«Μια κοινωνία προχωράει και ανεβαίνει όταν όλοι μπορούν να ζήσουν»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Πέγκυ Ντό­κου

«Χωρίς πε­ρι­στρο­φές» μι­λά­ει σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του, προς την «δ» ο αντι­δή­μαρ­χος Οι­κο­νο­μι­κών κ. Σάβ­βας Δια­κο­στα­μα­τί­ου, για την οι­κο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή του Δήμου Ρόδου, για τις ρυθ­μί­σεις και τα έσοδα μέχρι τώρα, για τους δια­γω­νι­σμούς και την αξιο­ποί­η­ση της δη­μο­τι­κής πε­ριου­σί­ας καθώς και για τις δη­μο­πρα­σί­ες των πα­ρα­λιών.

«Από φέτος, το έργο αυτό θα αρ­χί­σει να φαί­νε­ται» όπως υπο­γραμ­μί­ζει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, κά­νο­ντας λόγο για έλ­λει­ψη ‘αυτό-διοι­κη­τι­κής’ πο­λι­τι­κής στην Ελ­λά­δα, με πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να. Ξε­κα­θά­ρι­σε πά­ντως πως όσον αφορά το ζή­τη­μα με τις πα­ρα­λί­ες: «Δεν υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση, του­λά­χι­στον όσον αφορά εμένα, να επι­τρέ­ψω, οι­κο­γέ­νειες απλών αν­θρώ­πων, να βρε­θούν ξαφ­νι­κά στον δρόμο» και τό­νι­σε πως: «Το μυ­στι­κό της ευ­η­με­ρί­ας και της προ­ό­δου μιας πε­ριο­χής είναι όταν όλοι οι πο­λί­τες έχουν δι­καί­ω­μα να ζή­σουν…»

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά

• Κύριε Δια­κο­στα­μα­τί­ου, είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος, όπως έκλει­σε το 2017 για τον Δήμο Ρόδου;

Κοι­τάξ­τε, εμείς ανα­λά­βα­με ένα δύ­σκο­λο έργο, δια­δε­χό­με­νοι έναν ικα­νό­τα­το συ­νερ­γά­τη τον κ. Γιάν­νη Περ­δί­κη και κα­τα­φέ­ρα­με στην ουσία να έχου­με ένα τα­μείο αρ­κε­τά ισχυ­ρό –το οποίο ανα­κοι­νώ­θη­κε και επί­ση­μα στον απο­λο­γι­σμό του δη­μάρ­χου Ρόδου με ένα ποσό που ανέρ­χε­ται στα 40εκ. ευρώ. Αυτή η ερ­γα­σία έγινε για να μπο­ρέ­σει ο Δήμος από φέτος, να χρη­μα­το­δο­τή­σει με ίδιους πό­ρους, αρ­κε­τά έργα, αφού, βέ­βαια, εξα­σφα­λι­στεί ένα «μα­ξι­λα­ρά­κι», ένα πλα­φόν που έχει να κάνει με τις μι­σθο­δο­σί­ες και την πε­ριρ­ρέ­ου­σα κα­τά­στα­ση γε­νι­κό­τε­ρα, της χώρας.

• Είναι γε­γο­νός πά­ντως, πως η θη­τεία αυτής της δη­μο­τι­κής αρχής, συ­νέ­πε­σε με πολύ δύ­σκο­λες συν­θή­κες –κυ­ρί­ως οι­κο­νο­μι­κές.

Βε­βαί­ως. Και κυ­ρί­ως, εί­χα­με πολ­λές απώ­λειες, όπως ο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ, δη­μό­τες που δεν μπο­ρού­σαν να πλη­ρώ­σουν (και έχου­με ακόμη), μια αγορά η οποία τα­λα­νί­ζε­ται, αλλά έχουν αλ­λά­ξει οι συν­θή­κες και τα δε­δο­μέ­να. Ωστό­σο, παρ’ όλα αυτά, μας βο­ή­θη­σε και μία ρύθ­μι­ση που υπήρ­χε, η οποία ψη­φί­στη­κε τον πε­ρα­σμέ­νο Αύ­γου­στο οπότε κα­λέ­σα­με τους πο­λί­τες –οι οποί­οι αντα­πο­κρί­θη­καν σε με­γά­λο βαθμό- να έρ­θουν να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους και προς τον Δήμο. Επι­πλέ­ον, κα­τα­βά­λα­με μια πολύ με­γά­λη προ­σπά­θεια, με δρά­σεις εξω­στρέ­φειας, με μειώ­σεις των λει­τουρ­γι­κών αλλά και με νέες και­νο­τό­μες δρά­σεις για να αυ­ξή­σου­με τα έσοδα του Δήμου, ώστε να μπο­ρού­με σή­με­ρα να χρη­μα­το­δο­τή­σου­με το Τε­χνι­κό Πρό­γραμ­μα του Δήμου Ρόδου με ίδιους πό­ρους. Σε πρώτη φάση, όπως ξέ­ρε­τε, έχου­με δια­θέ­σει 10εκ. ευρώ. επι­πλέ­ον.

