Ελλάδα και Ιταλία διεκδικούν τη δίκη του Norman Atlantic

Σε αγώνα δρόμου έχουν απο­δυ­θεί οι ελλη­νι­κές και οι ιτα­λι­κές Αρχές για να προ­λά­βουν τις δικα­στι­κές εξε­λί­ξεις στην υπόθεση της μεγάλης ναυ­τι­κής τρα­γω­δίας στο πλοίο Norman Atlantic, που τυλί­χθηκε στις φλόγες στην Αδρια­τική τα ξημε­ρώ­ματα της Κυρια­κής 28 Δεκεμ­βρίου 2014 με απο­τέ­λε­σμα να βρουν τραγικό θάνατο του­λά­χι­στον 13 άνθρω­ποι -επιβάτες και πλήρωμα- και να αγνο­ού­νται περισ­σό­τε­ροι από 60, μεταξύ των οποίων και ανε­ξα­κρί­βω­τος αριθμός παρά­νο­μων μετα­να­στών.

Δύο παράλ­λη­λες έρευνες γίνο­νται από τις εισαγ­γε­λίες του Πειραιά και του Μπάρι για την υπόθεση του ναυ­τι­κού δυστυ­χή­μα­τος, με ζητού­μενο ποια δικα­στική αρχή από τις δύο θα κόψει πρώτη το νήμα διεκ­δι­κώ­ντας την εκδί­καση της υπό­θε­σης. Αυτό προ­βλέ­πει ο νόμος, που ορίζει ότι δεν μπορούν να γίνουν δύο παράλ­λη­λες δίκες για την ίδια υπόθεση, με απο­τέ­λε­σμα οι υπεύ­θυ­νοι της τρα­γω­δίας να δικα­στούν τελικά στη χώρα όπου θα κατα­στεί συντο­μό­τερα αμε­τά­κλητο το βού­λευμα παρα­πο­μπής τους.

Δικα­στι­κοί κύκλοι είπαν στο «Εθνος της Κυρια­κής» ότι το πιθα­νό­τερο είναι οι υπεύ­θυ­νοι της τρα­γω­δίας να δικα­στούν από ελλη­νικά δικα­στή­ρια, καθώς τα αδι­κή­ματα σε βαθμό πλημ­με­λή­μα­τος στη χώρα μας έχουν πεντα­ετή παρα­γραφή ενώ στην Ιταλία παρα­γρά­φο­νται στα δώδεκα χρόνια. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι δικα­στι­κές αρχές Ελλάδας και Ιταλίας διε­ρευ­νούν το ενδε­χό­μενο ποι­νι­κών ευθυνών για τις συν­θή­κες του δυστυ­χή­μα­τος, καθώς για το αστικό σκέλος της υπό­θε­σης οι οικο­γέ­νειες των θυμάτων έχουν σχεδόν απο­ζη­μιω­θεί.

Πρό­σφατα Ελληνες και Ιταλοί εισαγ­γε­λείς συνα­ντή­θη­καν στο Μπάρι όπου αντάλ­λα­ξαν απο­δει­κτικό υλικό για την υπόθεση, ενώ δια­τη­ρούν στενή συνερ­γα­σία στο πλαίσιο της δικα­στι­κής συν­δρο­μής. Στο πλοίο, που έφερε ιταλική σημαία και ήταν ελλη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων, επέ­βαι­ναν 499 άτομα, εκ των οποίων οι 478 ήταν επι­βά­τες και πλήρωμα, και 18 ήταν παρά­νο­μοι μετα­νά­στες για τους οποίους κανείς δεν γνώριζε το παρα­μι­κρό. Μάλιστα ο Ιταλός εισαγ­γε­λέας υπο­στή­ριζε ότι αναμ­φί­βολα υπήρχαν κι άλλοι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες, κρυμ­μέ­νοι στις ντα­λί­κες που μετέ­φερε το Norman Atlantic, για τους οποίους παρα­μέ­νει άγνωστο τι απέ­γι­ναν, καθώς η πυρ­κα­γιά ξεκί­νησε από το γκαράζ όπου βρί­σκο­νταν τα μεγάλα φορτηγά.

