Οργανώσεις πιέζουν να σταματήσει το πάρτι αυθαιρεσιών σε παραλίες

Οι πα­ρα­λί­ες της χώρας μας είναι από τις με­γα­λύ­τε­ρες ομορ­φιές της, αλλά ταυ­τό­χρο­να είναι και πεδίο κα­κό­γου­στων, υπερ­βο­λι­κών και κερ­δο­σκο­πι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων, που όχι μόνο προ­σβάλ­λουν το τοπίο και το πε­ρι­βάλ­λον, αλλά προ­κα­λούν και ανυ­πο­λό­γι­στες απώ­λειες. Οπως, για πα­ρά­δειγ­μα, στις πε­ρι­πτώ­σεις που παι­δά­κια σκο­τώ­θη­καν από τζετ σκι ή σκάφη «ψυ­χα­γω­γί­ας» που αλώ­νι­ζαν πολύ κοντά στις ακτές, πα­ρα­βιά­ζο­ντας τα μέτρα ασφα­λεί­ας. Πα­ρό­τι υπάρ­χει ένα νο­μι­κό πλαί­σιο, η δια­δε­δο­μέ­νη (και όχι λαν­θα­σμέ­νη) αί­σθη­ση είναι πως στις χι­λιά­δες πα­ρα­λί­ες της χώρας βα­σι­λεύ­ει η αυ­θαι­ρε­σία. Την κα­τά­στα­ση αυτή εν­θαρ­ρύ­νει η συλ­λή­βδην πα­ρα­χώ­ρη­ση κάθε χρόνο, με μια απλή υπουρ­γι­κή από­φα­ση, των πα­ρα­λιών όλης της χώρας στους Ορ­γα­νι­σμούς Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης προς αξιο­ποί­η­ση και δη­μο­πρά­τη­ση. Μά­λι­στα, στην πα­ρα­χώ­ρη­ση αυτή πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και οι πε­ριο­χές ει­δι­κής προ­στα­σί­ας, όπως για πα­ρά­δειγ­μα οι πε­ριο­χές Natura, χωρίς κά­ποια ιδιαί­τε­ρη πρό­νοια και προ­φύ­λα­ξη.

Με επι­στο­λή τους προς τους ανα­πλη­ρω­τές υπουρ­γούς Οι­κο­νο­μι­κών Γ. Χου­λια­ρά­κη και Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Σ. Φά­μελ­λο, 14 πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις ζη­τούν να μην επα­να­λη­φθεί και φέτος αυτή η πρα­κτι­κή της πα­ρα­χώ­ρη­σης με κλει­στά μάτια των πα­ρά­κτιων οι­κο­συ­στη­μά­των στους δή­μους για εκ­με­τάλ­λευ­ση. «Εκτός των άλλων, υπάρ­χει από­φα­ση του Ε΄ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, από το κα­λο­καί­ρι του 2015, που δεν επι­τρέ­πει πα­ρό­μοιες απο­φά­σεις της κε­ντρι­κής διοί­κη­σης», λέει στην «Κ» η κ. Πα­να­γιώ­τα Θε­ο­δώ­ρου, συ­ντο­νί­στρια των θε­μά­των προ­στα­σί­ας και δια­τή­ρη­σης του Συλ­λό­γου «Αρ­χέ­λων». Η από­φα­ση του ΣτΕ είναι ξε­κά­θα­ρη και δεν μπο­ρεί να προ­σπε­ρα­στεί: «Η πα­ρα­χώ­ρη­ση δι­καιω­μά­των απλής χρή­σης επί του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας, στους πρω­το­βάθ­μιους ΟΤΑ για την άσκη­ση δρα­στη­ριο­τή­των […] πρέ­πει να γί­νε­ται με­μο­νω­μέ­να και κατά πε­ρί­πτω­ση, ύστε­ρα από εξα­το­μι­κευ­μέ­νη κρίση της διοι­κή­σε­ως, συ­νο­δευό­με­νη από τα ανα­γκαία δια­γράμ­μα­τα, με την οποία θα τί­θε­νται και οι ανα­γκαί­οι όροι και πε­ριο­ρι­σμοί ενό­ψει των ιδιαί­τε­ρων χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών του υπό πα­ρα­χώ­ρη­ση συ­γκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος του αι­για­λού, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­σθεί και η κατά προ­ο­ρι­σμό χρήση του ως κοι­νό­χρη­στου αγα­θού». Η συλ­λή­βδην πα­ρα­χώ­ρη­ση του συ­νό­λου των αι­για­λών της χώρας στους πρω­το­βάθ­μιους ΟΤΑ βρί­σκε­ται εκτός των ορίων της εξου­σιο­δο­τή­σε­ως του νόμου, το­νί­ζει ο ανώ­τα­το δι­κα­στή­ριο.

