Π. Λαφαζάνης: «Ζούμε σε μια πάρα πολύ ανατρεπτική περίοδο»

Κύριε Λαφα­ζάνη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις με την Κινε­ζική Cosco και το λιμάνι του Πειραιά. Έχετε μια σταθερή θέση για το θέμα. Πώς είδατε τα γεγο­νότα;

Η Cosco εξευ­τέ­λισε ουσια­στικά την Ελλη­νική Δημο­κρα­τία και διέσυρε την Βουλή. Αυτό το οποίο συνέβη δεν έχει προη­γού­μενο. Η Cosco υπα­γό­ρευε, η κυβέρ­νηση υπάκουε και οι βου­λευ­τές ψήφιζαν. Αυτό έγινε με την περί­φημη συμ­φω­νία ‘ξεπουλήματος’ του ΟΛΠ στα Κινε­ζικά συμ­φέ­ρο­ντα. Θέλω να υπο­γραμ­μίσω επίσης ότι η κυβέρ­νηση μαζί με τα μνη­μο­νικά συνε­ται­ρά­κια της, Ν.Δ., Πασόκ, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, Κεντρώοι δεν ξεπού­λησε κάν το Λιμάνι του Πειραιά. Στην ουσία το χάρισε και πλήρωσε κι από πάνω την Cosco για να το πάρει στα χέρια της. Το τίμημα ήταν περίπου 300εκ. ευρώ για την εξαγορά –ευτε­λέ­στατο τίμημα- αλλά η Cosco γλίτωσε ενοίκια που θα έδινε από την δια­χεί­ριση για τις προ­βλή­τες 2 και 3 προς το ελλη­νικό δημόσιο της τάξης του 1,4 δις ευρώ για τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες. Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι δεν είναι ούτε καν… ‘παρα­δο­σιακό ξεπούλημα’. Εδώ είχαμε χάρισμα με προίκα. Κι αυτό είναι σκάν­δαλο. Το γεγονός αυτό επι­σύ­ρει κακουρ­γη­μα­τι­κές ποι­νι­κές ευθύνες οι οποίες από την πλευρά μας θα ανα­ζη­τη­θούν και οι υπεύ­θυ­νοι θα λογο­δο­τή­σουν και τα καθί­σουν στο σκαμνί αργά ή γρήγορα.

Να περά­σουμε στον εκλο­γικό νόμο. Συμ­φω­νείτε με αυτή την πρόταση που θέλει να φέρει η κυβέρ­νηση;

Κατ’ αρχάς δεν ξέρουμε τι ακριβώς θέλει να φέρει αυτή η κυβέρ­νηση. Είναι ακόμη ένα μυστή­ριο. Το βέβαιο είναι ότι η κυβέρ­νηση παίζει παι­χνί­δια με τον εκλο­γικό νόμο, όπως κάνει κάθε κυβέρ­νηση η οποία καταρ­ρέει. Αυτή η κυβέρ­νηση ίσως να νομίζει ότι μπορεί να δια­σω­θεί από την εκλο­γική κατάρ­ρευση, με εκλο­γικά παι­χνί­δια και δια­μορ­φώ­νο­ντας ανάλογα το νόμο. Κάνουν μεγάλο λάθος, καμία κυβέρ­νηση που μέχρι πρό­τι­νος βυθι­ζό­ταν, δεν ‘σηκώθηκε’ μέσω του εκλο­γι­κού νόμου. Δεν φτάνει ένας εκλο­γι­κός νόμος κομ­μέ­νος και ραμ­μέ­νος στα μέτρα οποιασ­δή­ποτε κυβέρ­νη­σης. Χρειά­ζε­ται και ψήφους. Κι αυτή την στιγμή, ψήφους δεν δια­θέ­τει. Η πορεία που ακο­λου­θεί, είναι μια πορεία εκλο­γι­κού κατή­φο­ρου, χωρίς ορατό τέρμα. Η δική μας θέση, είναι υπέρ της απλής, ανό­θευ­της ανα­λο­γι­κής. Αυτό είναι το πιο δημο­κρα­τική εκλο­γικό σύστημα και το πιο αντι­προ­σω­πευ­τικό για να κατα­γρά­φει και να απο­τυ­πώ­νει την λαϊκή βούληση.

