Προσωρινά κρατούμενος ο Γάλλος κατηγορούμενος για απόπειρα βιασμού Αμερικανίδας τουρίστρια σε ψυχιατρική πτέρυγα

Η δικη­γό­ρος του, Εύη Αρνι­θε­νού, επι­κα­λέ­στηκε ψυχική νόσο και πλήρη έλλειψη κατα­λο­γι­σμού

Με ομόφωνη απόφαση του τακτι­κού Ανα­κριτή και της Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας Ρόδου, ο 54χρονος Γάλλος υπήκοος που κατη­γο­ρεί­ται για από­πειρα βιασμού και πρό­κληση φθορών σε δωμάτιο ξενο­δο­χείου στην περιοχή της Καλ­λι­θέας κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, έπειτα από την απο­λο­γία.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, πιθα­νο­λο­γεί­ται ότι θα κρα­τη­θεί σε ειδική ψυχια­τρική πτέρυγα σωφρο­νι­στι­κού ιδρύ­μα­τος, καθώς στην απο­λο­γία του και στο απο­λο­γη­τικό του υπό­μνημα γίνεται εκτενής αναφορά σε χρόνια ψυχική νόσο.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος συνε­λή­φθη το βράδυ της 28ης Οκτω­βρίου, φέρεται να επι­τέ­θηκε σε 66χρονη Αμε­ρι­κα­νίδα του­ρί­στρια, αφού εισέ­βαλε στο δωμάτιό της φορώ­ντας μόνο μία πετσέτα. Το περι­στα­τικό, που σημειώ­θηκε στο ξενο­δο­χείο «Olympos Beach Hotel», προ­κά­λεσε μεγάλη ανα­στά­τωση, ενώ η άμεση επέμ­βαση πολιτών και αστυ­νο­μι­κών απέ­τρεψε την ολο­κλή­ρωση της επί­θε­σης.

Η προ­σω­ρινή κράτηση θεω­ρή­θηκε ανα­γκαία με γνώμονα τη σοβα­ρό­τητα των πράξεων και την ανάγκη απο­τρο­πής τυχόν νέων επει­σο­δίων.

Το χρονικό του επει­σο­δίου και η επέμ­βαση των πολιτών και της αστυ­νο­μίας

Το περι­στα­τικό εκτυ­λί­χθηκε γύρω στις οκτώ το βράδυ της 28ης Οκτω­βρίου σε ξενο­δο­χειακή μονάδα επί της λεω­φό­ρου Καλ­λι­θέας. Σύμφωνα με τα πρώτα στοι­χεία ο 54χρονος φέρεται να προ­σέγ­γισε το δωμάτιο της 66χρονης και μετά από επί­μο­νες κρού­σεις να έσπασε την πόρτα και να εισήλθε φορώ­ντας μόνο μία πετσέτα. Η γυναίκα αντέ­δρασε και κάλεσε σε βοήθεια. Υπάλ­λη­λοι και πελάτες του ξενο­δο­χείου έσπευ­σαν και ακι­νη­το­ποί­η­σαν τον άνδρα έως ότου φτάσουν οι αστυ­νο­μι­κές δυνά­μεις της ομάδας ΔΙΑΣ και της Υπο­διεύ­θυν­σης Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου. Η σύλληψη ακο­λού­θησε με τον κατη­γο­ρού­μενο να οδη­γεί­ται σε υπη­ρε­σία ασφα­λείας για προ­α­νά­κριση και με την υπόθεση να λαμ­βά­νει άμεσα τον δρόμο της Εισαγ­γε­λίας.

Η απο­λο­γία και το απο­λο­γη­τικό υπό­μνημα

Κατά την απο­λο­γία του ο 54χρονος αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες και δήλωσε αδυ­να­μία ανά­κλη­σης μνήμης των γεγο­νό­των. Στο απο­λο­γη­τικό υπό­μνημα που κατέ­θεσε ενώπιον του Β’ τάκτι­κου Ανα­κριτή ανα­φέ­ρει τα πλήρη στοι­χεία του και περι­γρά­φει ότι κατη­γο­ρεί­ται για από­πειρα βιασμού σωμα­τική βλάβη και φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας για πράξεις που απο­δί­δε­ται ότι τελέ­στη­καν στις 28 Οκτω­βρίου σε ξενο­δο­χείο του Φαλη­ρα­κίου σε βάρος Αμε­ρι­κα­νί­δας υπηκόου. Δηλώνει ότι δεν θυμάται τι προη­γή­θηκε και συνο­λικά εμφα­νί­ζε­ται να τελεί σε κατά­σταση σύγ­χυ­σης ως προς τον χρόνο τον τόπο και τις ενέρ­γειες του.

Στο ίδιο κείμενο ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στη­ρί­ζει ότι πάσχει από χρόνια σχι­ζο­φρέ­νεια παρα­νοϊ­κού τύπου βρί­σκε­ται σε παρα­κο­λού­θηση και φαρ­μα­κευ­τική αγωγή και ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο τελούσε σε πλήρες ψυχω­σικό επει­σό­διο γεγονός που κατά την εκδοχή του αίρει τον κατα­λο­γι­σμό. Επι­κα­λεί­ται ρητά το άρθρο 34 του Ποι­νι­κού Κώδικα περί έλλει­ψης κατα­λο­γι­σμού λόγω ψυχικής ή δια­νοη­τι­κής δια­τα­ρα­χής και αιτεί­ται να απαλ­λα­γεί από την ποινική ευθύνη.

