Εν αναμονή εντολής για να αναλάβει πρωθυπουργός ο Κώος Ιωάννης Σαρμάς

Στον δρόμο προς τις κάλ­πες έχουν ήδη αρ­χί­σει οι συ­ζη­τή­σεις για το πρό­σω­πο εκεί­νο που θα ανα­λά­βει ως υπη­ρε­σια­κός πρω­θυ­πουρ­γός τα ηνία της χώρας, σε πε­ρί­πτω­ση που από την εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση της 21ης Μαΐου 2023 δεν σχη­μα­τι­στεί κυ­βέρ­νη­ση.

Ο υπη­ρε­σια­κός πρω­θυ­πουρ­γός, εκ του Συ­ντάγ­μα­τος είναι εκεί­νος ο οποί­ος θα ση­κώ­σει το βάρος της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας, εν μέσω δύο εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων, όπως είχε συμ­βεί το 2012 με τον ση­με­ρι­νό αντι­πρό­ε­δρο της κυ­βέρ­νη­σης Πα­να­γιώ­τη Πι­κραμ­μέ­νο, ο οποί­ος ήταν πρό­ε­δρος στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας και αρ­γό­τε­ρα, όταν το 2015 ανέ­λα­βε την πρω­θυ­πουρ­γία της χώρας η τότε πρό­ε­δρος του Αρεί­ου Πάγου Βα­σι­λι­κή Θάνου. Και φτά­νο­ντας στο 2023, πολ­λοί είναι εκεί­νοι που εκτι­μούν ότι ο (πι­θα­νός) υπη­ρε­σια­κός πρω­θυ­πουρ­γός, αυτή τη φορά θα προ­έρ­χε­ται από το τρίτο Ανώ­τα­το Δι­κα­στή­ριο της χώρας, το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο και ως εκ τού­του οι προ­βο­λείς στρέ­φο­νται στον πρό­ε­δρο του ανώ­τα­του δη­μο­σιο­νο­μι­κού δι­κα­στη­ρί­ου της χώρας Ιω­άν­νη Σαρμά, ο οποί­ος είναι και ο αρ­χαιό­τε­ρος στο αξί­ω­μα της κο­ρυ­φής της Δι­καιο­σύ­νης, σε σχέση με την πρό­ε­δρο του Αρεί­ου Πάγου Μαρία Γε­ωρ­γί­ου και την πρό­ε­δρο του ΣτΕ Ευαγ­γε­λία Νίκα.

Οπως έχει δεί­ξει η πρό­σφα­τη ιστο­ρία εί­θι­σται τη θέση του υπη­ρε­σια­κού πρω­θυ­πουρ­γού να ανα­λαμ­βά­νει ο αρ­χαιό­τε­ρος εκ των τριών προ­έ­δρων των ανω­τά­των δι­κα­στη­ρί­ων, παρά το γε­γο­νός ότι δι­ί­στα­νται οι από­ψεις σχε­τι­κά με το αν η αρ­χαιό­τη­τα μετρά από την ημέρα της ει­σα­γω­γής τους στο δι­κα­στι­κό σώμα ή από την ανά­λη­ψη της προ­ε­δρί­ας τους.

Σε μία τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση ο Ιω­άν­νης Σαρ­μάς, ο οποί­ος ανα­ντίρ­ρη­τα έχει αφή­σει την προ­σω­πι­κή του «σφρα­γί­δα» στον χώρο της δι­καιο­σύ­νης και της νο­μι­κής επι­στή­μης, θα λάβει από την Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας, Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, που και η ίδια προ­έρ­χε­ται από την κο­ρυ­φαία θέση της προ­έ­δρου του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, την εντο­λή σχη­μα­τι­σμού υπη­ρε­σια­κής κυ­βέρ­νη­σης, για να οδη­γή­σει τη χώρα σε νέες εκλο­γές.

Ο ση­με­ρι­νός πρό­ε­δρος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου εξάλ­λου ξε­κί­νη­σε τη δια­δρο­μή του στον χώρο της δι­καιο­σύ­νης από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, καθώς το 1986 συμ­με­τεί­χε στους δια­γω­νι­σμούς επι­λο­γής δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας και της Εθνι­κής Σχο­λής Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης συ­μπλη­ρώ­νο­ντας και στις δύο κα­τευ­θύν­σεις την υψη­λό­τε­ρη βαθ­μο­λο­γία με­τα­ξύ των υπο­ψη­φί­ων. Ο Ιω­άν­νης Σαρ­μάς υπη­ρέ­τη­σε ως δι­κα­στής του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας από το 1987 έως το 1993 και έκτο­τε συ­νέ­χι­σε τη δια­δρο­μή του στο Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο, υπη­ρε­τώ­ντας το από την κο­ρυ­φαία θέση του προ­έ­δρου από το 2019.

Κατά την ανα­γό­ρευ­ση του Ιω­άν­νη Σαρμά σε επί­τι­μο δι­δά­κτο­ρα του ΑΠΘ, ο Ευάγ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος τον είχε χα­ρα­κτη­ρί­σει «πο­λυ­σχι­δή, βα­θυ­στό­χα­στο, συ­στη­μα­τι­κό και ακού­ρα­στο θε­ρά­πο­ντα της νο­μι­κής επι­στή­μης. Ενα χαλ­κέ­ντε­ρο ερευ­νη­τή και συγ­γρα­φέα, μια πο­λυ­γρα­φό­τα­τη και επι­δρα­στι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής και της ευ­ρω­παϊ­κής επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας».