Ωστόσο, τα ποσοστά που λαμ­βά­νουν τα δύο πρώτα κόμματα (και στις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις) κυμαί­νο­νται από 20, 25% περίπου ενώ οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ακόμη χαμη­λό­τερα. Τα υπό­λοιπα μικρά κόμματα δεν αγγί­ζουν το 10%. Αυτά δεν είναι ικανά ποσοστά για να στη­ρί­ξουν ισχυρές κυβερ­νή­σεις, ούτε φυσικά να δώσουν ‘αυτοδυναμίες’. Τελικώς, τι κυβερ­νή­σεις θα έχουμε εφεξής σε αυτή την χώρα;

Κατ’ αρχάς μην παίρ­νετε τοις μετρη­τοίς όλα όσα κατα­γρά­φουν οι δημο­σκο­πή­σεις. Είναι στη­μέ­νες, είναι φτια­χτές και υπη­ρε­τούν σκο­πι­μό­τη­τες. Είναι οι περισ­σό­τε­ρες εξ αυτών φτιαγ­μέ­νες ‘κάτω από το τραπέζι’. Ζούμε μια περίοδο, όπου έχουν καταρ­ρεύ­σει τα δημο­σκο­πικά ευρή­ματα. Και στην Ελλάδα και πρό­σφατα στην Βρε­τα­νία αλλά και  στην Ισπανία στις πρό­σφα­τες εκλογές. Άλλωστε η ρόδα όλων των… ελίτ (πολι­τι­κές, οικο­νο­μι­κές, επι­κοι­νω­νια­κές, δημο­κο­πι­κές εται­ρείες που εξαρ­τώ­νται από τις προη­γού­με­νες) γυρίζει στον αέρα –δεν ακου­μπάει στην κοι­νω­νία. Ζούμε σε μια πάρα πολύ ανα­τρε­πτική περίοδο όπου πάρα πολλά στην Ελλάδα, στον Ευρω­παϊκό Νότο και στην Ευρώπη, θα αλλά­ξουν εκ βάθρων και ριζικά. Επο­μέ­νως μην μιλάμε για κυβερ­νή­σεις παίρ­νο­ντας ως δεδο­μένο τις δημο­σκο­πή­σεις.

Ναι, αλλά πέραν των δημο­σκο­πή­σεων, και στις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις όπως προείπα, κανένα κόμμα δεν φτάνει πια το 45 – 50 – 55%. Επο­μέ­νως, υπάρχει ζήτημα…

Φυσικά, γι’ αυτό μιλάμε για κυβερ­νή­σεις συνερ­γα­σίας. Αυτό δε σημαί­νει ότι θα είναι ανί­σχυ­ρες. Εξαρ­τά­ται από το ποια κόμματα συνερ­γά­ζο­νται και με ποιο περιε­χό­μενο και πολι­τικό προ­σα­να­το­λι­σμό. Αυτή την ώρα, νομίζω ότι η Ελλάδα χρειά­ζε­ται ένα μεγάλο μέτωπο πολλών αντι­μνη­μο­νια­κών κομ­μά­των για να έρθει μια αντι­μνη­μο­νιακή ανα­τροπή. Νομίζω ότι μία κυβέρ­νηση με δημο­κρα­τικό, αντι­μνη­μο­νιακό προ­σα­να­το­λι­σμό θα είναι ισχυρή και θα μπορεί να ανοίξει δρόμους.

Να μεί­νουμε στο Brexit. Η απόφαση των Βρε­τα­νών δείχνει ότι κατ’ ουσία κανείς δεν πιστεύει στην ιδέα της Ενω­μέ­νης Ευρώπης τώρα πια, αλλά υπάρχει και ο εκβια­σμός, ο πόλεμος νεύρων, ο φόβος των αγορών, της έλλει­ψης χρη­μα­το­δό­τη­σης κ.λπ.