Η υπε­ρα­σπι­στική στρα­τη­γική της Ευη Αρνι­θε­νού

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης παρέστη η δικη­γό­ρος Εύη Αρνι­θε­νού. Η γραμμή που ανέ­πτυξε εδρά­ζε­ται στην πλήρη έλλειψη κατα­λο­γι­σμού και στην τεκ­μη­ρί­ωση της χρόνιας ψυχικής νόσου του εντολέα της. Κομβικό στοι­χείο απο­τέ­λεσε η ανά­δειξη της απώ­λειας μνήμης και της αδυ­να­μίας συνει­δη­τής καθο­δή­γη­σης της συμπε­ρι­φο­ράς του σε στιγμές κρίσης όπως ο ίδιος περι­γρά­φει στο υπό­μνημά του. Παράλ­ληλα έγινε επί­κληση στο δικαί­ωμα σιωπής ώστε να απο­φευ­χθεί αυτο­ε­νο­χο­ποι­η­τική κατά­θεση σε περίοδο που ο κατη­γο­ρού­με­νος δηλώνει ότι δεν έχει ακόμη ανα­κτή­σει σταθερή λει­τουρ­γία συνεί­δη­σης υπό την επί­δραση της φαρ­μα­κευ­τι­κής αγωγής που ξεκί­νησε μία ημέρα πριν από την απο­λο­γία.

Τα ιατρικά δεδο­μένα που στά­θη­καν στο μικρο­σκό­πιο

Στη δικο­γρα­φία έχει εντα­χθεί γνω­μά­τευση επι­με­λή­τριας ψυχιά­τρου του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου μετά από μετα­γωγή του κατη­γο­ρού­με­νου στις 31 Οκτω­βρίου. Η ιατρική αναφορά περι­γρά­φει δια­τα­ρα­χές παρορ­μή­σεων και δια­τα­ρα­χές συμπε­ρι­φο­ράς καθώς και ψυχικές δια­τα­ρα­χές που μπορεί να σχε­τί­ζο­νται με εγκε­φα­λική βλάβη ή κακώ­σεις οι οποίες επη­ρε­ά­ζουν τη δια­νοη­τική και πνευ­μα­τική λει­τουρ­γία. Κατα­γρά­φε­ται ιστο­ρικό σχι­ζο­φρέ­νειας και λήψης αγωγής ενώ επι­ση­μαί­νε­ται υψηλή επι­κιν­δυ­νό­τητα και έλλειψη ενσυ­ναί­σθη­σης ως προς την αντί­ληψη του αδι­κή­μα­τος. Ανα­φέ­ρο­νται ακου­στι­κές ψευ­δαι­σθή­σεις και χορή­γηση αντι­ψυ­χω­τι­κής αγωγής για την αντι­με­τώ­πιση των επει­σο­δίων.

Σύμφωνα με το συμπέ­ρα­σμα της ίδιας γνω­μά­τευ­σης ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν δύναται να αντι­λη­φθεί πλήρως τις πράξεις που του απο­δί­δο­νται καθώς αυτές ενδέ­χε­ται να υπα­γο­ρεύ­θη­καν από τις ψευ­δαι­σθή­σεις που ανα­φέ­ρει. Οι ανα­φο­ρές αυτές προ­σμε­τρή­θη­καν από τις αρχές κατά την αξιο­λό­γηση του κιν­δύ­νου υπο­τρο­πής και της ανάγκης για θερα­πευ­τική υπο­στή­ριξη σε πλαίσιο κρά­τη­σης.

Το νομικό υπό­βα­θρο και τα όρια της δικα­στι­κής κρίσης

Το άρθρο 34 του Ποι­νι­κού Κώδικα προ­βλέ­πει ότι η πράξη δεν κατα­λο­γί­ζε­ται στον δράστη όταν λόγω ψυχικής ή δια­νοη­τι­κής δια­τα­ρα­χής δεν είχε τη δυνα­τό­τητα να αντι­λη­φθεί το άδικο της πράξης ή να ενερ­γή­σει με αυτή την αντί­ληψη. Η ρήτρα αυτή δεν ισο­δυ­να­μεί αυτο­μά­τως με απαλ­λαγή. Απαιτεί μία σύνθετη απο­δει­κτική δια­δι­κα­σία με πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη και δια­σταύ­ρωση ιατρι­κών δεδο­μέ­νων. Οι δικα­στι­κές αρχές στη φάση αυτή δεν απο­φα­σί­ζουν επί της ενοχής. Απο­φα­σί­ζουν για το μέτρο που θα δια­σφα­λί­σει την παρου­σία του κατη­γο­ρού­με­νου και την προ­στα­σία της κοι­νω­νίας μέχρι την ολο­κλή­ρωση της ανά­κρι­σης. Στο πλαίσιο αυτό η προ­σω­ρινή κράτηση λει­τουρ­γεί ως μέτρο ασφα­λείας με ειδική μέριμνα όταν το προφίλ του κατη­γο­ρού­με­νου συν­δέ­ε­ται με σοβαρή ψυχια­τρική επι­βά­ρυνση.

Η θέση του κατη­γο­ρού­με­νου για τη δική του συμπε­ρι­φορά

Στο απο­λο­γη­τικό υπό­μνημα ο 54χρονος ανα­φέ­ρει ότι λυπάται και ντρέ­πε­ται για την άδικη συμπε­ρι­φορά που απο­δί­δε­ται στο πρόσωπό του τονί­ζο­ντας ότι δεν απο­τέ­λεσε προϊόν ελεύ­θε­ρης και συνει­δη­τής βού­λη­σης αλλά εκδή­λωση της ψυχικής δια­τα­ρα­χής του. Επα­να­λαμ­βά­νει ότι δεν θυμάται το περι­στα­τικό ούτε επι­μέ­ρους στιγ­μιό­τυπα από τις προη­γού­με­νες ώρες και ημέρες και ότι το μόνο σταθερό σημείο ανα­φο­ράς είναι το χρόνιο πρό­βλημα υγείας του.