Ο νέος Ρομπέν

Ο αγα­πη­τός Δή­μαρ­χος του πρώην Κα­πο­δι­στρια­κού Δήμου Αφά­ντου Ρόδου και φίλος Στα­μά­της Καβ­βά­δας, πολύ φο­βού­μαι ότι μετά και το τε­λευ­ταίο ( 4ο ) σα­τυ­ρι­κο­χιου­μο­ρι­στι­κό δη­μο­σί­ευ­μα του , στο το­πι­κό τύπο, ανή­με­ρα της εθνι­κής επε­τεί­ου της 25ης Μαρ­τί­ου με τίτλο : «Οι πει­ρα­τές…(ξανα)έρ­χο­νται…μας πήραν και τα «σώ­βρα­κα» και αφού προη­γή­θη­καν άλλα 4 καυ­στι­κά δη­μο­σιεύ­μα­τα του με τί­τλους αντί­στοι­χα: « Ο με­τρο­πό­ντι­κας θα έρθει στη Ρόδο…»`, « Τσα που τα κά­μα­με», ,» Εχάθη η «μπιτς» στην πε­ριο­χή Αφά­ντου,» , «Με πλήρη επι­τυ­χία στέ­φθη­κε η επι­χεί­ρη­ση φρο­κα­λιά στα Αφά­ντου,»), για την αγα­πη­μέ­νη πα­ρα­λία του Γκόλφ, εξε­λίσ­σε­ται πλέον σε νέο Ρο­μπέν των Δασών, τον γνω­στό και πιο αγα­πη­μέ­νο λαϊκό Αγγλο ήρωα όλων των επο­χών, του οποί­ου το όραμα και μο­να­δι­κή επι­δί­ω­ξη ήταν να απο­κα­τα­στή­σει την αδι­κία και μά­λι­στα με επα­να­στα­τι­κή διά­θε­ση, αλλά ταυ­τό­χρο­να και με ευ­γέ­νεια, εν­συ­ναί­σθη­ση και γεν­ναιό­τη­τα , έχο­ντας όμως και την στή­ρι­ξη των φίλων του για να πο­λε­μή­σουν όλοι μαζί την αδι­κία. Ολα τα πα­ρα­πά­νω προ­σό­ντα και να δεχθώ ότι τα έχει ο φίλος Στα­μά­της Καβ­βά­δας και δεν αμ­φι­βάλ­λω ότι τα έχει , προ­σω­πι­κά δεν γνω­ρί­ζω ποιούς υπο­στη­ρι­κτές και συ­μπα­ρα­στά­τες έχει , αλλά και αν τους έχει , δεν το έχουν δεί­ξει και έμπρα­κτα.

Ούτως ή άλλως για όλα τα βαλ­τω­μέ­να θέ­μα­τα σ΄ αυτό το τόπο , όλοι από τον ανα­παυ­τι­κό κα­να­πέ του σα­λο­νιού τους πε­ρι­μέ­νουν …ένας. κού­κος να φέρει την άνοι­ξη! Για να έλθω κα­τευ­θεί­αν στο κυ­ρί­ως θέμα:

Πριν 20 χρό­νια, ο αγα­πη­τός Δή­μαρ­χος , και κά­ποιοι πολύ λίγοι , αγω­νί­ζο­νταν στα γρα­φεία της οδού Βου­λής της πρω­τευού­σης , με ελ­πί­δα για ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον για την τύχη , με­τα­ξύ των άλλων πολ­λών καρ­κι­νο­βα­τού­ντων θε­μά­των ( κατά το σύ­νη­θες στο ελ­λη­νι­κό πο­λι­τι­κό στε­ρέ­ω­μα ο ισχύ­ων πλέον κα­νό­νας είναι τα 30 χρό­νια εγκα­τά­λει­ψης της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και μετά να έρ­χε­ται η αφύ­πνι­ση και οι ηρω­ο­ποι­ή­σεις) και του επί­και­ρου τότε σο­βα­ρού βαλ­τω­μέ­νου δια­χρο­νι­κά θέ­μα­τος της σω­στής αξιο­ποί­η­σης των εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων εγκα­τα­στά­σε­ων και της απέ­ρα­ντης εδα­φι­κής πα­ρα­λια­κής έκτα­σης του Γκόλφ Αφά­ντου Ρόδου , με επι­δί­ω­ξη τότε και στόχο, που είχε θε­τι­κή κα­τά­λη­ξη, αλλά δεν υλο­ποι­ή­θη­κε στην πράξη από άστο­χες δια­χρο­νι­κά κυ­βερ­νη­τι­κές επι­λο­γές, αφού τότε επι­τεύ­χθη­κε :

