Παιχνίδια της μοίρας πίσω από την τραγωδία

Πέντε παι­διά που ζού­σαν στην… άλλη πλευ­ρά της πόλης. Πέντε φίλοι που γνω­ρί­στη­καν σε ένα δη­μο­τι­κό σχο­λείο του Ευό­σμου Θεσ­σα­λο­νί­κης, με­γά­λω­σαν μαζί και βγή­καν μια βόλτα το βράδυ της πε­ρα­σμέ­νης Δευ­τέ­ρας. Αλλά αυτή η φορά ήταν η τε­λευ­ταία…

Οι τέσ­σε­ρις 17 χρό­νων και ο πέμ­πτος 19, φίλοι καρ­δια­κοί φοι­τού­σαν στα ΕΠΑΛ Ευό­σμου και Πο­λί­χνης και περ­νού­σαν πολ­λές ώρες μαζί, είτε έξω, είτε σε σπί­τια πότε στου ενός και πότε στου άλλου. Ο Μάκης, ο Παύ­λος, ο Θο­δω­ρής, ο Γιώρ­γος και ο Δη­μή­τρης ήταν αχώ­ρι­στοι, αλλά πλέον οι τέσ­σε­ρις πρώ­τοι συ­νε­χί­ζουν την παρέα τους στον ου­ρα­νό και ο Δη­μή­τρης δίνει μάχη για τη ζωή του στη μο­νά­δα εντα­τι­κής θε­ρα­πεί­ας του ΑΧΕΠΑ.

Το βράδυ της Δευ­τέ­ρας έμει­ναν έξω μέχρι πολύ αργά και ο Μάκης έριξε την ιδέα να πά­ρουν το αυ­το­κί­νη­το του πα­τέ­ρα του και να κά­νουν μια βόλτα. Ηταν μια απε­ρι­σκε­ψία της στιγ­μής, που στά­θη­κε μοι­ραία. Νέος, άπει­ρος οδη­γός και φυ­σι­κά χωρίς δί­πλω­μα, ο 17χρο­νος Μάκης Μ. έχασε τον έλεγ­χο του Volvo S-40 κι έπεσε με τα­χύ­τη­τα σε τσι­με­ντέ­νιο τοι­χίο αθλη­τι­κού χώρου. Κα­νέ­να από τα παι­διά δεν φο­ρού­σε ζώνη ασφα­λεί­ας. Ο οδη­γός, ο Παύ­λος, ο Θο­δω­ρής και ο Γιώρ­γος σκο­τώ­θη­καν ακα­ριαία ενώ ο Δη­μή­τρης, που κα­θό­ταν ακρι­βώς πίσω από τον συ­νο­δη­γό, τραυ­μα­τί­στη­κε σο­βα­ρά και με­τα­φέρ­θη­κε στο ΑΧΕΠΑ, όπου αμέ­σως δια­σω­λη­νώ­θη­κε.

Το φρι­κτό τρο­χαίο που ση­μειώ­θη­κε τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες της Τρί­της στον Εύ­ο­σμο, πά­γω­σε το πα­νελ­λή­νιο, ανέ­δει­ξε τρα­γι­κές οι­κο­γε­νεια­κές ιστο­ρί­ες και άφησε ανα­πά­ντη­τα ερω­τη­μα­τι­κά. Πώς έγινε; Γιατί έγινε; Γιατί τέσ­σε­ρις 17χρο­νοι ήταν έξω από το σπίτι τους στις 3.30 τα ξη­με­ρώ­μα­τα, ενώ σε λίγες ώρες έπρε­πε να βρί­σκο­νται στο σχο­λείο; Πώς βρέ­θη­καν τα κλει­διά του Ι.Χ. στα χέρια ενός 17χρο­νου;

Ο Μάκης Μ. με κα­τα­γω­γή από τη Γε­ωρ­γία γεν­νή­θη­κε και με­γά­λω­σε στον Εύ­ο­σμο. Ο πα­τέ­ρας του είναι έμπο­ρος λαϊ­κών αγο­ρών, ενώ πριν από έξι μήνες έχασε τη μη­τέ­ρα του από ανί­α­τη ασθέ­νεια. Συγ­γε­νείς της οι­κο­γέ­νειας είπαν ότι ο 17χρο­νος μα­θη­τής πήρε τα κλει­διά του αυ­το­κι­νή­του κρυφά.

