Με διάχυτη τη συγκίνηση απεχώρησε ο κ. Γρ. Ρουμάνης

Την τελευ­ταία συνέ­ντευξη Τύπου προς τα τοπικά ΜΜΕ έδωσε χτες, απο­χαι­ρε­τώ­ντας το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, ο τέως (πλέον) διοι­κη­τής του κ. Γρη­γό­ρης Ρου­μά­νης.

Σε μια εκ βαθέων τοπο­θέ­τηση για την πορεία της θητείας του στην πλέον κρίσιμη θέση του νοση­λευ­τι­κού μας ιδρύ­μα­τος, ο κ. Ρου­μά­νης μίλησε για όλους και για όλα.

«Μετά από 2,5 χρόνια στην διοί­κηση του ΓΝ Ρόδου, σήμερα αισθά­νο­μαι την ανάγκη να απο­χαι­ρε­τίσω το προ­σω­πικό μας, τους κατοί­κους των νησιών μας αλλά και τους εκπρο­σώ­πους των ΜΜΕ που μας στή­ρι­ξαν όλο αυτό το διά­στημα.

Σίγουρα τα 2,5 αυτά χρόνια ήταν δύσκολα, με πολλές αντι­ξο­ό­τη­τες και πολλά προ­βλή­ματα που ξεκί­νη­σαν με την παν­δη­μία του κορω­νοϊού.

Σχεδόν με την έναρξη της θητείας μου στην διοί­κηση του ΓΝ Ρόδου, άρχισε και η παν­δη­μία, με απο­τέ­λε­σμα να δώσουμε προ­τε­ραιό­τητα στην αντι­με­τώ­πιση του κορω­νοϊού και στην όσο το δυνατόν καλύ­τερη περί­θαλψη των κατοί­κων –όχι μόνο της Ρόδου αλλά και των νησιών της Δωδε­κα­νή­σου.

Όλο αυτό το διά­στημα, εργά­στηκα με όλες μου τις δυνά­μεις, ηθικές, πνευ­μα­τι­κές, φυσικές για το καλύ­τερο.

Είμαι ευγνώ­μων στους συνερ­γά­τες μου και στους φίλους μου στο Νοσο­κο­μείο οι οποίοι έθεσαν σαν προ­τε­ραιό­τητα όλο αυτό το διά­στημα, να πετύ­χουμε να ανα­βαθ­μί­σουμε σε όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερο βαθμό τις παροχές υγείας του Νοσο­κο­μείου.

Πάντα γίνο­νται λάθη, πάντα θα υπάρ­χουν παρα­λεί­ψεις, αλλά και πάντα θα υπάρ­χουν περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης.

Αυτό που πρέπει να επι­ση­μάνω είναι την καλή διάθεση, την πρόθεση, τον επαγ­γελ­μα­τι­σμό όλων όσων εργά­ζο­νται εδώ αλλά και την αγωνία τους για να κάνουν το καλύ­τερο.

»Εμείς θέσαμε σαν πρώ­τι­στο μέλημά μας, την ανα­βάθ­μιση των παροχών υγείας. Θα είδατε ήδη μέσα από τον απο­λο­γι­σμό μας, ότι παρά την διετία της παν­δη­μι­κής κρίσης, πόσες δράσεις έγιναν και σε πόσους τομείς ανα­βαθ­μί­στηκε. Υπάρ­χουν πολλά πράγ­ματα που έχουν ήδη προ­γραμ­μα­τι­στεί να γίνουν στο επόμενο διά­στημα, ενώ υπάρ­χουν και άλλα που έχουν σχε­δια­στεί και δεν μπό­ρε­σαν να γίνουν λόγω της παν­δη­μίας.

Το ευχά­ρι­στο είναι ότι (και μέσα από επι­στη­μο­νι­κές μελέτες που έγιναν) απο­δεί­χθηκε ότι το Νοσο­κο­μείο μας στάθηκε στο ύψος των περι­στά­σεων και των αναγκών έχοντας ως προ­τε­ραιό­τητα την απο­στολή του.

Σε αυτό βοή­θη­σαν όλοι: οι τοπικοί φορείς με την στήριξη και συμπα­ρά­στασή τους (και τους ευχα­ρι­στώ ιδιαί­τερα), ειδικά η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου με τις γεν­ναίες χρη­μα­το­δο­τή­σεις που έδωσε, τους ιδιω­τι­κούς φορείς, τους συλ­λό­γους, τους εθε­λο­ντές, τον ΕΕΣ, το ΕΚΑΒ, τους δωρητές (έχοντες και μη έχοντες!) τον τοπικό Τύπο που με τις συνε­χείς παρεμ­βά­σεις, μας βοήθησε να διορ­θώ­σουμε λάθη και παρα­λεί­ψεις καθώς και τα συν­δι­κα­λι­στικά όργανα του ΓΝ Ρόδου που συμ­με­τεί­χαν ενεργά στην δια­δι­κα­σία υλο­ποί­η­σης του έργου.

Επίσης, το δ.σ. του Νοσο­κο­μείου αλλά και όλους τους ανθρώ­πους που με την αγάπη τους, μας αγκά­λια­σαν και μας βοή­θη­σαν. Εύχομαι υγεία και δύναμη και καλή συνέ­χεια.

Αυτό που θέλω να υπο­γραμ­μίσω είναι να ΜΗΝ απα­ξιώ­νουμε το Νοσο­κο­μείο: ούτε για τις κομ­μα­τι­κές μας βλέψεις, ούτε για τις προ­σω­πι­κές μας επι­διώ­ξεις.