– να μην τσι­με­ντο­ποι­η­θεί και απο­κλει­στεί από τον κοι­νό­χρη­στο χα­ρα­κτή­ρα της η πιο δη­μο­φι­λής αυτή πα­ρα­λία και να πα­ρα­μεί­νει ελεύ­θε­ρη στο κοινό και τους λουο­μέ­νους και ελεύ­θε­ρες οι προ­σβά­σεις .

-να αξιο­ποι­η­θούν πρω­ταρ­χι­κά σωστά οι εγκα­τα­στά­σεις και τα γή­πε­δα του Γκολφ με την λι­γό­τε­ρη δυ­να­τή εκ­με­τάλ­λευ­ση δό­μη­σης (και όχι αυτήν που υπερ­βο­λι­κά και υπερ­βα­τι­κά σχε­διά­ζε­ται την τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία και επι­χει­ρεί­ται σή­με­ρα) ,

– να προ­στα­τευ­θεί σωστά ο κη­ρυγ­μέ­νος ευ­ρύ­τε­ρος αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος του Ερη­μό­κα­στρου Κα­λυ­θιών και να απο­δο­θεί στον τότε Δήμο Καλ­λι­θέ­ας ,

-να κα­το­χυ­ρω­θούν πρώ­τι­στα και απλό­χε­ρα οι εδα­φι­κές εκτά­σεις της απέ­ρα­ντης πα­ρα­λια­κής αυτής ζώνης των 6 και πλέον χι­λιο­μέ­τρων μή­κους της πα­ρα­λί­ας

-να πα­ρα­μεί­νουν στην ιδιο­κτη­σία και προς όφε­λος των το­πι­κών κοι­νω­νιών Αφά­ντου και Κα­λυ­θιών , ση­μα­ντι­κές εδα­φι­κές εκτά­σεις, ως ει­σφο­ρές σε γη , αλλά και σε χρήμα , σύμ­φω­να με την εδα­φι­κή επι­φά­νεια που ανα­λο­γεί στην κα­θε­μιά από τις δύο όμο­ρες κτη­μα­το­λο­γι­κές πε­ριο­χές Αφά­ντου και Κα­λυ­θιών και τέλος .

-να εξα­σφα­λι­στεί η φυ­σι­κή ανα­γέν­νη­ση της όλης πε­ριο­χής.

Ως γνω­στόν η απο­κα­λού­με­νη πα­ρα­λία του ΓΚΟΛΦ Αφά­ντου , απαλ­λο­τριώ­θη­κε από το 1960 με ευ­τε­λές τί­μη­μα για δη­μό­σιο όφε­λος (;) και έχα­σαν οι ιδιο­κτή­τες τα κτή­μα­τα τους , αλλά δυ­στυ­χώς , αφού πέ­ρα­σε μισός και πλέον αιώ­νας απρα­γί­ας ακόμη το ψά­χνουν(το δη­μό­σιο όφε­λος) και να! Ω, του θαύ­μα­τος! πάνε τώρα, δυ­στυ­χώς, οι κα­ρε­κλο­κέ­νταυ­ροι ΤΑΙ­ΠΕ­Δι­κοί και ΕΤΑ­Δι­κοί των Αθη­νών να την κα­τα­ντή­σουν (που απεύ­χο­μαι) σε μια νέα τσι­μέ­ντι­νη ξε­νο­δο­χειού­πο­λη , αυτό το δια­μα­ντέ­νιο κομ­μά­τι ανε­κτί­μη­της γης , με τη ωραιό­τε­ρη και πιο λα­τρε­μέ­νη πα­ρα­λία του σμα­ρα­γδέ­νιου νη­σιού μας της Ρόδου ( για όσους δεν γνω­ρί­ζουν ή δεν εν­δια­φέρ­θη­καν να μά­θουν , το Τα­μείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου ΤΑΙ­ΠΕΔ , η Εται­ρεία Ακι­νή­των Δη­μο­σί­ου (ΕΤΑΔ) Α.Ε., αλλά και το Τα­μείο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας (ΤΧΣ) είναι τα τρία μνη­μο­νια­κά τα­μεία ,τα οποία όλα μαζί πλέον , τε­λούν υπό την ομπρέ­λα της νέας Ελ­λη­νι­κής Εται­ρεί­ας Συμ­με­το­χών & Πε­ριου­σί­ας Α.Ε. (ΕΕΣΥΠ ), η οποία πε­ρι­λαμ­βά­νει στο χαρ­το­φυ­λά­κιό της ση­μα­ντι­κά πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του Δη­μο­σί­ου, μέσω των άμε­σων θυ­γα­τρι­κών της, ΤΑΙ­ΠΕΔ, ΕΤΑΔ και ΤΧΣ, δη­λα­δή πλή­ρες κε­φα­λο­κλεί­δω­μα της Ελ­λη­νι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου)