Το αυ­το­κί­νη­το έλει­πε

Αστυ­νο­μι­κοί της τρο­χαί­ας επι­βε­βαιώ­νουν ότι ο χα­ρο­κα­μέ­νος πα­τέ­ρας έμαθε από εκεί­νους πως λεί­πει το Volvo από το ση­μείο, όπου το είχε παρ­κά­ρει. Το πρωί της Τρί­της, λίγες ώρες μετά την ανεί­πω­τη τρα­γω­δία, όταν οι αστυ­νο­μι­κοί βρή­καν τα στοι­χεία του κα­τό­χου του Ι.Χ. πήγαν στο σπίτι του. Συμ­πτω­μα­τι­κά στην εί­σο­δο της οι­κο­δο­μής βρέ­θη­καν πρό­σω­πο με πρό­σω­πο με τον Κων­στα­ντί­νο Μ. Οταν του είπαν ποιον ψά­χνουν, εκεί­νος τους απά­ντη­σε ότι τον έχουν μπρο­στά τους, αλλά στο ερώ­τη­μα πού είναι το αυ­το­κί­νη­τό του, τους υπέ­δει­ξε το ση­μείο, για να δια­πι­στώ­σει όταν πήγε επι­τό­που τόπου ότι έλει­πε. Οι αστυ­νο­μι­κοί πά­γω­σαν, δεν ήξε­ραν τι να πουν και πώς και τε­λι­κά του ανέ­φε­ραν ότι ο γιος του είχε εμπλα­κεί σε τρο­χαίο και έπρε­πε να σπεύ­σει στο νο­σο­κο­μείο.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες φέ­ρουν τους πέντε φί­λους να συ­να­ντή­θη­καν το βράδυ της Δευ­τέ­ρας σε γνω­στή αλυ­σί­δα καφέ, στην οδό Κα­ρα­ο­λή και Δη­μη­τρί­ου στον Εύ­ο­σμο και από εκεί να ανα­χώ­ρη­σαν πολύ αργά, αρ­χι­κά για το σπίτι του Μάκη Μ. και στη συ­νέ­χεια για τη βόλτα με το αυ­το­κί­νη­το.

Συ­γκλο­νι­σμέ­νος ο πα­τέ­ρας του και η αδερ­φή του τον απο­χαι­ρέ­τη­σαν την Πέμ­πτη στο Κιλ­κίς και η ταφή του έγινε δίπλα στη μη­τέ­ρα του. Κα­νείς τους δεν θέ­λη­σε να πει κάτι, ενώ και η Τρο­χαία δεν τους έχει κα­λέ­σει ακόμη για κα­τά­θε­ση, κάτι που θα γίνει μετά από του­λά­χι­στον 20 μέρες. Τότε ανα­μέ­νο­νται και οι εκ­θέ­σεις των ια­τρο­δι­κα­στών, καθώς επί­σης οι αι­μα­το­λο­γι­κές και το­ξι­κο­λο­γι­κές εξε­τά­σεις για να δια­πι­στω­θεί αν τα παι­διά είχαν κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ και σε τι κα­τά­στα­ση ήταν ο 17χρο­νος οδη­γός.

