DW: Ελληνοϊταλικός “αντίλογος” για Σένγκεν

Σε μία πολύωρη συζή­τηση στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο, Έλληνες και Ιταλοί ευρω­βου­λευ­τές “αντα­πο­δί­δουν” τα πυρά για πλημ­μελή φύλαξη των εξω­τε­ρι­κών συνόρων της ΕΕ. Ωστόσο, η κριτική προς την Αθήνα συνε­χί­ζε­ται.

Είχε προη­γη­θεί η δημο­σιο­ποί­ηση της “επι­τρο­πής αξιο­λό­γη­σης Σένγκεν” από την Κομι­σιόν, η οποία, όπως ανα­με­νό­ταν, καλεί την Ελλάδα να βελ­τιώ­σει τις δια­δι­κα­σίες για την υποδοχή και κατα­γραφή των προ­σφύ­γων, αλλά και για την πιθανή επα­να­προ­ώ­θηση όσων δεν δικαιού­νται άσυλο. Ιδιαί­τερα η Ελλάδα, αλλά δευ­τε­ρευό­ντως και η Ιταλία, δέχο­νται κριτική για “ελλειπή” σχετική προ­ε­τοι­μα­σία, ενώ η Ελλάδα αντι­με­τω­πί­ζει και κριτική για πλημ­μελή φύλαξη των συνόρων με την Τουρκία, που απο­τε­λούν και εξω­τε­ρικά σύνορα της ΕΕ.

Όλα αυτά συζη­τή­θη­καν την Τρίτη το από­γευμα στην Ολο­μέ­λεια του Κοι­νο­βου­λίου, συχνά σε υψηλούς τόνους. Πριν καν αρχίσει η συζή­τηση, ο Ιταλός επι­κε­φα­λής των Ευρω­παίων σοσια­λι­στών Τζιάνι Πιτέλα θέλησε να δώσει το δικό του στίγμα, μιλώ­ντας στους δημο­σιο­γρά­φους, και θυμί­ζο­ντας ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο τεχνο­κρα­τικό, αλλά και ανθρω­πι­στικό. “Κατη­γο­ρούν τώρα την Ελλάδα και την Ιταλία, παρότι για πολλά χρόνια είχαν αφήσει αυτές τις δύο χώρες εντελώς μόνες τους. Ναι, να συζη­τή­σουμε κι αυτό, αλλά πριν λύσουμε τα νομο­θε­τικά θέματα πρέπει να δούμε ένα πολι­τι­στικό ζήτημα: ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να νικηθεί από τον φόβο. Και τί ακριβώς φοβό­μα­στε; Ποιος είναι ο κίν­δυ­νος; Ο φόβος είναι ο πραγ­μα­τι­κός κίν­δυ­νος που αντι­με­τω­πί­ζουμε” τόνισε , Ιταλός ευρω­βου­λευ­τής.

“Εκτός Σένγκεν” με ειδική πλειο­ψη­φία;

Δια­με­τρικά αντί­θετη φαί­νε­ται η προ­σέγ­γιση του Γκυ Φερ­χόφ­σταντ, επι­κε­φα­λής των ευρω­παίων Φιλε­λευ­θέ­ρων. Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός του Βελγίου, από τη μία πλευρά κατη­γό­ρησε τον αρμόδιο επί­τροπο Δημήτρη Αβρα­μό­πουλο για απαθή στάση απέ­να­ντι στην ελλη­νική κυβέρ­νηση, ενώ από την άλλη πλευρά ζήτησε από την Αθήνα άμεση υλο­ποί­ηση των “συμπε­φω­νη­μέ­νων”. Μάλιστα προει­δο­ποί­ησε ότι, σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση, η Ελλάδα απει­λεί­ται με έκτακτα μέτρα απο­μό­νω­σης στη ζώνη Σένγκεν, τα οποία μάλιστα δεν χρειά­ζε­ται καν να ληφθούν με ομο­φω­νία, αλλά με ειδική πλειο­ψη­φία. “Η τελευ­ταία ανάλυση της Κομι­σιόν για την κατά­σταση στα ελλη­νο­τουρ­κικά σύνορα ήταν δρα­μα­τική. Δεν υπάρχει καμία αλλαγή, οι περισ­σό­τε­ροι πρό­σφυ­γες δεν κατα­γρά­φο­νται. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Και η ελλη­νική κυβέρ­νηση πρέπει να το απο­δε­χθεί αυτό. Γιατί αν δεν το απο­δε­χθεί, τότε θέτει εαυτόν εκτός Σένγκεν” υπο­στη­ρί­ζει ο Γκυ Φερ­χόφ­σταντ.

