Δήλωση του Αναπληρωτή Υπουργού κ. Γιάννη Πανούση σχετικά με τις Αρχές και τους Στόχους της Αντεγκληματικής Πολιτικής‏

«Αισθά­νο­μαι ιδιαί­τερα ευτυχής που η σημε­ρινή πολι­τική και κοι­νω­νική συγκυ­ρία επι­τρέ­πει τη συμ­φι­λί­ωση Αστυ­νο­μίας και Κοι­νω­νίας μέσα στο συνταγ­μα­τικό πλαίσιο μιας ευνο­μού­με­νης Δημο­κρα­τίας κι ενός σύγ­χρο­νου Κράτους Δικαίου.

Πρέπει όλοι, κόμματα, φορείς, υπη­ρε­σίες, να πιστέ­ψουμε σε αυτόν το στόχο και να δου­λέ­ψουμε προς αυτή την κατεύ­θυνση, γιατί έτσι θα υπη­ρε­τή­σουμε καλύ­τερα και το δημόσιο συμ­φέ­ρον και την κοι­νω­νική ειρήνη.

Η Αστυ­νο­μία οφείλει πρώτη να δώσει δείγ­ματα αυτής της νέας αντί­λη­ψης σεβα­σμού των δικαιω­μά­των και των ελευ­θε­ριών των πολιτών, ήπιας χρήσης της νόμιμης και πρό­σφο­ρης παρέμ­βα­σης στις περι­πτώ­σεις δια­τά­ρα­ξης της τάξης και δια­κιν­δύ­νευ­σης της ασφά­λειας και λογο­δο­σίας για οποια­δή­ποτε υπέρ­βαση ή κατά­χρηση εξου­σίας.

Το δημο­κρα­τικό πολί­τευμα και οι πολίτες περι­μέ­νουν πολλά από την Αστυ­νο­μία τόσο στο επίπεδο της κοι­νω­νι­κής ειρη­νο­ποιού δράσης της και της πρό­λη­ψης όσο και στο επίπεδο απο­τρο­πής της τέλεσης εγκλη­μα­τι­κών πράξεων.

Η κατα­σταλ­τική και μόνο λει­τουρ­γία της Αστυ­νο­μίας –απα­ραί­τητη στην αντι­με­τώ­πιση του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και της τρο­μο­κρα­τίας– δεν πρέπει να απο­τε­λεί την πρώτη λύση, αλλά την έσχατη.

Για να πείσει όμως η Αστυ­νο­μία ότι υιο­θε­τεί νέα σχέση με τους πολίτες, πρέπει πρώτα να δείξει το καλό πρόσωπό της, που σημαί­νει ανάμεσα στα άλλα:

• Αυτο­κά­θαρση σε περι­πτώ­σεις παρα­νο­μίας αστυ­νο­μι­κών (επα­νέ­λεγ­χος της δια­δι­κα­σίας χορή­γη­σης αδειών οπλο­φο­ρίας, επα­νέ­λεγ­χος του τρόπου χορή­γη­σης άδειας Δακτυ­λίου, έλεγχος των μέσων αντι­με­τώ­πι­σης σε κάθε είδους «λέσχες» παρά­νο­μου τζόγου ή σε διάφορα κυκλώ­ματα trafficking, ναρ­κω­τι­κών κ.λπ).

• Αυτο­κά­θαρση περι­πτώ­σεων συμ­με­το­χής σε πιθα­νούς θύλακες ακραίων και αντι­δη­μο­κρα­τι­κών αντι­λή­ψεων, οι οποίοι έχουν αυτο­νο­μη­θεί και λει­τουρ­γούν με βάση «δικούς τους κανόνες» ή με βάση στόχους έξω από τη συνταγ­μα­τική τάξη και τις εντολές της Ηγεσίας.

• Αντι­κα­τά­σταση και βελ­τί­ωση του Πει­θαρ­χι­κού δικαίου, ώστε να μη δίνεται η εντύ­πωση ότι οι όποιοι παρα­βαί­νο­ντες τον όρκο τους αστυ­νο­μι­κοί εκφεύ­γουν τον έλεγχο και μένουν ατι­μώ­ρη­τοι.

