Υπαγωγή γνωστής εταιρείας στην Έκτακτη Διαδικασία Ειδικής Διαχείρισης

Με την υπ’ αρίθμ. 183/2019 απόφαση που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο της Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας, έγινε δεκτή η αίτηση της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς για την υπαγωγή στην Έκτακτη Δια­δι­κα­σία Ειδικής Δια­χεί­ρι­σης των άρθρων 68 επ. του Ν. 4307/2014, γνωστής ανώ­νυ­μης εμπο­ρι­κής βιο­τε­χνι­κής εται­ρείας της Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο όρισε με την ίδια απόφαση ειδικό δια­χει­ρι­στή την κ. Ευδοκία Παπαν­δρέου.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η έκτακτη δια­δι­κα­σία ειδικής δια­χεί­ρι­σης, ρυθ­μί­ζει το ζήτημα της μετα­βί­βα­σης του ενερ­γη­τι­κού μίας επι­χεί­ρη­σης που αντι­με­τω­πί­ζει σοβαρά οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα, σε νέο απο­κτώ­ντα.

Για να θεω­ρη­θεί έγκυρη η κατά­θεση σχε­τι­κής αίτησης απαι­τεί­ται συμ­με­τοχή πιστω­τών που συγκε­ντρώ­νουν κατ’ ελά­χι­στον στο 40% των απαι­τή­σεων κατά του οφει­λέτη, στους οποίους συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται του­λά­χι­στον ένας χρη­μα­το­δο­τι­κός φορέας.

Επι­πλέον, με το δικό­γραφο της αίτησης των πιστω­τών, απαι­τεί­ται, για το παρα­δε­κτό της, η ταυ­τό­χρονη κατά­θεση δήλωσης του ειδικού δια­χει­ρι­στή ότι απο­δέ­χε­ται το ανα­τε­θέν σε αυτόν έργο.

Το έργο του ειδικού δια­χει­ρι­στή διαρκεί δώδεκα μήνες από την έκδοση της από­φα­σης επί της κατα­τε­θεί­σας αιτή­σεως.

Ως προς την απόφαση που θα εκδοθεί, δέον να τονι­στεί ότι δεσμεύει όλους τους πιστω­τές, ακόμα και τους μη συμ­βε­βλη­μέ­νους, οι δε απαι­τή­σεις των πιστω­τών του αιτού­ντος περιο­ρί­ζο­νται στο ποσό που ορί­ζε­ται σύμφωνα με την απόφαση.

Δέον να επι­ση­μαν­θεί ότι η εν λόγω δια­δι­κα­σία παρου­σιά­ζει εμφα­νείς ομοιό­τη­τες με την ειδική εκκα­θά­ριση. Όσον αφορά στην εφαρ­μογή της, έχει απο­δει­χθεί ιδιαί­τερα περιο­ρι­σμένη μέχρι σήμερα, αφενός λόγω του πλου­ρα­λι­σμού των εξυ­για­ντι­κών δια­δι­κα­σιών που υπάρ­χουν στην ελλη­νική έννομη, αφε­τέ­ρου επειδή είναι αρκετά χρο­νο­βόρα και βρα­δυ­κί­νητη, οδηγεί δε σε αποφυγή από την πτώ­χευση μόνο στην περί­πτωση της πλήρους και ολο­σχε­ρούς ικα­νο­ποί­η­σης των πιστω­τών του οφει­λέτη, πράγμα εξαι­ρε­τικά δύσκολο και σπάνιο.

Η εται­ρεία από τα τέλη του 2011 έχει περιέλ­θει σε ιδιαί­τερα δυσχερή θέση και δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις τρέ­χου­σες οικο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις επαρκώς.

Μετά την απόρ­ριψη της πρώτης αίτησής της να δια­τα­χθεί η δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σής της, επα­νήλθε με άλλη και από τον Ιανουά­ριο του 2018 έγινε δεκτό το αίτημα της να απα­γο­ρευ­θούν τα πάσης φύσεως κατα­διω­κτικά μέτρα κατά της περιου­σίας της και των εταίρων της, λόγω αιτή­μα­τος για την υπαγωγή της στην προ­στα­σία του πτω­χευ­τι­κού κώδικα.

Πιο συγκε­κρι­μένα με την απόφαση, απα­γο­ρεύ­ε­ται η εται­ρεία να προ­χω­ρή­σει σε οποια­δή­ποτε διάθεση ή μετα­βολή της νομικής ή πραγ­μα­τι­κής κατά­στα­σης οποιου­δή­ποτε περιου­σια­κού της στοι­χείου, είτε αυτό χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τη λει­τουρ­γία της ανα­φε­ρό­με­νης στο σκε­πτικό επι­χεί­ρη­σης, είτε όχι.

