Ζώνη θολερότητας 150 επί 300 μέτρων και κοπρανώδης μόλυνση στη θαλάσσια περιοχή του Βιολογικού στο Βόδι

• Νέα αυτοψία του Κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου κατέ­γραψε εκτε­τα­μένη αλλοί­ωση των θαλάσ­σιων υδάτων και δυσο­σμία, ενώ εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις σε θαλασ­σινό νερό ανέ­δει­ξαν υψηλή μικρο­βιο­λο­γική επι­βά­ρυνση. Παράλ­ληλα, 4 εκθέ­σεις της Χημικής Υπη­ρε­σίας Αιγαίου για υγρά από­βλητα του βιο­λο­γι­κού καθα­ρι­σμού δεί­χνουν ότι τα 2 από αυτά έβγαλαν τιμές πάνω από τα νομο­θε­τικά όρια

Η υπόθεση της ρύπαν­σης στη θαλάσ­σια περιοχή του Ακρω­τη­ρίου Βόδι, στη Δημο­τική Ενότητα Καλ­λι­θέας Ρόδου, μπαίνει σε νέα φάση. Έπειτα από τις δια­δο­χι­κές αυτο­ψίες του Ιουνίου και του Ιουλίου, ο έλεγχος της 28ης Ιουλίου 2026 δεν κατέ­γραψε απλώς επα­νά­ληψη του φαι­νο­μέ­νου, αλλά σαφή επέ­κτασή του.

Στο ίδιο διά­στημα ολο­κλη­ρώ­θη­καν δύο ξεχω­ρι­στές σειρές εξε­τά­σεων. Η μία αφορά στο θαλασ­σινό νερό και ελέγχει τα μικρό­βια. Η άλλη αφορά στα υγρά από­βλητα από τον ίδιο τον βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό και ελέγχει τους χημι­κούς δείκτες ρύπαν­σης.

Η αυτοψία της 28ης Ιουλίου

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», αφορμή για τον νέο έλεγχο στάθηκε ενη­μέ­ρωση πολίτη προς το Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου για ύπαρξη λυμάτων έμπρο­σθεν της Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων της Δ.Ε.Υ.Α. Ρόδου. Στελέχη της Υπη­ρε­σίας διε­νήρ­γη­σαν αυτοψία τις απο­γευ­μα­τι­νές ώρες της ίδιας ημέρας, με περι­πο­λικό σκάφος.

Ο μακρο­σκο­πι­κός έλεγχος έδειξε εκτε­τα­μένη θολε­ρό­τητα και έντονη δια­φο­ρο­ποί­ηση της διαύ­γειας και της χροιάς των υδάτων, εικόνα συγγενή με τις προη­γού­με­νες αυτο­ψίες. Η κρίσιμη διαφορά εντο­πί­ζε­ται στο μέγεθος.

Η ζώνη θολε­ρό­τη­τας ήταν εμφανής πέριξ του θαλάσ­σιου σημα­ντήρα και εκτει­νό­ταν κατα­λαμ­βά­νο­ντας κατά προ­σέγ­γιση 150 μέτρα κατά πλάτος και 300 μέτρα κατά μήκος, γεγονός που συνιστά αλλοί­ωση της φυσικής κατά­στα­σης του θαλασ­σι­νού νερού και ένδειξη θαλάσ­σιας ρύπαν­σης. Στην περιοχή δια­πι­στώ­θηκε επίσης δυσο­σμία.

Το θαλασ­σινό νερό της 20ης Ιουλίου

Στις 29 Ιουλίου 2026 το Λιμε­ναρ­χείο υπέβαλε τα απο­τε­λέ­σματα προη­γού­με­νης δειγ­μα­το­λη­ψίας, της 20ης Ιουλίου 2026, στην ίδια περιοχή. Και τα δύο δείγ­ματα, σύμφωνα με την έκθεση της Χημικής Υπη­ρε­σίας Αιγαίου της 28ης Ιουλίου 2026, παρου­σί­α­σαν υψηλή μικρο­βιο­λο­γική επι­βά­ρυνση με δείκτες κοπρα­νώ­δους μόλυν­σης, ειδι­κό­τερα Escherichia coli και εντε­ρό­κοκ­κους.