Ο Παύ­λος Λ. ήταν ο με­γα­λύ­τε­ρος της πα­ρέ­ας και λά­τρης της τα­χύ­τη­τας και των μη­χα­νών. Τέσ­σε­ρις μέρες πριν χάσει τη ζωή του και συ­γκε­κρι­μέ­να την Πέμ­πτη 23 Μαρ­τί­ου, πήρε κλήση και πρό­στι­μο 450€ από την Τρο­χαία γιατί οδη­γού­σε μια κόκ­κι­νη μη­χα­νή, τύπου Yamaha, χωρίς δί­πλω­μα και χωρίς να φορά κρά­νος. Μά­λι­στα ανέ­βα­σε την κλήση αυτή συ­νο­δεύ­ο­ντάς τη με ένα υβρι­στι­κό σχό­λιο για την Αστυ­νο­μία, στη σε­λί­δα του στο Facebook. Ο Παύ­λος αγα­πού­σε πολύ την τα­χύ­τη­τα, τα γρή­γο­ρα αυ­το­κί­νη­τα και τις μη­χα­νές. Αψη­φού­σε τον κίν­δυ­νο και το έδει­χνε, μόλις στις 20 του πε­ρα­σμέ­νου Οκτω­βρί­ου είχε βάλει status «Αν μια μέρα η τα­χύ­τη­τα με σκο­τώ­σει, εσύ μην κλά­ψεις, διότι εγώ εκεί­νη την ώρα γε­λού­σα». Οι φίλοι του έγρα­ψαν συ­γκι­νη­τι­κές αναρ­τή­σεις και τον απο­χαι­ρέ­τη­σαν με σπα­ραγ­μό, ενώ στην κη­δεία του που έγινε την Πέμ­πτη από τον Ιερό Ναό Αρ­χαγ­γέ­λων Μι­χα­ήλ και Γα­βρι­ήλ στον Εύ­ο­σμο, ρά­γι­σαν καρ­διές.

Αβά­στα­χτος πόνος και μια ακόμη απώ­λεια για την οι­κο­γέ­νεια του 17χρο­νου Γιώρ­γου Μ., ενός αγο­ριού που με­γά­λω­σε δύ­σκο­λα, καθώς πριν από με­ρι­κά χρό­νια έχασε τον πα­τέ­ρα του κάτω από τρα­γι­κές συν­θή­κες. Η μη­τέ­ρα του μη μπο­ρώ­ντας να πι­στέ­ψει τον χαμό του μο­νά­κρι­βου παι­διού της με δυ­σκο­λία στά­θη­κε όρθια για να τον απο­χαι­ρε­τή­σει στα Κοι­μη­τή­ρια του Ευό­σμου.

Γιος αστυ­νο­μι­κού που συ­ντα­ξιο­δο­τή­θη­κε από το αστυ­νο­μι­κό τμήμα Σταυ­ρού­πο­λης, πριν από με­ρι­κά χρό­νια ο Θο­δω­ρής Μ., επί­σης 17 χρό­νων, ήταν ένα παιδί χα­μη­λών τόνων που «κόλ­λη­σε» με τους υπό­λοι­πους από το δη­μο­τι­κό σχο­λείο. Η κη­δεία του έγινε μέσα σε βαρύ κλίμα στον Ιερό Ναό Ευαγ­γε­λι­σμού της Θε­ο­τό­κου στον Εύ­ο­σμο και η οι­κο­γέ­νειά του απο­μά­κρυ­νε δια­κρι­τι­κά τους δη­μο­σιο­γρά­φους και τα τη­λε­ο­πτι­κά συ­νερ­γεία.

Την ώρα που οι τέσ­σε­ρις οι­κο­γέ­νειες έθα­βαν τα βλα­στά­ρια τους, ο Δη­μή­τρης Ε. έδινε τη δική του μάχη, μάχη για να κερ­δί­σει τη ζωή στην μο­νά­δα εντα­τι­κής θε­ρα­πεί­ας του ΑΧΕΠΑ. Ο Δη­μή­τρης κα­θό­ταν πίσω από τον συ­νο­δη­γό και ανα­σύρ­θη­κε με σο­βα­ρά τραύ­μα­τα στον θώ­ρα­κα και στα πλευ­ρά, καθώς και μι­κρές αι­μορ­ρα­γί­ες στον εγκέ­φα­λο.

