Ο κύκνος “έφυγε”-Πέθανε η Μάγια Πλισέτσκαγια, η απόλυτη πρίμα μπαλαρίνα

Η σπου­δαία, μονα­δική Μάγια Πλι­σέ­τσκα­για έφυγε το βράδυ του Σαβ­βά­του σε ηλικία 89 ετών (τον Νοέμ­βριο θα γινόταν 90)  στο Μόναχο, προ­κα­λώ­ντας παγκο­σμίως κύματα συγκί­νη­σης.

Η καρδιά της απλά στα­μά­τησε να χτυπά. Ο διευ­θυ­ντής του θεάτρου Μπαλσόι Βλα­ντί­μιρ Ουρίν δήλωσε για τον θάνατό της πως είναι  “μία τερά­στια απώλεια, όχι μόνο για τον πολι­τι­σμό της Ρωσίας, αλλά και για όλο τον κόσμο του μπα­λέ­του”.

Υπήρξε το μεγάλο αστέρι, το σύμβολο των μπα­λέ­των Μπολσόι. Και χόρεψε περισ­σό­τερο από οποια­δή­ποτε άλλη χορεύ­τρια, ακόμη και μετά τα εξήντα της. Χόρεψε στις μεγα­λύ­τε­ρες σκηνές του κόσμου, έγινε η μούσα χιλιά­δων παιδιών που ασχο­λή­θηκε με το μπαλέτο, έγινε η εικόνα μιας τέχνης φτιαγ­μέ­νης από όνειρο και πει­θαρ­χία.ήταν, Ηταν η μία από τις δύο μπα­λα­ρί­νες της πρώην Σοβιε­τι­κής Ένωσης που είχε τιμηθεί με τον τίτλο «Η Απόλυτη Πρίμα Μπα­λα­ρίνα».

Η ζωή της ήταν δύσκολη, ήδη από τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Γεν­νή­θηκε το 1925 στη Μόσχα και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής της σε μία αποικία εξό­ρυ­ξης που διοι­κούσε ο μηχα­νι­κός πατέρας της, στο νησί Σπίτσ­μπερ­γκεν, στον νορ­βη­γικό Αρκτικό Κύκλο.Υπό το στα­λι­νικό καθε­στώς, η οικο­γέ­νειά της χαρα­κτη­ρί­στηκε «εχθρός του λαού». Το 1938 ο πατέρας της εκτε­λέ­στηκε ενώ η μητέρα της συνε­λή­φθη και έμεινε  αιχ­μά­λωτη σε κατα­να­γκα­στικά έργα σε στρα­τό­πεδο συγκέ­ντρω­σης του Καζακ­στάν. «Οι ανα­μνή­σεις μου είναι γεμάτες με ατέ­λειωτο πόνο και ταπεί­νωση» είχε απο­κα­λύ­ψει το 2001 στην αυτο­βιο­γρα­φία της.

«Αυτό που την έκανε να ξεπερ­νάει όλα τα εμπόδια και τους κιν­δύ­νους ήταν η ατα­λά­ντευτη απο­φα­σι­στι­κό­τητά της και η άρνησή της να κάνει τα πράγ­ματα με οποιον­δή­ποτε άλλον τρόπο πλην του δικού της» έγραψε στους Los Angeles Times το 2001 ο κρι­τι­κός χορού Ρόμπερτ Γκό­τλιεμπ.

Η Μάγια Πλι­σέ­τσκα­για σπού­δασε στη φημι­σμένη σχολή μπα­λέ­του της Μόσχας από την ηλικία των εννέα και για πρώτη φορά εμφα­νί­στηκε με τα Μπολσόι στα 11 χρόνια της, στα οποία εντά­χθηκε απο­κλει­στικά από το 1943 και των οποίων έγινε πρίμα μπα­λα­ρίνα το 1960. Υπό τον φόβο ότι μπορεί να απο­στα­τή­σει στη Δύση, οι σοβιε­τι­κές αρχές είχαν απα­γο­ρεύ­σει στην Πλι­σέ­τσκα­για να ταξι­δέ­ψει στο εξω­τε­ρικό μέχρι το 1959, οπότε ο Νικίτα Χρου­στσόφ ήρε την ταξι­διω­τική απα­γό­ρευση ως απά­ντηση στην αυξα­νό­μενη δημο­τι­κό­τητά της.

Το 1959, συμ­με­τείχε στη διάσημη περιο­δεία των Μπολσόι στις ΗΠΑ και στον Καναδά όπου ερμή­νευσε την Οντέτ/Οντίλ στο αρι­στούρ­γημα του Τσαϊ­κόφ­σκι «Η Λίμνη των Κύκνων». Ο ρόλος αυτός έγινε η υστε­ρο­φη­μία της, έγινε το σημείο ανα­φο­ράς για τους χορευ­τές και το παγκό­σμιο κοινό. «Πέθαινε» σαν πραγ­μα­τι­κός κύκνος στη σκηνή, αφού είχε περάσει ώρες παρα­τη­ρώ­ντας κύκνους στο πάρκο. Η Πλι­σέ­τσκα­για παρέ­μεινε στα Μπολσόι μέχρι τη συντα­ξιο­δό­τησή της το 1990, χορο­γρα­φώ­ντας, διδά­σκο­ντας και χορεύ­ο­ντας.

Από το 1991, η Πλι­σέ­τσκα­για ζούσε στο Μόναχο, όπου είχε εγκα­τα­στα­θεί με τον σύζυγό της, τον ρώσο συνθέτη Ρόντιον Σεντρίν, έπειτα από την κατάρ­ρευση της Σοβιε­τι­κής Ένωσης.