Βαριά ήττα αλλά όχι το τέλος: Ο ΕΑΣΔ συνεχίζει τη μάχη επιβίωσής του μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού

• Το Εφε­τείο απέρ­ρι­ψε την έφεση για την προη­γού­με­νη συμ­φω­νία ανα­διάρ­θρω­σης, όμως είναι σε εξέ­λι­ξη νέα δια­δι­κα­σία μέσω του εξω­δι­κα­στι­κού • Ελ­πί­δα για διά­σω­ση της ιστο­ρι­κής συ­νε­ται­ρι­στι­κής ορ­γά­νω­σης

Μία ση­μα­ντι­κή μάχη χά­θη­κε, αλλά ο πό­λε­μος για τη σω­τη­ρία του Ελαιουρ­γι­κού και Αμπε­λουρ­γι­κού Συ­νε­ται­ρι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου (ΕΑΣΔ) δεν τε­λεί­ω­σε. Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου απέρ­ρι­ψε την έφεση του Συ­νε­ται­ρι­σμού, με την οποία ζη­τού­σε την επι­κύ­ρω­ση της συμ­φω­νί­ας ανα­διάρ­θρω­σης των οφει­λών του βάσει του Ν. 4469/2017. Η από­φα­ση – εκτε­νής, τεκ­μη­ριω­μέ­νη και αυ­στη­ρή – ανα­δει­κνύ­ει νο­μι­κά και δια­δι­κα­στι­κά κενά που κρί­θη­καν κα­θο­ρι­στι­κά.

Ωστό­σο, όπως δια­βε­βαιώ­νουν κύ­κλοι της διοί­κη­σης, έχει ήδη ξε­κι­νή­σει εκ νέου η δια­δι­κα­σία υπα­γω­γής του Συ­νε­ται­ρι­σμού στον νέο εξω­δι­κα­στι­κό μη­χα­νι­σμό ρύθ­μι­σης οφει­λών, με στόχο ένα εφαρ­μό­σι­μο και ρε­α­λι­στι­κό πλάνο διά­σω­σης.

Το χρο­νι­κό της υπό­θε­σης

Η υπό­θε­ση ξε­κι­νά από το 2018, όταν ο ΕΑΣΔ, μαζί με δύο συ­νο­φει­λέ­τες – πρώην διοι­κη­τι­κά του στε­λέ­χη – κα­τέ­θε­σε αί­τη­ση υπα­γω­γής στον μη­χα­νι­σμό του Ν. 4469/2017, καθώς βρι­σκό­ταν αντι­μέ­τω­πος με λη­ξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις που ξε­περ­νού­σαν τα 23 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Το σχέ­διο ρύθ­μι­σης που προ­τά­θη­κε, βα­σι­ζό­ταν στη με­τα­βί­βα­ση ακι­νή­των και δι­καιώ­μα­τος προ­αί­ρε­σης στην Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, ώστε να κα­λυ­φθεί το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των απαι­τή­σε­ων και να δια­σω­θεί η λει­τουρ­γία του Συ­νε­ται­ρι­σμού.

Η πρό­τα­ση εγκρί­θη­κε από την πλειο­ψη­φία των πι­στω­τών, κυ­ρί­ως το ΚΕΑΟ και το Δη­μό­σιο. Ωστό­σο, λίγο πριν από την υπο­γρα­φή, η Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή Δη­μο­σί­ων Εσό­δων (ΑΑΔΕ) προ­σέ­θε­σε μο­νο­με­ρώς όρο που εξαι­ρού­σε την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς από την υπο­χρέ­ω­ση ανά­λη­ψης της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας, κα­θι­στώ­ντας ανε­φάρ­μο­στο το σχέ­διο. Ο ΕΑΣΔ ανα­γκά­στη­κε – υπό την απει­λή λήξης της δια­δι­κα­σί­ας βάσει του νέου νόμου 4941/2022 – να υπο­γρά­ψει την τρο­πο­ποι­η­μέ­νη σύμ­βα­ση στις 5 Ιου­λί­ου 2022, επι­φυ­λασ­σό­με­νος με εξώ­δι­κα.

Η αί­τη­ση για δι­κα­στι­κή επι­κύ­ρω­ση απορ­ρί­φθη­κε από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη. Κατά αυτής, ο Συ­νε­ται­ρι­σμός κα­τέ­θε­σε έφεση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι τρο­πο­ποι­ή­σεις ήταν πα­ρά­νο­μες, κα­τα­χρη­στι­κές και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές, και πως το Πρω­το­δι­κείο πα­ρα­βί­α­σε τις δια­τά­ξεις του Ν. 4469/2017.

Η κρίση του Εφε­τεί­ου: Αιχ­μη­ρή και απορ­ρι­πτι­κή

Η από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου είναι εκτε­νής και εμ­βα­θύ­νει σε όλα τα ση­μεία της υπό­θε­σης:

• Νο­μι­μό­τη­τα της έφε­σης: Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε την έφεση τυ­πι­κά πα­ρα­δε­κτή, καθώς ασκή­θη­κε εμπρό­θε­σμα και συ­νο­δευό­ταν από το απαι­τού­με­νο πα­ρά­βο­λο.

• Μη εφαρ­μο­σι­μό­τη­τα της σύμ­βα­σης: Στην ουσία της υπό­θε­σης, το Εφε­τείο υιο­θέ­τη­σε την πρω­το­βάθ­μια κρίση, ότι η σύμ­βα­ση ανα­διάρ­θρω­σης που υπε­γρά­φη δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί έγκυ­ρη, διότι:

– Απο­κλεί­στη­κε ου­σιώ­δης όρος της αντι­πρό­τα­σης που είχε εγκρι­θεί από τους πι­στω­τές (δη­λα­δή η ανά­λη­ψη ακι­νή­των από την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς).

