Δήλωση του Αναπληρωτή Υπουργού κ. Γιάννη Πανούση σχετικά με τις Αρχές και τους Στόχους της Αντεγκληματικής Πολιτικής‏

«Αι­σθά­νο­μαι ιδιαί­τε­ρα ευ­τυ­χής που η ση­με­ρι­νή πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή συ­γκυ­ρία επι­τρέ­πει τη συμ­φι­λί­ω­ση Αστυ­νο­μί­ας και Κοι­νω­νί­ας μέσα στο συ­νταγ­μα­τι­κό πλαί­σιο μιας ευ­νο­μού­με­νης Δη­μο­κρα­τί­ας κι ενός σύγ­χρο­νου Κρά­τους Δι­καί­ου.

Πρέ­πει όλοι, κόμ­μα­τα, φο­ρείς, υπη­ρε­σί­ες, να πι­στέ­ψου­με σε αυτόν το στόχο και να δου­λέ­ψου­με προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, γιατί έτσι θα υπη­ρε­τή­σου­με κα­λύ­τε­ρα και το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον και την κοι­νω­νι­κή ει­ρή­νη.

Η Αστυ­νο­μία οφεί­λει πρώτη να δώσει δείγ­μα­τα αυτής της νέας αντί­λη­ψης σε­βα­σμού των δι­καιω­μά­των και των ελευ­θε­ριών των πο­λι­τών, ήπιας χρή­σης της νό­μι­μης και πρό­σφο­ρης πα­ρέμ­βα­σης στις πε­ρι­πτώ­σεις δια­τά­ρα­ξης της τάξης και δια­κιν­δύ­νευ­σης της ασφά­λειας και λο­γο­δο­σί­ας για οποια­δή­πο­τε υπέρ­βα­ση ή κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας.

Το δη­μο­κρα­τι­κό πο­λί­τευ­μα και οι πο­λί­τες πε­ρι­μέ­νουν πολλά από την Αστυ­νο­μία τόσο στο επί­πε­δο της κοι­νω­νι­κής ει­ρη­νο­ποιού δρά­σης της και της πρό­λη­ψης όσο και στο επί­πε­δο απο­τρο­πής της τέ­λε­σης εγκλη­μα­τι­κών πρά­ξε­ων.

Η κα­τα­σταλ­τι­κή και μόνο λει­τουρ­γία της Αστυ­νο­μί­ας –απα­ραί­τη­τη στην αντι­με­τώ­πι­ση του ορ­γα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και της τρο­μο­κρα­τί­ας– δεν πρέ­πει να απο­τε­λεί την πρώτη λύση, αλλά την έσχα­τη.

Για να πεί­σει όμως η Αστυ­νο­μία ότι υιο­θε­τεί νέα σχέση με τους πο­λί­τες, πρέ­πει πρώτα να δεί­ξει το καλό πρό­σω­πό της, που ση­μαί­νει ανά­με­σα στα άλλα:

• Αυ­το­κά­θαρ­ση σε πε­ρι­πτώ­σεις πα­ρα­νο­μί­ας αστυ­νο­μι­κών (επα­νέ­λεγ­χος της δια­δι­κα­σί­ας χο­ρή­γη­σης αδειών οπλο­φο­ρί­ας, επα­νέ­λεγ­χος του τρό­που χο­ρή­γη­σης άδειας Δα­κτυ­λί­ου, έλεγ­χος των μέσων αντι­με­τώ­πι­σης σε κάθε εί­δους «λέ­σχες» πα­ρά­νο­μου τζό­γου ή σε διά­φο­ρα κυ­κλώ­μα­τα trafficking, ναρ­κω­τι­κών κ.λπ).

• Αυ­το­κά­θαρ­ση πε­ρι­πτώ­σε­ων συμ­με­το­χής σε πι­θα­νούς θύ­λα­κες ακραί­ων και αντι­δη­μο­κρα­τι­κών αντι­λή­ψε­ων, οι οποί­οι έχουν αυ­το­νο­μη­θεί και λει­τουρ­γούν με βάση «δι­κούς τους κα­νό­νες» ή με βάση στό­χους έξω από τη συ­νταγ­μα­τι­κή τάξη και τις εντο­λές της Ηγε­σί­ας.

• Αντι­κα­τά­στα­ση και βελ­τί­ω­ση του Πει­θαρ­χι­κού δι­καί­ου, ώστε να μη δί­νε­ται η εντύ­πω­ση ότι οι όποιοι πα­ρα­βαί­νο­ντες τον όρκο τους αστυ­νο­μι­κοί εκ­φεύ­γουν τον έλεγ­χο και μέ­νουν ατι­μώ­ρη­τοι.