Για όσους δεν γνω­ρί­ζουν η πα­ρα­λια­κή ζώνη του ΓΚΟΛΦ , των 1800 στρεμ­μά­των , ανή­κει :

– κατά το 1/3 πε­ρί­που (όχι και ευ­κα­τα­φρό­νη­τη έκτα­ση ) σε ιδιο­κτή­τες Κα­λυ­θε­νούς , με με­ρί­δες γαιών Κα­λυ­θιών, εντός της διοι­κη­τι­κής και κτη­μα­το­λο­γι­κής πε­ρι­φε­ρεί­ας Κα­λυ­θιών – κατά τα 2/3 σε ιδιο­κτή­τες Αφα­ντε­νούς , με με­ρί­δες γαιών Αφά­ντου, εντός της διοι­κη­τι­κής και κτη­μα­το­λο­γι­κής πε­ρι­φε­ρεί­ας Αφά­ντου. (να τα λέει και αυτά ο Δή­μαρ­χος, αν και δεν θα έχει άδικο να μου απα­ντή­σει ότι εδώ και καιρό μι­λά­ει μόνος του και για το χωριό του και υπό το θε­σμι­κό του ρόλο που είχε του Δη­μάρ­χου του πρώην Κα­πο­δι­στρια­κού Δήμου Αφά­ντου Ρόδου) .

Αν τώρα , εδώ και καιρό , κά­ποιοι είναι επιρ­ρε­πείς σε ατο­πή­μα­τα για το μεί­ζον αυτό υπερ­το­πι­κό θέμα της τε­λευ­ταί­ας δε­κα­ε­τί­ας , τα οποία και εγώ , όπως όλοι, πα­ρα­κο­λου­θού­με ανή­συ­χοι για το μέλ­λον αυτού του αξιό­λο­γου κομ­μα­τιού του νη­σιού μας , αλλά πί­στευα ότι δεν θα μεί­νουν απα­θείς οι έχο­ντες το­πι­κά θε­σμι­κό ρόλο ή είχαν στο πα­ρελ­θόν και φυ­σι­κά τους βα­ρύ­νει πρώ­τι­στα η ευ­θύ­νη, απέ­να­ντι σ΄ αυ­τούς που τους εμπι­στεύ­τη­καν και στις μελ­λο­ντι­κές γε­νε­ές , οι οποί­οι ( οι πο­λι­τι­κοί) μας «πι­πι­λί­ζουν σαν κα­ρα­μέ­λα» τα τε­λευ­ταία 20 χρό­νια, μόνο στη θε­ω­ρία, τις αρχές της αει­φό­ρου ανά­πτυ­ξης ( της οποί­ας ως γνω­στόν η μο­να­δι­κή επι­δί­ω­ξη , κατά θε­ω­ρί­αν φυ­σι­κά, είναι να μην επι­βα­ρύ­νουν το πε­ρι­βάλ­λον και να το πα­ρα­δώ­σουν , όπως το βρή­καν ή με την λι­γό­τε­ρη επι­βά­ρυν­ση στις αμέ­σως επό­με­νες γε­νε­ές) , ταυ­τό­χρο­να όμως επα­να­παύ­ο­νται στο τι τους «τσα­μπου­νά» (συγ­χω­ρέ­στε με για τη επι­λο­γή της λέξης) ο κάθε άσχε­τος κυ­βερ­νη­τι­κός ή ΤΑΙ­ΠΕ­Δι­κός ή ΕΤΑ­Δι­κός πα­ρά­γων και γε­νι­κά οι κα­ρε­κλο­κέ­νταυ­ροι των Αθη­νών δια­χρο­νι­κά, των οποί­ων «χαι­δεύ­ουν» τα αυτιά .

