ΚΚΕ: “Λύση εδώ και τώρα και έκτακτα μέτρα για το πρόβλημα υδροδότησης της Ρόδου”

Σε σοβαρό πρό­βλημα ανα­δει­κνύ­ε­ται η έλλειψη νερού στη Ρόδο όπου δια­πι­στώ­νο­νται πολύ­ω­ρες δια­κο­πές στην υδρο­δό­τηση, ενώ για το θέμα αυτό τη Δευτέρα 3 Ιουλίου το ΠΑΜΕ και εργα­τικά Σωμα­τεία στην πλατεία Δημαρ­χείου στις 3.00 μ.μ.

Η Τομεακή Επι­τροπή Ν. Δωδε­κα­νή­σου του ΚΚΕ στη­ρί­ζει τις κινη­το­ποι­ή­σεις και ζητά τη λήψη έκτα­κτων μέτρων για το πρό­βλημα τονί­ζο­ντας σε ανα­κοί­νωση ότι το πρό­βλημα δεν είναι τεχνικό αλλά πολι­τικό.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση:

«Εδώ και πολύ καιρό, αλλά ιδιαί­τερα τις τελευ­ταίες ημέρες υπάρχει τερά­στιο πρό­βλημα με την έλλειψη νερού σε ολό­κληρο το νησί της Ρόδου με καθη­με­ρι­νές πολύ­ω­ρες δια­κο­πές και με χαμηλή πίεση ολό­κληρη την ημέρα. Υπάρ­χουν μάλιστα συνοι­κι­σμοί σε χωριά, που για πάνω από δυο εβδο­μά­δες δεν έχουν καθόλου νερό.

Το τερά­στιο αυτό πρό­βλημα, που πρώτα απ’ όλα χτυπά τα πιο φτωχά λαϊκά νοι­κο­κυ­ριά που στε­ρού­νται το στοι­χειώ­δες και χρυ­σο­πλη­ρω­μένο από δέκα μεριές αγαθό του νερού, καταρ­ρί­πτει με τον πιο τραγικό τρόπο τον “πολυ­φο­ρε­μένο” μύθο της λεγό­με­νης “αει­φό­ρου ανά­πτυ­ξης”. Είναι δυνατό να υπερ­δι­πλα­σιά­ζε­ται ο πλη­θυ­σμός του νησιού (150.000 ξενο­δο­χεια­κές κλίνες), να ανοίγει το κάθε ξενο­δο­χείο όπου θέλει γεώ­τρηση και αυτό να μην έχει επί­δραση στα απο­θέ­ματα του νερού;

Είναι όμως τερά­στια πρό­κληση να έχει το φράγμα του Γαδουρά στους ταμιευ­τή­ρες του 63 εκ. κυβικά νερό και να μένει ανεκ­με­τάλ­λευτο, όχι από αμέλεια ή ανι­κα­νό­τητα, αλλά συνει­δητά την ώρα που όλο το νησί διψά!

Το Φράγμα Γαδουρά μπορεί να υδρο­δο­τή­σει την πόλη της Ρόδου άμεσα. Είναι συν­δε­δε­μένο από πέρυσι. Η Περι­φέ­ρεια το λει­τούρ­γησε ως το τέλος του 2016, παρου­σιά­ζο­ντας τότε αυτή την κίνηση ούτε λίγο ούτε πολύ ως …κοσμο­γο­νία και στη συνέ­χεια έκλει­σαν τη στρό­φιγγα περι­μέ­νο­ντας τον ιδιώτη! Το φράγμα μπορεί επίσης να συν­δε­θεί και με τα χωριά σε σύντομο σχετικά χρονικό διά­στημα αν τα έργα ξεκι­νή­σουν άμεσα. Υπάρχει έτοιμη σχετική μελέτη.

Γιατί λοιπόν εφόσον είναι έτσι δεν προ­χώ­ρησε ή δεν προχωρά έστω τώρα η σύνδεση;

