ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Περηφάνια και συγκίνηση στις εκδηλώσεις για την έπαρση της ελληνικής σημαίας 79 χρόνια μετά!

Πέγκυ Ντόκου 4 λεπτά ανάγνωση
att.3YWOMQeJJHOli-viT6oJLjNDoveYAYAiiX1hH3rjzFA

• Η ελλη­νική σημαία υψώθηκε με όλες τις τιμές στον Βωμό της Πατρί­δας, σε μια εκδή­λωση που γέμισε δέος τους συμ­με­τέ­χο­ντες και τον κόσμο που έσπευσε στο κέντρο της πολης

Πλήθος κόσμου, μαθητές από τα σχολεία όλων των βαθ­μί­δων, πολι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι, φορείς, μαζί με τις Ένοπλες Δυνά­μεις, τον κλήρο και τις τοπικές αρχές, έδωσαν χτες το δυνα­μικό παρών στις εκδη­λώ­σεις για τη συμπλή­ρωση εβδο­μή­ντα εννέα (79) ετών από την επίσημη έπαρση της Ελλη­νι­κής Σημαίας στη Ρόδο, στις 31 Μαρτίου 1947.

Παρά το τσου­χτερό κρύο και τον βροχερό καιρό, οι Ροδίτες κατέ­κλυ­σαν την πλατεία Δημαρ­χείου και την πλατεία Ελευ­θε­ρίας στο κέντρο της πόλης, για να συμ­με­τέ­χουν και να παρα­κο­λου­θή­σουν τις εκδη­λώ­σεις, που γέμισαν με περη­φά­νια, δέος και συγκί­νηση όλους όσοι ήταν εκεί.

Ο Δήμος Ρόδου τίμησε μια από τις πλέον ιστο­ρι­κές και συγκι­νη­τι­κές στιγμές της νεό­τε­ρης ιστο­ρίας του τόπου μας, τη συμπλή­ρωση εβδο­μή­ντα εννέα (79) ετών από την επίσημη έπαρση της Ελλη­νι­κής Σημαίας στη Ρόδο, στις 31 Μαρτίου 1947, ημέρα που σημα­το­δό­τησε την ιστο­ρική ολο­κλή­ρωση της ενσω­μά­τω­σης των Δωδε­κα­νή­σων στην Ελλάδα.

Η συγκε­κρι­μένη ημε­ρο­μη­νία απο­τε­λεί ορόσημο για τον Δωδε­κα­νη­σιακό Ελλη­νι­σμό. Μετά από αιώνες ξένης κυριαρ­χίας η 31η Μαρτίου 1947 σφρά­γισε τον αγώνα, την επιμονή και την εθνική ταυ­τό­τητα των κατοί­κων των Δωδε­κα­νή­σων.

Η έπαρση της Ελλη­νι­κής Σημαίας στη Ρόδο δεν ήταν απλώς μια τυπική διοι­κη­τική πράξη. Ήταν η κορύ­φωση πολυ­ε­τών διεκ­δι­κή­σεων, θυσιών και αγώνων για ελευ­θε­ρία και αυτο­διά­θεση. Ήταν η στιγμή που ένα δια­χρο­νικό αίτημα των Δωδε­κα­νη­σίων γινόταν πραγ­μα­τι­κό­τητα, επι­σφρα­γί­ζο­ντας την επι­στροφή τους στον εθνικό κορμό και ανοί­γο­ντας ένα νέο κεφά­λαιο προόδου, ενό­τη­τας και ελπίδας.

Στο πλαίσιο αυτό, διορ­γα­νώ­θηκε η εκδή­λωση μνήμης με την Τελετή Έπαρσης της Ελλη­νι­κής Σημαίας, απο­τί­ο­ντας φόρο τιμής στους προ­γό­νους μας και μετα­φέ­ρο­ντας το μήνυμα της ιστο­ρι­κής συνέ­χειας και της εθνικής υπε­ρη­φά­νειας στις νεό­τε­ρες γενιές.

Η εκδή­λωση ξεκί­νησε με προ­σέ­λευση όλων των συμ­με­τε­χό­ντων στην είσοδο του Δημαρ­χείου.

