Η Έμμα έφυγε από τη ζωή, αλλά η καρδιά της χτυπάει ακόμη

«Εκεί­νη τη δύ­σκο­λη στιγ­μή, του από­λυ­του πα­ρα­λο­γι­σμού, πρέ­πει να επι­κρα­τή­σει για ένα δευ­τε­ρό­λε­πτο η λο­γι­κή. Όταν ο για­τρός σού λέει ότι το παιδί σου θα κα­τα­λή­ξει και από την υπο­γρα­φή σου εξαρ­τώ­νται ζωές, είναι αυ­το­νό­η­το τι πρέ­πει να κά­νεις», έλεγε πριν λίγο καιρό ο Γιώρ­γος Μάσ­σιας στην Κα­θη­με­ρι­νή και τη Λίνα Γιάν­να­ρου, σε ρε­πορ­τάζ της για γο­νείς που απο­φά­σι­σαν να προ­χω­ρή­σουν σε ένα όχι απα­ραί­τη­τα εύ­κο­λο βήμα και να δω­ρί­σουν τα όρ­γα­να των παι­διών τους που έχα­σαν.

Μαζί με τη σύ­ζυ­γό του, Ελένη Κα­γιά­βα, πίσω στο 2008 πα­ρα­χώ­ρη­σαν τα όρ­γα­να του γιου τους, Δη­μή­τρη, που στα 5 του χρό­νια, για άγνω­στο λόγο, κα­τέρ­ρευ­σε παί­ζο­ντας στο χωριό του πα­τέ­ρα του στην Αρ­χαία Ολυ­μπία. Ένα 7χρονο κο­ρι­τσά­κι στο Αν­νό­βε­ρο πήρε το ήπαρ του Δη­μή­τρη, μια 16χρονη από τη Ρόδο πήρε τον ένα νεφρό και ένας 33χρο­νος άν­δρας από την Αθήνα πήρε τον άλλο νεφρό. Μά­λι­στα, κά­ποια στιγ­μή ο Γιώρ­γος Μάσ­σιας έλαβε ένα αί­τη­μα φι­λί­ας από έναν άνδρα στο Facebook που δεν γνώ­ρι­σε. Ένα Πάσχα ο άν­δρας ανέ­βα­σε στο προ­φίλ του ένα κε­ρά­κι με ένα ευ­χα­ρι­στώ στο παιδί που του είχε χα­ρί­σει τη ζωή. Ναι, το παιδί ήταν ο Δη­μή­τρης και ο άν­δρας ο 33χρο­νος που ζούσε πλέον με το νεφρό του.

Τα ξη­με­ρώ­μα­τα της πε­ρα­σμέ­νης Τρί­της μια κο­πέ­λα, 21 χρο­νών, διέ­σχι­ζε πεζή την Εγνα­τία οδό στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, όταν ένας 26χρο­νος οδη­γός την πα­ρέ­συ­ρε με το αυ­το­κί­νη­τό του, με απο­τέ­λε­σμα να την τραυ­μα­τί­σει βαριά. Ο οδη­γός, μαζί με την 19χρονη συ­νε­πι­βά­τι­δά του, εγκα­τέ­λει­ψαν την κο­πέ­λα στο ύψος της Κα­μά­ρας.

Η νεαρή φοι­τή­τρια Κτη­νια­τρι­κής στο ΑΠΘ, που κα­τευ­θυ­νό­ταν σε φι­λι­κό της σπίτι, δια­κο­μί­στη­κε τε­λι­κά στο νο­σο­κο­μείο Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου. Ύστε­ρα από μία σειρά χει­ρουρ­γι­κών επεμ­βά­σε­ων, η 21χρονη Έμμα νο­ση­λευό­ταν στη ΜΕΘ του νο­σο­κο­μεί­ου. Πέντε μέρες μετά, στις 8 το πρωί της Κυ­ρια­κής, η Έμμα ήταν πλέον νεκρή.

