Λαφαζάνης: Αν δεν πετύχουμε, τότε να αφήσουμε τη σκυτάλη

Αν δεν μπο­ρέ­σου­με να πε­τύ­χου­με στο να αλ­λά­ξου­με θε­τι­κά την κοι­νω­νία, «το κα­λύ­τε­ρο που θα έχου­με να κά­νου­με είναι να αφή­σου­με την κυ­βερ­νη­τι­κή σκυ­τά­λη», δη­λώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην Κα­θη­με­ρι­νή ο υπουρ­γός Πα­ρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης, Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, Πα­να­γιώ­της Λα­φα­ζά­νης.

«Δεν θεωρώ ότι η Κυ­βέρ­νη­ση σκο­πεύ­ει να ξε­πε­ρά­σει κά­ποια κρί­σι­μα όρια συμ­βι­βα­σμού, γιατί όλοι γνω­ρί­ζου­με πως σε μια τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση δεν θα κα­ταρ­ρεύ­σει μόνο η ίδια, αλλά θα μι­λά­με και για την “τε­λι­κή λύση” στον τόπο» δη­λώ­νει ο κ. Λα­φα­ζά­νης.

Πα­ράλ­λη­λα, επι­ση­μαί­νει ότι αυτήν την ώρα η Ελ­λά­δα δεν χρειά­ζε­ται απλώς κά­ποιες «κόκ­κι­νες γραμ­μές» που να δια­σώ­ζουν ορι­σμέ­να κρί­σι­μα κε­κτη­μέ­να, αλλά απαι­τεί­ται επει­γό­ντως ένα θε­τι­κό και πολύ συ­νε­κτι­κό προ­ο­δευ­τι­κό «πρό­γραμ­μα-πα­κέ­το», το οποίο να δίνει προ­τε­ραιό­τη­τα στην απο­μεί­ω­ση του χρέ­ους, στην πα­ρο­χή ισχυ­ρής ρευ­στό­τη­τας για την οι­κο­νο­μία και στην Ανά­πτυ­ξη με πα­ρα­γω­γι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό.

«Οφεί­λου­με να κι­νη­θού­με στον αντί­πο­δα των μί­ζε­ρων και ασύμ­με­τρων δογ­μα­τι­σμών που μοιά­ζουν ως προ­τε­ραιό­τη­τα για τους “θε­σμούς”» ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο Πα­να­γιώ­της Λα­φα­ζά­νης και υπο­γραμ­μί­ζει πως οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες απορ­ρυθ­μί­σεις, η σφο­δρή πίεση στα λαϊκά στρώ­μα­τα και οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις στρα­τη­γι­κών κερ­δο­φό­ρων επι­χει­ρή­σε­ων, αφή­νουν ανέγ­γι­χτη την υπε­ρε­ξου­σία των δια­πλε­κό­με­νων ολι­γαρ­χών και δεν πα­ρά­γουν νέο πλού­το για τη χώρα και τους ερ­γα­ζό­με­νους.

Σε ερώ­τη­ση, εάν ο ίδιος πι­στεύ­ει στην προ­ο­πτι­κή της χώρας εκτός ευ­ρω­ζώ­νης και με δικό της νό­μι­σμα, ο Υπουρ­γός Πα­ρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης, Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, απα­ντά ότι τα μόνα δόγ­μα­τα που οφεί­λουν να προσ­διο­ρί­ζουν τις απο­φά­σεις και τις επι­λο­γές μας είναι η εθνι­κή αξιο­πρέ­πεια, το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον και η ανά­πτυ­ξη με κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη. Ο Πα­να­γιώ­της Λα­φα­ζά­νης, θέτει ως εναλ­λα­κτι­κή -στα μνη­μό­νια, τη λι­τό­τη­τα και τον νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό- την προ­ο­δευ­τι­κή και ανε­ξάρ­τη­τη πο­ρεία με ορί­ζο­ντα ένα νέο σο­σια­λι­σμό, πέρα από τις απο­τυ­χη­μέ­νες συ­ντα­γές του «υπαρ­κτού».

«Δεν υπάρ­χει κάτι πιο ξένο και απο­τρο­πια­στι­κό για μένα από το δόγμα : η εξου­σία για την εξου­σία», δη­λώ­νει ο Υπουρ­γός ΠΑΠΕΝ, ερω­τη­θείς εάν σε έναν επώ­δυ­νο συμ­βι­βα­σμό θα με­τριά­σει τη στάση του, γιατί ο ίδιος και η Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα θα προ­τι­μή­σουν την εξου­σία. Ταυ­τό­χρο­να, απο­κλεί­ει το εν­δε­χό­με­νο ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ συ­νο­λι­κά, να εγκα­τα­λεί­ψει τις αρχές, τις αξίες και τις δε­σμεύ­σεις του, στο όνομα μιας κυ­νι­κής, προ­σω­ρι­νής και αμ­φί­βο­λης πα­ρα­μο­νής στην κυ­βέρ­νη­ση. «Η Κυ­βέρ­νη­ση δεν είναι αυ­το­σκο­πός, αλλά ερ­γα­λείο για να αλ­λά­ξει θε­τι­κά την κοι­νω­νία. Αν αυτό δεν μπο­ρού­με να το πε­τύ­χου­με, το κα­λύ­τε­ρο που θα έχου­με να κά­νου­με είναι να αφή­σου­με την κυ­βερ­νη­τι­κή σκυ­τά­λη. Μπο­ρού­με, όμως, να πε­τύ­χου­με και θα πε­τύ­χου­με», το­νί­ζει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ο Πα­να­γιώ­της Λα­φα­ζά­νης.

