«Οι 11 εντολές»-Το δικό της κείμενο καταρτίζει η κυβέρνηση

Μετά την πεντα­μερή κοι­νο­τι­κές πηγές μετέ­δι­δαν στις Βρυ­ξέλ­λες, ότι Ντράγκι, Λαγκάρντ, Γιούν­κερ, Μέρκελ και Ολάντ συμ­φω­νούν στα εξής:

1) προ­ϋ­πό­θεση για οποια­δή­ποτε βοήθεια προς την Ελλάδα είναι η ολο­κλή­ρωση της 5ης αξιο­λό­γη­σης,

2) το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομι­σιόν συμ­φω­νούν στο περιε­χό­μενο και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ολο­κλή­ρωσή της,

3) ουδείς εκ των πέντε σκο­πεύει να παρέμ­βει στον άλλον για να τον πείσει να μετριά­σει τις απαι­τή­σεις του,

4) οι πέντε συμ­φω­νούν ότι για να ολο­κλη­ρω­θεί η 5η αξιο­λό­γηση όλα τα μέρη (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Κομι­σιόν) πρέπει να είναι ικα­νο­ποι­η­μένα,

5) η Ελλάδα οφείλει να συνε­χί­σει και μετά την 5η αξιο­λό­γηση τον δρόμο των σκληρών μεταρ­ρυθ­μί­σεων και της δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής,

6) κανένα μελ­λο­ντικό ελλη­νικό πρό­γραμμα διά­σω­σης δεν θα χρη­μα­το­δο­τεί τα ελλη­νικά ελλείμ­ματα,

7) το κούρεμα της ονο­μα­στι­κής αξίας των δανείων του επι­σή­μου τομέα προς την Ελλάδα είναι και θα είναι εκτός συζή­τη­σης,

8) η επα­να­γορά των ομο­λό­γων Τρισέ (27 δισ.) και η πρόωρη εξό­φληση των δανείων του ΔΝΤ (19 δισ.) είναι υπό συζή­τηση,

9) το ΔΝΤ θα παρα­μεί­νει επόπτης και στο επόμενο ελλη­νικό πρό­γραμμα,

10) το επόμενο ελλη­νικό πρό­γραμμα διά­σω­σης πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζει χρόνιες παθο­γέ­νειες σε βάθος και με απόλυτο τρόπο – απο­λύ­σεις στο δημόσιο, μονι­μό­τητα, ριζική αλλαγή συντα­ξιο­δο­τι­κού, φιλε­λευ­θε­ρο­ποί­ηση επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος, κα.

11) ως τότε δεν θα υπάρξει καμία άλλη διευ­κό­λυνση σε σχέση με τη χρη­μα­το­δό­τηση ή τη ρευ­στό­τητα.

Προς το παρόν η Ελλάδα έχει ως την 1η Ιουλίου, ή ως τη στιγμή που θα της τελειώ­σουν τα λεφτά για να παρου­σιά­σει αξιό­πι­στες προ­τά­σεις με βάθος και τεκ­μη­ρί­ωση προς την Τρόικα, η οποία δεν θα δεχθεί καμία πίεση για το πως θα ολο­κλη­ρώ­σει το έργο της.

Από εκεί και πέρα η Ελλάδα θα κληθεί να νομο­θε­τή­σει το περιε­χό­μενο της συμ­φω­νίας. Αν ο χρόνος δεν επαρκεί ως την 1η Ιουλίου θα δοθεί μια μικρή παρά­ταση ώσπου να ολο­κλη­ρω­θούν οι εκτα­μιεύ­σεις.

Κείμενο συμ­φω­νίας με τους δανει­στές ετοι­μά­ζει το Μέγαρο Μαξίμου, αφή­νο­ντας τις εξε­λί­ξεις να απα­ντή­σουν στο ερώτημα «για ποιον χτυπά η καμπάνα» που έθεσε εμμέσως ο Αλέξης Τσίπρας στους Ευρω­παί­ους, με άρθρο του στην γαλλική εφη­με­ρίδα Le Monde.

Η κυβέρ­νηση αισθά­νε­ται ασφυ­κτική την πίεση του χρόνου, συγ­χρό­νως όμως δια­πι­στώ­νει ότι όσο παρα­μέ­νει ανοιχτή η δια­πραγ­μά­τευση τόσο μεγα­λώ­νει ο λογα­ρια­σμός αφού σε καθη­με­ρινή βάση οι πιστω­τές εγεί­ρουν νέα ζητή­ματα που καθυ­στε­ρούν την επί­τευξη συμ­φω­νίας, όπως ανα­φέ­ρουν Τα Νέα.

Από τις αξιώ­σεις των θεσμών να απο­συρ­θούν οι επα­να­προ­σλή­ψεις στο Δημόσιο και να μην προ­χω­ρή­σει ο νόμος Μπαλτά για την Παιδεία, στο τραπέζι της δια­πραγ­μά­τευ­σης έχουν προ­σγειω­θεί και τα ενερ­γειακά. Οι δανει­στές δια­μη­νύ­ουν ότι η συμ­φω­νία δεν θα κλείσει εφόσον δεν υπάρξει ρύθμιση για το θέμα της μικρής ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ, θέματα που απο­τέ­λε­σαν «ιερές αγε­λά­δες» για τον προ­ε­κλο­γικό ΣΥΡΙΖΑ.

Το Μαξίμου επι­μέ­νει ότι η συμ­φω­νία είναι θέμα ημερών, ωστόσο όλα δεί­χνουν ότι εντός της εβδο­μά­δας δύσκολα θα υπάρ­ξουν καθο­ρι­στι­κές εξε­λί­ξεις.

Πιθα­νο­λο­γεί­ται ότι από το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο και έπειτα τα πράγ­ματα θα μπουν σε μια σειρά ούτως ώστε το κείμενο που ετοι­μά­ζει η ελλη­νική πλευρά και το κείμενο-προσχέδιο των τριών θεσμών να συγ­χω­νευ­θούν σε ένα που θα απο­τε­λεί τομή των κοινών τους στοι­χείων.

Η κυβέρ­νηση αρνεί­ται ότι έχει στα χέρια της κείμενο συμ­φω­νίας των δανει­στών παρά το γεγονός πως πλη­ρο­φο­ρίες από ευρω­παϊ­κές πηγές επα­να­λαμ­βά­νουν ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει ενη­με­ρω­θεί για την τελική πρόταση των δανει­στών προ­κει­μέ­νου να απα­ντή­σει διαν­θί­ζο­ντας με τη δική του προ­σέγ­γιση στο προ­σχέ­διο.

Εφόσον υπάρξει ένα ενιαίο κείμενο – κάτι που βεβαίως θα σήμαινε ότι θα σημειω­θεί περαι­τέρω σύγκλιση στη δια­πραγ­μά­τευση των τεχνι­κών κλι­μα­κίων – τότε θα προ­κλη­θεί και η πολι­τική επι­κά­λυψη της συμ­φω­νίας. Κυβερ­νη­τι­κός παράγων που έχει γνώση της πορείας της δια­πραγ­μά­τευ­σης σχο­λιά­ζει ότι «οι πιστω­τές θα πιέζουν ώς το τέλος για νέες υπο­χω­ρή­σεις» και μόνο όταν εξα­ντλη­θούν όλα τα περι­θώ­ρια θα έρθει το πολι­τικό καπάκι να σκε­πά­σει το προϊόν της συμ­φω­νίας.

Με πλη­ρο­φο­ρίες από real.gr/in gr