Τι σημαί­νει αυτό πρα­κτικά. Το κολο­βα­κτη­ρί­διο και οι εντε­ρό­κοκ­κοι δεν βρί­σκο­νται τυχαία στη θάλασσα. Ζουν στο έντερο ανθρώ­πων και ζώων και κατα­λή­γουν στο περι­βάλ­λον μέσω των περιτ­τω­μά­των, γι αυτό και χρη­σι­μο­ποιού­νται διεθνώς ως σημάδι ότι στο νερό έχει κατα­λή­ξει λυμα­τικό φορτίο. Δεν πρό­κει­ται δηλαδή για αισθη­τικό πρό­βλημα θολε­ρό­τη­τας αλλά για ζήτημα υγειο­νο­μι­κού χαρα­κτήρα.

Το έγγραφο υπο­γρά­φει η κεντρική λιμε­νάρ­χης Ρόδου, πλοί­αρ­χος Λ.Σ. κ. Μαρία Κηπο­σό­γλου.

Η δεύτερη έρευνα, στα ίδια τα από­βλητα

Παράλ­ληλα τρέχει δια­κριτή δια­δι­κα­σία, την οποία δεν κίνησε το Λιμε­ναρ­χείο αλλά το Τμήμα Δημό­σιας Υγείας. Στις 23 Ιουλίου 2026 έγινε δειγ­μα­το­λη­ψία 4 δειγ­μά­των υγρού απο­βλή­του, με περι­γραφή υλικού βιο­λο­γι­κός καθα­ρι­σμός. Εδώ δεν εξε­τά­ζε­ται θαλασ­σινό νερό αλλά το ίδιο το υγρό της εγκα­τά­στα­σης. Η διά­κριση είναι ουσιώ­δης, καθώς το θαλάσ­σιο δείγμα δείχνει τι υπάρχει στη θάλασσα, ενώ το δείγμα απο­βλή­του τι ποιό­τη­τας είναι αυτό που φεύγει από τη μονάδα.

Τα δείγ­ματα εξε­τά­στη­καν από τις 23 έως τις 28 Ιουλίου 2026 και οι εκθέ­σεις εκδό­θη­καν στις 31 Ιουλίου 2026, απευ­θυ­νό­με­νες στη Διεύ­θυνση Δημό­σιας Υγείας της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Τι μετρή­θηκε και τι σημαί­νει

Εξε­τά­στη­καν 3 παρά­με­τροι. Το COD, το χημικά απαι­τού­μενο οξυγόνο, λει­τουρ­γεί ως συνο­λι­κός δείκτης του πόσο βαρύ είναι το οργα­νικό φορτίο που φεύγει από τη μονάδα, με όριο 125 mgO2/l.

Το C-BOD5 μετρά πόσο οξυγόνο κατα­να­λώ­νουν οι μικρο­ορ­γα­νι­σμοί σε 5 ημέρες για να απο­δο­μή­σουν το φορτίο αυτό, δηλαδή πόσο οξυγόνο θα «ρου­φή­ξει» το από­βλητο από το νερό που το υπο­δέ­χε­ται, με όριο 25 mgO2/l. Τα TSS, τα ολικά αιω­ρού­μενα στερεά, είναι τα σωμα­τί­δια που μένουν σε αιώρηση και κάνουν το νερό να φαί­νε­ται θολό, με όριο 35 mg/l.

Τα όρια προ­κύ­πτουν από την Απόφαση 5673/400 (ΦΕΚ 192/Β/1997) για την επε­ξερ­γα­σία αστικών λυμάτων.