Με τον γλα­φυ­ρό και σκω­πτι­κό τρόπο των γρα­φη­μά­των του ο πρώην Δή­μαρ­χος και με την χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή Αφα­ντε­νή διά­λε­κτο ,πι­στεύ­ει ότι θα πε­ρά­σει τα μη­νύ­μα­τα του , επει­δή έχει γνώση σε βάθος του θέ­μα­τος και πο­νά­ει πραγ­μα­τι­κά για την εν λόγω πε­ριο­χή και τον τόπο του , όπως και πολ­λοί άλλοι , αλλά θαρ­ρε­τά εκ­φρά­ζει το φόβο του για ό,τι θα επα­κο­λου­θή­σει . Εγώ του­λά­χι­στον μπορώ να τον κα­τα­νο­ή­σω και ξέρω ότι ο δή­μαρ­χος δεν γρά­φει για να περνά η ώρα ή να λέει και γρά­φει με Αφα­ντε­νές ατά­κες, αλλά έχει βα­θειά εν­συ­ναί­σθη­ση για το επερ­χό­με­νο στο το­πι­κό πε­ρι­βάλ­λον και αυτά που χά­νο­νται εις βάρος του τόπου του , για να απο­κτή­σει ένας κατά τα άλλα αξιό­λο­γος επι­χει­ρη­μα­τί­ας, μια ακόμη ξε­νο­δο­χεια­κή αλυ­σί­δα , για τας δικά του φυ­σι­κά απο­κλει­στι­κά επι­χει­ρη­μα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα , ίσως την με­γα­λύ­τε­ρη στη Βαλ­κα­νι­κή χερ­σό­νη­σο , με όποιο φι­λό­δο­ξο σχέ­διο και στόχο έχει , αλλά όποιος κι αν ισχυ­ρι­στεί ότι δεν θα λει­τουρ­γή­σουν ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες , οι οποί­ες δεν θα απο­φύ­γουν τον μα­ζι­κό του­ρι­σμό σε μια ήδη υπερ­κο­ρε­σμέ­νη του­ρι­στι­κά ΡΌΔΟ, τότε και εγώ θα πι­στεύ­σω στα θαύ­μα­τα!!!.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­αη , σε ότι αφορά τις υπο­χρε­ώ­σεις, έστω αυτές που ανα­λαμ­βά­νο­νται με την εν λόγω επέν­δυ­ση, αν και έπρε­πε να είναι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρες και με πολύ αυ­στη­ρό χρο­νο­διά­γραμ­μα , εγώ δεν είδα να υπάρ­χουν εγ­γυ­ή­σεις με δε­σμευ­τι­κές ρή­τρες και ποι­νές , σε συν­δυα­σμό με αυ­στη­ρά χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα. Από του θε­με­λί­ου λίθου που θα θέσει ο επεν­δυ­τής στην πε­ριο­χή αυτή , τα πρώτα που θα έπρε­πε να δε­σμευ­τεί να απο­πε­ρα­τώ­σει δεν είναι τα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα του και οι προ­κρα­τή­σεις του , αλλά η προη­γού­με­νη εκ­πλή­ρω­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων που ανέ­λα­βε και με εγ­γυ­η­τι­κές επι­στο­λές σο­βα­ρών Τρα­πε­ζών , δη­λα­δή να προη­γη­θεί η κα­τα­σκευή των γη­πέ­δων Γκολφ ,του Του­ρι­στι­κού λι­μέ­να, της του­ρι­στι­κής μα­ρί­νας, της φυ­σι­κής ανα­γέν­νη­σης της πε­ριο­χής κλπ.