• Αποφυγή χρήσης βίας ή χημικών σε δια­δη­λώ­σεις και ειρη­νι­κές πορείες δια­μαρ­τυ­ρίας πολιτών και φορέων. Μόνο σε ελεγ­χό­με­νες –εκ των προ­τέ­ρων και εκ των υστέρων– περι­πτώ­σεις κιν­δύ­νου ζωής πολιτών ή αστυ­νο­μι­κών ή εκτε­τα­μέ­νων επει­σο­δίων και κατα­στρο­φών και μετά από συνεν­νό­ηση με τη Φυσική και Πολι­τική Ηγεσία μπορεί να επι­τρα­πεί κατ’ εξαί­ρεση η αμυ­ντι­κού χαρα­κτήρα χρήση.

• Ρητή απα­γό­ρευση ύβρεων, προ­πη­λα­κι­σμών και εν γένει άσκηση περιτ­τής ή ρατσι­στι­κής βίας κατά τη σύλληψη ή προ­σα­γωγή ατόμων που εμπλέ­κο­νται σε εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες. Με τη σύλληψη ολο­κλη­ρώ­νε­ται η αστυ­νο­μική ενέρ­γεια και απάδει οποιοσ­δή­ποτε άλλος φυσικός ή ψυχο­λο­γι­κός κατα­να­γκα­σμός.

Θέλω επι­πλέον να υπο­γραμ­μίσω την υπο­χρέ­ωση των αστυ­νο­μι­κών να διευ­κο­λύ­νουν τα ΜΜΕ, δημο­σιο­γρά­φους και φωτο­ρε­πόρ­τερς στην άσκηση του έργου τους, καθώς και την υπο­χρέ­ωση των αστυ­νο­μι­κών που φρου­ρούν επι­σή­μους να περιο­ρί­ζο­νται στα υπη­ρε­σιακά τους καθή­κο­ντα και να μη δίνουν την εικόνα του «βοηθού γενικών καθη­κό­ντων».

Ως προς την Τροχαία, θεωρώ ανα­γκαία τα εξής:

• Τη μείωση των προ­στί­μων ώστε να μην καθί­στα­νται δυσβά­στα­κτο βάρος στον παρα­βάτη.

• Τη δυνα­τό­τητα ενστά­σεων του παρα­βάτη ως προς το νόμιμο ή αβάσιμο της παρά­βα­σης και της κατα­βο­λής.

• Την «εκκα­θά­ριση» των δρόμων του Κέντρου από διπλο­παρ­κα­ρι­σμένα οχήματα και παρά­νο­μες σταθ­μεύ­σεις.

• Την απα­γό­ρευση κυκλο­φο­ρίας δίτρο­χων επί του πεζο­δρο­μίου.

• Διόδους για άτομα με Ειδικές Ανάγκες.

• Εντα­τι­κο­ποί­ηση ελέγχων έξω από νυχτε­ρινά κέντρα και του τρόπου αφαί­ρε­σης πινα­κί­δων σε σχέση με τα ιδιω­τικά parking

• Αύξηση, σε συνερ­γα­σία με Δήμους και Περι­φέ­ρεια, της τρο­χαίας ασφά­λειας των επι­κίν­δυ­νων δρόμων.

Η χορή­γηση άδειας Δακτυ­λίου πρέπει να δίνεται από την Τροχαία μετά από εξέταση αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρίων και όχι χαρι­στι­κών ή προ­νο­μια­κών πράξεων ή σχέσεων.

Σε συνεν­νό­ηση με τον Διοι­κητή, θα εγκαι­νιά­σουμε μια εβδο­μάδα καλών σχέσεων με τους οδηγούς, όπου η πρόληψη και η προει­δο­ποί­ηση θα απο­τε­λούν την κύρια απο­στολή και όπου η επι­βρά­βευση του Καλού Οδηγού θα έχει το δικό της συμ­βο­λι­σμό.

Όλες οι υπη­ρε­σίες μαζί, όλοι οι φορείς μαζί, και κάθε αστυ­νο­μι­κός ξεχω­ρι­στά θα δώσουμε στην Αστυ­νο­μία τη θέση που της ανήκει στη Δημο­κρα­τία και στον πολίτη ένα αυξη­μένο αίσθημα προ­σω­πι­κής και κοι­νω­νι­κής ασφά­λειας.

Δεν πρέπει τέλος να παρα­βλέ­πουμε την προ­στα­τευ­τική για το φυσικό περι­βάλ­λον και για τα αγαθά των πολιτών δράση της Πυρο­σβε­στι­κής, ενόψει και της αντι­πυ­ρι­κής περιό­δου, αλλά και της πολι­τι­κής προ­στα­σίας, η οποία δια­χει­ρί­ζε­ται όλες τις συνέ­πειες των ακραίων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων.

Καλή επι­τυ­χία.»