Η εικόνα δεν είναι ενιαία. Στο δείγμα 064/000/2050/2026 το COD μετρή­θηκε στα 98 mgO2/l, εντός ορίου, το C-BOD5 όμως στα 37 mgO2/l με αβε­βαιό­τητα ±6,2 και τα TSS στα 52 mg/l με αβε­βαιό­τητα ±5,7. Στο δείγμα 064/000/2053/2026 το COD ήταν 93 mgO2/l, το C-BOD5 στα 31 mgO2/l με αβε­βαιό­τητα ±5,2 και τα TSS στα 53 mg/l με αβε­βαιό­τητα ±5,8. Αντί­θετα, στο δείγμα 064/000/2051/2026 οι μετρή­σεις ήταν 57, 18 και 18 και στο δείγμα 064/000/2052/2026 ακόμη χαμη­λό­τε­ρες, 32, 20 και 14, όλες εντός ορίων.

Ο κανόνας του 95 % και το κενό στη γνω­μά­τευση

Οι εκθέ­σεις δεν κρίνουν τη συμ­μόρ­φωση συγκρί­νο­ντας απευ­θείας τη μέτρηση με το όριο. Αφαι­ρεί­ται πρώτα ένα περι­θώ­ριο ασφα­λείας για την αβε­βαιό­τητα της μέτρη­σης και μόνο μετά γίνεται η σύγκριση, κανόνας που λει­τουρ­γεί υπέρ του ελεγ­χό­με­νου.

Εφαρ­μό­ζο­ντας τον κανόνα στις τιμές που παρα­θέ­τουν οι ίδιες οι εκθέ­σεις, στο δείγμα 064/000/2050/2026 η διορ­θω­μένη τιμή του C-BOD5 δια­μορ­φώ­νε­ται περίπου στα 26,8 και των TSS περίπου στα 42,6, παρα­μέ­νο­ντας και οι δύο πάνω από τα όρια των 25 και 35. Στο δείγμα 064/000/2053/2026 το C-BOD5 πέφτει διορ­θω­μένο περίπου στα 22,4, εντός ορίου, ενώ τα TSS παρα­μέ­νουν περίπου στα 43,5, σαφώς πάνω από το όριο. Σε αμφό­τε­ρες τις περι­πτώ­σεις υπέρ­βα­σης η παρά­με­τρος που πέφτει έξω σταθερά είναι τα TSS, ακριβώς δηλαδή το μέγεθος που εξηγεί τη θολε­ρό­τητα την οποία περι­γρά­φουν οι αυτο­ψίες.

Ποιο έγγραφο λέει τι

Η θολε­ρό­τητα των 150 επί 300 μέτρων, η δυσο­σμία και η λήψη 2 δειγ­μά­των προ­έρ­χο­νται από την αναφορά αυτο­ψίας του Κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου της 28ης Ιουλίου 2026, τα απο­τε­λέ­σματα της οποίας εκκρε­μούν. Η υψηλή μικρο­βιο­λο­γική επι­βά­ρυνση με Escherichia coli και εντε­ρό­κοκ­κους προ­κύ­πτει από έκθεση της Χημικής Υπη­ρε­σίας Αιγαίου της 28ης Ιουλίου 2026, που δια­βι­βά­στηκε με έγγραφο του Λιμε­ναρ­χείου της 29ης Ιουλίου 2026 και αφορά στη δειγ­μα­το­λη­ψία της 20ης Ιουλίου. Οι μετρή­σεις COD, C-BOD5 και TSS προ­έρ­χο­νται από 4 ξεχω­ρι­στές εκθέ­σεις της ίδιας Υπη­ρε­σίας, Τμήμα Α Εργα­στη­ρια­κών Ελέγχων, της 31ης Ιουλίου 2026, αφορούν υγρά από­βλητα και όχι θαλασ­σινό νερό και βασί­ζο­νται σε δειγ­μα­το­λη­ψία του Τμή­μα­τος Δημό­σιας Υγείας. Οι δύο σειρές δεν ταυ­τί­ζο­νται και δεν αλλη­λο­ε­πι­βε­βαιώ­νο­νται αυτό­ματα, φωτί­ζουν όμως η μία την κατά­σταση του απο­δέ­κτη και η άλλη την ποιό­τητα του υγρού που φεύγει από τη μονάδα.