Στην τιμη­τική εκδή­λωση συμ­με­τεί­χαν ανα­λυ­τικά:

Η 95 ΑΔΤΕ με αντι­προ­σω­πεία στε­λε­χών, Ένοπλο Τμήμα Από­δο­σης Τιμών, η Στρα­τιω­τική Μπάντα και η Στρα­το­νο­μία, η Φιλαρ­μο­νική του Δήμου Ρόδου, η Ιερά Μητρό­πολη Ρόδου, ο Ναυ­τι­κός Σταθμός Ρόδου, ο Σύν­δε­σμος Εφέδρων Κατα­δρο­μέων & Ιερο­λο­χι­τών Ρόδου, ο Σύλ­λο­γος Ιερο­ψαλ­τών Ρόδου «Ευάγ­γε­λος Μου­τά­φης», το Λύκειο Ελλη­νί­δων Ρόδου «Εργάνη Αθηνά», η Διεύ­θυνση και οι εκπαι­δευ­τι­κοί του Μου­σι­κού Σχο­λείου Ρόδου με τα σύνολα Παρα­δο­σιακή και Ευρω­παϊκή Χορωδία, Παρα­δο­σιακή Ορχή­στρα και το Σύνολο Θεάτρου, ο Ελλη­νι­κός Ερυθρός Σταυρός – Περι­φε­ρειακό Τμήμα Ρόδου, το Σώμα Ελλήνων Προ­σκό­πων Δωδε­κα­νή­σου, το Σώμα Ελλη­νι­κού Οδη­γι­σμού, οι Πολι­τι­στι­κοί Σύλ­λο­γοι και τα σχολεία όλων των βαθ­μί­δων.

Τα μέλη του Λυκείου Ελλη­νί­δων Ρόδου «Εργάνη Αθηνά» με τις παρα­δο­σια­κές φορε­σιές τους, κρα­τού­σαν περή­φανα την τερά­στια ελλη­νική σημαία.

Ακο­λού­θησε ομιλία και ιστο­ρική αναφορά για τη σημασία του εορ­τα­σμού, Απόδοση Ακά­θι­στου Ύμνου (Τη Υπερ­μάχω) από τον Σύλλογο Ιερο­ψαλ­τών Ρόδου «Ευάγ­γε­λος Μου­τά­φης» ενώ το Μουσικό Σχολείο Ρόδου ερμή­νευσε τον εμβλη­μα­τικό Ύμνο που απο­δί­δε­ται στην Ενσω­μά­τωση των Δωδε­κα­νή­σων με τη μητέρα Ελλάδα.

Η Φιλαρ­μο­νική του Δήμου Ρόδου συνό­δευσε την πομπή της οποίας προ­πο­ρεύ­ο­νταν τα μέλη του Λυκείου Ελλη­νί­δων Ρόδου «Εργάνη Αθηνά» κρα­τώ­ντας την ελλη­νική σημαία.

Ακο­λού­θως μαζί με όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες, παρέ­δω­σαν την σημαία στους στρα­το­νό­μους της 95 ΑΔΤΕ και ακο­λού­θησε η τελετή έπαρσης της Ελλη­νι­κής Σημαίας, απο­δί­δο­ντας τον πρέ­πο­ντα σεβασμό σε μια ιστο­ρική στιγμή-ορόσημο για τη Δωδε­κά­νησο με απόδοση τιμών.

Ο Σεβα­σμιό­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος με τους κλη­ρι­κούς που ήταν παρό­ντες, τέλεσαν επι­μνη­μό­συνη δέηση στη μνήμη των πεσό­ντων.

Ακο­λού­θησε κατά­θεση στε­φά­νων από τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Πολι­τι­σμού κ. Χρήστο Μιχα­λάκη (εκ μέρους του Δωδε­κα­νη­σια­κού λαού), τον δήμαρχο Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη (εκ μέρους του λαού της Ρόδου) καθώς και του υιού του ιερο­λο­χίτη Ανδρέα Μαλαν­δράκη, Χρήστου (εκ μέρους του Ιερού Λόχου).

