Αρνήθηκε σε όλους τους τόνους οποιαδήποτε εμπλοκή στην δολοφονία του Γιώργου Καριώτη ο 40χρονος γιός του

Aυτοπροσώπως με την συνή­γορό του κ. Δέσποινα Γρύλλη παρου­σιά­στηκε χθες στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου για να δια­τρα­νώ­σει ότι δεν είναι ένοχος της δολο­φο­νίας του 75χρονου Γιώργου Καριώτη τον περα­σμένο Ιούνιο στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, αλλά ούτε και ύποπτος φυγής, ο 40χρονος γιός του Ευάγ­γε­λος Κου­λια­νός του Σπύρου.

Η δια­δι­κα­σία ενώπιον του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου που εξέτασε αν θα επι­κυ­ρώ­σει ή μη την διάταξη της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με την οποία του απα­γο­ρεύ­θηκε η έξοδος από τη χώρα, ήταν μια τυπική δια­δι­κα­σία, χωρίς πλέον ουσια­στικό ενδια­φέ­ρον καθώς αφενός δεν έχει εκπνεύ­σει η 15νθήμερη διάρ­κεια ισχύος της και αφε­τέ­ρου διότι σήμερα ούτως ή άλλως έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί η απο­λο­γία του ενώπιον του κ. Ανα­κριτή, που θα απο­φαν­θεί, με την Εισαγ­γε­λέα Υπη­ρε­σίας, αν συντρέ­χουν λόγοι να αφεθεί ελεύ­θε­ρος, με όρους ή όχι ή να κριθεί προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος.

Σε κάθε περί­πτωση ο 40χρονος δηλώνει σε όλους τους τόνους παρών ενώ χθες εγχεί­ρησε στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου υπό­μνημα.

Σε αυτό εκθέτει ότι ενη­με­ρώ­θηκε για την άσκηση ποι­νι­κής διώξεως εις βάρος του για το αδίκημα της ανθρω­πο­κτο­νίας με δόλο τελε­σθείσα σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά του βιο­λο­γι­κού πατρός του Γεωρ­γίου Καριώτη από την διάταξη της Εισαγ­γε­λέως.

Εκθέτει ακόμη ότι στην διάταξη, ως ένδειξη κιν­δύ­νου φυγής του δεν ανα­φέ­ρε­ται ούτε ανα­λύ­ε­ται οιο­δή­ποτε γεγονός, του­να­ντίον το μέτρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα, του επι­βλή­θηκε όλως αορί­στως με την εξής δια­τύ­πωση:

«Επειδή είναι σφόδρα πιθανόν να επι­χει­ρή­σει να δια­φύ­γει πριν την απο­λο­γία του και συντρέ­χουν κατά τα ανωτέρω λόγοι ασφα­λείας και δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος να απο­τρα­πεί αυτό έως ότου απο­λο­γη­θεί ενώπιον του Ανα­κριτή Ρόδου. Πρέπει άρα να απα­γο­ρευ­τεί η έξοδος του ως άνω κατη­γο­ρού­με­νου από τη χώρα έως ότου απο­λο­γη­θεί ενώπιον του Ανα­κριτή Ρόδου».

Σημειώ­νει δε ότι για την επιβολή της διά­τα­ξης απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα, πρέπει να υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ενοχής του που να κρί­νο­νται επαρ­κείς για την επιβολή του και λόγοι σοβαρής πιθα­νο­λό­γη­σης φυγής του στο εξω­τε­ρικό χωρίς επι­στροφή.

Πρό­κει­ται μάλιστα, όπως τονίζει ο κατη­γο­ρού­με­νος, για ένα μέτρο το οποίο πρέπει να επι­βάλ­λε­ται σε εξαι­ρε­τι­κές περι­πτώ­σεις και με ιδιαί­τερη προσοχή και που έχει ως σκοπό την απο­τροπή του κιν­δύ­νου φυγής του ενώ στην δική του περί­πτωση δεν συντρέ­χουν νομικώς οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επιβολή του.

Προ­σθέ­τει μάλιστα ότι μόνη η άσκηση της ποι­νι­κής δίωξης δεν αρκεί ώστε να δικαιο­λο­γη­θεί η δυνα­τό­τητα επι­βο­λής του περιο­ρι­στι­κού όρου της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα ενώ δηλώνει ότι αρνεί­ται την κατη­γο­ρία αλλά και οποια­δή­ποτε εμπλοκή του στην παρά­νομη και αξιό­ποινη πράξη.