Δούρειοι Ιπποι

«Την επόμενη εβδο­μάδα θα συζη­τή­σουμε πολλά σε συνά­ντηση με όλα τα στελέχη των Επι­με­λη­τη­ρίων μελών της Παρά­τα­ξης», ήταν η κατα­κλείδα της ανα­κοί­νω­σης της δια­γρα­φής του Προ­έ­δρου του ΕΒΕΑ. Αλήθεια, τι έχει να συζη­τή­σει ένα κόμμα με τα στελέχη ΤΟΥ, ενός θεσμού; Και γιατί πρέπει ένας θεσμός ο οποίος απευ­θύ­νε­ται -ή του­λά­χι­στον έτσι πρέπει- σε ΟΛΑ τα μέλη του να χωρί­ζε­ται σε κομ­μα­τι­κές φατρίες; Ρητο­ρικό βέβαια το ερώτημα. Γιατί έτσι συμ­βαί­νει παντού. Από την αυτο­διοί­κηση και τα συν­δι­κάτα, μέχρι τον πολι­τι­στικό σύλλογο της Κάτω Πανα­γιάς. Γιατί σημασία για τα κόμματα δεν έχει η ανά­δειξη των ικα­νό­τε­ρων,  αλλά αυτών που θα πάει μπροστά το κόμμα. Σε ψήφους ή σε στήριξη. Ακριτο Ναι όταν είναι το κόμμα στην κυβέρ­νηση και στείρο Οχι όταν είναι στην αντι­πο­λί­τευση. Και εάν κάτι από αυτά δεν κάνει ο Δήμαρ­χος, ο Πρό­ε­δρος το μέλος ενός θεσμού  σύμφωνα με τις επι­τα­γές του κόμ­μα­τός, κρί­νε­ται από το… κόμμα και όχι από  τους πολίτες στην περί­πτωση των αυτο­διοι­κη­τι­κών ή από τα μέλη στην περί­πτωση θεσμών.  Δεν ξέρω εάν ο Πρό­ε­δρος του ΕΒΕΑ ήταν Δού­ρειος Ιππος. Το σίγουρο είναι ότι έχουν γεμίσει Δού­ρειους  Ιππους, όλοι οι θεσμοί. Οι οποίοι κατά τα λοιπά λει­τουρ­γούν προς όφελος όλων των πολιτών.