Το ιστο­ρικό από τον Ιούνιο

Στις 3 Ιουνίου 2026, έπειτα από καταγ­γε­λία, στελέχη του Λιμε­ναρ­χείου δια­πί­στω­σαν στο υπο­θα­λάσ­σιο σημείο εκροής μακρο­σκο­πική εκροή και ανά­βλυση σκου­ρό­χρω­μων υδάτων, έντονη δυσο­σμία, φαι­νό­μενο ανα­βρα­σμού στην επι­φά­νεια, τοπική θολε­ρό­τητα και αλλοί­ωση της χροιάς, με τη θολε­ρό­τητα εμφανή σε ακτίνα περίπου 15 μέτρων. Ελή­φθη­σαν 3 δείγ­ματα. Ακο­λού­θη­σαν επα­νέ­λεγ­χοι στις 4 Ιουνίου, στις 17 Ιουνίου και στις 12 Ιουλίου 2026, με το φαι­νό­μενο να υπο­χω­ρεί στα­διακά χωρίς να εξα­λεί­φε­ται. Στις 17 Ιουνίου κατα­γρά­φηκε τοπική εκροή θολών υδάτων και στις 12 Ιουλίου περιο­ρι­σμένη θολε­ρό­τητα γύρω από το ίδιο σημείο.

Το έγγραφο της 16ης Ιουλίου 2026 είχε ήδη απο­τυ­πώ­σει ευρή­ματα εργα­στη­ρια­κών εξε­τά­σεων, με τα δείγ­ματα ΚΛΡ/01/Α και ΚΛΡ/01/Β να παρου­σιά­ζουν υψηλή μικρο­βιο­λο­γική επι­βά­ρυνση με δείκτες κοπρα­νώ­δους μόλυν­σης. Είχε απο­κα­λυ­φθεί στην εκπομπή «Πρωινό Xpress» της κ. Ρένας Παυλάκη, ενώ η υπόθεση είχε ανα­δει­χθεί τις προη­γού­με­νες εβδο­μά­δες μέσα από δημο­σιεύ­ματα και φωτο­γρα­φικά τεκ­μή­ρια.

Η σύγκριση δίνει το μέτρο της εξέ­λι­ξης. Τον Ιούνιο η θολε­ρό­τητα περι­γρα­φό­ταν σε ακτίνα περίπου 15 μέτρων. Στα τέλη Ιουλίου η ίδια Υπη­ρε­σία κατα­γρά­φει ζώνη 150 επί 300 μέτρων.

Τι παρα­μέ­νει

σε εκκρε­μό­τητα

Τα απο­τε­λέ­σματα των 2 δειγ­μά­των της 28ης Ιουλίου δεν έχουν υπο­βλη­θεί. Δεν προ­κύ­πτει από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία η αιτία της συνε­χι­ζό­με­νης εκροής ούτε το εάν και ποια μέτρα απο­κα­τά­στα­σης έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί. Εκκρε­μούν, τέλος, οι ενέρ­γειες στις οποίες καλού­νται να προβούν οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Η υπόθεση βρί­σκε­ται πλέον στο τραπέζι της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Ρόδου, με τον φάκελο να εμπλου­τί­ζε­ται με κάθε νέο έλεγχο, σε μια θαλάσ­σια περιοχή που εν μέσω θερινής περιό­δου δέχεται τη μεγα­λύ­τερη πίεση χρήσης ολό­κλη­ρου του χρόνου.