Το τελευταίο-θανατηφόρο-σιρκουί πόλης

Δίπλα στα ενε­τι­κά κά­στρα, μια ανάσα απ’ τη θά­λασ­σα, στη  Ρόδο, φι­λο­ξε­νή­θη­κε ένας από τους πιο ση­μα­ντι­κούς αγώ­νες που λάμ­βα­ναν χώρα σε πό­λεις όπως η Κέρ­κυ­ρα, η Νέα Σμύρ­νη και τα Χανιά. Μαζί με μια μαύρη σε­λί­δα…

Μαζί, ταυ­τί­στη­κε με το θά­να­το του Γιάν­νη ”Μαύ­ρου” Μεϊ­μα­ρί­δη, του οδη­γού αγώ­νων, πρω­τα­θλη­τή και γόνου με­γα­λο­α­στι­κής οι­κο­γέ­νειας όταν αυτός έχασε τον έλεγ­χο της Alfa Romeo GTAm και προ­σέ­κρου­σε στα τείχη. Μαζί και το τέλος των σιρ­κουί πόλης.

Η ση­μα­δια­κή ημε­ρο­μη­νία ήταν 3 Οκτω­βρί­ου 1971 και ο Μεϊ­μα­ρί­δης ερ­χό­ταν στο νησί με το βάρος επι­κρι­τι­κών σχο­λί­ων του Τύπου της επο­χής που έγρα­φε για απο­τε­λέ­σμα­τα κα­τώ­τε­ρα των προσ­δο­κιών.

Όπως έξοχα πε­ρι­γρά­φει ο Ν. Ζαλ­μάς, υπήρ­χαν διά­φο­ροι πα­ρά­γο­ντες που συ­νέ­βαλ­λαν στο πα­ρα­πά­νω. Τόσο η πε­ριο­ρι­σμέ­νη αξιο­πι­στία της πα­νέ­μορ­φης Alfa όσο και η εμ­φά­νι­ση άλλων σπου­δαί­ων οδη­γών όπως ο ”τα­χύ­τα­τος «Αστε­ρίξ», ο εκρη­κτι­κός Γ. Μο­σχούς, ή ο εξαί­ρε­τος ”Σι­ρό­κο” (σ.σ. κα­τα­δεί­κνυαν πως) οι γνώ­σεις του, οι τα­κτι­κές και οι στρα­τη­γι­κές του δεν αρ­κού­σαν ενώ η ”Αμε­ρι­κά­να” δεν μπο­ρού­σε να βοη­θή­σει.”

Για το συμ­βάν στη Ρόδο είχε πει:

«Νο­μί­ζω ότι μια από τις αι­τί­ες που συ­νέ­βη ότι συ­νέ­βη στον Γιάν­νη στη Ρόδο ήταν η στάση του Τύπου απέ­να­ντί του. Τον πεί­ρα­ζε η στάση αυτή, ήταν ενο­χλη­τι­κή, καμία φορά ει­ρω­νι­κή, αφού τον χτυ­πού­σε ότι δεν οδη­γού­σε καλά, ότι όλο “το αυ­το­κί­νη­το έφται­γε” κ.λπ. Το εί­χα­με συ­ζη­τή­σει το θέμα πολ­λές, πάρα πολ­λές φορές. Τρώ­γα­με μαζί τις Κυ­ρια­κές τα με­ση­μέ­ρια και το εί­χα­με θίξει. Ήταν ένας χα­ρα­κτή­ρας που έδει­χνε αυ­στη­ρός, από­λυ­τος, συχνά σκλη­ρός, αλλά στο βάθος ήταν τρυ­φε­ρός, ίσως και ευά­λω­τος. Κάθε χα­ρα­κτή­ρας μπο­ρεί ν’ αντέ­ξει πολλά, αλλά να έρθει κάτι μικρό, κάτι αμε­λη­τέο και να τον κάμ­ψει». (4drivers.gr)