«Χρειά­ζε­ται καλή επο­πτεία και στα οι­κο­νο­μι­κά θέ­μα­τα. Υπάρ­χουν ει­κο­νι­κές δη­μο­πρα­σί­ες. Υπάρ­χουν συμ­βά­σεις για τρο­χή­λα­τη κα­ντί­να, που οδη­γούν σε ολό­κλη­ρο beach bar, με αντί­τι­μο για όλο το κα­λο­καί­ρι 1.000 ευρώ. Πολ­λοί δήμοι κά­νουν τα “στρα­βά μάτια’», το­νί­ζει η κ. Θε­ο­δώ­ρου. «Θα μπο­ρού­σε να υπάρ­χει του­λά­χι­στον μια ηλε­κτρο­νι­κή πλατ­φόρ­μα, όπου θα αναρ­τά­ται ό,τι προ­βλέ­πει η σύμ­βα­ση πα­ρα­χώ­ρη­σης για κάθε πα­ρα­λία», προ­τεί­νει η κ. Θε­ο­δώ­ρου. Ετσι ώστε ο κάθε πο­λί­της να μπο­ρεί να ελέγ­χει εάν η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αντα­πο­κρί­νε­ται στα συμ­φω­νη­θέ­ντα…

Προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές

Ξε­χω­ρι­στή και ακόμα πιο ευαί­σθη­τη πλευ­ρά απο­τε­λούν οι πα­ρα­λί­ες που ανή­κουν σε προ­στα­τευό­με­να οι­κο­συ­στή­μα­τα. Στο πα­ρελ­θόν, η «αξιο­ποί­η­ση» αυτών των πε­ριο­χών πραγ­μα­το­ποιού­νταν έπει­τα από ει­δι­κή άδεια του υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Η πρό­νοια αυτή κα­ταρ­γή­θη­κε ου­σια­στι­κά προ διε­τί­ας, όταν ο τότε ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Γ. Τσι­ρώ­νης έδωσε μια συ­νο­λι­κή σύμ­φω­νη γνώμη για όλες τις πα­ρα­χω­ρή­σεις! Το ΣτΕ έχει προ­χω­ρή­σει σε ακόμα πιο αυ­στη­ρή το­πο­θέ­τη­ση για τις προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές. Με βάση αυτή, οι 14 πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις το­νί­ζουν πως «πα­ρα­χώ­ρη­ση πε­ριο­χών που έχουν εντα­χθεί στο δί­κτυο Natura 2000 μπο­ρεί να γίνει μόνο εφό­σον λάβει χώρα εξα­το­μι­κευ­μέ­νη κρίση της διοί­κη­σης περί του αφε­νός ποιες πε­ριο­χές δεν δύ­να­νται να πα­ρα­χω­ρη­θούν, αφε­τέ­ρου ποιοι όροι πα­ρα­χώ­ρη­σης θα ισχύ­σουν στις πε­ριο­χές που δύ­να­νται να πα­ρα­χω­ρη­θούν».

Χωρίς αυ­στη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις μπο­ρούν να γί­νουν πρά­μα­τα και θά­μα­τα, όπως πέ­ρυ­σι το κα­λο­καί­ρι. «Στον κόλπο της Κυ­πα­ρισ­σί­ας, που είναι πλέον το με­γα­λύ­τε­ρο πεδίο ωο­το­κί­ας στη Με­σό­γειο για την Κα­ρέ­τα Κα­ρέ­τα, δό­θη­καν άδειες για τρο­χή­λα­τες εγκα­τα­στά­σεις, που ανα­πτύ­χθη­καν και μπή­καν μέχρι και μπου­ζού­κια το βράδυ! Με απο­τέ­λε­σμα να φάμε ευ­ρω­παϊ­κή κα­ταγ­γε­λία. Σε αρ­κε­τές πα­ρα­λί­ες στους νο­μούς Χα­νί­ων και Ρε­θύ­μνου, η κά­λυ­ψη του αι­για­λού έφτα­σε το 100% αντί για το 50% που προ­βλέ­πε­ται. Στη Ζά­κυν­θο πέ­ρυ­σι δεν υπο­γρά­φη­καν καν συμ­βά­σεις, με απο­τέ­λε­σμα πλήρη αυ­θαι­ρε­σία. Βε­βαί­ως, κα­νείς δεν μά­ζευε τις ξα­πλώ­στρες από τις πα­ρα­λί­ες το βράδυ για να μην ενο­χλούν τις χε­λώ­νες, όπως θα έπρε­πε. Ο Φο­ρέ­ας Δια­χεί­ρι­σης του Θα­λάσ­σιου Πάρ­κου Ζα­κύν­θου κα­τέ­θε­σε πέ­ρυ­σι τέσ­σε­ρις κα­ταγ­γε­λί­ες», λέει η εκ­πρό­σω­πος του «Αρ­χέ­λων». Ει­δι­κά στις προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές που δια­θέ­τουν Φορέα Δια­χεί­ρι­σης, οι ορ­γα­νώ­σεις το­νί­ζουν πως είναι επι­τα­κτι­κή η ενερ­γή συμ­με­το­χή των Φο­ρέ­ων στη δια­δι­κα­σία πα­ρα­χώ­ρη­σης και εν­δε­χό­με­νης ανά­κλη­σης, ώστε να απο­φευ­χθούν στο μέλ­λον πα­ρα­βιά­σεις εκ μέ­ρους των πα­ρα­χω­ρη­σιού­χων που επι­φέ­ρουν ση­μα­ντι­κή υπο­βάθ­μι­ση των ευ­πα­θών οι­κο­συ­στη­μά­των.

Κα­θη­με­ρι­νή