• Θυ­μά­μαι, ότι όταν ανα­λά­βα­τε εί­χα­τε δη­λώ­σει ότι θέ­λε­τε να ξε­φύ­γε­τε από την δια­χει­ρι­στι­κή λο­γι­κή, να ακο­λου­θή­σε­τε μια άλλη πο­λι­τι­κή για τα οι­κο­νο­μι­κά του Δήμου. Τε­λι­κά, τα κα­τα­φέ­ρα­τε;

Τη­ρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών, ναι. Θα μπο­ρού­σαν ίσως να γί­νουν και πε­ρισ­σό­τε­ρα αλλά δυ­στυ­χώς δεν έχου­με «αυτο-διοί­κη­ση» στην Ελ­λά­δα. Έχου­με «ετερο-διοί­κη­ση». Δη­λα­δή, αν πά­ρου­με τα πα­ρα­δείγ­μα­τα των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών, θα δούμε πώς λει­τουρ­γεί εκεί η αυ­το­διοί­κη­ση, ποιες αρ­μο­διό­τη­τες έχει –όχι από ζή­τη­μα προ­σώ­πων, αλλά από ζή­τη­μα θε­σμι­κό. Οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες απο­φα­σί­ζουν μόνες τους για συ­γκε­κρι­μέ­να πράγ­μα­τα που τις αφο­ρούν (και όχι αφη­ρη­μέ­να), η πο­ρεία των εσό­δων ενός κρά­τους είναι αντί­στρο­φη: πρώτα ει­σπράτ­τει ο Δήμος κι εκεί­νος δίνει στο κρά­τος, διότι ο πυ­ρή­νας της ζωής των αν­θρώ­πων σε αυτές τις χώρες, είναι ο Δήμος. Π.χ. στην Ελ­βε­τία, όπου κι αν έχετε το κα­τά­στη­μά σας, τον φόρο σας τον πλη­ρώ­νε­τε στην πόλη που μέ­νε­τε. Διότι το κρά­τος είναι επι­τε­λι­κό καθώς ασχο­λεί­ται με άλλα πράγ­μα­τα (άμυνα, εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή κ.λπ.) και όλα τα υπό­λοι­πα είναι στην αυ­το­διοί­κη­ση. Όταν έχεις τέ­τοια ερ­γα­λεία στα χέρια σου, μπο­ρείς να είσαι και εξω­στρε­φής.

• Πώς δια­μορ­φώ­νο­νται τα πράγ­μα­τα ως προς τις υπο­χρε­ώ­σεις των δη­μο­τών; Υπάρ­χει αντα­πό­κρι­ση; Έχουν έρθει για ρυθ­μί­σεις; Έχετε ει­σπρά­ξει από αυτά που σας οφεί­λουν;

Μπορώ να πω ότι έχουν έρθει πάρα πολ­λοί δη­μό­τες να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους, σχε­δόν το 80-85% των χρεών που υπήρ­χαν. Κι εμείς όμως έχου­με κάνει τις δικές μας ρυθ­μί­σεις και δεν έχου­με ζη­τή­μα­τα με οφει­λές. Εί­μα­στε σε μια «καλή γραμ­μή».

• Θα υπάρ­ξει και νέα ρύθ­μι­ση;

Αυτό είναι ένα θέμα που δεν άπτε­ται του Δήμου. Αυτό είναι θέμα του κρά­τους. Πε­ρι­μέ­νου­με από το κρά­τος να μας δώσει την εντο­λή να κά­νου­με ρύθ­μι­ση. Έχου­με την πάγια ρύθ­μι­ση των 12 δό­σε­ων, ζη­τή­σα­με την πα­ρά­τα­ση της ρύθ­μι­σης των 100 δό­σε­ων, αλλά απά­ντη­σαν αρ­νη­τι­κά. Δη­λα­δή, εμείς, ως κε­ντρι­κός Δήμος δεν έχου­με δι­καί­ω­μα να κά­νου­με δικές μας ρυθ­μί­σεις. Για τις επι­χει­ρή­σεις, όπως η ΔΕΥΑΡ π.χ. είναι άλλο το θέμα –είναι δια­φο­ρε­τι­κό το νο­μι­κό πρό­σω­πο.

