Ερχεται «Εράσμους» στα ελληνικά Πανεπιστήμια

Προ­γράμ­ματα ελλη­νι­κών «Ερά­σμους» σχε­διά­ζει η κυβέρ­νηση, ανοί­γο­ντας τις οδούς της «μετα­κί­νη­σης» φοι­τη­τών μεταξύ των πανε­πι­στη­μίων μας και δίνο­ντας μια απά­ντηση στο αιώνιο ερώτημα «εάν δεν μου αρέσουν οι σπουδές που ξεκί­νησα, τότε τι;».

Σήμερα εάν ένας νέος ή νέα εισα­χθεί στο Πανε­πι­στή­μιο και δια­πι­στώ­σει ότι δεν τον ενδια­φέ­ρουν οι σπουδές στο τμήμα του, δεν έχει καμία άλλη επιλογή. Και σίγουρα δεν μπορεί να μετα­κι­νη­θεί σε άλλο ίδρυμα, αν δεν δώσει ξανά μία ακόμη μορφή εξε­τά­σεων. Ετσι πολλοί νέοι τελικά εγκλω­βί­ζο­νται έχοντας προ­χω­ρή­σει νωρίς σε μια επιλογή για την οποία δεν ήταν σίγου­ροι, χωρίς δυνα­τό­τητα να την αλλά­ξουν.

Ενα εσω­τε­ρικό πρό­γραμμα «Ερά­σμους» που θα δίνει τη δυνα­τό­τητα σε φοι­τη­τές να μετα­κι­νού­νται μεταξύ δια­φο­ρε­τι­κών ιδρυ­μά­των μέσα στη χώρα σε αντί­στοιχα αντι­κεί­μενα, αλλά και μεταξύ των ίδιων ιδρυ­μά­των που εισή­χθη­σαν, επε­ξερ­γά­ζε­ται το υπουρ­γείο Παι­δείας εν όψει της σύντα­ξης νέου νόμου-πλαισίου για τα ΑΕΙ.

«Μπου­κέτα σπουδών»

Τι ακριβώς θα περι­λαμ­βά­νει αυτό; Με συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια και συνερ­γα­σία μεταξύ των ανω­τά­των ιδρυ­μά­των (για να μην απο­γυ­μνω­θούν τα περι­φε­ρειακά), θα ενι­σχυ­θεί η κινη­τι­κό­τητα των φοι­τη­τών, οι οποίοι θα μπορούν αν θέλουν να μετα­κι­νη­θούν για ένα εξάμηνο από ένα πανε­πι­στή­μιο της χώρας σε άλλο στη διάρ­κεια των σπουδών τους και στην ίδια ειδι­κό­τητα που σπου­δά­ζουν. Οι αριθμοί των φοι­τη­τών ανά ίδρυμα σύμφωνα με το ίδιο σχέδιο θα συν­δε­θούν με την αξιο­λό­γηση και τη χρη­μα­το­δό­τησή τους ώστε να περιο­ρι­στεί η πιθα­νό­τητα να κλεί­σουν κάποια περι­ζή­τητα τμήματα τις πύλες τους. Παράλ­ληλα, εκτός από τα ομοειδή αντι­κεί­μενα, στο μέλλον θα δίνεται η δυνα­τό­τητα σε έναν νέο ή νέα που πέρασε με τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις σε μια σχολή, αλλά το περιε­χό­μενό της τελικά δεν τον ενδια­φέ­ρει, να αλλάξει κατεύ­θυνση χωρίς να χρειά­ζε­ται να υπο­βλη­θεί ξανά από την αρχή στη δια­δι­κα­σία των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων. Τα παρα­πάνω φυσικά θα θεσμο­θε­τη­θούν με τη συνερ­γα­σία των ιδρυ­μά­των, έτσι ώστε να απο­φευ­χθούν στρε­βλώ­σεις και προ­βλή­ματα στη μετα­κί­νηση των φοι­τη­τών.

Κατ’ επέ­κταση επα­νέρ­χε­ται η πρόταση για «μπου­κέτα» σπουδών, όπως συμ­βαί­νει σε πολλά ξένα πανε­πι­στή­μια, προτού ο φοι­τη­τής απο­φα­σί­σει ποια θέλει να είναι η τελική κατεύ­θυνση των σπουδών του.

Σε πανε­πι­στή­μια του εξω­τε­ρι­κού άλλωστε ακόμη τα «διπλά» πτυχία, αλλά και η εσω­τε­ρική μετα­κί­νηση μεταξύ τμη­μά­των, απο­τε­λούν δια­δε­δο­μένο θεσμό. Οι φοι­τη­τές κάθε πανε­πι­στη­μίου μπορούν να κάνουν παράλ­λη­λες σπουδές σε δια­φο­ρε­τικά αντι­κεί­μενα και από 4 έως 6 έτη, ανάλογα με την επι­στη­μο­νική περιοχή, απο­κτώ­ντας εξει­δί­κευση σε δύο τομείς. Στα συστή­ματα αυτά οι φοι­τη­τές θα μπορούν να δια­λέ­γουν από ένα «μενού» δια­φο­ρε­τι­κών μαθη­μά­των και σπουδών.

Συνερ­γα­σίες

Παρα­δείγ­ματα κλάδων που μπορούν να «συνερ­γα­στούν» μάλιστα στην έκδοση διπλών πτυχίων είναι το Δίκαιο, η Δημόσια Υγεία, η Διοί­κηση και η Υγεία, η Ιατρική και η Βιο­λο­γία, η Οικο­νο­μία, η Νοση­λευ­τική.