Αλλά ποιά ακριβώς είναι τα “συμπε­φω­νη­μένα” που δεν τηρού­νται; Η Ελλάδα έχει πράγ­ματι αμε­λή­σει τις δεσμεύ­σεις που έδωσε στο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο του Σεπτεμ­βρίου, ιδιαί­τερα εκείνες που αφορούν τα κέντρα υπο­δο­χής μετα­να­στών, τα απο­κα­λού­μενα hot spots. Όμως την ίδια στιγμή πολλά άλλα κράτη-μέλη έχουν αμε­λή­σει τις δικές τους δεσμεύ­σεις για μετε­γκα­τά­σταση 160.000 προ­σφύ­γων. Ανα­φέ­ρε­ται μάλιστα το παρά­δειγμα της Σλο­βα­κίας, η οποία προ­σφεύ­γει στο Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο, ώστε να μην δεχθεί τον συμ­βο­λικό αριθμό των 800 προ­σφύ­γων που προ­βλέ­πει η πρό­σφατη, κατά πλειο­ψη­φία, σχετική απόφαση των Ευρω­παίων ηγετών. Ο ευρω­βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ και αντι­πρό­ε­δρος του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου Δημή­τρης Παπα­δη­μού­λης υπεν­θυ­μί­ζει την αθέτηση και αυτών των δεσμεύ­σεων, μιλώ­ντας στην Ολο­μέ­λεια: “Όχι μια Ευρώπη α λα καρτ που θέλει τις αγρο­τι­κές επι­δο­τή­σεις ή τα διαρ­θρω­τικά ταμεία για υπο­δο­μές για την Πολωνία, την Ουγ­γα­ρία, τη Σλο­βα­κία, αλλά δεν θέλει την υλο­ποί­ηση των κοινών ευρω­παϊ­κών απο­φά­σεων για αντι­με­τώ­πιση του προ­σφυ­γι­κού. Η Ελλάδα και η Ιταλία χρειά­ζο­νται περισ­σό­τερη αλλη­λεγ­γύη και ευρω­παϊκή βοήθεια για τον έλεγχο των ευρω­παϊ­κών εξω­τε­ρι­κών συνόρων και όχι να μετα­τρέ­πο­νται σε εύκο­λους απο­διο­πο­μπαί­ους τράγους” τονίζει ο έλληνας ευρω­βου­λευ­τής.

Ευθύνες σε όλες τις πλευρές

Μοι­ρα­σμέ­νες ευθύνες βλέπει από την πλευρά του ο ευρω­βου­λευ­τής των γερ­μα­νών Φιλε­λευ­θέ­ρων Αλε­ξά­ντερ Λάμπσ­ντορφ. “Ο συνά­δελ­φος κ.Παπα­δη­μού­λης έχει δίκιο” επι­ση­μαί­νει. “Πράγ­ματι έχουν μετε­γκα­τα­στα­θεί μόνο 400 πρό­σφυ­γες από τους 160.000. Αλλά αυτό προ­σφέ­ρει στην Ελλάδα μία δικαιο­λο­γία για να μην κατα­βά­λει τις απα­ραί­τη­τες προ­σπά­θειες…”

Αν έτσι έχουν τα πράγ­ματα, το επι­χεί­ρημα αυτό προ­φα­νώς μπορεί και να αντι­στρα­φεί, και η ευθύνη να περάσει στους σημε­ρι­νούς επι­κρι­τές, δηλώνει από την πλευρά του ο Μίλτος Κύρκος, ευρω­βου­λευ­τής με “Το Ποτάμι”. “Ο κίν­δυ­νος δεν είναι να βγούμε από το Σένγκεν, ο κίν­δυ­νος είναι να μην κάνει η κυβέρ­νηση τη δουλειά της. Γιατί αν κάνει τη δουλειά της και προ­χω­ρή­σομε στα hot spots, μετά το μπαλάκι είναι στους Ευρω­παί­ους. Γιατί μετά, αφού έχεις κατα­γραφή και φιλο­ξε­νία, το επόμενο στάδιο είναι να έχεις μετε­γκα­τά­σταση” λέει ο Έλληνας ευρω­βου­λευ­τής στην Deutsche Welle.

Ωστόσο, η επωδός παρα­μέ­νει: η Ελλάδα πρέπει να κάνει το homework, το καθήκον που της ανα­λο­γεί, λένε πολλοί, και παρα­πέ­μπουν στην αντί­στοιχη φρα­σε­ο­λο­γία κατά την κορύ­φωση της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Το συμπέ­ρα­σμα από την συν-προεδρεύουσα των ευρω­παίων Πρα­σί­νων Ρεμπέκα Χαρμς: “Νομίζω ότι, εν μέρει του­λά­χι­στον, πρό­κει­ται για ένα κοινό, ευρω­παϊκό homework. Δεν μπορεί να κατη­γο­ρεί κανείς μόνο την Ελλάδα για κακή δια­χεί­ριση των εξω­τε­ρι­κών συνόρων. Κάποιοι ανα­κά­λυ­ψαν τώρα το πρό­βλημα λόγω μαζικής προ­σέ­λευ­σης των προ­σφύ­γων προς την Ευρώπη, και μάλιστα όχι μόνο στην περι­φέ­ρεια της Ευρώπης, αλλά επίσης στη Γερ­μα­νία, την Αυστρία, την Ουγ­γα­ρία. Χρειά­ζε­ται μία κοινή απά­ντηση σε όλα αυτά και έχω πει από την αρχή ότι για τα κοινά εξω­τε­ρικά σύνορα απαι­τού­νται κοινή ευθύνη και κοινοί κανόνες”.

Γιάννης Παπα­δη­μη­τρίου, Στρα­σβούργο