Η μη­τέ­ρα της κο­πέ­λας από τα Χανιά έγρα­ψε αρ­γό­τε­ρα σε ανάρ­τη­σή της στο Facebook: «Εί­μα­στε όνει­ρο σκιάς, η μια σκιά ονεί­ρου; Μέσα στα μαύρα μάθια τζη, η ομορ­φιά του απεί­ρου… Καλό τα­ξί­δι ψυ­χού­λα μου, στα πέ­ρα­τα του σύ­μπα­ντος… Δε σου λέω αντίο αγάπη μου, αλλά στο επα­νι­δείν! Σε αγαπώ ως τον ου­ρα­νό και πίσω και θα σε αγαπώ όσο ζω και ανα­πνέω».

Τη στιγ­μή που για την οι­κο­γέ­νεια της άτυ­χης κο­πέ­λας άρ­χι­σε το πέν­θος, οι δικοί της το «ξόρ­κι­σαν» με τον πιο ου­σια­στι­κό τρόπο: δω­ρί­ζο­ντας τα όρ­γα­να του παι­διού τους. Κάτι, βέ­βαια, που όπως φαί­νε­ται και από τα λε­γό­με­να της μη­τέ­ρας της κο­πέ­λας, είναι κάτι που είχε απο­φα­σί­σει ήδη η ίδια: «Η Εμ­μα­νου­έ­λα ήταν ένα παιδί θαύμα από όταν γεν­νή­θη­κε και φεύ­γο­ντας ήθελε να κάνει ακόμα ένα θαύμα, να χα­ρί­σει ζωή… αυτή που της στέ­ρη­σαν».

Τα όρ­γα­να της Έμμας έχουν αρ­χί­σει ήδη το τα­ξί­δι τους για άλλα σώ­μα­τα.

Τη στιγ­μή που η Έμμα πέ­θα­νε, κά­ποιοι άλλοι άρ­χι­σαν να ζουν. Ήδη, η καρ­διά της εκλι­πού­σας χτυ­πά­ει στο σώμα μιας 40χρο­νης γυ­ναί­κας. Πρό­κει­ται για τη μη­τέ­ρα ενός παι­διού η οποία ως τώρα ζούσε με μη­χα­νι­κή υπο­στή­ρι­ξη καρ­διάς και βρι­σκό­ταν σε τε­λι­κό στά­διο καρ­δια­κής ανε­πάρ­κειας. Η με­τα­μό­σχευ­ση έλαβε χώρα χθες Τρίτη στο Ωνά­σειο Καρ­διο­χει­ρουρ­γι­κό Κέ­ντρο.

Την ίδια μέρα, λίγο μετά τις 7 το από­γευ­μα στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και το Ιπ­πο­κρά­τειο έγινε επι­τυ­χής με­τα­μό­σχευ­ση ήπα­τος σε έναν 64χρονο άνδρα από τα Γρε­βε­νά. Την ίδια στιγ­μή που ο ασθε­νής με­τα­φε­ρό­ταν στη ΜΕΘ, οι για­τροί του νο­σο­κο­μεί­ου ετοι­μά­ζο­νταν για με­τα­μό­σχευ­ση νε­φρού σε μία 50χρονη γυ­ναί­κα η οποία τα τε­λευ­ταία 9 χρό­νια υπο­βάλ­λε­ται σε αι­μο­κά­θαρ­ση. Τόσο το ήπαρ όσο και το νεφρό ήταν της 21χρο­νης που η άσφαλ­τος της στέ­ρη­σε τη ζωή.

Και τα υπό­λοι­πα όρ­γα­να της Έμμας τώρα ξε­κι­νούν το νέο τους τα­ξί­δι. Όπως οι κε­ρα­τοει­δείς χι­τώ­νες της που αφαι­ρέ­θη­καν από τους για­τρούς στο νο­σο­κο­μείο Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου για να με­τα­φερ­θούν στην Τρά­πε­ζα Οφθαλ­μών του ΑΧΕΠΑ. Μέσα στις επό­με­νες 15 μέρες μπο­ρούν να γί­νουν το «φως» στα μάτια κά­ποιου άλλου.

Όπως σε οποια­δή­πο­τε άλλη πε­ρί­πτω­ση, έτσι κι εδώ η μόνη απά­ντη­ση στον θά­να­το δεν μπο­ρού­σε παρά να είναι η ζωή.

Πηγή kathimerini.gr