Οι Ελληνες φεύγουν ξανά μετανάστες στις ΗΠΑ λόγω της κρίσης

Τους βλέπει κανείς στις εκδη­λώ­σεις της ελλη­νι­κής πρε­σβείας και της ομο­γέ­νειας, αλλά κυρίως σε φιλικές συνά­ξεις, στα happy hours των διεθνών οργα­νι­σμών και, ολοένα συχνό­τερα, σε εκδη­λώ­σεις που συν­διορ­γα­νώ­νουν οι ίδιοι. Πρό­κει­ται για κατό­χους πτυχίων και διδα­κτο­ρι­κών, νεαρούς (και όχι μόνον) ακα­δη­μαϊ­κούς, επι­στή­μο­νες και επι­χει­ρη­μα­τίες, οι οποίοι απο­τε­λούν μία νέα γενιά οικο­νο­μι­κών μετα­να­στών, τη λεγό­μενη Generation G.

«H τάση ανα­ζή­τη­σης και παρα­μο­νής στην Αμερική δείχνει να εντεί­νε­ται, εφόσον οι οικο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις στην Ελλάδα δημιουρ­γούν αδιέ­ξοδο για τον δημιουρ­γικό αυτόν πυρήνα της χώρας», λέει στην «Κ» ο δικη­γό­ρος με έδρα την Ουά­σιγ­κτον Πανα­γιώ­της Καλέλ­λης. Σύμφωνα με τον κ. Καλλέλη, οι αιτή­σεις για προ­σω­ρινή άδεια εργα­σίας έχουν σημειώ­σει σημα­ντική αύξηση, κατά 75%, σε σχέση με τη δεκα­ε­τία 2000-2010.

Ραγδαία, της τάξης του 60% από το 2005, είναι η άνοδος και των αιτή­σεων για πράσινη κάρτα, η οποία επι­τρέ­πει τη μόνιμη κατοι­κία μέσω ενός εγγυητή-εργοδότη σε όσους έχουν την απα­ραί­τητη τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση και προ­ϋ­πη­ρε­σία.

Οπως λέει ο διευ­θυ­ντής του Γρα­φείου Τύπου της αρχιε­πι­σκο­πής Σταύρος Παπα­γερ­μα­νός, «προ­σω­πικά, αλλά και από συζη­τή­σεις και επαφές με ενορίες, ιερείς ή συνα­δέλ­φους μου είναι σαφές ότι υπάρχει αύξηση μετα­να­στών… Σε πολλές περι­πτώ­σεις, μας ζητεί­ται η βοήθεια είτε για εργασία είτε για κάτι άλλο. Δεδο­μέ­νου του μετα­να­στευ­τι­κού νόμου, η συν­δρομή μας σε όσους ζητούν εργασία και δεν έχουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν είναι πάντοτε αυτή που θα θέλαμε». Αρκετοί έρχο­νται με του­ρι­στι­κές βίζες, λέει, αλλά, αν παρα­μεί­νουν μετά τη λήξη της, ρισκά­ρουν το μέλλον τους στην Αμερική. Οι ομο­γε­νείς, από την πλευρά τους, προ­σπα­θούν να βοη­θή­σουν όπως μπορούν, είτε εντός των ΗΠΑ είτε στην Ελλάδα. Ιδιαί­τερα τις πρώτες ημέρες των κεφα­λαια­κών ελέγχων, η ανάγκη για μετρητά από το εξω­τε­ρικό έγινε μεγα­λύ­τερη, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που άρχισαν να ταξι­δεύ­ουν ξανά με «γεμάτες βαλί­τσες» με ρούχα και άλλα είδη για τους συγ­γε­νείς στην Ελλάδα, παρα­τη­ρεί ο εκτε­λε­στι­κός διευ­θυ­ντής του HALC Εντι Ζεμε­νί­δης. «Γνωρίζω πολλούς ομο­γε­νείς που βοηθούν οικο­νο­μικά τους συγ­γε­νείς τους απευ­θείας, γονείς, αδέλφια, ξαδέλ­φια – κάτι που απ’ ό,τι ξέρω δεν γινόταν τις δεκα­ε­τίες του 1990 ή του 2000», επι­βε­βαιώ­νει ο κ. Παπα­γερ­μα­νός.

Την ίδια στιγμή, οι πιο δημιουρ­γι­κοί και ενεργοί από τους νεο­φερ­μέ­νους Ελληνες μετα­νά­στες ήδη ανα­νε­ώ­νουν το δυνα­μικό συλ­λό­γων της ομο­γέ­νειας, φέρ­νο­ντας νέες ιδέες αλλά και μία πιο άμεση εικόνα των αναγκών της Ελλάδας. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα είναι η Ελι­σά­βετ Σέρτη, η οποία εργά­ζε­ται στο Εθνικό Ινστι­τούτο Υγείας (NHI) των ΗΠΑ και πρό­σφατα ανέλαβε γραμ­μα­τέας στην HBA. Η ιδέα για τη διορ­γά­νωση της ημε­ρί­δας για θέματα καριέ­ρας ήταν δική της, καθώς έχει ζήσει από πρώτο χέρι τις περι­πέ­τειες των Ελλήνων επι­στη­μό­νων του κλάδου της. «Για τους ανθρώ­πους που έχουν τα προ­σό­ντα, η βίζα δεν είναι απα­ραί­τητα πρό­βλημα. Οταν προ­σλαμ­βά­νουν ξένους υπη­κό­ους, οι κρα­τι­κοί οργα­νι­σμοί των ΗΠΑ ανα­λαμ­βά­νουν και την έκδοση της βίζας τους», σημειώ­νει και φέρνει ως παρά­δειγμα τον εαυτό της.

Καθη­με­ρινή