Τα παρα­πάνω έχουν περι­θώ­ριο εφαρ­μο­γής και στον τομέα των μετα­πτυ­χια­κών σπουδών που επίσης ανα­μέ­νε­ται να απε­λευ­θε­ρω­θεί. Οπως είναι γνωστό, προ­γράμ­ματα του «Ερά­σμους» οδηγούν συχνά στην απονομή ενός κοινού τίτλου σπουδών (ενός ενιαίου τίτλου ο οποίος απο­νέ­με­ται από του­λά­χι­στον 2 Ιδρύ­ματα Ανώ­τα­της Εκπαί­δευ­σης από δύο δια­φο­ρε­τικά ιδρύ­ματα χωρών του προ­γράμ­μα­τος και τα οποία ανα­γνω­ρί­ζο­νται πλήρως στις εν λόγω χώρες) είτε στην απονομή πολ­λα­πλών τίτλων σπουδών (του­λά­χι­στον δύο τίτλων σπουδών από ιδρύ­ματα δύο δια­φο­ρε­τι­κών χωρών του προ­γράμ­μα­τος και τα οποία ανα­γνω­ρί­ζο­νται επίσης στις εν λόγω χώρες).

Τα αγγλό­φωνα τμήματα και οι μετα­κι­νή­σεις καθη­γη­τών

Με το δεδο­μένο ότι η δημιουρ­γία εκτε­τα­μέ­νων αγγλό­φω­νων προ­πτυ­χια­κών προ­γραμ­μά­των σε ελλη­νικά ΑΕΙ θα προ­χω­ρή­σει τα επόμενα χρόνια, είναι προ­φα­νές ότι θα ακο­λου­θή­σουν και νέες θέσεις εργα­σίας.

Γεν­νιέ­ται λοιπόν η συζή­τηση για εσω­τε­ρι­κές μετα­κι­νή­σεις και μεταξύ καθη­γη­τών; Αυτό είναι σίγουρα ένα επόμενο θέμα προς συζή­τηση και θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει ένα νέο ενδια­φέ­ρον βήμα στη συνερ­γα­σία μεταξύ ανώ­τα­των ιδρυ­μά­των.

Σε κάθε περί­πτωση, οι αρμό­διες επι­τρο­πές του υπουρ­γείου Παι­δείας που ασχο­λού­νται με τη σύνταξη του νέου νόμου πλαι­σίου για τα ΑΕΙ επε­ξερ­γά­ζο­νται διάφορα «σενάρια», ενώ ο διά­λο­γος μεταξύ πολι­τείας και πανε­πι­στη­μίων ξεκί­νησε ήδη τις προη­γού­με­νες ημέρες με την παρου­σία της υπουρ­γού Παι­δείας Νίκης Κερα­μέως στην έκτακτη σύνοδο πρυ­τά­νεων που έγινε στην Αθήνα. Εκεί και έγινε η πρώτη ανταλ­λαγή απόψεων για τα θέματα που έβαλε στην ατζέντα το υπουρ­γείο Παι­δείας.

Ετσι, μεταξύ άλλων, συζη­τιού­νται ο επα­να­κα­θο­ρι­σμός των αρμο­διο­τή­των για τα όργανα διοί­κη­σης του πανε­πι­στη­μίου (εύρος και εσω­τε­ρική κατα­νομή αρμο­διο­τή­των με στόχο την αποφυγή αλλη­λο­ε­πι­κα­λύ­ψεων και αύξηση της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας στη λήψη και εφαρ­μογή απο­φά­σεων), τα θεσμικά αντί­βαρα εντός του πανε­πι­στη­μίου που είναι απα­ραί­τητα για τη μετα­φορά αρμο­διο­τή­των από το υπουρ­γείο Παι­δείας στα πανε­πι­στή­μια, την «απε­λευ­θέ­ρωσή» τους και την ενί­σχυση του αυτο­διοί­κη­του, η οικο­νο­μική τους δια­χεί­ριση και οι δυνα­τό­τη­τες που μπορούν να έχουν για να προ­σελ­κύ­σουν επι­πλέον όρους, η αξιο­λό­γηση και πιστο­ποί­ηση της ποιό­τη­τας, η ανα­βάθ­μιση και ενί­σχυση της ΑΔΙΠ (Αρχής Δια­σφά­λι­σης και Πιστο­ποί­η­σης της Ποιό­τη­τας στην Ανώτατη Εκπαί­δευση), η διεύ­ρυνση της δυνα­τό­τη­τας δημιουρ­γίας ξενό­γλωσ­σων προ­πτυ­χια­κών προ­γραμ­μά­των, η εκτε­τα­μένη ανά­πτυξη εκπαι­δευ­τι­κών προ­γραμ­μά­των εξ απο­στά­σεως σε προ­πτυ­χιακό και μετα­πτυ­χιακό επίπεδο, η καθιέ­ρωση ανώ­τα­του χρο­νι­κού ορίου ολο­κλή­ρω­σης των προ­πτυ­χια­κών σπουδών ν+2 (πλην ορι­σμέ­νων εξαι­ρέ­σεων) και τέλος η καθιέ­ρωση ελά­χι­στης βάσης εισα­γω­γής στα ανώτατα ιδρύ­ματα και ο ρόλος των Ιδρυ­μά­των στον προσ­διο­ρι­σμό ανώ­τε­ρης βάσης εισα­γω­γής και αριθμού εισα­κτέων.

ΠΗΓΗ tovima.gr