Ας θυ­μη­θού­νε οι ΤΑΙ­ΠΕ­ΔΙ­ΚΟΙ και ΕΤΑΔ ικοί που υπέ­γρα­ψαν ελα­φρά τη καρ­δία ,ότι πρω­ταρ­χι­κή υπο­χρέ­ω­ση είναι να ανα­γεν­νη­θεί πραγ­μα­τι­κά η όντως ανα­ξιο­ποί­η­τη και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νη , αλλά ανε­κτί­μη­τη και χρυ­σο­φό­ρα πα­ρα­λια­κή πε­ριο­χή του Γκόλφ και να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν οι ασμέ­νως απο­δε­χό­με­νοι το­πι­κοί πα­ρά­γο­ντες και λοι­ποί «πα­ρα­τρε­χά­με­νοι κλα­κα­δό­ροι» ότι η ιστο­ρία δι­δά­σκει , αλλά και τεί­νει να επα­να­λαμ­βά­νε­ται , απεύ­χο­μαι δε ει­λι­κρι­νά αυτή τη φορά , αλλά όσο και αν επι­χει­ρή­σουν οι εν παντί πρό­θυ­μοι κάθε φορά να ωραιο­ποι­ή­σουν την κα­τά­στα­ση που τεί­νει να δια­μορ­φω­θεί, θα τους θυ­μί­σω ότι και στο ΚΑ­ΖΊ­ΝΟ της Ρόδου , στο ιστο­ρι­κό ξε­νο­δο­χείο των ΡΟΔΩΝ αν και τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση , αν υπο­χρέ­ω­ναν τον επεν­δυ­τή να εκ­πλη­ρώ­σει πρώτα τις υπο­χρε­ώ­σεις του, που ανέ­λα­βε εξ αρχής , δη­λα­δή να επεν­δύ­σει σε έργα ποσού 20 δις.δραχ­μών! , δεν θα βιώ­να­με, για όσους εν­θυ­μού­νται, όλα τα τρα­γε­λα­φι­κά σχε­τι­κά με την ιστο­ρία αυτή. Και τι έγινε τότε ; Απλά ένα με­γά­λο αρ­χείο από τα δη­μο­σιεύ­μα­τα τότε του το­πι­κού τύπου. Aλλά μάλ­λον ξε­χά­στη­καν(το με­γα­λύ­τε­ρο θαύμα κρατά 3 ημέ­ρες), τα το­πι­κά καυ­στι­κά δη­μο­σιεύ­μα­τα και οι μα­ρα­θώ­νιοι τη­λε­ο­πτι­κοί δια­ξι­φι­σμοί.. Όπως το ίδιο ξέ­χα­στη­καν οι επί σει­ράν ετών αγώ­νες των πο­λι­τών για το μνη­μείο της Καλ­λι­θέ­ας όταν επί 30 χρό­νια εγκα­τά­λει­ψης είχε κα­τα­ντή­σει ερεί­πιο , αλλά και στο εθνι­κό θέ­α­τρο ξε­χά­στη­καν οι δια­μαρ­τυ­ρί­ες , αναρ­τή­σεις και δη­μο­σιεύ­μα­τα για χρό­νια των πο­λι­τών , με αψευ­δείς μάρ­τυ­ρες δε­κά­δες άρθρα στον το­πι­κό τύπο , φω­το­γρα­φί­ες, αναρ­τή­σεις στο δια­δί­κτυο επώ­νυ­μων και ανώ­νυ­μων πο­λι­τών. Τώρα, ακόμη προ­χθές μά­θα­με μετά 30 χρό­νια εγκα­τά­λει­ψης ότι αρ­χί­ζει, στα χαρ­τιά βέ­βαια, και η νε­κρα­νά­στα­ση του κτι­ρί­ου-φά­ντα­σμα του ΙΚΑ Ρόδου.