Η Περι­φέ­ρεια, ο Δήμος, τα πολι­τικά κόμματα που υπε­ρα­σπί­ζο­νται την Ευρω­παϊκή Ένωση και έχουν θεό το κέρδος των μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων δε λένε όλη την αλήθεια! Δε λένε ότι σύμφωνα με τις Οδηγίες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, τις οποίες όλοι μαζί εφαρ­μό­ζουν κατά γράμμα, είναι υπο­χρε­ω­τικό να δημιουρ­γη­θεί “φιλικό περι­βάλ­λον” για επεν­δύ­σεις στο νερό. Τι σημαί­νει αυτό; Ότι πρέπει να εξα­σφα­λι­στεί ότι θα βγαίνει αρκετό κέρδος για τον ιδιώτη επεν­δυτή. Γι’ αυτό το λόγο ζητά στην ουσία να περιο­ρι­στεί κάθε άλλη εναλ­λα­κτική πηγή υδρο­δό­τη­σης. Να κλεί­σουν π.χ. οι γεω­τρή­σεις (στο όνομα της προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος), κάτι που στα χωριά ήδη οι κάτοι­κοι το βλέπουν να συμ­βαί­νει εδώ και κάποια χρόνια. Έτσι, μεθο­δεύ­ε­ται η αύξηση της τιμο­λό­γη­σης του νερού, στη λαϊκή κατα­νά­λωση στην πόλη και στα χωριά αλλά και ιδιαί­τερα στον αγρο­τικό τομέα.

Άρα, το πρό­βλημα δεν είναι τεχνι­κής φύσης, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται Δήμος και Περι­φέ­ρεια. Ότι για παρά­δειγμα δεν έχουν ειδι­κευ­μένο προ­σω­πικό για να δια­χει­ρι­στούν το φράγμα, το οποίο άλλωστε συνει­δητά δε φρό­ντι­σαν να εκπαι­δεύ­σουν ή να προ­σλά­βουν. Είναι η δίψα των μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών για κέρδη και ο αντα­γω­νι­σμός (φανερός και κρυφός) για το ποιος θα ανα­λά­βει τη δια­χεί­ριση του φράγ­μα­τος και συνο­λικά του νερού στην περιοχή. Έτσι, δε διστά­ζουν να αφήσουν ολό­κληρο το νησί χωρίς νερό, κατα­κα­λό­καιρο και σε περίοδο καύσωνα, μέχρι να λυθεί το ζήτημα με τον τρόπο που έχουν επι­λέ­ξει. Δηλαδή να βρεθεί ο “σωτήρας” επι­χει­ρη­μα­τίας και να νομι­μο­ποι­η­θεί ως δια­χει­ρι­στής.

Είναι απόλυτη ανάγκη να γίνει άμεσα η σύνδεση πόλης και χωριών με το φράγμα Γαδουρά εξα­σφα­λί­ζο­ντας φθηνό και ποιο­τικό νερό για τους κατοί­κους και τους επι­σκέ­πτες του νησιού. Ο Ροδια­κός λαός δεν πρέπει να συμ­βι­βα­στεί με αυτή την άθλια κατά­σταση, να απο­δε­χτεί σαν δεδο­μένο το να που­λιέ­ται το νερό σαν πανά­κριβο εμπό­ρευμα είτε από επι­χει­ρη­μα­τίες, είτε από δημο­τι­κές εται­ρείες! Να δεχτεί να συμπιέ­ζε­ται η ανάγκη για νερό ανάμεσα στους αντα­γω­νι­σμούς των μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών.

Είναι κρίσιμο να κατα­νοη­θεί ότι η λαϊκή ανάγκη για πρό­σβαση στο νερό θα έρχεται πάντα σε αντί­θεση με την πολι­τική που υπη­ρε­τεί επι­χει­ρη­μα­τικά συμ­φέ­ρο­ντα. Ότι εκεί πρέπει να στο­χεύ­ουν οι λαϊκοί – εργα­τι­κοί αγώνες.

Οι μαζικοί φορείς, τα εργα­τικά Σωμα­τεία πρέπει να αντι­δρά­σουν, να απαι­τή­σουν λύση εδώ και τώρα αλλά και έκτακτα μέτρα.

Η αξιο­ποί­ηση του νερού προς όφελος του λαού προ­ϋ­πο­θέ­τει ένα δια­φο­ρε­τικό δρόμο ανά­πτυ­ξης, με κοι­νω­νι­κο­ποι­η­μένα τα μέσα παρα­γω­γής, επι­στη­μο­νικό κεντρικό σχε­δια­σμό της οικο­νο­μίας και εργα­τικό έλεγχο. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο αγώνας με κατεύ­θυνση τον ενιαίο κρατικό φορέα δια­χεί­ρι­σης των υδά­τι­νων πόρων δεν μπορεί να περι­μέ­νει. Είναι ο μόνος δρόμος να δια­σφα­λι­στεί το νερό ως δημόσιο αγαθό και όχι ως εμπό­ρευμα.

Το ΚΚΕ στη­ρί­ζει τις κινη­το­ποι­ή­σεις που οργα­νώ­νουν το ΠΑΜΕ και εργα­τικά Σωμα­τεία στην πλατεία Δημαρ­χείου Δευτέρα 3/7 στις 3.00 μ.μ.»