Τηρή­θηκε ενός λεπτού σιγή και ακο­λού­θησε ο Εθνικός Ύμνος από Στρα­τιω­τικά Τμήματα και την Στρα­τιω­τική Μπάντα της 95 ΑΔΤΕ, με τον οποίο έκλεισε η τελετή.

Η εκδή­λωση διορ­γα­νώ­θηκε από τον Δήμο Ρόδου – Τμήμα Δημο­σίων, Διεθνών Σχέσεων και Επι­κοι­νω­νίας, με πρω­το­βου­λία του δημάρ­χου Ρόδου και φιλο­δο­ξεί να απο­τε­λέ­σει θεσμό και υπεν­θύ­μιση της σημα­σίας της ελευ­θε­ρίας και της εθνικής ενό­τη­τας.

Στην εκδή­λωση ιδιαί­τερη σημασία είχε η παρου­σία των θεσμι­κών αρχών και φορέων, καθώς και πλήθος πολι­τι­στι­κών συλ­λό­γων, σωμα­τείων, σχο­λείων της Ρόδου αλλά και πλήθους κόσμου που έσπευσε να συμ­με­τέ­χει, προσ­δί­δο­ντας έναν έντονα συμ­βο­λικό χαρα­κτήρα στην εκδή­λωση, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη συνέ­χεια της ιστο­ρι­κής μνήμης μέσα από τη συλ­λο­γική συμ­με­τοχή.

Οι πολι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι του νησιού, που δια­χρο­νικά απο­τε­λούν φορείς δια­τή­ρη­σης της παρά­δο­σης και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, συμ­βάλ­λουν πάντα, ουσια­στικά μαζί με όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες, μετα­φέ­ρο­ντας το μήνυμα της ιστο­ρι­κής συνέ­χειας στις νεό­τε­ρες γενιές. Παράλ­ληλα, η συμ­με­τοχή των σωμα­τείων και των συλ­λο­γι­κο­τή­των υπο­γραμ­μί­ζει τον ενεργό ρόλο της κοι­νω­νίας των πολιτών στη δια­τή­ρηση της ιστο­ρι­κής συνεί­δη­σης.

Μετά το πέρας της Τελετής, το Μουσικό Σχολείο Ρόδου προ­σκά­λεσε τους παρευ­ρι­σκό­με­νους να συμ­με­τέ­χουν σε αυτή τη γιορτή και το κέντρο γέμισε με χορούς και κέφι.

Ακο­λού­θησε πομπή απο­τε­λού­μενη από τους μαθητές, η οποία κατευ­θύν­θηκε συμ­βο­λικά προς το κοι­μη­τή­ριο όπου μετέ­φερε το μήνυμα της ελευ­θε­ρίας στους κεκοι­μη­μέ­νους προ­γό­νους μας.

Η εκδή­λωση, μας θυμίζει ότι αυτή η μέρα δεν απο­τε­λεί μόνο ιστο­ρική μνήμη, αλλά και ζωντανή παρα­κα­τα­θήκη ελευ­θε­ρίας, ενό­τη­τας και εθνικής αξιο­πρέ­πειας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 2 σχόλια

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Έλληνας

    Ευτυχώς που γίνονται και αυτά και θυμόμαστε και τιμούμε την ιστορία μας. Ευτυχώς, γιατί η ανοησία κάποιων που παριστάνουν τους δήθεν “μοντέρνους” και τους “προχωρημενους” θέλουν να τα ξεχνάμε. Ευτυχώς γιατί “Λαοί που ξεχνάνε την ιστορία τους είναι αναγκασμένοι να την ξαναζήσουν”.
    Και τέλος ευτυχώς…… που οι απέναντι Ούννοι, που μας απειλούν πως θα έρθουν ένα…. βράδυ και συνειδητοποιούμε ότι είμαστε Λαός που και σύνορα έχουμε και Ιστορία έχουμε και κότσια πρέπει να έχουμε…..

  2. Απλά Έλληνας

    Απλά και μόνον Έλληνας