«Ενα θαύμα»

«Πε­ρι­μέ­νου­με ένα θαύμα, η κα­τά­στα­σή του είναι πολύ άσχη­μη, κάθε ώρα που περνά είναι κρί­σι­μη. Ζούμε έναν εφιάλ­τη», ψέλ­λι­σε στο «Εθνος της Κυ­ρια­κής» η μη­τέ­ρα του Δη­μή­τρη, Πόπη Σα­ρί­κα. Η κ. Σα­ρί­κα δεν θέ­λη­σε να ανα­φερ­θεί στη μοι­ραία εκεί­νη νύχτα. «Ξέ­ρε­τε πώς είναι σή­με­ρα οι 17χρο­νοι, βιά­ζο­νται να τα ζή­σουν όλα. Βγαί­νουν έξω, έχουν ολο­κλη­ρω­μέ­νες σχέ­σεις, δεν ακούν πολύ», ανέ­φε­ρε και συ­μπλή­ρω­σε: «τα παι­διά που χά­θη­καν ήταν σαν δικά μου παι­διά. Μια παρέα όλοι, πάντα μαζί, φίλοι κολ­λη­τοί από το δη­μο­τι­κό».

Λε­πτο­μέ­ρειες για το τρα­γι­κό δυ­στύ­χη­μα δεν ήξερε. Γνώ­ρι­ζε ότι εκεί­νο το βράδυ ο Δη­μή­τρης είχε βγει έξω και ήταν ήσυχη, γιατί ήξερε, όπως είπε, τους φί­λους του και τους εμπι­στευό­ταν.

Η ίδια, ο σύ­ζυ­γός της και τα άλλα δύο τους παι­διά βρί­σκο­νται συ­νε­χώς έξω από τη μο­νά­δα εντα­τι­κής θε­ρα­πεί­ας του ΑΧΕΠΑ και πε­ρι­μέ­νουν ένα εν­θαρ­ρυ­ντι­κό νεύμα από τους για­τρούς, για τους οποί­ους, όπως και για όλο το νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό, έχουν μόνο καλά λόγια να πουν.

Σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση της Τρο­χαί­ας, το μοι­ραίο Volvo χτύ­πη­σε σε κρά­σπε­δο και στη συ­νέ­χεια, όταν ο οδη­γός είχε πια χάσει τον έλεγ­χο του τι­μο­νιού, πλα­γιο­λι­σθαί­νο­ντας καρ­φώ­θη­κε στο τοι­χίο ενός αθλη­τι­κού χώρου, που ανή­κει στον πα­λαί­μα­χο πο­δο­σφαι­ρι­στή Ντίνο Κούη. Η αρι­στε­ρή πλευ­ρά, αυτή του οδη­γού, στρα­πα­τσα­ρί­στη­κε και το παρ­μπρίζ δια­λύ­θη­κε.

Τα αίτια του δυ­στυ­χή­μα­τος δεν έχουν γίνει γνω­στά και ίσως να μη γί­νουν ποτέ. Η σύ­γκρου­ση ήταν τόσο σφο­δρή που το κο­ντέρ της τα­χύ­τη­τας κόλ­λη­σε στο μηδέν.

ΖΩΝΕΣ  ΑΣΦΑ­ΛΕΙΑΣ

Κα­νείς από τους πέντε επι­βά­τες δεν φο­ρού­σε ζώνη ασφα­λεί­ας, ενώ οι αε­ρό­σα­κοι άνοι­ξαν κα­νο­νι­κά. «Αν φο­ρού­σαν ζώνες ίσως σή­με­ρα να ήταν τραυ­μα­τί­ες», λένε αξιω­μα­τι­κοί της Τρο­χαί­ας, που ανα­μέ­νουν την έκ­θε­ση του πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, ο οποί­ος ορί­στη­κε με τη σύμ­φω­νη γνώμη ει­σαγ­γε­λέα και ξε­κί­νη­σε ήδη να συ­γκε­ντρώ­νει υλικό.

ΜΑΡΙΑ ΡΙ­ΤΖΑ­ΛΕ­ΟΥ-ΕΘΝΟΣ