­λι­κρί­νεια και τον αλ­τρου­ϊ­σμό του Γιάν­νη Παππά.

Οι εποι­κο­δο­μη­τι­κές συ­να­ντή­σεις του, συ­νε­χί­στη­καν και στο νησί της Λέρου, με αγα­πη­μέ­νους φί­λους και κομ­μα­τι­κά στε­λέ­χη. Ακόμα, στο ακρι­τι­κό Αγα­θο­νή­σι, όπου στη συ­νά­ντη­ση πα­ρα­βρέ­θη­καν όλοι οι κά­τοι­κοι, συ­ζή­τη­σε με τον Δή­μαρ­χο κ. Κότ­το­ρο για τις ελ­λεί­ψεις που αντι­με­τω­πί­ζει το νησί, κάτι που συ­νέ­χι­σε και στους Αρ­κιούς.

Στο νησί των Λει­ψών, που τα τε­λευ­ταία χρό­νια, πα­ρου­σιά­ζει κα­τα­κό­ρυ­φη εξέ­λι­ξη στον του­ρι­σμό, ο κ. Παπ­πάς, συ­νο­δευό­με­νος από τον Δή­μαρ­χο κ. Φώτη Μάγγο, έκανε πε­ριο­δεία στο εμπο­ρι­κό κέ­ντρο και συ­να­ντή­θη­κε με ντό­πιους, κα­τοί­κους και επι­χει­ρη­μα­τί­ες.

Στη μα­γευ­τι­κή Αστυ­πά­λαια, με την εξαι­ρε­τι­κή, του­ρι­στι­κή άνοδο και την αύ­ξη­ση της οι­κο­δο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ο υπο­ψή­φιος Βου­λευ­τής, συ­να­ντή­θη­κε με το­πι­κούς και επι­χει­ρη­μα­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες του νη­σιού.

Από το Ιερό νησί της Πά­τμου, όπου ολο­κλή­ρω­σε την πε­ριο­δεία του στα νησιά της Επαρ­χί­ας Κα­λύ­μνου, ο κ. Παπ­πάς δή­λω­σε: «κάθε φορά που επι­σκέ­πτο­μαι απο­μα­κρυ­σμέ­να νησιά, εν­δό­μυ­χα εύ­χο­μαι, να μην πε­ρά­σουν γρή­γο­ρα οι μέρες. Εκτός από την ομορ­φιά και την αγνό­τη­τα της φύσης, είναι πραγ­μα­τι­κά από­λαυ­ση η συ­ζή­τη­ση με αυ­τούς τους ήρωες, τους γεν­ναί­ους της θά­λασ­σας, τους αδά­μα­στους του Αι­γαί­ου, που ακου­μπούν πάνω μας τις ελ­πί­δες και τα απλά όνει­ρά τους.

Είναι ηρω­ι­σμός να ζει κα­νείς σε ένα μικρό νησί, με συν­θή­κες – που – σε τί­πο­τα δεν θυ­μί­ζουν τη σι­γου­ριά μιας πόλης. Από την αρχή της θη­τεί­ας μου ως Βου­λευ­τής, θε­ώ­ρη­σα ιερή υπο­χρέ­ω­ση, δί­νο­ντας υπό­σχε­ση στον εαυτό μου και στους ιδί­ους, ότι θα τους υπε­ρα­σπί­ζο­μαι, όσο μπορώ πε­ρισ­σό­τε­ρο. Πραγ­μα­τι­κά, αξί­ζει να τους αφου­γκρά­ζε­σαι, να τους συ­μπα­ρα­στέ­κε­σαι, να τους διευ­κο­λύ­νεις την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Σε αυτά τα νησιά, η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ. θα συ­νε­χί­σει να δίνει κί­νη­τρα, ώστε, όχι μόνο να κρα­τη­θούν ζω­ντα­νά, αλλά να ανα­πτυ­χθούν, δια­τη­ρώ­ντας την πα­ρα­δο­σια­κή αυ­θε­ντι­κό­τη­τά τους».