• Απο­φυ­γή χρή­σης βίας ή χη­μι­κών σε δια­δη­λώ­σεις και ει­ρη­νι­κές πο­ρεί­ες δια­μαρ­τυ­ρί­ας πο­λι­τών και φο­ρέ­ων. Μόνο σε ελεγ­χό­με­νες –εκ των προ­τέ­ρων και εκ των υστέ­ρων– πε­ρι­πτώ­σεις κιν­δύ­νου ζωής πο­λι­τών ή αστυ­νο­μι­κών ή εκτε­τα­μέ­νων επει­σο­δί­ων και κα­τα­στρο­φών και μετά από συ­νεν­νό­η­ση με τη Φυ­σι­κή και Πο­λι­τι­κή Ηγε­σία μπο­ρεί να επι­τρα­πεί κατ’ εξαί­ρε­ση η αμυ­ντι­κού χα­ρα­κτή­ρα χρήση.

• Ρητή απα­γό­ρευ­ση ύβρε­ων, προ­πη­λα­κι­σμών και εν γένει άσκη­ση πε­ριτ­τής ή ρα­τσι­στι­κής βίας κατά τη σύλ­λη­ψη ή προ­σα­γω­γή ατό­μων που εμπλέ­κο­νται σε εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες. Με τη σύλ­λη­ψη ολο­κλη­ρώ­νε­ται η αστυ­νο­μι­κή ενέρ­γεια και απά­δει οποιοσ­δή­πο­τε άλλος φυ­σι­κός ή ψυ­χο­λο­γι­κός κα­τα­να­γκα­σμός.

Θέλω επι­πλέ­ον να υπο­γραμ­μί­σω την υπο­χρέ­ω­ση των αστυ­νο­μι­κών να διευ­κο­λύ­νουν τα ΜΜΕ, δη­μο­σιο­γρά­φους και φω­το­ρε­πόρ­τερς στην άσκη­ση του έργου τους, καθώς και την υπο­χρέ­ω­ση των αστυ­νο­μι­κών που φρου­ρούν επι­σή­μους να πε­ριο­ρί­ζο­νται στα υπη­ρε­σια­κά τους κα­θή­κο­ντα και να μη δί­νουν την ει­κό­να του «βοη­θού γε­νι­κών κα­θη­κό­ντων».

Ως προς την Τρο­χαία, θεωρώ ανα­γκαία τα εξής:

• Τη μεί­ω­ση των προ­στί­μων ώστε να μην κα­θί­στα­νται δυ­σβά­στα­κτο βάρος στον πα­ρα­βά­τη.

• Τη δυ­να­τό­τη­τα εν­στά­σε­ων του πα­ρα­βά­τη ως προς το νό­μι­μο ή αβά­σι­μο της πα­ρά­βα­σης και της κα­τα­βο­λής.

• Την «εκ­κα­θά­ρι­ση» των δρό­μων του Κέ­ντρου από δι­πλο­παρ­κα­ρι­σμέ­να οχή­μα­τα και πα­ρά­νο­μες σταθ­μεύ­σεις.

• Την απα­γό­ρευ­ση κυ­κλο­φο­ρί­ας δί­τρο­χων επί του πε­ζο­δρο­μί­ου.

• Διό­δους για άτομα με Ει­δι­κές Ανά­γκες.

• Εντα­τι­κο­ποί­η­ση ελέγ­χων έξω από νυ­χτε­ρι­νά κέ­ντρα και του τρό­που αφαί­ρε­σης πι­να­κί­δων σε σχέση με τα ιδιω­τι­κά parking

• Αύ­ξη­ση, σε συ­νερ­γα­σία με Δή­μους και Πε­ρι­φέ­ρεια, της τρο­χαί­ας ασφά­λειας των επι­κίν­δυ­νων δρό­μων.

Η χο­ρή­γη­ση άδειας Δα­κτυ­λί­ου πρέ­πει να δί­νε­ται από την Τρο­χαία μετά από εξέ­τα­ση αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρί­ων και όχι χα­ρι­στι­κών ή προ­νο­μια­κών πρά­ξε­ων ή σχέ­σε­ων.

Σε συ­νεν­νό­η­ση με τον Διοι­κη­τή, θα εγκαι­νιά­σου­με μια εβδο­μά­δα καλών σχέ­σε­ων με τους οδη­γούς, όπου η πρό­λη­ψη και η προει­δο­ποί­η­ση θα απο­τε­λούν την κύρια απο­στο­λή και όπου η επι­βρά­βευ­ση του Καλού Οδη­γού θα έχει το δικό της συμ­βο­λι­σμό.

Όλες οι υπη­ρε­σί­ες μαζί, όλοι οι φο­ρείς μαζί, και κάθε αστυ­νο­μι­κός ξε­χω­ρι­στά θα δώ­σου­με στην Αστυ­νο­μία τη θέση που της ανή­κει στη Δη­μο­κρα­τία και στον πο­λί­τη ένα αυ­ξη­μέ­νο αί­σθη­μα προ­σω­πι­κής και κοι­νω­νι­κής ασφά­λειας.

Δεν πρέ­πει τέλος να πα­ρα­βλέ­που­με την προ­στα­τευ­τι­κή για το φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον και για τα αγαθά των πο­λι­τών δράση της Πυ­ρο­σβε­στι­κής, ενό­ψει και της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου, αλλά και της πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας, η οποία δια­χει­ρί­ζε­ται όλες τις συ­νέ­πειες των ακραί­ων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων.

Καλή επι­τυ­χία.»