Κτήτορες

Σε χωριό έξω από την Καβάλα, άνδρας δολο­φό­νησε τη γυναίκα του και το ηλικίας  10 μηνών παιδί τους και αυτο­κτό­νησε. Σύμφωνα με δημο­σιεύ­ματα, υπήρχε αντι­δι­κία για την επι­μέ­λεια του παιδιού. «Αν πάρεις το παιδί, θα σας σκοτώσω και τους δύο» έλεγε. Σκότωσε γιατί  θεω­ρούσε σύζυγο και παιδί «κτήμα του» και όχι αυτό­νο­μες οντό­τη­τες, ακο­λου­θώ­ντας τις λάθος αντι­λή­ψεις μιας πατριαρ­χι­κής κοι­νω­νίας. Πόσες φορές το έχουμε ακούσει, πόσες φορές η απειλή γίνεται πράξη, γίνεται τρα­γω­δία; Πόσες φορές θα λέμε συνεχώς για τις αιτίες που γεννούν τέτοια φρικτά εγκλή­ματα, τέτοιες κτη­νω­δίες; Αν ο άνθρω­πος αυτός δεν μεγά­λωνε με τη λογική του κτήτορα που του είναι αδια­νό­ητο να αφήσει τα «κτήματά» του να φύγουν, δεν θα είχαμε ένα ακόμη φρικτό έγκλημα. Αν η πατριαρ­χεία δεν του πότιζε το μυαλό με δηλη­τή­ριο, η κατά­ληξη θα ήταν αλλιώς. Υπάρχει σοβαρό πρό­βλημα γύρω μας και τίποτα δεν μοιάζει αρκετό για την αντι­με­τώ­πισή του. Δεν αρκούν οι νόμοι. Χρειά­ζε­ται οι άνθρω­ποι να εκπαι­δευ­τούν πάνω σε μονα­δι­κές αξίες.