Κατ. Σακελλαροπούλου: Η πανδημία ανέδειξε τη σημασία της έγκυρης ενημέρωσης

Η παν­δη­μία, που ανέ­τρε­ψε τους κα­νό­νες της ζωής μας, επι­βε­βαί­ω­σε με τον πιο κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κό τρόπο τη ζω­τι­κή ση­μα­σία που έχει η ελεύ­θε­ρη, έγκυ­ρη και αξιό­πι­στη ενη­μέ­ρω­ση» το­νί­ζει η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου σε μή­νυ­μά της για την Πα­γκό­σμια Ημέρα Ελευ­θε­ρί­ας του Τύπου.

Όπως ση­μειώ­νει η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, σε μια εποχή που τί­πο­τε δεν είναι δε­δο­μέ­νο, η ση­με­ρι­νή πα­γκό­σμια ημέρα Ελευ­θε­ρί­ας του Τύπου μας δίνει την ευ­και­ρία να εκτι­μή­σου­με την αξία του Τύπου και των δη­μο­σιο­γρά­φων οι οποί­οι ερευ­νούν, δια­σταυ­ρώ­νουν πλη­ρο­φο­ρί­ες, δια­χω­ρί­ζουν τις φήμες από την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, κα­ταρ­ρί­πτουν ψευ­δείς ει­δή­σεις και θε­ω­ρί­ες συ­νω­μο­σί­ας, δεί­χνουν σε­βα­σμό στα γε­γο­νό­τα και μας ενη­με­ρώ­νουν με ακρί­βεια και εγκυ­ρό­τη­τα. «Μας βοη­θούν να προ­σα­να­το­λι­στού­με με διαύ­γεια στον πε­ρί­πλο­κο και συ­νε­χώς με­τα­βαλ­λό­με­νο κόσμο μας» προ­σθέ­τει.

Υπο­γραμ­μί­ζει, επί­σης, ότι η ελευ­θε­ρία του Τύπου είναι βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για ζω­ντα­νό, εποι­κο­δο­μη­τι­κό, δη­μο­κρα­τι­κό δη­μό­σιο διά­λο­γο και πα­ρα­τη­ρεί ότι «όπου τα Μέσα Ενη­μέ­ρω­σης στο­χο­ποιού­νται και απα­ξιώ­νο­νται, οι δη­μο­σιο­γρά­φοι διώ­κο­νται, φι­μώ­νο­νται ή απει­λεί­ται ακόμη και η ζωή τους, η δη­μο­κρα­τία δεν λει­τουρ­γεί». Πα­ράλ­λη­λα, το­νί­ζει ότι «όταν πα­ρα­βιά­ζε­ται το δι­καί­ω­μα των δη­μο­σιο­γρά­φων να ασκή­σουν το επάγ­γελ­μά τους ελεύ­θε­ροι από φόβο και απει­λές, πα­ρα­βιά­ζε­ται το δι­καί­ω­μα των πο­λι­τών στην ελεύ­θε­ρη ενη­μέ­ρω­ση. Πα­ρα­βιά­ζε­ται το δι­καί­ω­μα όλων μας να γνω­ρί­ζου­με, να εί­μα­στε υπεύ­θυ­νοι πο­λί­τες».

Ακο­λού­θως, επι­ση­μαί­νει, ότι «απα­ρά­βα­τος όρος των δη­μο­κρα­τι­κών κοι­νω­νιών είναι το να αι­σθά­νο­νται οι εκ­πρό­σω­ποι των μέσων ενη­μέ­ρω­σης ελεύ­θε­ροι και ασφα­λείς να ασκή­σουν το επάγ­γελ­μά τους, να υπη­ρε­τή­σουν την εποχή τους, να γί­νουν οι «ιστο­ρι­κοί της στιγ­μής», όπως τους ήθελε ο Αλ­μπέρ Καμύ, ένας από τους πιο ελεύ­θε­ρους και ανε­ξάρ­τη­τους δη­μο­σιο­γρά­φους και δια­νοη­τές του 20ου αιώνα».

Ανα­φε­ρό­με­νη στη δη­μο­σιο­γρα­φι­κή δε­ο­ντο­λο­γία υπο­στη­ρί­ζει ότι «η ελευ­θε­ρία τους όμως πρέ­πει να συ­νο­δεύ­ε­ται και από τον δικό τους σε­βα­σμό στους κα­νό­νες της δη­μο­κρα­τί­ας και του κρά­τους δι­καί­ου, καθώς και στις αρχές της δη­μο­σιο­γρα­φι­κής δε­ο­ντο­λο­γί­ας. Προ­α­σπί­ζο­ντας την αξιο­πι­στία και την ανε­ξαρ­τη­σία τους, ενι­σχύ­ο­ντας τους δε­σμούς τους με την κοι­νω­νία, δι­καιώ­νουν τον ρόλο τους ως ανα­χώ­μα­τος στα κύ­μα­τα εντυ­πω­σιο­θη­ρί­ας, δη­μα­γω­γί­ας, ψευ­δών ει­δή­σε­ων και πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης που μας βομ­βαρ­δί­ζουν».

Κα­τα­λή­γο­ντας, το­νί­ζει ότι «σε μια εποχή κρί­σης και το­ξι­κής υπερ­πλη­ρο­φό­ρη­σης η αλή­θεια μπο­ρεί να απε­λευ­θε­ρώ­νει, πα­ράλ­λη­λα όμως ενο­χλεί κα­τε­στη­μέ­νες αντι­λή­ψεις και κάθε λογής συμ­φέ­ρο­ντα. Ας θυ­μό­μα­στε, ωστό­σο, ότι οι πρώ­τοι που ανα­ζη­τούν την αλή­θεια και απο­δο­μούν τις ψευ­δείς ει­δή­σεις, είναι οι δη­μο­σιο­γρά­φοι που ασκούν το επάγ­γελ­μά τους με υψηλό αί­σθη­μα ευ­θύ­νης, χωρίς ιδε­ο­λο­γι­κές και άλλες πα­ρω­πί­δες».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