Γ. Πίττας: Περί γκαρσονιών της Ευρώπης- Κύριε Βούτση όχι το ίδιο έγκλημα 35 χρόνια μετά!

Την ώρα που οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με­τα­ξύ Ελ­λά­δας-δα­νει­στών βρί­σκο­νται σε πολύ κρί­σι­μο ση­μείο, με τις δύο πλευ­ρές να προ­σπα­θούν να κα­τα­λή­ξουν σε μια συμ­φω­νία υπό την ασφυ­κτι­κή πίεση του χρό­νου, ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Νίκος Βού­τσης το­πο­θε­τή­θη­κε επί του θέ­μα­τος εκ­φρά­ζο­ντας την άποψη ότι «θέ­λουν να γί­νου­με γκαρ­σό­νια της Ευ­ρώ­πης».

Ο ξε­νο­δό­χος και συγ­γρα­φέ­ας Γιώρ­γος Πίτ­τας απηύ­θυ­νε, μέσω της ιστο­σε­λί­δας iefimerida, την ακό­λου­θη ανοι­χτή επι­στο­λή στον κ.Βού­τση, απα­ντώ­ντας στα περί γκαρ­σο­νιών της Ευ­ρώ­πης:

“Κύριε υπουρ­γέ, με το θάρ­ρος του νέου Αρι­στε­ρού που πριν από σα­ρά­ντα χρό­νια σάς είχα κα­θο­δή­γη­ση στον Ρήγα Φε­ραίο και στο ΚΚΕ Εσω­τε­ρι­κού και με την ιδιό­τη­τα ενός επι­χει­ρη­μα­τία που αγω­νί­ζε­ται ατο­μι­κά αλλά και συλ­λο­γι­κά για την βελ­τί­ω­ση του Του­ρι­σμού της χώρας, θα ήθελα να σας ενη­με­ρώ­σω για κά­ποια πράγ­μα­τα που ίσως θα μπο­ρού­σαν να είναι χρή­σι­μα για σας, για την νέα κυ­βέρ­νη­ση, αλλά κυ­ρί­ως για τη χώρα μας.

Όταν ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου την εποχή του 80 συν­θη­μα­το­λο­γού­σε με το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συν­δι­κά­το» και είπε το απα­ρά­δε­κτο ακόμα και για εκεί­νη την εποχή «Δεν θα γί­νου­με τα γκαρ­σό­νια της Δύσης» οι και­ροί ήταν δια­φο­ρε­τι­κοί.

Ο Του­ρι­σμός ήταν δια­φο­ρε­τι­κός. Ήταν το απο­τέ­λε­σμα του Του­ρι­σμού της χού­ντας, ένας Του­ρι­σμός μα­ζι­κός που ανα­πτύ­χθη­κε άναρ­χα κα­θο­δη­γού­με­νος από τους μα­ζι­κούς του­ρι­στι­κούς πρά­κτο­ρες και είχε σαν επί­κε­ντρο τα 3 S, (Sun, Sea, Sex).

Τα χρό­νια πέ­ρα­σαν και σή­με­ρα ο ελ­λη­νι­κός Του­ρι­σμός παρ’ ότι έχασε πολ­λές ευ­και­ρί­ες, την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία, την πε­ντα­ε­τία της κρί­σης, αυ­ξή­θη­κε κατά 35% (τη στιγ­μή που το ΑΕΠ την αντί­στοι­χη πε­ρί­ο­δο είχε μια συρ­ρί­κνω­ση 25%) συμ­βάλ­λο­ντας στο 18% του ΑΕΠ και το κυ­ριό­τε­ρο, το εθνι­κό αυτό προ­ϊ­όν έχει μια δια­σπο­ρά σ’ όλη την επι­κρά­τεια, ακόμα και σε μέρη που δεν είναι πρό­σφο­ρα για καμία οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στις μέρες μας.

Προ­φα­νώς δεν έχου­με τον Του­ρι­σμό που όλοι θα επι­θυ­μού­σα­με, έναν Του­ρι­σμό που θα μπο­ρού­σε ν’ αξιο­ποι­ή­σει όλη την Πο­λι­τι­στι­κή μας κλη­ρο­νο­μιά και θα λει­τουρ­γή­σει με όρους αει­φο­ρί­ας, αλλά στο χέρι μας είναι τον κα­τευ­θύ­νου­με κατά εκεί.

Ο πα­γκό­σμιος του­ρι­σμός τα τε­λευ­ταία χρό­νια χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από δύο κυ­ρί­αρ­χες τά­σεις. Η μία είναι η τάση συ­γκέ­ντρω­σης του ορ­γα­νω­μέ­νου του­ρι­σμού σε όλο και λι­γό­τε­ρες εται­ρεί­ες που ανα­πτύσ­σο­νται στη βάση του χα­μη­λό­τε­ρου κό­στους δια­κο­πών, και απ’ την άλλη, στην ανά­πτυ­ξη των χρη­στών του δια­δι­κτύ­ου που εντο­πί­ζουν μόνοι τους τον επι­θυ­μη­τό τους προ­ο­ρι­σμό. Οι ψαγ­μέ­νοι αυτοί πε­ρι­η­γη­τές έχουν αρ­κε­τά χρή­μα­τα, αλλά πα­ράλ­λη­λα έχουν ευαι­σθη­σί­ες σχε­τι­κά με το πε­ρι­βάλ­λον, τους το­πι­κούς πο­λι­τι­σμούς και την πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κό­τη­τα.