Θα πρέπει να ξέρουμε πώς λει­τουρ­γεί το Νοσο­κο­μείο, τι έργο παράγει όλο το προ­σω­πικό και μετά να κάνουμε κριτική.

Η κριτική όταν δεν έχει βάση στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, δημιουρ­γεί σοβαρά προ­βλή­ματα αλλά και ανα­ξιο­πι­στία του προ­σω­πι­κού και του Νοσο­κο­μείου –που δεν είναι δίκαια», τόνισε ο κ. Ρου­μά­νης.

Ο κ. Ρου­μά­νης εξέ­φρασε την ικα­νο­ποί­ησή του για την διετία της θητείας του και τόνισε πως θα παρα­μεί­νει δίπλα σε όποιον τον χρεια­στεί –του­λά­χι­στον όσο είναι επι­κε­φα­λής προ­σω­ρινά ο κ. Στέλιος Καρα­τα­πά­νης, μέχρι να διο­ρι­στεί νέος διοι­κη­τής ή διοι­κή­τρια και να ανα­λά­βει καθή­κο­ντα.

«Έγιναν πολλά και θα γίνουν ακόμη περισ­σό­τερα αφού έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί ήδη.

Οι εξε­λί­ξεις ήταν αργές, λόγω του κορω­νοϊού ενώ άλλα θέματα σκά­λω­σαν λόγω γρα­φειο­κρα­τίας. Νομίζω όμως πως τα απο­τε­λέ­σματα θα φανούν», ανέφερε.

Ερω­τη­θείς εάν αισθά­νε­ται κάποια πικρία που φεύγει, ο κ. Ρου­μά­νης δήλωσε: «Δεν μετα­νιώνω για ό,τι έκανα. Μετα­νιώνω για ό,τι δεν πρόλαβα να κάνω. Εξάλλου στη ζωή μου έχω μάθει να ανήκω σ’ εκεί­νους που γράφουν ιστορία και όχι σ’ εκεί­νους που τους γράφει η ιστορία.

Εάν κάποιοι παρα­μέ­νουν σαν βαρίδια του Νοσο­κο­μείου θα συνε­χί­σουν μέχρι να πάνε στον… πάτο. Σημασία έχει ότι η πλειο­νό­τητα του προ­σω­πι­κού προ­σπα­θεί για το καλύ­τερο.

Προ­σω­πικά, δούλεψα με ειλι­κρι­νές ενδια­φέ­ρον και αγάπη. Δεν δούλεψα για να πάρω ψήφους, ούτε για να γίνω διά­ση­μος, ούτε για να βγάλω λεφτά. Δούλεψα γιατί ήθελα να προ­σφέρω ως πολίτης και να βοηθήσω έναν τόπο που αγαπάω και εκτιμώ».

Πάντως ο κ. Ρου­μά­νης, απα­ντώ­ντας σε σχετική ερώτηση εάν δέχτηκε πιέσεις ή εάν οδη­γή­θηκε στην απόφαση για παραί­τηση επειδή κάποια πράγ­ματα δεν μπο­ρού­σαν να προ­χω­ρή­σουν δήλωσε κατη­γο­ρη­μα­τικά:

«Λόγω της δου­λειάς από την οποία προ­έρ­χο­μαι (στρα­τιω­τι­κός) είχα μάθει στα δύσκολα, στα απρό­βλε­πτα και στα περί­εργα. Εάν μιλή­σουμε για το βασικό πρό­βλημα του Νοσο­κο­μείου είναι το προ­σω­πικό.

Τις επό­με­νες ημέρες θα υπο­γρα­φεί μια πρόταση του δ.σ. για επτά μόνιμες προ­σλή­ψεις γιατρών, ενώ έχουμε ζητήσει νοση­λευ­τικό και επι­κου­ρικό προ­σω­πικό. Δεν είναι λίγοι οι γιατροί που έχουν έρθει. Δεν αρκούν όμως. Το θέμα είναι να δεχτούν να έρθουν».

Άλλα θέματα του Νοσο­κο­μείου είναι η αλλαγή του Εσω­τε­ρι­κού Οργα­νι­σμού, η οποία έχει υπο­βλη­θεί στην 2η ΥΠΕ και η αξιο­ποί­ηση του κλη­ρο­δο­τή­μα­τος Γεωρ­γα­τσέλλη –που θα επι­φέ­ρει πολλά έσοδα.

Τέλος, μιλώ­ντας για τις καλές και τις κακές στιγμές, ο απο­χω­ρή­σας διοι­κη­τής του ΓΝ Ρόδου, τόνισε τα εξής:

«Εδώ αντι­με­τω­πί­σαμε πρω­τό­γνω­ρες κατα­στά­σεις. Ο κορω­νο­ϊός δεν ήταν κάτι συνη­θι­σμένο. Η καθη­με­ρινή μας αγωνία ήταν να δια­τη­ρή­σουμε το Νοσο­κο­μείο καθαρό και ανοιχτό. Αυτό το πετύ­χαμε –ακόμη και με έναν αναι­σθη­σιο­λόγο που έκανε 3500 χει­ρουρ­γεία…

Είχαμε δύσκο­λες στιγμές αλλά είχαμε κυρίως καλή συνερ­γα­σία! Όλοι ξέρουμε το Νοσο­κο­μείο σε επίπεδο γιατρών και σε επίπεδο νοση­λείας. Όμως, έχει άπειρες ανάγκες, πολλά προ­βλή­ματα και απαι­τή­σεις! Εμείς επι­διώ­ξαμε να είμαστε μέρος της λύσης του προ­βλή­μα­τος, και όχι μέρος του προ­βλή­μα­τος!».