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΝΑΥΚΛΗΡΟΥ

Ανοιξα τη μάνικα, αλλά δεν υπήρχε παροχή νερού

Η δικα­στική διε­ρεύ­νηση στην Ελλάδα φέρεται να προ­χω­ρεί με γοργούς ρυθμούς, ενώ η Εισαγ­γε­λία Πειραιά προ­σα­να­το­λί­ζε­ται στο να στείλει κλήσεις για ανωμοτί εξη­γή­σεις μετά το Πάσχα στους υπεύ­θυ­νους της ναυ­τι­λια­κής εται­ρείας, στον πλοί­αρχο, στον υπο­πλοί­αρχο, στους υπεύ­θυ­νους για τα σωστικά μέσα κ.λπ.

Μεταξύ άλλων διε­ρευ­νώ­νται τα αδι­κή­ματα της δια­τά­ρα­ξης υδά­τι­νων συγκοι­νω­νιών με ενδε­χό­μενο δόλο, από την οποία θα μπο­ρούσε να επέλθει κίν­δυ­νος ζωής και εντέλει επήλθε θάνατος, και του εμπρη­σμού με πρόθεση με ενδε­χό­μενο δόλο, από τον οποίο θα μπο­ρούσε να επέλθει κίν­δυ­νος ζωής και εντέλει επήλθε θάνατος.

Για έλλειψη πυρο­σβε­στι­κών μέσων μίλησαν στις κατα­θέ­σεις τους μάρ­τυ­ρες, ενώ τόνισαν ότι «τα μέλη του πλη­ρώ­μα­τος πλην του Ελληνα λοστρό­μου και ενός-δύο εξ αυτών δεν παρεί­χαν ουσια­στική βοήθεια και παρα­κο­λου­θού­σαν αμέ­το­χοι και σε από­σταση»: O 52χρονος ναύ­κλη­ρος του πλοίου είπε μεταξύ άλλων:

«Εχω δώδεκα χρόνια θαλάσ­σια υπη­ρε­σία, εκ των οποίων τα εννέα ως ναύ­κλη­ρος σε επι­βα­τηγά οχη­μα­τα­γωγά πλοία. Περί ώρα 01:30 απο­πλεύ­σαμε από τον λιμένα Ηγου­με­νί­τσας, όπου και ξεκι­νή­σαμε την έχμαση των οχη­μά­των υπό την επο­πτεία των Ιταλών μελών του πλη­ρώ­μα­τος. Την ευθύνη φόρ­τω­σης οχη­μά­των απ’ όσο γνωρίζω την είχαν οι Ιταλοί ναυ­τι­κοί, ενώ το ελλη­νικό πλήρωμα κου­βέρ­τας είχε την αρμο­διό­τητα της στοι­βα­σίας και του δεσί­μα­τος των φορ­τη­γών οχη­μά­των.

Βλέ­πο­ντας τα μπούνια να βγάζουν καπνούς άνοιξα τη μάνικα της πυρ­κα­γιάς ώστε να κάνω ψύξη του χώρου χωρίς απο­τέ­λε­σμα γιατί δεν υπήρχε παροχή νερού και αντί αυτού υπήρχε αναρ­ρό­φηση αέρα και θεώρησα ότι η αντλία νερού της Fire δεν είχε τεθεί σε λει­τουρ­γία. Κατά τις 05:45′ ώρα περίπου έγινε το πρώτο black out όπου μετά από δέκα λεπτά πήρε μπροστά η γεν­νή­τρια ασφα­λείας όπου λει­τούρ­γησε για περίπου είκοσι λεπτά και μετά έσβησε χωρίς να εκκι­νή­σει ξανά…».

Από την ημέρα που ναυ­το­λο­γη­θή­κατε μέχρι και την ημε­ρο­μη­νία του συμ­βά­ντος είχαν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί γυμνά­σια πυρ­κα­γιάς και εγκα­τά­λει­ψης πλοίου;

Μέχρι τις 19/12/2014 που θα ξεκί­ναγε τα δρο­μο­λό­για το πλοίο και πέρασε επι­θε­ώ­ρηση είχαν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί τρία με τέσσερα γυμνά­σια.