Γοη­τεύ­ο­νται από τις πο­λι­τι­στι­κές κλη­ρο­νο­μιές, τις το­πι­κές γα­στρο­νο­μί­ες, τη συ­να­να­στρο­φή με τους αν­θρώ­πους της χώρας που επι­σκέ­πτο­νται, και απε­χθά­νο­νται τον εγκλει­σμό στα άσυλα των all inclussive ξε­νο­δο­χεί­ων. Είναι οι άν­θρω­ποι που ψά­χνουν το «δαί­μο­να» του τόπου, την πο­λι­τι­στι­κή του ταυ­τό­τη­τα, την ουσία πίσω από τις φευ­γα­λέ­ες ει­κό­νες και τα του­ρι­στι­κά κλισέ,.

Ο Του­ρι­σμός αυτός απαι­τεί μια συ­νερ­γα­σία αγρο­δια­τρο­φι­κής πα­ρα­γω­γής και γα­στρο­νο­μί­ας, πο­λι­τι­σμού και του­ρι­σμού, δια­συν­δέ­ο­ντας ξε­νο­δο­χεία και εστια­τό­ρια με πα­ρα­γω­γούς το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων, προ­ο­ρι­σμούς κρουα­ζιέ­ρας, επι­χει­ρή­σεις θε­μα­τι­κού του­ρι­σμού, πο­λι­τι­στι­κούς και εκ­παι­δευ­τι­κούς φο­ρείς και επι­χει­ρή­σεις.

Τόποι – Τοπία – Καλ­λιέρ­γειες – Αγρο­τι­κός το­μέ­ας – Γα­στρο­νο­μία – Πο­λι­τι­σμός -Του­ρι­σμός θα μπο­ρού­σαν να είναι οι κρί­κοι μιας αλυ­σί­δας που θα απο­τε­λέ­σει έναν από τους βα­σι­κούς πυ­λώ­νες ανά­πτυ­ξης της χώρας.

Πάρα πολ­λές πρω­το­βου­λί­ες γί­νο­νται σ’όλη Ελ­λά­δα προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση, είτε από επι­χει­ρή­σεις, είτε από κλα­δι­κούς φο­ρείς, είτε από την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση με ελ­πι­δο­φό­ρα έως εξαι­ρε­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα.

Πάρα πολ­λές πρω­το­βου­λί­ες γί­νο­νται σ’όλη Ελ­λά­δα προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση, είτε από επι­χει­ρή­σεις, είτε από κλα­δι­κούς φο­ρείς, είτε από την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση με ελ­πι­δο­φό­ρα έως εξαι­ρε­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα.

Κύριε Υπουρ­γέ, με το “Δεν θα γί­νου­με τα γκαρ­σό­νια της Δύσης” είναι σαν να ακυ­ρώ­νε­τε και να ισο­πε­δώ­νε­τε όλες αυτές τις προ­σπά­θειες.

Αγα­πη­τέ υπουρ­γέ, πραγ­μα­τι­κά δεν κα­τα­λα­βαί­νω γιατί ένας εκ­παι­δευ­μέ­νος σερ­βι­τό­ρος από σχολή, με δύο ξένες γλώσ­σες, με γνώ­σεις γα­στρο­νο­μί­ας, γνώ­σεις για τα δια­τρο­φι­κά προ­ϊ­ό­ντα της χώρας (τρό­φι­μα ή κρα­σιά), να μην αντι­με­τω­πί­ζε­ται με την ίδια εκτί­μη­ση που απο­λαμ­βά­νουν άλλοι ερ­γα­ζό­με­νοι στη χώρα μας.

Μήπως επει­δή ισχύ­ει ακόμη η ανά­λυ­ση της αρι­στε­ράς εκεί­νης της επο­χής που έβλε­πε τον του­ρι­σμό εχθρι­κά και απα­ξιω­τι­κά, γιατί «ο του­ρι­σμός δεν δη­μιουρ­γεί μα­ζι­κό προ­λε­τα­ριά­το, οι ερ­γα­ζό­με­νοι είναι διά­σπαρ­τοι κι έτσι δεν προ­σφέ­ρε­ται για συν­δι­κα­λι­σμό, άρα δεν είναι φο­ρέ­ας επα­νά­στα­σης»;

Κύριε υπουρ­γέ, συμ­φι­λιω­θεί­τε με τον Του­ρι­σμό, με τον Πο­λι­τι­σμό, με την Πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Βρι­σκό­μα­στε πλέον στο 2015, και η σύγ­χρο­νη Αρι­στε­ρά πρέ­πει να εφευ­ρί­σκει νέα συν­θή­μα­τα που να δί­νουν λύ­σεις στα προ­βλή­μα­τα του τώρα και προ­ο­πτι­κές στις ανά­γκες του μέλ­λο­ντος.

Μα­κριά από απλου­στευ­τι­κούς αφο­ρι­σμούς και από μπα­γιά­τι­κα στε­ρε­ό­τυ­πα συν­θή­μα­τα, ας αντι­με­τω­πί­σου­με επι­τέ­λους τον Του­ρι­σμό με την προ­σο­χή που του αξί­ζει, ώστε να τον οδη­γή­σου­με σε δρό­μους που να εξα­σφα­λί­ζουν μια αει­φό­ρο ανά­πτυ­ξη, απα­σχό­λη­ση που έχει τόσο ανά­γκη ο τόπος και μια νέα νοη­μα­δό­τη­ση των αξιών της κοι­νω­νί­ας μας”