Περαι­τέρω ανα­στέλ­λει τις ατο­μι­κές διώξεις των πιστω­τών και των μέτρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της εται­ρείας και των εγγυ­η­τών της, τα μέτρα εκκρεμή ή μη ατο­μι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της εται­ρείας και των εγγυ­η­τών της για την ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων των πιστω­τών, τη λήψη κάθε μέτρου συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της κήρυξης αυτής και των εγγυ­η­τών της σε κατά­σταση πτώ­χευ­σης και τη λήψη οποιου­δή­ποτε ασφα­λι­στι­κού μέτρου και έκδοσης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής κατά της αιτού­σας και των εγγυ­η­τών και της εγγρα­φής προ­ση­μεί­ω­σης πλην των συναι­νε­τι­κών προ­ση­μειώ­σεων.

Το δικα­στή­ριο ανα­φέ­ρει στην απόφασή του ότι τα ως άνω προ­λη­πτικά μέτρα ισχύουν έως την κατά­θεση της αίτησης επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης και σε κάθε περί­πτωση κατ’ ανώτατο όριο έως τέσ­σε­ρις μήνες συνο­λικά από την έκδοση της από­φα­σης.

Η εται­ρεία ωστόσο δεν κατέ­θεσε αίτηση άμεσης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης με απο­τέ­λε­σμα τα προ­λη­πτικά μέτρα να παύσουν να ισχύουν.

Η όλη δια­δι­κα­σία επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νίας συν­διαλ­λα­γής της εται­ρείας με τους πιστω­τές της, παρότι έχει γνω­στο­ποι­ή­σει, ότι έχει ήδη έλθει σε συμ­φω­νία με το 79,59% αυτών, έχει εξε­λι­χθεί σε πραγ­μα­τικό “θρίλερ” για τους μετό­χους της.

Όπως έγραψε η “δ”, η συγκε­κρι­μένη εται­ρεία, προ­σέ­φυγε στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο μετά τη δυσχερή θέση στην οποία περι­ήλθε εξαι­τίας κυρίως της κρίσης που μαστί­ζει την κτη­μα­τα­γορά.

Η εται­ρεία συστά­θηκε το 1983 και το μετο­χικό της κεφά­λαιο ανήλθε στην πορεία μετά και από συγ­χω­νεύ­σεις με άλλες εται­ρείες των ίδιων συμ­φε­ρό­ντων στο ποσό των 3,8 εκατ. ευρώ. Μεταξύ των άλλων δρα­στη­ριο­τή­των της επέν­δυσε δυνα­μικά σε ακίνητα στο νησί της Ρόδου και εξα­σφά­λισε ένα πλούσιο χαρ­το­φυ­λά­κιο στην πόλη της Ρόδου και στα γύρω χωριά.

Η πορεία της υπήρξε από συστά­σεώς της κερ­δο­φόρα και επι­κερ­δής αλλά το ξέσπα­σμα της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρίσης, που έπληξε πρω­τί­στως την αγορά ακι­νή­των, καθώς δημιούρ­γησε αρνη­τική ψυχο­λο­γία και φόβο στους υπο­ψή­φιους επεν­δυ­τές και ταυ­τό­χρονα έκλεισε την στρό­φιγγα του δανει­σμού από τα χρη­μα­το­πι­στω­τικά ιδρύ­ματα, περιό­ρισε τα έσοδά της.

Δημιουρ­γή­θηκε έτσι έλλειψη ρευ­στό­τη­τας με απο­τέ­λε­σμα να μην έχει πλέον επαρ­κείς πόρους για να αντε­πε­ξέλ­θει σε εργα­σίες κατα­σκευών που έχει σχε­διά­σει αλλά και στις οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της ενώ ακο­λού­θη­σαν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με πιστώ­τριες τρά­πε­ζες για την ανα­διάρ­θρωση του δανει­σμού της.

Βρέθηκε εξάλλου αντι­μέ­τωπη με απρό­βλε­πτα εμπόδια στην εξέλιξη των επι­χει­ρη­μα­τι­κών της σχεδίων κυρίως με την ανα­στολή τους λόγω πολε­ο­δο­μι­κών προ­βλη­μά­των σε κεντρικό ακίνητο στο νησί της Ρόδου.

Τα δάνειά της φέρο­νται να ανέρ­χο­νται σε 45 εκατ. ευρώ, ενώ έχει προβεί στη σύναψη και χρη­μα­το­δο­τι­κών μισθώ­σεων για τις οποίες υπάρ­χουν οφειλές ενός εκατ. ευρώ περίπου. Οι οφειλές της σε προ­μη­θευ­τές αγγί­ζουν τα 4 εκατ. ευρώ και σε επι­τα­γές τα 600.000 ευρώ. Οι οφειλές της στην εφορία ανέρ­χο­νται σε 290.000 ευρώ περίπου και σε ασφα­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς σε 370.000 ευρώ περίπου.

Η τράπεζα Πει­ραιώς επε­σή­μανε μεταξύ άλλων ότι η εται­ρεία έχει ληξι­πρό­θε­σμη οφειλή 36,2 εκατ. ευρώ και εκπρο­σω­πεί ποσοστό 63,10% των συνο­λι­κών απαι­τή­σεως εις βάρος της ενώ συνερ­γά­ζε­ται με δικη­γόρο που είναι ενταγ­μένη στο μητρώο δια­χει­ρι­στών αφε­ρεγ­γυό­τη­τας που απο­δέ­χε­ται το έργο του ειδικού δια­χει­ρι­στή.