Για τις δη­μο­σκο­πή­σεις, όπου εμ­φα­νί­ζε­ται ένα πο­σο­στό 25% των ερω­τη­θέ­ντων να τάσ­σε­ται υπέρ της ρήξης και του εθνι­κού νο­μί­σμα­τος, ο Υπουρ­γός ΠΑΠΕΝ επι­ση­μαί­νει ότι δύ­σκο­λα μπο­ρούν να απο­τυ­πω­θούν οι πραγ­μα­τι­κές θέ­σεις και δια­θέ­σεις των πο­λι­τών σε σύν­θε­τα θέ­μα­τα όπως αυτό του νο­μί­σμα­τος, αλλά σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει νέος πο­λι­τι­κός σχη­μα­τι­σμός στη βάση απλώς και μόνο της επι­στρο­φής στο εθνι­κό νό­μι­σμα.

Για το ζή­τη­μα του χρέ­ους και των δό­σε­ων απο­πλη­ρω­μής του, το­νί­ζει ότι πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί στο πλαί­σιο μιας συμ­φω­νί­ας με τους λε­γό­με­νους «εταί­ρους» και φυ­σι­κά μέσω μιας ελ­λη­νι­κής προ­σπά­θειας για τη βαθιά δια­γρα­φή του. «Το υπέ­ρο­γκο και άδικο χρέος της χώρας δεν είναι βιώ­σι­μο και η διεκ­δί­κη­σή μας για δια­γρα­φή του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους του, είναι από­λυ­τα δί­καιη και δεν έχει, με κα­νέ­να τρόπο, ξε­χα­σθεί ή εγκα­τα­λει­φτεί», δη­λώ­νει.

Πα­ράλ­λη­λα, ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι τα εντα­τι­κά «ανοίγ­μα­τα» που πραγ­μα­το­ποιεί η Κυ­βέρ­νη­ση σε Ρωσία, Κίνα, Βρα­ζι­λία, Ινδία και πολ­λές άλλες χώρες, δεν αφο­ρούν στην απο­κό­μι­ση πι­στώ­σε­ων για την απο­πλη­ρω­μή δό­σε­ων στους δα­νει­στές, αλλά συν­δέ­ο­νται με την προ­σπά­θεια να εξευ­ρε­θούν συ­νέρ­γειες που θα αξιο­ποι­η­θούν σε ανα­πτυ­ξια­κή κα­τεύ­θυν­ση για τη χώρα και, ασφα­λώς, με την ανά­γκη να δια­μορ­φώ­σει η Ελ­λά­δα μια νέα ανε­ξάρ­τη­τη πο­λι­τι­κή και ανα­πτυ­ξια­κή πο­ρεία, πέρα και έξω από το δόγμα της ευ­ρω­α­τλα­ντι­κής υπο­τέ­λειας.

Ο Υπουρ­γός Πα­ρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης, Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, επα­να­λαμ­βά­νει ότι από την πρώτη στιγ­μή η κυ­βέρ­νη­ση και ο ίδιος προ­σω­πι­κά, στή­ρι­ξαν ανε­πι­φύ­λα­κτα τη διέ­λευ­ση από το ελ­λη­νι­κό έδα­φος του αγω­γού που θα με­τα­φέ­ρει ρώ­σι­κο φυ­σι­κό αέριο, με πλήρη επί­γνω­ση των αντι­δρά­σε­ων από τις ΗΠΑ και ορι­σμέ­νους κύ­κλους του ευ­ρω­παϊ­κού κα­τε­στη­μέ­νου. «Οι συ­ζη­τή­σεις για ορι­στι­κή κα­τά­λη­ξη βρί­σκο­νται σε πολύ καλό δρόμο και εφ’ όσον ολο­κλη­ρω­θεί η συμ­φω­νία οι πά­ντες θα πρέ­πει να γνω­ρί­ζουν ότι ο αγω­γός, του­λά­χι­στον όσον αφορά τη δική μας πλευ­ρά, θα ολο­κλη­ρω­θεί στο ακέ­ραιο», κα­τα­λή­γει στη συ­νέ­ντευ­ξή του ο Πα­να­γιώ­της Λα­φα­ζά­νης.

euro2day.gr