Κατά τη διάρ­κεια παρα­μο­νής σας στο πλοίο σάς είχε δημιουρ­γη­θεί η αίσθηση ότι το πλήρωμα ήταν επαρκώς εκπαι­δευ­μένο για να αντι­με­τω­πί­σει συν­θή­κες κιν­δύ­νου;

Από τα γυμνά­σια που είχαν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί υπήρχε η αίσθηση ότι γνώ­ρι­ζαν να αντι­με­τω­πί­ζουν έναν κίνδυνο.

Υπήρχαν άλλα μέλη του πλη­ρώ­μα­τος που συμ­με­τεί­χαν στην προ­σπά­θεια παροχής βοή­θειας και αντι­με­τώ­πι­σης του κιν­δύ­νου;

Οπως προ­α­νέ­φερα η ομάδα στην οποία ήμουν υπεύ­θυ­νος υπήρχαν κάποιοι ναύτες οι οποίοι βοή­θη­σαν να ανέβει ο κόσμος στα ανώτερα κατα­στρώ­ματα. Τους Ιταλούς ναύτες οι οποίοι ήταν σε άλλη ομάδα τους είδα δύο φορές, ενώ τους μηχα­νι­κούς και το ξενο­δο­χειακό προ­σω­πικό δεν ήμουν αρμό­διος να γνωρίζω τα καθή­κο­ντά τους.

Γνω­ρί­ζατε εάν κάποιοι από τους επι­βά­τες παρέ­μει­ναν στα οχήματά του κατά τη διάρ­κεια του πλου;

Αρμό­διοι για τον έλεγχο αυτό ήταν οι Ιταλοί ναυ­τι­κοί που είχαν την επο­πτεία των χώρων στα γκαράζ.

Η φόρτωση των οχη­μά­των γινόταν σύμφωνα με το αντί­στοιχο σχέδιο του πλοίου;

Δεν γνωρίζω ποιο είναι το σχέδιο φόρ­τω­σης καθόσον αυτό ήταν αρμο­διό­τη­τας των Ιταλών ναυ­τι­κών και υπό τις οδηγίες των οποίων εμείς στοι­βά­ζαμε τα φορτηγά οχήματα μόνο, δια­πί­στωσα όμως ότι περι­με­τρικά του χώρου του γκαράζ δεν υπήρχε λωρίδα δια­φυ­γής παρά μόνο μία στο κέντρο με κατεύ­θυνση από την πλώρη στην πρύμνη.

Ακού­σατε εκρή­ξεις μέσα στο πλοίο;

Ακουσα κάποιες εκρή­ξεις οι οποίες μάλλον προ­ερ­χό­ντου­σαν από τα ελα­στικά των φορ­τη­γών οχη­μά­των που έσκαγαν λόγω υψηλών θερ­μο­κρα­σιών.

Παροχή ρεύ­μα­τος χορη­γού­νταν σε όλα τα φορτηγά-ψυγεία οχήματα και σε μέχρι πόσα οχήματα μπο­ρούσε το πλοίο να παρέχει ρεύμα;

Η παροχή ρεύ­μα­τος γίνεται μετά από επι­θυ­μία του οδηγού και πολλά από αυτά δεν χρειά­ζο­νται ρεύμα ανάλογα με το προϊόν που μετα­φέ­ρουν. Το πλοίο μπο­ρούσε να εξυ­πη­ρε­τή­σει μέχρι 80 φορτηγά οχήματα, καθώς διέθετε 80 πρίζες με ευθύνη των ηλε­κτρο­λό­γων του πλοίου.

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ – ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ

H γεν­νή­τρια εκτά­κτου ανάγκης δεν δούλεψε ποτέ

Τρια­ντα­ο­χτά­χρο­νος μηχανολόγος-μηχανικός, που επι­βι­βά­στηκε στο πλοίο με τη σύζυγο και την ανήλικη κόρη του, κατέ­θεσε:

«Ξημε­ρώ­ματα 28­ 12­ 2014 περί ώρα 04:30 η κόρη μου, που κοι­μό­ταν σε δια­φο­ρε­τική καμπίνα από εμένα και τη γυναίκα μου, χτύπησε την πόρτα της καμπί­νας μας λέγο­ντας ότι μυρίζει καπνός και κάτι σαν να καί­γε­ται. Οι καμπί­νες μας ήταν στην αρι­στερή πλευρά του πλοίου και πρώρα. Αμέσως βγήκαμε έξω στον διά­δρομο όπου ήδη βρι­σκό­ντου­σαν και άλλοι επι­βά­τες. Αμέσως μετά την έξοδό μας στον διά­δρομο επήλθε συσκό­τιση (black out) και νομίζω άναψαν κάποια φώτα ανάγκης. Κατε­βή­καμε στο από κάτω κατά­στρωμα που βρί­σκο­νται τα σαλόνια χωρίς να εισέλ­θουμε σε αυτά καθώς υπήρχε έντονος καπνός. Βγήκαμε στην αρι­στερή πλευρά του πλοίου, όπου βρί­σκο­νταν αρκετοί επι­βά­τες και εκεί μας δόθηκαν σωσίβια χέρι με χέρι. Παρα­μεί­ναμε στην αρι­στερή πλευρά του πλοίου στον εξω­τε­ρικό χώρο και κάποια στιγμή έγινε καθαί­ρεση της σωστι­κής λέμβου με αρκετά άτομα μέσα. Επίσης έγινε καθαί­ρεση και της τσου­λή­θρας δια­φυ­γής προ­κει­μέ­νου μέσω αυτής να επι­βι­βα­στούν στις σωστι­κές σχεδίες. Κατά τον χρόνο αυτό διάφορα άτομα, δεν γνωρίζω αν ήταν πλήρωμα ή όχι, προ­σπα­θού­σαν να ρίξουν σωστι­κές σχεδίες στη θάλασσα. Σε κάποια στιγμή περά­σαμε μέσω του δια­δρό­μου στη δεξιά μεριά του πλοίου, όπου εκεί είδα να καί­γε­ται η δεξιά πλευρά από πρώρα μέχρι πρύμνη και γι’ αυτό τον λόγο ξανα­γυ­ρί­σαμε στην αρι­στερή πλευρά. Παρα­τή­ρησα ότι με τον χρόνο το κατά­στρωμα είχε αρχίσει να θερ­μαί­νε­ται και να κοκ­κι­νί­ζει. Με την οικο­γέ­νειά μου ανέβηκα τρία παρα­πάνω κατα­στρώ­ματα στο ανώτατο κατά­στρωμα. Λόγω καπνού κατε­βή­καμε στο κατά­στρωμα που είναι η γέφυρα του πλοίου στην αρι­στερή πλευρά αυτής. Κάποια στιγμή μπήκαμε στη γέφυρα όπου υπήρχαν και άλλοι επι­βά­τες, εκεί είδαμε τον πλοί­αρχο του πλοίου, τον ύπαρχο και τον Ελληνα πλοί­αρχο της εται­ρείας. Υπήρχαν μάνικες νερού συν­δε­δε­μέ­νες και απλω­μέ­νες στο κατά­στρωμα, οι οποίες όταν προ­σπα­θή­σαμε να τις χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε δεν είχαν παροχή νερού, παρότι το ακρο­σω­λή­νιο και το επι­στό­μιο ήταν σε ανοιχτή θέση (ON)».

Και πρό­σθεσε:

«…αντι­λή­φθηκα ότι η EMERGENCY GENERATOR, δηλαδή η γεν­νή­τρια εκτά­κτου ανάγκης, δεν δούλεψε ποτέ. Επίσης παρα­τή­ρησα ότι δεν υπήρχε συντο­νι­σμός, εκπαί­δευση, οργά­νωση στο πλήρωμα προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σουν τους επι­βά­τες και επαφή ? κοινή γλώσσα εργα­σίας μεταξύ των Ελλήνων και Ιταλών μελών του πλη­ρώ­μα­τος του πλοίου».

Πλη­ρο­φο­ρη­θή­κατε ή έχετε γνώση περί των αιτίων εκδή­λω­σης της πυρ­κα­γιάς;

Ακουσα συζή­τηση μεταξύ οδηγών φορ­τη­γών να δηλώ­νουν ότι δεν υπήρχαν αρκετές παροχές ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος εκ μέρους του πλοίου για τα φορτηγά ψυγεία και εξ αυτού, όπως έλεγαν κάποια ψυκτικά μηχα­νή­ματα αυτών (φορ­τη­γών) παρέ­μει­ναν σε λει­τουρ­γία στο ταξίδι. Δεν έχω εικόνα περί αυτού, κατα­θέτω απλά ό,τι άκουσα.

ΕΘΝΟΣ