Γεν­νη­μέ­νος στην Κω το 1957 και πα­τέ­ρας δύο παι­διών, ο Ιω­άν­νης Σαρ­μάς ξε­κί­νη­σε τη φοι­τη­τι­κή του ζωή στη Νο­μι­κή Σχολή του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών απο­φοι­τώ­ντας με άρι­στα. Ο επό­με­νος «κύ­κλος» της ζωής του τον βρί­σκει στη Γαλ­λία, όπου με υπο­τρο­φί­ες από τη γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση και το Ιδρυ­μα Κρα­τι­κών Υπο­τρο­φιών ολο­κλη­ρώ­νει τις με­τα­πτυ­χια­κές του σπου­δές στο Πα­νε­πι­στή­μιο Paris ΙΙ στο ποι­νι­κό δί­καιο (1980-1981), το δη­μό­σιο δί­καιο (1982-1983) και τα δη­μό­σια οι­κο­νο­μι­κά (1983-1985). Συ­νέ­χι­σε, δε, να σπου­δά­ζει στη Γαλ­λία, εκ­πο­νώ­ντας δι­δα­κτο­ρι­κή δια­τρι­βή, και επέ­στρε­ψε στην Ελ­λά­δα για να υπη­ρε­τή­σει τη στρα­τιω­τι­κή του θη­τεία στην Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία ως δό­κι­μος αξιω­μα­τι­κός. Χα­ράσ­σο­ντας τη δια­δρο­μή του εκτός από το ΣτΕ, όπου έκανε τα πρώτα του βή­μα­τα και το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο, όπου έφτα­σε μέχρι την κο­ρυ­φαία θέση του προ­έ­δρου, έχει δια­τε­λέ­σει μέλος του Ευ­ρω­παϊ­κού Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, ενώ έχει δι­δά­ξει και στην Εθνι­κή Σχολή Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης και στην Εθνι­κή Σχολή Δι­κα­στών.

Τι ψή­φι­σε

Στα χρό­νια της προ­ε­δρί­ας του Ιω­άν­νη Σαρμά η Βουλή ψή­φι­σε με ευ­ρεία πλειο­ψη­φία τους νό­μους 4700/2020 (Δι­κο­νο­μία του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου) και 4820/2021 (Ορ­γα­νι­κός Νόμος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου). Και όπως επι­ση­μαί­νουν συ­νά­δελ­φοί του, από όλους τους το­μείς της δι­καιο­σύ­νης, ο πρό­ε­δρος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου είναι ιδιαί­τε­ρα ορ­γα­νω­τι­κός και με­θο­δι­κός, προ­σό­ντα που θα απο­δει­χθούν πο­λύ­τι­μα και την πε­ρί­ο­δο που εν­δε­χο­μέ­νως κλη­θεί να υπη­ρε­τή­σει τη χώρα από τη θέση του υπη­ρε­σια­κού πρω­θυ­πουρ­γού.

Ο ίδιος απευ­θυ­νό­με­νος πριν από λί­γους μήνες προς τους νέους συ­να­δέλ­φους του στη διάρ­κεια της ορ­κω­μο­σί­ας των νε­οει­σα­χθέ­ντων σπου­δα­στών της Εθνι­κής Σχο­λής Δι­κα­στι­κών Λει­τουρ­γών είχε επι­ση­μά­νει ότι δεν αρκεί ένας δι­κα­στής να είναι δί­καιος, πρέ­πει επί­σης να είναι και απο­τε­λε­σμα­τι­κός, το­νί­ζο­ντας την ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία για ένα δι­κα­στι­κό λει­τουρ­γό να δια­χει­ρί­ζε­ται τον χρόνο ενα­σχό­λη­σής του με κάθε υπό­θε­ση, ώστε η δι­καιο­σύ­νη να απο­νέ­με­ται σε εύ­λο­γη προ­θε­σμία, όπως απαι­τεί­ται από τις διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις της χώρας.

Με αυτή την «πυ­ξί­δα» πο­ρεύ­τη­κε και ο ίδιος στα χρό­νια που δι­ή­νυ­σε όλη την ιε­ραρ­χία του Ανώ­τα­του Δι­κα­στη­ρί­ου. Εν­δει­κτι­κό πα­ρά­δειγ­μα η πε­ρί­ο­δος που δια­τέ­λε­σε πρό­ε­δρος του ΙΙΙ Τμή­μα­τος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, που είναι αρ­μό­διο για την εκ­δί­κα­ση αγω­γών και προ­σφυ­γών συ­ντα­ξιού­χων στρα­τιω­τι­κών. Σύμ­φω­να με τα επί­ση­μα στοι­χεία πα­ρέ­λα­βε το Τμήμα τον Ια­νουα­ρίο του 2014 με εκ­κρε­μό­τη­τα άνω των 30.000 υπο­θέ­σε­ων, από τις οποί­ες περί τις 7.000 εκ­κρε­μού­σαν από το 2006 και περί τις 10.000 από το 2007. Σε αυτές προ­στέ­θη­καν και άλλες 6.000 πε­ρί­που στα με­σο­λα­βή­σα­ντα έτη. Κα­τη­γο­ριο­ποιώ­ντας και συ­νεκ­δι­κά­ζο­ντας τις όμοιες υπο­θέ­σεις, και χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τη δια­δι­κα­σία εν συμ­βου­λίω και την «πι­λο­τι­κή» δίκη, οι εκ­κρε­μού­σες δι­κο­γρα­φί­ες έχουν πε­ριο­ρι­σθεί σή­με­ρα σε λι­γό­τε­ρες από 8.500.

Πηγή in.gr