Στην Καλ­λι­θέα μπο­ρεί μεν κά­ποιοι, οι οποί­οι έπρε­πε επι­τέ­λους να μπουν μπρο­στά για την διά­σω­ση του μνη­μεί­ου και την μη ορι­στι­κή κα­τάρ­ρευ­ση του και ο δή­μαρ­χος της πε­ριο­χής, ως εί­θι­σται να έδρε­ψε τις δάφ­νες, ελέω και των αφει­δώς δια­τε­θέ­ντων ευ­ρω­παϊ­κών πόρων, όπως και τώρα που το Ευ­ρω­παϊ­κο Τα­μείο Ανά­καμ­ψης ώθησε στην πρω­το­βου­λία των το­πι­κών ταγών και με την κα­λο­δε­χού­με­νη πρό­σκλη­ση και υπο­στη­ρι­κτι­κή πα­ρέμ­βα­ση από τον ίδιο τον Πρω­θυ­πουρ­γό της χώρας.

Τα 30 χρό­νια όμως εγκα­τά­λει­ψης της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας πα­ντού τε­λι­κά , ως κα­νό­νας της κα­τά­ντιας αυτών , που αν και έπρε­πε να επι­σπεύ­σουν πολύ νω­ρί­τε­ρα φά­νη­καν ανή­μπο­ροι , ενώ οι πο­λί­τες, ενη­μέ­ρω­ναν, δια­μαρ­τύ­ρο­νταν, αγω­νί­ζο­νταν και αγω­νιού­σαν αστα­μά­τη­τα επί σει­ράν ετών και συ­να­χί­ζουν.

Επει­δή όμως εί­μα­στε όλοι στο ίδιο έργο θε­α­τές και για το παλιό Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου , το θέμα της ανα­κα­τα­σκευ­ής και αξιο­ποί­η­σης του τελεί εν υπνώ­σει , αφού ο κα­νό­νας είναι πλέον να κλεί­σει και αυτό τα 30 χρό­νια εγκα­τά­λει­ψης!

Τέλος, για όσους δεν γνω­ρί­ζουν , χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρω ότι , επί Τουρ­κο­κρα­τί­ας , σύμ­φω­να με το οθω­μα­νι­κό δί­καιο, για την χρη­σι­κτη­σία ακι­νή­του στη Δω­δε­κά­νη­σο , που ίσχυε τότε , απαι­τεί­το τρια­κο­ντα­ε­τής νομή και κα­το­χή , επί Ιτα­λο­κρα­τί­ας δε , σύμ­φω­να με τον συ­νε­χί­ζο­ντα εν ισχύ­ει ακόμη ιτα­λι­κό κτη­μα­το­λο­γι­κό κα­νο­νι­σμό, στα νησιά που ίσχυ­σε , η χρη­σι­κτη­σία ακι­νή­του η νομή και κα­το­χή πε­ριο­ρί­στη­κε στα 15 συ­νε­χή έτη και τέλος με τον ελ­λη­νι­κό Αστι­κό Κώ­δι­κα η νομή και κα­το­χή για χρη­σι­κτη­σία είναι 20ετή. Επο­μέ­νως αν επι­τρε­πό­ταν και στο δη­μό­σιο η χρη­σι­κτη­σία –ως γνω­στόν απα­γο­ρεύ­ε­ται -όλο και κά­ποιος επι­τή­δειος θα εκ­με­ταλ­λευό­ταν την μα­κρο­χρό­νια εγκα­τά­λει­ψη στη τύχη τους των ιστο­ρι­κών κτι­ρί­ων και σί­γου­ρα θα επι­κα­λεί­το χρη­σι­κτη­σία και μά­λι­στα θα ήταν μέσα στις προ­θε­σμί­ες με όλους τους κώ­δι­κες που ίσχυ­σαν στη καλ­λί­στη των πό­λε­ων την Ρόδο μας , με τις ωραιό­τε­ρες και πιο λα­τρε­μέ­νες πα­ρα­λί­ες του σμα­ρα­γδέ­νιου νη­σιού μας ( κά­ποιες ανεκ­δι­ή­γη­τες αναρ­τή­σεις συλ­λή­βδην για τον τόπο μας τε­λευ­ταία, η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία τις θε­ω­ρού­με ανά­ξιες απα­ντή­σε­ων και σχο­λί­ων και εκτε­θει­μέ­νες στη πε­ρι­φρό­νη­ση και μόνο)!.!!!