– Ο νέος όρος για εφά­παξ εξό­φλη­ση εντός 30 ημε­ρών από την υπο­γρα­φή θε­ω­ρή­θη­κε ανέ­φι­κτος και μη ρε­α­λι­στι­κός.

– Το Δι­κα­στή­ριο θε­ώ­ρη­σε πως δεν πα­ρα­βιά­στη­κε η αρχή της καλής πί­στης, διότι οι σχε­τι­κές πι­στώ­τριες εται­ρεί­ες (INTRUM και ΠΕΙ­ΡΑΙΩΣ LEASING) είχαν εκ­φρά­σει από νωρίς και επα­νει­λημ­μέ­να την αντί­θε­σή τους στη με­τα­βί­βα­ση ακι­νή­των και δεν είχαν ψη­φί­σει θε­τι­κά.

• Απόρ­ρι­ψη πα­ρεμ­βά­σε­ων: Το Εφε­τείο απέρ­ρι­ψε ως απα­ρά­δε­κτες τις πρό­σθε­τες πα­ρεμ­βά­σεις υπέρ του ΕΑΣΔ που κα­τα­τέ­θη­καν από άλ­λους εν­δια­φε­ρό­με­νους φο­ρείς, καθώς δεν θε­με­λιώ­θη­κε έν­νο­μο συμ­φέ­ρον.

• Αδυ­να­μία με­τα­βο­λής της σύμ­βα­σης: Το αί­τη­μα του Συ­νε­ται­ρι­σμού να επι­κυ­ρω­θεί η σύμ­βα­ση με αλ­λα­γή στο χρο­νι­κό όριο εξό­φλη­σης (να ξε­κι­νά από την ημε­ρο­μη­νία επι­κύ­ρω­σης, όχι υπο­γρα­φής), επί­σης απορ­ρί­φθη­κε.

Το συ­νο­λι­κό σκε­πτι­κό του Δι­κα­στη­ρί­ου εδρά­ζε­ται σε αυ­στη­ρή ερ­μη­νεία της νο­μι­μό­τη­τας της σύμ­βα­σης και της συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας των όρων της. Παρά τα επι­χει­ρή­μα­τα περί πα­ρα­βί­α­σης της βιω­σι­μό­τη­τας του σχε­δί­ου, κρί­θη­κε ότι το Δι­κα­στή­ριο δεν είχε την αρ­μο­διό­τη­τα να με­τα­βά­λει συμ­φω­νη­θέ­ντες όρους, ούτε να επι­βά­λει ρύθ­μι­ση που δεν είχε εξα­σφα­λί­σει συ­ναί­νε­ση όλων των εμπλε­κο­μέ­νων μερών.

Τι ση­μαί­νει η από­φα­ση – Και τώρα τι;

Η από­φα­ση είναι χωρίς αμ­φι­βο­λία αρ­νη­τι­κή για τον ΕΑΣΔ, καθώς ακυ­ρώ­νει την τε­λευ­ταία ολο­κλη­ρω­μέ­νη προ­σπά­θεια ρύθ­μι­σης που είχε λάβει την απο­δο­χή του Δη­μο­σί­ου και του ΚΕΑΟ.

Ωστό­σο, η διοί­κη­ση του Συ­νε­ται­ρι­σμού δεν εγκα­τα­λεί­πει τη μάχη. Ήδη έχει ξε­κι­νή­σει δια­δι­κα­σία υπα­γω­γής στον νέο εξω­δι­κα­στι­κό μη­χα­νι­σμό του Ν. 4738/2020, με στόχο τη σύ­ντα­ξη νέου σχε­δί­ου ανα­διάρ­θρω­σης. Το νέο πλαί­σιο είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο αυ­το­μα­το­ποι­η­μέ­νο, προ­βλέ­πει ρε­α­λι­στι­κά σε­νά­ρια απο­πλη­ρω­μής και επι­τρέ­πει τη χρήση ερ­γα­λεί­ων όπως οι πολ­λα­πλές δό­σεις και η συν­δυα­στι­κή δια­γρα­φή/με­τα­βί­βα­ση πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων.

Αρ­μό­διες πηγές δη­λώ­νουν αι­σιο­δο­ξία πως, αυτή τη φορά, θα υπάρ­ξει λει­τουρ­γι­κό απο­τέ­λε­σμα που θα εξα­σφα­λί­σει τη βιω­σι­μό­τη­τα του ιστο­ρι­κού συ­νε­ται­ρι­σμού, ο οποί­ος εξυ­πη­ρε­τεί εκα­το­ντά­δες αγρό­τες και πα­ρα­γω­γούς στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Το Εφε­τείο είπε το δικό του “όχι” στην ανα­διάρ­θρω­ση μέσω της προ­σβαλ­λό­με­νης συμ­φω­νί­ας, αλλά η υπό­θε­ση του ΕΑΣΔ δεν κλεί­νει εδώ. Το παι­χνί­δι συ­νε­χί­ζε­ται, με την ελ­πί­δα ότι η επό­με­νη από­πει­ρα θα έχει τις κα­τάλ­λη­λες βά­σεις για να φέρει το πο­λυ­πό­θη­το “ναι” – όχι από τη Δι­καιο­σύ­νη, αλλά από την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της βιω­σι­μό­τη­τας.

Τον Συ­νε­ται­ρι­σμό εκ­προ­σώ­πη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Εριέτ­τα Βε­νε­τσιά­νου και Μηνάς Τσέρ­κης.