Το Brexit και η απόφαση του βρε­τα­νι­κού λαού στο δημο­ψή­φι­σμα ήταν μια μεγάλη πολι­τική ‘βόμβα’ μεγα­τό­νων. Μετά το δημο­ψή­φι­σμα, τίποτα δεν είναι ίδιο στην Ευρώπη. Η Βρε­τα­νία ακο­λου­θεί μια πολύ δια­φο­ρε­τική πορεία και εμείς ελπί­ζουμε να έχει αρι­στε­ρό­στροφη κατεύ­θυνση. Το Brexit το αντι­πά­λεψε το ευρω­παϊκό κατε­στη­μένο όσο και οι κυρί­αρ­χοι της παγκο­σμιο­ποί­η­σης. Το πάλεψαν διχα­σμένα. Με νύχια και δόντια. Απέ­τυ­χαν όμως. Η Ε.Ε. και η ευρω­ζώνη είναι σε μια φάση παρακ­μής, κατά­πτω­σης, οικο­νο­μι­κής στα­σι­μό­τη­τας και οικο­νο­μι­κού κατή­φο­ρου και δεν έχουν κανένα μέλλον. Πρέπει να ανα­τρα­πούν. Άλλωστε δεν μεταρ­ρυθ­μί­ζο­νται θετικά. Η ανα­τροπή είναι ανα­γκαία ώστε να προ­χω­ρή­σουμε σε ανε­ξάρ­τητα, κυρί­αρχα κράτη και λαούς που θα καθο­ρί­ζουν την μοίρα τους ισότιμα σε ένα νέο ευρω­παϊκό τοπίο χωρίς ευρω­ζώνη και χωρίς Ε.Ε. Δεν πρέπει να τρο­μο­κρα­τεί­ται κανένας από αυτή την εξέλιξη. Η Βρε­τα­νία πιστεύω ότι θα πάει πολύ καλύ­τερα μετά από αυτή την απόφαση. Η τρο­μο­κρα­τία των Βρυ­ξελ­λών δεν έχει καμία βάση. μας κοροϊ­δεύ­ουν όπως ο κ. Τσίπρας, ο κ. Γιούν­κερ και οι υπό­λοι­ποι από τους θεσμούς που δεν αντι­προ­σω­πεύ­ουν κανέναν και τίποτα τώρα πια.

Τι γνώμη έχετε σήμερα για τον Αλέξη Τσίπρα;

Ο Αλέξης Τσίπρας, νομίζω ότι ένα πρόσωπο απε­χθέ­στατο πλέον στον ελλη­νικό λαό. Έχει ανα­δει­χθεί ως ένας από τους μεγα­λύ­τε­ρους πολι­τι­κούς ψεύτες αυτής της χώρας και ίσως με την στάση που πήρε στο δημο­ψή­φι­σμα το οποίο από ΟΧΙ το μετέ­τρεψε σε ΝΑΙ, να διεκ­δι­κεί μία θέση στο Βιβλίο… της κωλο­τού­μπας. Νομίζω ότι ο Τσίπρας είναι ένα χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα για το τι ΔΕΝ πρέπει να είναι ένας πολι­τι­κός. Αυτό πρέπει να το συγκρα­τή­σει στην μνήμη του ο ελλη­νι­κός λαός και να το απο­φύ­γει στο μέλλον, ώστε να μην ξανα­κά­νει τέτοιες επι­λο­γές. Νομίζω ότι αυτό το συμπέ­ρα­σμα θα είναι πολύ­τιμη παρα­κα­τα­θήκη για το μέλλον του τόπου.

Πρό­σφατα είχατε συν­διά­σκεψη της Λαϊκής Ενό­τη­τας. Θα ήθελα το σχόλιό σας για τα απο­τε­λέ­σματα.

Η Συν­διά­σκεψη της ΛΑΕ παρ’ όλο που απο­σιω­πή­θηκε από τα κυρί­αρχα ΜΜΕ, ήταν ένα πολύ σημα­ντικό πολι­τικό γεγονός. Ανά­δειξε μια εναλ­λα­κτική, αντι­μνη­μο­νιακή, ρεα­λι­στική πολι­τική πρόταση για την Ελλάδα. Και είναι η μόνη πρόταση που μπορεί να δώσει διέξοδο στην σημε­ρινή κρίση και προ­ο­πτική στην χώρα. Εμείς απο­φα­σί­σαμε να συμ­βάλ­λουμε ώστε να δια­μορ­φω­θεί ένα μεγάλο αγω­νι­στικό ρεύμα για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρω­ζώνη, για το εθνικό νόμισμα και τη σύγκρουση με την Ε.Ε. Θεω­ρούμε ότι αυτό είναι το κατάλ­ληλο ώστε να δια­μορ­φω­θεί ένα ριζο­σπα­στικό πρό­γραμμα για την χώρα με διακοπή της απο­πλη­ρω­μής του χρέους και διεκ­δί­κηση της δια­γρα­φής του, με γενναία σει­σά­χθεια και ρύθμιση για τα ιδιω­τικά χρέη και με ‘εθνικοποίηση’ των τρα­πε­ζών, προ­κει­μέ­νου να ληστεύ­ουν τον ελλη­νικό λαό να παίξουν έναν ρόλο ανα­πτυ­ξιακό, επεν­δυ­τικό και κοι­νω­νικό. Αυτό μπορεί να είναι η αφε­τη­ρία για την ανα­στή­λωση, ανοι­κο­δό­μηση, ανα­γέν­νηση της χώρας και για μια και­νούρ­για δημο­κρα­τική προ­ο­πτική που να αντα­πο­κρί­νε­ται στα συμ­φέ­ρο­ντα και τις επι­θυ­μίες –κυρίως της νέας γενιάς.