Ζητούνται συγγραφείς μνημονίων με… απευθείας ανάθεση!

Μόνο προ­βλη­μα­τι­σμό μπορεί να προ­κα­λεί το άρθρο 3 της Πράξης Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου που δημο­σιεύ­τηκε την Παρα­σκευή 31 Ιουλίου, σύμφωνα με το οποίο η κυβέρ­νηση θα ανα­θέ­τει σε “δια­κε­κρι­μέ­νους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες” συγκε­κρι­μένα έργα σχετικά με τη νέα δανειακή σύμβαση, με απευ­θείας μάλιστα ανα­θέ­σεις.

Συγκε­κρι­μένα στο άρθρο 3 της Π.Ν.Π ανα­φέ­ρε­ται:

Με απο­φά­σεις του Κυβερ­νη­τι­κού Συμ­βου­λίου για την Οικο­νο­μική Πολι­τική (Κυ.Σ.Οι.Π.), μπορεί να ανα­τί­θε­νται απευ­θείας έργα, κατά παρέκ­κλιση κάθε γενικής ή ειδικής διά­τα­ξης, με συμ­βά­σεις ορι­σμέ­νου χρόνου διάρ­κειας μέχρι τριών (3) μηνών, σε δια­κε­κρι­μέ­νους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες (φυσικά ή νομικά πρόσωπα) σε χρη­μα­το­πι­στω­τικά, νομικά και οικο­νο­μικά θέματα, για την υπο­στή­ριξη της
δια­πραγ­μά­τευ­σης της Ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης με τον Ευρω­παϊκό Μηχα­νι­σμό Στα­θε­ρό­τη­τας (Ε.Μ.Σ.), την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.) και το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) της υπο­γρα­φής των σχε­τι­κών συμ­βά­σεων. 

Οι προ­κα­λού­με­νες δαπάνες από τη σύναψη των συμ­βά­σεων έργου ορι­σμέ­νου χρόνου καλύ­πτο­νται από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, με σχετική απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών. Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Κυβέρ­νη­σης και ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών εξου­σιο­δο­τού­νται να υπο­γρά­φουν από κοινού τις ανωτέρω συμ­βά­σεις έργου. 

Το μνη­μό­νιο φέρνει ανα­θέ­σεις στους “μεγά­λους”

Μετά από 5 χρόνια μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών και δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, είναι πλέον γνωστό πως η πολυ­πλο­κό­τητα των projects που ζητούν οι θεσμοί κι η ταχύ­τητα την οποία απαιτεί η τρόικα για την εκπό­νησή τους απαι­τούν την ανάθεση σε συγκε­κρι­μέ­νους συμ­βου­λευ­τι­κούς και χρηματο-οικονομικούς οίκους. Πόσο μάλλον στη συγκε­κρι­μένη συγκυ­ρία όπου η κυβέρ­νηση επι­θυ­μεί τη συμ­φω­νία με τους θεσμούς για τη νέα δανειακή σύμβαση μέσα σε ελά­χι­στο χρονικό διά­στημα και με το περιε­χό­μενο των όρων να είναι πιο εξει­δι­κευ­μένο από ποτέ.

Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορ­τάζ της Εφη­με­ρί­δας των Συντα­κτών, αντι­κεί­μενο των χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών οίκων και των δικη­γο­ρι­κών γρα­φείων, που θα προ­σλη­φθούν από την ελλη­νική κυβέρ­νηση έναντι αδράς αμοιβής, όπως στο παρελ­θόν, θα είναι μεταξύ άλλων να κατα­πια­στούν με τα νομικά κείμενα και τις δεσμεύ­σεις της χώρας στο πλαίσιο της νέας δανεια­κής σύμ­βα­σης των 86 (;) δισ. ευρώ, τη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική υπο­στή­ριξη της ανα­διάρ­θρω­σης χρέους, που βρί­σκε­ται υπό δια­πραγ­μά­τευση, την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών με 25 δισ. ευρώ, που προ­βλέ­πε­ται στη συμ­φω­νία της συνόδου κορυφής, τη δημιουρ­γία και λει­τουρ­γία του νέου ταμείου απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων των 50 δισ. ευρώ, καθώς και με θέματα όπως η δια­χεί­ριση των «κόκ­κι­νων» δανείων των τρα­πε­ζών μέσω της ίδρυσης Bad Bank ή ενδιά­με­σου φορέα κ.ά.

Στο τεύχος 64 και με αφορμή την απο­κά­λυψη του σκαν­δά­λου Lux Leaks που “ενορ­χή­στρωνε” η PricewaterhouseCoopers (PwC), το HOT DOC είχε γράψει πως στο πλαίσιο των μνη­μο­νίων το ελλη­νικό Δημόσιο υπο­χρε­ώ­νε­ται ουσια­στικά να δίνει δου­λειές σε μεγά­λους οίκους όπως οι λεγό­με­νοι “Big 4”, οι παγκό­σμιοι κολοσ­σοί δηλαδή του λογι­στι­κού ελέγχου και των συμ­βου­λευ­τι­κών υπη­ρε­σιών. Πέρα από το μεγάλο οικο­νο­μικό κόστος που συνε­πά­γο­νται αυτές οι ανα­θέ­σεις, το πλέον προ­βλη­μα­τικό τους χαρα­κτη­ρι­στικό είναι πως πρό­κει­ται για τους ίδιους οίκους που έχουν πελάτες αυτούς που ζημιώ­νουν το ελλη­νικό Δημόσιο με διά­φο­ρες δρα­στη­ριό­τη­τές τους, όπως η PwC στην περί­πτωση της φορο­α­πο­φυ­γής των πολυ­ε­θνι­κών στο Λου­ξεμ­βούργο.

Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα των μνη­μο­νίων. Μένει να δούμε αν η κυβέρ­νηση της Αρι­στε­ράς θα κατα­φέ­ρει να αξιο­ποι­ή­σει αυτές τις ανα­θέ­σεις για να βρει ισο­δύ­ναμα μέτρα, λιγό­τερα επώδυνα για τους πολλούς. Το πρό­σφατο παρελ­θόν ωστόσο προ­τεί­νει πως τα περι­θώ­ρια είναι στενά.

Πηγή: koutipandoras.gr