• Σχε­τι­κά με τις εξε­λί­ξεις με τις πα­ρα­λί­ες. Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από αυτά που έγι­ναν φέτος; Κι από την άλλη, όσοι δρα­στη­ριο­ποιού­νται επι­χει­ρη­μα­τι­κά στις πα­ρα­λί­ες, και έλα­βαν μέρος στις δη­μο­πρα­σί­ες, πρό­λα­βαν να πλη­ρώ­σουν τις οφει­λές τους;

Ναι, πρό­λα­βαν. Θέλω να δη­λώ­σω ικα­νο­ποι­η­μέ­νος και ευ­χα­ρι­στη­μέ­νος. Οι δια­δι­κα­σί­ες για τις πα­ρα­λί­ες έχουν ολο­κλη­ρω­θεί. Ο κό­σμος προ­σήλ­θε και πλή­ρω­σε, παρά τις περί του αντι­θέ­του δη­λώ­σεις και φήμες που διέρ­ρε­αν όλο αυτό τον καιρό. Κι εδώ θέλω να πω κάτι (μιας και τε­λεί­ω­σαν όλα): δεν υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση, του­λά­χι­στον όσον αφορά εμένα, να επι­τρέ­ψω, οι­κο­γέ­νειες απλών αν­θρώ­πων, να βρε­θούν ξαφ­νι­κά στον δρόμο. Το να κα­τα­λά­βει ο κό­σμος ότι πρέ­πει να αλ­λά­ξει, να συμ­βα­δί­ζει με την εποχή, ότι πρέ­πει βελ­τιώ­σει την πα­ρο­χή υπη­ρε­σί­ας που έχει, την ει­κό­να του, είναι κάτι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό από το να είσαι μέσα στην κρίση που υπάρ­χει σή­με­ρα και να πρέ­πει να πεις σε αν­θρώ­πους που είναι βιο­πα­λαι­στές –που κά­θο­νται από τις 9 το πρωί έως τις 6 το από­γευ­μα μέσα στον ήλιο για να βγά­λουν το ψωμί τους. Νο­μί­ζω ότι αυτή η δη­μο­τι­κή αρχή, στά­θη­κε στο ύψος της και μπο­ρέ­σα­με του­λά­χι­στον για δύο χρό­νια, αυτοί οι άν­θρω­ποι να συ­νε­χί­σουν να έχουν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους στις πα­ρα­λί­ες. Κα­τά­φε­ραν να πλη­ρώ­σουν, υπέ­γρα­ψαν τα συμ­βό­λαια. Και από εδώ και πέρα, πρέ­πει να κα­τα­λά­βου­με ότι μια κοι­νω­νία προ­χω­ρά­ει και ανε­βαί­νει, όταν όλοι μπο­ρούν να ζή­σουν. Εάν όχι, έχεις πρό­βλη­μα. Κι αν δεν το έχεις σή­με­ρα, θα το έχεις αύριο. Επα­να­λαμ­βά­νω: ξέρω τα προ­βλή­μα­τα που υπάρ­χουν στις πα­ρα­λί­ες. Το να βελ­τιω­θούν δεν είναι μόνο υπό­θε­ση του Δήμου. Είναι κι άλλων φο­ρέ­ων. Όμως είναι δια­φο­ρε­τι­κό να προ­σπα­θή­σου­με όλοι μαζί να συμ­βάλ­λου­με σε κάτι κα­λύ­τε­ρο, και δια­φο­ρε­τι­κό να λέμε στους αν­θρώ­πους, ξέ­ρε­τε, δεν θα έχετε ερ­γα­σία φέτος.

• Είναι ακόμη διά­χυ­τος ο προ­βλη­μα­τι­σμός εάν ο Δήμος προ­χω­ρή­σει στην επι­βο­λή ενός νέου φόρου -εναλ­λα­κτι­κά για την κά­λυ­ψη των απω­λειών του ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ- ή όχι, αν και το έχετε απο­κλεί­σει ευ­θαρ­σώς.

Δεν έχου­με επι­βά­λει κα­νέ­να φόρο, ούτε πρό­κει­ται να επι­βλη­θεί κα­νέ­να νέο τέλος. Εμείς προ­σπα­θού­με να βελ­τιώ­νου­με την λει­τουρ­γία του Δήμου, να εξορ­θο­λο­γί­ζου­με τις δα­πά­νες του, να εξα­σφα­λί­ζου­με τα έσοδά του.

• Από τους δια­γω­νι­σμούς που γί­νο­νται για ανα­δό­χους και ιδιώ­τες που δια­χει­ρί­ζο­νται την δη­μο­τι­κή πε­ριου­σία, έχετε ικανά έσοδα, τε­λι­κά;

Φρο­ντί­ζου­με να πα­ρά­γου­με ένα έργο που από φέτος θα αρ­χί­σει να φαί­νε­ται και θα είναι προς επω­φε­λία των δη­μο­τών. Όταν ένα ακί­νη­το το έχει ο Δήμος, φω­νά­ζου­με «τι κα­τά­στα­ση είναι αυτή» και όταν το δί­νου­με σε ιδιώ­τη για να το αξιο­ποι­ή­σου­με, λέμε άλλα! Νο­μί­ζω ότι η μέση οδός, είναι η κα­λύ­τε­ρη οδός και υπάρ­χει μια προ­σπά­θεια εξω­στρέ­φειας. Βέ­βαια, ξα­να­λέω ότι –για μένα- το μυ­στι­κό της ευ­η­με­ρί­ας και της προ­ό­δου μιας πε­ριο­χής είναι όταν όλοι οι πο­λί­τες έχουν δι­καί­ω­μα στο να ζή­σουν.